Άνδρας και γυναίκα στο κρεβάτι στις 10 μμ… Τσαρλς Μπουκόφσκι…


bukowski

Νιώθω σαν κόνσερβα με σαρδέλες, είπε.
Νιώθω σαν έμπλαστρο, είπα.
Νιώθω σαν σάντουιτς με τόνο, είπε.
Νιώθω σαν τομάτα κομμένη σε φέτες, είπα.

Νιώθω σαν νά’ρχεται βροχή, είπε.
Νιώθω σαν να σταμάτησε το ρολόι, είπα.
Νιώθω σαν η πόρτα νά’ναι ξεκλείδωτη, είπε.
Νιώθω σαν ένας ελέφαντας να μπαίνει μέσα, είπα.
Νιώθω σαν να πρέπει να πληρώσουμε το νοίκι, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρούμε καμιά δουλειά, είπα.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπε.

Νιώθω σαν να μη θέλω να δουλέψω, είπα.

Νιώθω σαν να μη νοιάζεσαι για μένα, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να κάνουμε έρωτα, είπα.
Νιώθω σαν να παρακάνουμε έρωτα, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να κάνουμε περισσότερο έρωτα, είπα.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπα.
Νιώθω σαν να θέλω ένα ποτό, είπε.
Νιώθω σαν να θέλω λίγο ουίσκι, είπα.
Νιώθω σαν να καταλήγουμε σε κρασί, είπε.
Νιώθω σαν να’χεις δίκιο, είπα.
Νιώθω σαν να παραδίνομαι, είπε.
Νιώθω σαν να χρειάζομαι ένα μπάνιο, είπα.
Νιώθω σαν να χρειάζεσαι ένα μπάνιο, είπε.
Νιώθω σαν να πρέπει να σαπουνίσεις την πλάτη μου, είπα.
Νιώθω σαν να μην μ’αγαπάς, είπε.
Νιώθω σαν να σ’αγαπώ, είπα.

Νιώθω αυτό το πράγμα μέσα μου τώρα, είπε.
Νιώθω αυτό το πράγμα μέσα σου κι εγώ, είπα.
Νιώθω σαν να σ’αγαπώ τώρα, είπε.
Νιώθω σαν να σ’αγαπώ εγώ πιο πολύ απ’ό,τι εσύ εμένα, είπα.
Νιώθω υπέροχα, είπε. Νιώθω σαν να θέλω να ουρλιάξω.
Νιώθω σαν να θέλω να συνεχίσω για πάντα, είπα.
Νιώθω σαν να μπορείς, είπε.
Νιώθω, είπα.
Νιώθω, είπε.

when_a_man_loves_a_woman_by_joe_maccer-d7szq77


    poiein.gr

____________________________________________________________

Από: http://antikleidi.com

«ΑΡΙΣΤΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ»…


της *Σοφίας Κιόρογλου // 

f14

Σε σκοτώνουν κάθε λεπτό,

Κάθε δευτερόλεπτο, κάθε ώρα.

Για ότι λες και ότι δεν λες

για ότι κάνεις και ότι δεν κάνεις.

Ενοχικοί ασπάλαθοι και τιμωροί τσουκνίδες

Θα γδέρνουν την σάρκα σου μέρα νύχτα

γι’ αυτά που είπες και δεν έκανες

του νου σου τα ασύνδετα αριστοτεχνικές συνθέσεις.

 

 

* Η Σοφία Κιόρογλου σπούδασε μετάφραση και εργάστηκε ως αρχισυντάκτρια του Club Gourmet. Ποιήματα της έχουν δημοσιευτεί σε διεθνείς ανθολογίες και στα αμερικανικά περιοδικά Silver Birch Press, Verse-Virtual, Praise Writer, Asvhamegh και Halkyon Days. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφτείτε το

sofiakioroglou.wordpress.com

__________________________________________________________

Από:

https://sofiakioroglou.wordpress.com/2016/05/18/%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/

