σεισάχθεια…


και μέσα σε αυτή τη ζηλευτή ειρήνη, πόσο εύκολη είναι η ονειροπόληση…πόσο μεγαλώνει μόνη της… εδώ ο σουρεαλισμός ξαναπαίρνει όλα του τα δικαιώματα… σου δίνουν ένα γυάλινο μελανοδοχείο που κλείνει με ένα φελλό σαμπάνιας, και να! εκπωμάτωσις! φύγατε εικόνες, πέσετε σαν χαρτοπόλεμος, εικόνες, εικόνες, παντού εικόνες…πάνω στα κεφάλια των ανθρώπων, μέσα στα πιάτα τους, στις φούχτες τους…

βεβαίως, έτσι όπως με βασανίζει τελευταία μια ταραχή, πετάω το φελλό από το παράθυρο, πίνω το περιεχόμενο, διότι θα προτιμούσα να έπινα μια σαμπάνια, παρά να συνεχίσω να γράφω… σηκώνομαι, χτενίζομαι τρεις φορές, μήπως κι έρθει κανείς, αυτό το σκέφτηκα μόλις άνοιξα τις κουρτίνες και είδα μια κάποια κίνηση στον δρόμο… ένα σύρε κι έλα σκέψεων, είναι η κίνηση στους δρόμους…απορροφώμαι όταν δω κάποιον από τους περαστικούς να ξαναπερνάει, ω τι πρόβλημα! πρέπει να σκεφτώ τι ζητά κανείς όταν επιστρέφει…

και μέσα σε αυτή την υπέροχη και αποκρουστική εποχή, που προτιμάει σχεδόν πάντα τις ανησυχίες από τους καημούς της καρδιάς μου, φορτώνω την αλήθεια μου σε επιλεγμένους περαστικούς, και ανεβαίνω στον κυλιώμενο τάπητα μιας συνείδησης αναφωνώντας: μέτωπό μου σκεφτικό ή μέτωπό μου ανάλαφρο, εξαφάνισε τις υποψίες που σου ξυπνάει η όραση, στείλε μια σκέψη στα χέρια μου, μη γράφετε πια, στείλε μια σκέψη στα βήματά μου, πηγαίνετε ως την κάβα της γωνίας!

Η ύπουλη πλευρά του Φυσικού Αερίου…


φυσικό-αέριο-1Παρά τη ρητορική πολλών θεσμικών περιβαλλοντικών οργανώσεων και πολλών «φιλελεύθερων περιβαλλοντολόγων», το φυσικό αέριο δεν είναι μια καθαρή ενέργεια, ειδικά αν εξεταστεί η διαδικασία παραγωγής στο σύνολό της. Όπως και τα περισσότερα αγαθά που παράγονται στον παγκόσμιο καπιταλιστικό πολιτισμό των πολυεθνικών εταιρειών, το φυσικό αέριο καταναλώνεται συχνά χωρίς πολλή γνώση για το πού παράγεται, πώς παράγεται ή για το ποιές είναι οι καταστροφικές συνέπειες που έχει στους κατοίκους και τα τοπικά περιβάλλοντα. Το φυσικό αέριο, όπως και πολλά προϊόντα που καταναλώνουμε, φαινομενικά βολεύει που βρίσκεται σε αφθονία, και χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Σε αυτό το σύντομο άρθρο, θα περιγράψω την ύπουλη πλευρά του φυσικού αερίου, αφήνοντας αρκετό χώρο για τον αναγνώστη να συνεχίσει περαιτέρω την έρευνα αυτή. Θα σκιαγραφήσω τέσσερα θέματα, για το καθένα από τα οποία θα μπορούσε να γραφτεί ένα βιβλίο.

Συνέχεια

Γαλλία: Κορυφώνεται η μάχη στους χώρους δουλειάς…


του Θοδωρή Μουγιάκου

Η απεργία της προηγούμενης εβδομάδας μπορεί να μην είχε τη μαζική συμμετοχή του Μαρτίου, ωστόσο η εργατική κινητοποίηση παρουσιάζει αξιοσημείωτη διάρκεια και αντοχή.

