Enjoy the silence…


Enjoy the silence

Dj της ημέρας, η Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

Εντάξει, είναι γενικά λίγο ινσέψιο η έννοια «τραγούδι για τη σιωπή» (η ηχηρή προτροπή για σιωπή, δηλαδή), αλλά αφού δεν έχει εφευρεθεί ακόμα η σιωπηρή μεταβίβαση σκέψεων, ε, κάπως πρέπει να γίνει. Κι όταν γίνεται και ωραία, τόσο το καλύτερο. Δύο μόνο τραγούδια περί σιωπής μού έρχονται στο μυαλό —αυτό και το «Sound of silence» των Simon & Garfunkel—, και είναι αμφότερα αριστουργήματα. Χαλάλι, ως εκ τούτου, το ινσέψιο.

Εξάλλου, σιωπή δεν σημαίνει και πλήρης απουσία ήχου. Γράφει ο John Cage κάπου στο βιβλίο του με τίτλο (μαντέψτε!) Silence ότι, ακόμα και σε έναν τέλεια ηχομονωμένο χώρο, ακούει κανείς δύο ήχους, έναν ψηλό (το νευρικό του σύστημα) και έναν χαμηλό (την κυκλοφορία του αίματος). Προφανώς, κάνουμε συνέχεια φασαρία. Τόση, καλή είναι.


___________________________________________________________

Aπό: https://dimartblog.com/2016/05/11/enjoy-the-silence/

Enjoy the silence

Όταν η δειλία βαπτίζεται αυταπάτη…


Του Θανάση Μπαρτσώκα*

Πολλοί άνθρωποι ακόμη και από παιδικά βιώματα κατέχονται από φοβίες.

Άλλος αρρωστοφοβία, άλλος υψοφοβία, άλλος αγοροφοβία, μεγάλη ποικιλία σε είδη αλλά και σε μορφές.

Σχεδόν όλες είναι διαχειρίσιμες και με κλασικές μεθόδους αλλά και την αναγνωρισμένη πλέον «απελευθερωτική ψυχολογία».

Όμως όταν η φοβία μετατραπεί σε δειλία μπροστά στις δυσκολίες και ιδιαίτερα όταν κυριεύσει τον «ηγέτη» μιας χώρας τότε τα πράγματα περιπλέκονται.

Ιδιαίτερα όταν προσπαθεί το δικό του δρόμο, δηλαδή την «Ανοπία Ατραπό» να πείσει ότι το έκανε για να σώσει τη χώρα από την καταστροφή οδηγώντας τη χώρα και το λαό στη «μάχη το Πέτα» γεμάτος ενθουσιασμό που τόσο έμοιασε στον Μαυροκορδάτο.

Κι όπως ακριβώς οι προηγούμενοι με μικρές αλλά δυστυχώς για την Αριστερά τεράστιες ηθικές πληγές παίζει πλέον το γνωστό παιχνίδι των αριθμών, «0,5 ανάπτυξη», «1,5 του χρόνου», «3,5 αργότερα».

Και βέβαια όλα τα παιδιά της γενιάς του και κάτω πρέπει να απολαμβάνουν τον ήλιο μαζί με τους δυστυχείς πρόσφυγες, γιατί δεν χρειάζεται να εργάζονται.

Συνέχεια

Flics cochons assassins ή αλλιώς μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι…


Δελτίο τύπου της Confédération nationale du travail Lille (μετάφραση: barikat)

Η λέξη Αστυνομία είναι σύνθετη λέξη και προέρχεται από τις λέξεις  ‘»άστυ ‘»και «νόμος». Όπου «άστυ» σημαίνει τόπος, οίκος ή θέση. Η  λέξη νόμος προέρχεται από το ρήμα «νέμω» της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας που σημαίνει διανέμω, μοιράζω ή τακτοποιώ.

Με άλλα λογία αστυνομία θεωρείται μια ομάδα του κράτους που ως στόχο έχει τη τήρηση της τάξης, τη δίωξη και πρόληψη του εγκλήματος.

Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η ομάδα των ανθρώπων που επιλεγεί το κράτος για να μας προστατεύσει, είναι οι ίδιοι που εγκληματούν απέναντι μας και απειλούν τη σωματική μας ακεραιότητα;

Η τιμωρία τους είναι δική μας ευθύνη.

Για να δούμε τώρα τι συνέβη στην ευρωπαϊκή Γαλλία.

