Ευλογήσω τον κύριον εν παντί καιρώ…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

eylog

Όσο καθαρότερα βλέπουμε τόσο πιο αγνότερα ζούμε. Η όραση είναι περίπλοκη υπόθεση.

Μες στην κοινή ψηφιακή λούμπα αδυνατούμε να δούμε όσους εκφράζουν τη συνείδηση των καιρών. Όσους βάζουν το μέσο να δουλέψει αλλιώς.

Μες στα ποικίλα ερεθίσματα και την προγραμματική δυστοπία, οι εχθροί του Κράτους είναι τα γεννητικά μας όργανα, διότι πλέον κράτος δεν είναι το μόρφωμα γραφειοκρατίας και σκοτοδίνης που ξέραμε.

Το Κράτος είναι σήμερα ο τοποτηρητής της πληροφορίας και ο διαχειριστής του κοινού τόπου διήθησής της στις συλλογικές αυταπάτες.

Αυτό που φαίνεται να είναι τζάμπα είναι πανάκριβο. Ο διαφημιστής έχει τρυπώσει πίσω από κάθε οικογενειακή σέλφι, εκεί όπου ο μπαμπάς και η μαμά με όλο τον παιδεραστικό τους οίστρο φωτογραφίζουν τα παιδάκια τους για να τα δει ο γείτονας και ο καμαρότος σχολιογράφος της ψηφιακής ζωής.

Η υποκρισία είναι η μετρική του κυβερνοχώρου. Χωρίς υποκρισία δεν υπάρχει επικοινωνία εξ’ αποστάσεως. Μέσα στο έρεβος του ναρκισσισμού ίπτανται ποικιλοτρόπως η ιερή βλαχιά και η αγία μαλακία.

Συνέχεια

Ο Ξένος…


Το διαφορετικό, το ανοίκειο, το μη κανονικό, προκαλεί συναισθήματα φόβου, απώθησης και καχυποψίας. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό ; Μήπως η ανθρώπινη φύση είναι “προγραμματισμένη” να αντιδρά αρνητικά απέναντι σε οτιδήποτε διασαλεύει μια γνωστή και οικεία κανονικότητα ; Μήπως η ανθρώπινη ιδιοσυστασία είναι τέτοια που στο πέρασμα του ιστορικού χρόνου επιστρέφει σε εύληπτες, συμπαγείς, στεγνά βιοποριστικές απαντήσεις για την ζωή της ;

Ο “Ξένος”, το διαφορετικό, το αλλότριο, μπορεί μόνο να ιδωθεί ως ένα πολιτικό γεγονός, απόρροια μιας συγκρουσιακής ταξικής κοινωνικής σχέσης.

Ο “Ξένος” δεν είναι μόνο ο μετανάστης, ή ο πρόσφυγας που εισέρχεται -φαινομενικά- με τρόπο εξωτερικό, στο πλαίσιο μιας δρομολογημένης κανονικότητας και την ανασυνθέτει. “Ξένος”, αλλότριος, διαφορετικός, είναι εκείνη η φυσιογνωμία ανθρώπου, που επιμένει στην ανάγκη της συλλογικής δράσης σε μια περίοδο που η ηγεμονία του αυτοκτονικού ατομικισμού είναι καθεστώς. “Ξένος” είναι ο εργάτης που προσπαθεί να φτιάξει σωματείο, όχι μόνο για να βελτιώσει την ζωή του αλλά και για βρει τρόπους και δρόμους έκφρασης μέσα από ένα συλλογικό και ριζοσπαστικό παράδειγμα πολιτικής. “Ξένος” ανοίκειος, επικίνδυνος, είναι ο άνθρωπος που δεν υποκύπτει στο υφέρποντα και ταυτόχρονα κραυγάζοντα ρεαλισμό της υποταγής και της συνθηκολόγησης με το καθεστώς κυριαρχίας. “ Ξένος” είναι εκείνος ο άνθρωπος που δεν εμπίπτει στο νομοκανονιστικό πλαίσιο της καθεστηκυίας τάξης, δεν το αναγνωρίζει, δεν το αποδέχεται παρά μόνο ως την αφόρητη έκφραση ενός διαρκού και ατελεύτητου εγκλωβισμού.