Μετά από δύο μήνες κινητοποιήσεων, απεργιών και διαδηλώσεων πραγματοποιήθηκε μια αποφασιστική στροφή της κυβέρνησης με την επιβολή επί της ουσίας του νόμου Ελ Κομρί μέσω της χρήσης του άρθρου 49-3 του γαλλικού Συντάγματος.

Το άρθρο αυτό δίνει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να επιβάλλει ένα νόμο όταν δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η ψήφισή του από το γαλλικό κοινοβούλιο.

Είναι η τρίτη φορά που η κυβέρνηση Βαλς εφαρμόζει αυτό το άρθρο, που ο Ολάντ είχε καταγγείλει σαν «βαρβαρότητα και άρνηση της δημοκρατίας» το 2006, πριν φυσικά… εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Πλέον όμως, ο Βαλς δεν μπορεί να ρισκάρει μια μακρόσυρτη και φθοροποιό διαδικασία, με βουλευτές της εσωκομματικής αντιπολίτευσης έτοιμους να καταψηφίσουν το «βελτιωμένο» σχέδιο νόμου.

Συνέχεια

Κεφάλαιο. …


Sarajevo

Η έρευνα του ΚΕΠΕ [κέντρο προγραμματισμού και οικονομικών ερευνών]καταγράφει για πρώτη φορά με επίσημο τρόπο ότι το εργατικό κόστος στις ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες επιβαρύνει την τελική αξία του προϊόντος σε ποσοστά άνω του 40%, κατατάσσοντας τη χώρα μας στην πρώτη θέση στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τις επισκευές και τη δεύτερη σε ό,τι αφορά τις επισκευές πλοίων.
Παράλληλα, όμως, οι ετήσιες αποδοχές των εργαζόμενων στον κλάδο παραμένουν κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο…

Γρίφος. Πως είναι δυνατόν οι εργάτες στις ντόπιες ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες να είναι κάτω απ’ την μέση, από άποψη «ακρίβειας», στην ευρώπη, και ταυτόχρονα να «επιβαρύνουν» υπέρμετρα την τελική τιμή (και όχι την «αξία») της δουλειάς;
Η απάντηση είναι απλή. Χαμηλή οργανική σύνθεση του κεφαλαίου στον τομέα. Παλιά μηχανήματα και εργαλεία, ξεπερασμένες μέθοδοι… Με δυο λόγια καπιταλισμός έντασης εργασίας και όχι καπιταλισμός έντασης κεφαλαίου (που σημαίνει διαρκή «έξοδα» του αφεντικού για καινούργια μηχανήματα, εργαλεία, κλπ).
Το «πρόβλημα της διεθνούς ανταγωνιστικότητας» του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του ντόπιου καπιταλισμού είναι αυτό. Τα αφεντικά του πατάνε στο λαρύγγι την τάξη μας, και βγάζουν τα κέρδη τους στην άκρη. Δεν χαλάνε την ζαχαρένια τους για εξοπλισμό. Θέλουν όσο πιο φτηνή εργασία γίνεται (για να έχουν κέρδη), τελεία και παύλα.
Τελεία, παύλα, Μανωλάδα. Αυτό είναι το γενικό μοντέλο σε όλους τους τομείς (και όχι μόνο στον πρωτογενή).
Αλλά το λαρύγγι είναι δικό μας!