Η εξάπλωση του πολέμου…


war

Αλέξανδρος Σχισμένος

Όπως μπορούσε κανείς να προβλέψει, στους δρόμους του Παρισιού τα δακρυγόνα διαδέχτηκαν το στρατό, που διαδέχτηκε τις τρομοκρατικές επιθέσεις. Οι συλλήψεις αφορούσαν αριστεριστές και αναρχικούς διαδηλωτές ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Οι Βρυξέλλες είναι σχεδόν υπό πολιορκία, με τον Βέλγικο στρατό να καταλαμβάνει κάθε δημόσιο χώρο. Στη Μαδρίτη χιλιάδες διαδήλωσαν κατά του πολέμου, αλλά σχεδόν κανείς δεν τους πρόσεξε. Η Ευρώπη βρίσκεται επί ποδός πολέμου και με την ευκαιρία, δοκιμάζει τα επικοινωνιακά και θεσμικά της όπλα ενάντια στους πολίτες της. Ταυτόχρονα, χαϊδεύει τον ώμο της Τουρκίας, όπου αντισυστημικοί δικηγόροι δολοφονούνται σε δημόσια θέα, ενώ τα κλομπ και οι αύρες σφυροκοπούν το λαό της Ιστανμπούλ. Συνεχιζεται φυσικά και ο ‘μικρός’ ψυχρός πόλεμος με τη Ρωσία.

Πώς απλώνεται ο πόλεμος; Ας θυμηθούμε τον Clausewitz:

«Ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα».

Η περίφημη φράση μοιάζει σχεδόν αυτονόητη. Ο 20ος αιώνας διαπότισε τις κοινωνίες με τη διαρκή παρουσία του πολέμου, είτε αυτή εκδηλώθηκε εκκωφαντικά, είτε αιωρούταν σαν απτό φάντασμα πάνω από την πολιτική και κοινωνική καθημερινότητα. Οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι δίδαξαν πόσο ψηλά φτάνει η κλίμακα πραγμάτωσης της μεθοδευμένης βίας, ενώ ο Ψυχρός που ακολούθησε απέδειξε πως η περίοδος της πολεμικής προετοιμασίας είναι ήδη μια μορφή καθημερινού πολέμου.

Συνέχεια

Μαράνοι, Μαρόν και μπλε μαρέν κρυφή μνήμη, κρυμμένες ιστορίες και άλλες αποκρύψεις…


Ξέρετε ασφαλώς τι είναι οι Μαράνοι (οι γυρισμένοι Εβραίοι της Ιβηρικής), ξέρετε ίσως ή θα μάθετε τι είναι οι Μαρόν (οι δραπέτες μαύροι σκλάβοι), κι αυτά με φόντο μπλε μαρέν της θάλασσας, deep blue sea που λέει κι ο Ρέντικερ, η οποία στην περίπτωσή μας είναι ένας κρυφός ωκεανός, ανακαλώντας όμως και το ναυτικό προλεταριάτο, τους marinai. Για όλ’ αυτά θα γίνει λόγος (όχι απαραίτητα με τη σειρά του τίτλου) και με νήμα ακριβώς την κρυφή μνήμη και τις κρυμμένες ιστορίες, πράγματα που υποχρεώθηκαν να μείνουν στο σκοτάδι, για ποικίλους λόγους – που τελικά δεν είναι πάρα πολλοί. Νήμα που εντάσσεται ασφαλώς στην ιστορία «από τα κάτω», αλλά ακόμα και σ’ αυτό το πλαίσιο θα ήταν καλύτερα ν’ αναζητήσουμε νέους, διαφορετικούς δρόμους… Για να πω την αλήθεια, τείνουν προς μια κάποιου είδους Σούμα (εννοώ Summa), πολύ προσωπική ή εκκεντρική ίσως, που όμως θα μπορούσε να ενδιαφέρει και μερικούς άλλους. Για το λόγο αυτό θα άξιζε τον κόπο να γραφτούν καλύτερα, σαφέστερα ή πιο αναλυτικά, ή πιο τεκμηριωμένα – ίσως κάποια στιγμή, αν το επιτρέψουν οι συγκυρίες, να τα καταφέρω αλλ’ αυτό μπορώ και θέλω τώρα…