Συνέχεια

Euro 2016 χωρίς καύσιμα και στο σκοτάδι! Συνεχίζουν δυναμικά οι γάλλοι εργαζόμενοι, κλειστό σήμερα το πρώτο πυρηνικό εργοστάσιο!!!


total

Σε λίγες μέρες ξεκινάει το Euro 2016 στη Γαλλία και, όπως δείχνουν τα πράγματα, κινδυνεύει να διεξαχθεί στο σκοτάδι! Από σήμερα, Τετάρτη 25/5, στο χορό των σκληρών κινητοποιήσεων ενάντια στις αντιεργατικές μεταρρυθμίσεις μπαίνουν και οι εργαζόμενοι στο πυρηνικό εργοστάσιο Nogent-sur-Seine, οι οποίοι κήρυξαν αρχικά μία 24ωρη απεργία, εν αναμονή και των αποφάσεων των εργαζόμενων στα υπόλοιπα πυρηνικά εργοστάσια της χώρας. Αν αναλογιστούμε ότι η Γαλλία προμηθεύεται τα τρία τέταρτα της ηλεκτρικής ενέργειας από τα εργοστάσια αυτά, καταλαβαίνουμε ότι η μάχη των εργαζομένων αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία και χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη στήριξη για να συνεχιστεί και να επεκταθεί, καθώς απειλεί πραγματικά την κατάρρευση του κύρους της κυβέρνησης του Μανουέλ Βας.

Πρόκειται για δεύτερο πολύ ισχυρό «χτύπημα», ύστερα από τον συνεχιζόμενο αποκλεισμό των διυλιστηρίων και την ανακοίνωση της γαλλικής εταιρείας πετρελαίου και αερίου Total, η οποία δήλωσε ότι θα επανεξετάσει σοβαρά τις επενδύσεις της στη Γαλλία, λόγω των απεργιών και των αποκλεισμών των διυλιστηρίων. Την δήλωση αυτή έκανε ο Patrick Pouyanné, διευθύνων σύμβουλος της Total. Εξάλλου, σύμφωνα με το Reuters, σε γράμμα του στους εργαζομένους την Παρασκευή,  ο υπεύθυνος διύλισης και χημικών της εταιρείας, Philippe Sauquet, προειδοποίησε για τον αντίκτυπο των κινητοποιήσεων τη βιομηχανία:

«Οι κινητοποιήσεις κρατούν την εταιρεία μας όμηρο σε μια μάχη που δεν είναι δικιά μας. Αν δεν μπορέσουμε να αποφύγουμε τέτοιες καταστάσεις, οι οποίες θα οδηγήσουν στο κλείσιμο των μονάδων μας, είναι φυσικό οι πελάτες να αναθεωρήσουν την εμπιστοσύνη τους προς το πρόσωπό μας κι έτσι θα χρειαστεί να επανεξετάσουμε τα μελλοντικά μας σχέδια»

Αλήθεια, το εθνικό κεφάλαιο δεν στηρίζει την πατρίδα στις κρίσιμες στιγμές;;;

Πληροφοριακά, παρά την επέμβαση της γαλλικής αστυνομίας για καταστολή των κινητοποιήσεων, περίπου 1.600 βενζινάδικα αναφέρουν έλλειψη καυσίμων, με αποτέλεσμα οι οδηγοί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να προμηθεύονται πλέον καύσιμα με πλαφόν.

Αναμένεται και νέα 48ωρη απεργία, ενώ απειλείται η μετακίνηση, καθώς φαίνεται πως στις κινητοποιήσεις θα συμμετάχουν και οι εργαζόμενοι στις μεταφορές, με τη CGT να καλεί σε απεργία ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας και σιδηροδρομικών υπαλλήλων το διάστημα 3-5 Ιουνίου.

*κεντρική φωτογραφία: © Stephane Mahe / Reuters. Εργαζόμενοι έξω από διυλιστήριο της Total στη Donges. 

_________________________________________________________

Από:

http://www.toperiodiko.gr/euro-2016-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CE%BA%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%B9-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%87/#.V0Yu3FSLT3A

Η χρυσή βίδα ποτέ δεν πεθαίνει…


Sarajevo

Το πιο monster αλλά και πιο σιωπηλό θύμα των «σκληρών διαπραγματεύσεων» της Αθήνας με τους δανειστές της, κυρίως με την τωρινή κυβέρνηση (πιο light και με τις προηγούμενες), είναι το θεώρημα ότι η ευρωζώνη κάτι πολύ άσχημο θα πάθει αν δεν τα βρει με τους έλληνες. Πότε θα διαλυθεί… Πότε θα εκραγεί (ο κυρ Γιάνης θα άναβε το φυτίλι). Πότε θα πάθει ίλιγγο απ’ τα πολλά προβλήματα… Το τελευταίο έχει μια δημοφιλή πρόσφατη version: ότι με το δημοψήφισμα στην αγγλία, τις ισπανικές εκλογές, το «προσφυγικό» (και το el nino, γιατί όχι;) στο κεφάλι της η ευρωζώνη (ειδικά το Βερολίνο) θα κλείσει όπως όπως (δηλαδή όσο πιο βολικά γίνεται για την Αθήνα) την τωρινή διαπραγμάτευση.
Τα γεγονότα διαψεύδουν αυτές τις ψευδαισθήσεις (κομψά λέγονται «αυταπάτες»). Αλλάτου έλληνος ο τράχηλος διαψεύσεις δεν κατέχει.