Aπό:

http://www.sarajevomag.gr/index.html

ΜEGA Αφιέρωμα: Θυμόμαστε 20 στιγμές που το Μεγάλο Κανάλι φλέρταρε με το Πούλιτζερ…


1931974_10208875427543180_1351508043_n

Σε μια παλιά ονειρική εποχή, τότε πριν την κρίση και τα μνημόνια, το Mega αποτελούσε τον ΠΑΣΟΚ-ικό πόλο του εγχώριου μιντιακού συστήματος, το αντίπαλο δέος του πιο-ΝΔ-πεθαίνεις ΑΝΤ1. Όλα αυτά έμελλε να αλλάξουν (ή και όχι) με την είσοδο της Ελλάδας στα μνημόνια, η οποία βρήκε το Mega να στηρίζει την Κυβέρνηση ΓΑΠ, ενάντια σε κάθε φωνή αντίθεσης.

Κάπως έτσι, και ενώ η κοινωνική αναταραχή όλο και αυξανόταν, τα δελτία ειδήσεων και οι ενημερωτικές εκπομπές του σταθμού σιγά-σιγά άρχισαν να παίρνουν τη θέση που τους αξίζει στην καρδιά μας, ως ένας σημαντικός πυλώνας (φυσικά μαζί με ΣΚΑΪ και ΑΝΤ1) του απόπατου που αποτελεί το ελληνικό μιντιακό κατεστημένο.

Χωρίς να αγνοούμε το πλούσιο έργο που είχε επιδείξει ο σταθμός και πριν τα μνημόνια (βλ. π.χ. το μονταρισμένο βίντεο από τη δολοφονία Γρηγορόπουλου), συγκεντρώνουμε πολλές χαρακτηριστικές μαγικές #mega_xeftiles στιγμές σαπίλας στα χρόνια της Κρίσης.

Σκηνή 1: Οι “αγανακτισμένοι” φασίστες του Αγ. Παντελεήμονα

Συνέχεια

»Ισλαμοφοβία» και μερικές συγγένειες του Ισλάμ με τον »ελληνισμό» και τη »Δύση»…


Όταν ο Freud αναλύει τον μικρό Χάνς, διαπιστώνει ότι τη θέση της λειτουργίας του »ονόματος Πατέρα», που είναι επιφορισμένο με την στερέωση της νοηματικής τάξης του σώματος και της ομιλίας του υποκειμένου, καταλαμβάνει για το μικρό παιδί ένα φοβικό αντικείμενο, ένα άλογο. Το άλογο υποκαθιστά τη φαλλική ιδιότητα του Πατέρα, την ικανότητά του να επιβάλλει τη στερέωση της συμβολικής διάστασης του υποκειμένου.

Η έλλειψη κυριαρχικού Νοήματος στη ζωή των ευρωπαίων και ευρύτερα δυτικών πολιτών, τους οδηγεί στη προβολή των επιθετικών τους ενορμήσεων, που δεν μπορούν να εξημερωθούν με τη μεσολάβηση ενός Κυρίου Ονόματος (βλ. και την περίφημη »έλλειψη ηγετών σήμερα»), στον δαιμονικό εχθρό του Ισλάμ. Το Ισλάμ ως φοβικό αντικείμενο εξασφαλίζει, σαν εξωτερικός εχθρός, την εσωτερική συνοχή του δυτικού πολιτισμού που αισθάνεται πως ενοποιείται βαθύτερα απέναντι στη φαλλικού χαρακτήρα διείσδυση των αντι-δυτικών ισλαμιστών στο δυτικό χώρο. Οι »ισλαμιστές-τζιχαντιστές»,συλλήβδην μας λένε ενεργεία ή δυνάμει αποκεφαλίστες, είναι εκείνοι που, σαν ένας Πραγματικός, υπερ-σωματικός και όχι συμβολικός-εξημερωτικός Πατέρας, θα έρθουν να κάνουν απότομα και βίαια αυτό που δεν μπορεί να κάνει κάποιος νέος δυτικός Πατέρας: θα έρθουν να ευνουχίσουν, να βιάσουν, να σκοτώσουν, να κλέψουν τις δουλειές, θα αναγκάσουν δηλαδή το σώμα να θυσιάσει την απόλαυσή του.

Συνέχεια