Συνέχεια

Αποκρατικοποιήσεις…


Sarajevo

Η φαιορόζ κυβέρνηση κινδυνεύει τώρα, με το ταμείο αποκρατικοποιήσεων, να πάθει ότι δεν έπαθε για τα πιο σοβαρά που έθιγαν την μεσαία (και προς τα πάνω) τάξη. Το ζήτημα της δημόσιας περιουσίας μπορεί να τεθεί όσο αφηρημένα χρειάζεται για να κουρντίσει τα εθνικοπατριωτικά ελατήρια. Και είναι απ’ αυτά που βρίσκονται «υπεράνω υποψίας» για ιδιοτελή κίνητρα των αντιδρώντων. Θέλουμε να πούμε: είναι ένα εύκολο θέμα για να νομιμοποιηθεί το οτιδήποτε «υπέρ της προστασίας της χώρας».
Για τις αντικυβερνητικές συγκεντρώσεις παίζει έναν κάποιο ρόλο και ο καιρός. Για το σιχτίρισμα όμως υπάρχει μόνιμα ο «κακός τους ο καιρός» – των κυβερνώντων, που τώρα θα κατηγορούνται για εθνική προδοσία.
Όπως στρώνεις κοιμάσαι λέει μια παροιμία. Αν ελπίζει η φαιορόζ κυβέρνηση ότι θα φέρει απ’ το eurogroup της 24ης Μάη, σαν αντίβαρο, κάποια ρύθμιση για το χρέος, απλά έχει χάσει. Γιατί ακόμα κι αν υπήρχε πράγματι κάποια τέτοια (που δεν πρόκειται…) το να βρουν οι μικροαστοί ένα εύκολο και πιασάρικο θέμα για να βγάλουν το άχτι τους είναι χρόνιο εθνικό σπορ.


Aπό:

http://www.sarajevomag.gr/index.html

Πέρα από την αποανάπτυξη…


test1

Νίκος Ιωάννου

Η ταύτιση της εξουσίας με το κράτος εγκλωβίζει τη σκέψη των σύγχρονων διανοητών, με αποτέλεσμα την ελλιπή ανάγνωση από μεριάς τους της νέας κοινωνικής κίνησης. Όταν έχεις στο μυαλό σου την εξουσία μόνο ως μια μορφή κράτους και την οικονομία ως έναν ξεχωριστό τομέα όπου το κράτος θα προσπαθεί να την ελέγχει, έστω και με μια αναδιανεμητική γραφειοκρατία, τότε είναι αρκετά δύσκολο να ανιχνεύσεις νέα νοήματα που βρίσκονται έξω από αυτόν τον ταυτοτικό πυρήνα. Ακόμη και στις παραγκουπόλεις των μεγαπόλεων του Νότου, όπου οι άνθρωποι προσπαθούν σε έναν άγριο καπιταλισμό των αποκλεισμών να επαναδημιουργήσουν τον δημόσιο χώρο, οι δέσμιοι της ντετερμινιστικής τυφλότητας βλέπουν μια εναλλακτική οικονομία, και στις δομές που προκύπτουν σε αυτόν τον δημόσιο χώρο βλέπουν ένα νέο κράτος. Η εμμονή σε αυτή την ταύτιση της εξουσίας με το κράτος οδηγεί ακόμη και αυτούς που ξεφεύγουν από τον οικονομισμό, όπως τον Λατούς, σε προτάσεις για ένα διευρυμένο δημοκρατικό κράτος χωρίς να ξεφεύγουν ούτε κατά το ελάχιστο από την κληρονομιά του ηγεμονικού λόγου. Η εμμονή σε μια οικονομία και παραγωγή ως ξεχωριστούς τομείς, όπως η πράσινη οικονομία, η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία ή με οποιοδήποτε πρόσημο θελήσουμε να βάλουμε –αν επικρατούσε– θα μπορούσε να οδηγήσει σε γραφειοκρατικοποίηση και εν τέλει στη σύνθλιψη των όποιων εγχειρημάτων.

Συνέχεια