Συνέχεια

Η Μεγάλη Κρίση…


Κόκκινες Σελίδες

Στην ιστορική φιλολογία η πιο προβεβλημένη πλευρά της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού στη δεκαετία του ’30 είναι η πλέον θεαματική: εκείνη των χρηματιστηριακών καταρρεύσεων. Aναμφίβολα το κραχ του χρηματιστηρίου της Nέας Yόρκης εκείνη την “μαύρη Πέμπτη” του Οκτώβρη του 1929 (που ακολουθήθηκε από πολλές ακόμα “μαύρες” μέρες) και οι χρεωκοπίες πολλών τραπεζών στις HΠA και αλλού, υπήρξε σημαντικότατο γεγονός. Aλλά ήταν ένας δείκτης της κρίσης, περισσότερο αποτέλεσμα παρά αιτία.

Δεν είναι εδώ το μέρος για μεγάλη αναφορά στο θέμα. Πρέπει όμως να σημειώσουμε τουλάχιστον 2 ομάδες αιτίων εκείνης της κατάρρευσης. H λίστα δεν είναι με σειρά σπουδαιότητας· κάθε μια απ’ τις πλευρές αυτές είχε το δικό της βάρος.

Hμία ομάδα αιτίων αφορά το πέρασμα σε μια νέα μορφή οργάνωσης του καπιταλισμού, την μαζική παραγωγή. Oρισμένες τεχνολογικές και οργανωτικές καινοτομίες που στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν πρωτοποριακές και η αλλαγή στην οργάνωση της εργασίας (Tαιηλορισμός / Φορντισμός) στη διάρκεια του A Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξαν το λάδι που λίπανε τις πολεμικές μηχανές των καπιταλιστικών κρατών. H μαζική παραγωγή όπλων και πολεμοφοδίων (άρα ολόκληρος ο κύκλος της σιδηρουργίας, απ’ τα ορυχεία μέχρι τα χυτήρια· αλλά και ο χημικός κύκλος παραγωγής εκρηκτικών και δηλητηριωδών αερίων), η μαζική παραγωγή στολών, παπουτσιών, τροφίμων και ιατρικών εφοδίων για τα μέτωπα (άρα ο κύκλος της κλωστοϋφαντουργίας και ξανά της χημείας φαρμάκων), η μαζική παραγωγή οχημάτων για στρατιωτική χρήση (άρα η αυτοκινητοβιομηχανία) εγκατέστησαν απότομα και βίαια μέσα σε ελάχιστα χρόνια νέες σχέσεις παραγωγής: εν σειρά και σε τεράστιες ποσότητες – με μαζική χρήση ανειδίκευτης εργασίας. Mε το τέλος του πολέμου οι συγκεκριμένες βιομηχανίες που είχαν ήδη αναδιαρθρωθεί σε μεγάλο βαθμό στράφηκαν στην παραγωγή εμπορευμάτων ειρηνικής χρήσης· ενώ και άλλοι κλάδοι άρχισαν να προσαρμόζονται στο νέο μοντέλο. Yπήρχε για τα αφεντικά ένα όφελος, που το απόλαυσαν σε κάθε περίπτωση πλην εκείνων (των όχι αμελητέων) που το τέλος του πολέμου υπήρξε η αρχή επαναστατικών εκρήξεων των προλετάριων (όπως συνέβη στη Γερμανία και σε άλλες χώρες της κεντρικής Eυρώπης): τα 9 εκατομμύρια νεκρών και τα πολύ περισσότερα εκατομμύρια σακατεμένων του A παγκοσμίου πολέμου ήταν νεκροί και σακατεμένοι της εργατικής τάξης… H τεχνική σύνθεση του προλεταριάτου, δηλαδή η παρουσία των μαστόρων και του ειδικού τρόπου αντίστασής τους στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση, είχε τσακιστεί εδώ κι εκεί, μέσα στα χαρακώματα.

Συνέχεια