Και πως το κίνημα θα απαντήσει στις αστυνομικές λεηλασίες.

barikat

Δελτίο τύπου της γενικής συνέλευσης αγώνα για τα γεγονότα της 20ηςΑπρίλιου

Η πορεία της Πέμπτης 20 Απρίλιου στην Λιλ, η  λεηλασία των γραφείων της CNT από την αστυνομία και η σύλληψη 2 συντρόφων, έδωσαν ευκαιρία για πολλά σχόλια, μαρτυρίες, καταδίκες αγανάκτησης και επικοινωνιακά ψεύδη από την αστυνομία. Η γενική συνέλευση αγώνα, που βρέθηκε στο επίκεντρο αυτής της ιστορίας αναμένει, από αυτό το δελτίο τύπου, την διαλεύκανση μιας ιστορίας που ακόμα ταλανίζει πολύ κόσμο.

Συνέχεια

Erich Fromm – Να έχεις ή να είσαι;…


Conformity2

Τίποτ’ άλλο, από μια νικημένη, άδεια, αξιολύπητη μαρτυρία ενός λαθεμένου τρόπου ζωής. Επειδή μπορεί να χάσω ό,τι έχω, είμαι αναγκαστικά συνεχώς ανήσυχος ότι θα χάσω αυτά που έχω.

Φοβάμαι τους κλέφτες, τις οικονομικές αλλαγές, τις επαναστάσεις, τις αρρώστιες, το θάνατο· φοβάμαι ακόμα την αγάπη, την ελευθερία, την ανάπτυξη, την αλλαγή, το άγνωστο.

Έτσι είμαι συνέχεια ανήσυχος, υποφέροντας από χρόνια υποχονδρία, που δε συνεπάγεται μόνο την απώλεια της υγείας μου αλλά και οποιουδήποτε άλλου αποκτήματός μου. Γίνομαι άνθρωπος αμυντικός, σκληρός, καχύποπτος, μοναχικός, που παρασύρομαι από την ανάγκη να έχω όλο και περισσότερα για να νιώθω μεγαλύτερη ασφάλεια.

Συνέχεια

Γέλα, είναι μεταδοτικό…


Τεύχος 106 - Μάης 2016

Περισσότερο απ’ τις προηγούμενες η φαιορόζ κυβέρνηση φαίνεται ότι πάσχει από κάποιου είδους νευρική (ενδεχομένως και πιο σοβαρή παθολογικά) «αισιοδοξία». Ειδικά όταν νοιώθει ότι «κρατάει στον κόσμο στα χέρια της», κάτι που της συμβαίνει τακτικά.
Άσχετα απ’ την έκβαση των τωρινών διαπραγματεύσεων και τον ζόρικο Μάη, άσχετα από το πως και πόσο θα μπορέσει να πουλήσει στους υπηκόους μια κάποια «συμφωνία για το χρέος», το να ατονίσουν οι «διεθνείς κίνδυνοι», στην ελληνική περίπτωση, δεν σημαίνει υποχρεωτικά ηρεμία. Όταν (και αν) λείψουν οι εξωτερικοί μπαμπούλες, θα υπάρξει περιθώριο για όξυνση των εσωτερικών αντιδράσεων.
Από ποιούς; Τα θυμωμένα μεσοστρώματα ξύνουν τα νύχια τους, και έχουν πράγματι όπλα, πάνω και (κυρίως) κάτω απ’ το τραπέζι. Ας πούμε: η ενοποίηση των ταμείων, αυτό που οι ευγενείς επαγγελματίες μισούν θανάσιμα.

Συνέχεια

Γαλλία – Ιταλία – Πορτογαλία: Λαϊκή οργή, συστημικός κυνισμός…


Ο καπιταλισμός δεν θέλει και πλέον ούτε μπορεί να διαχειριστεί, αντικειμενικά, υπέρ του τις τραγικές συνέπειες της κρίσης του

γαλλια2

Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας

Μπορεί προχθές το γαλλικό κοινοβούλιο να απέρριψε, όπως αναμενόταν, την πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς, η οποία κατατέθηκε από την συντηρητική αντιπολίτευση, λόγω της απόφασης να επιβάλλει με διάταγμα, αντί μέσω κοινοβουλευτικής διαδικασίας, την άλωση των εργασιακών σχέσεων με «όχημα» το σχετικό νομοσχέδιο, αλλά το μόνο που «κατάφερε» είναι να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο την οργή της γαλλικής εργατικής τάξης και των παιδιών της, που ξεχύθηκαν για μια ακόμη φορά να διαδηλώσουν στους δρόμους.

Μένει να δούμε αν και πώς αυτή η οργή θα αποκτήσει ακόμη πιο συγκεκριμένα, οργανωμένα, ταξικά, κινηματικά χαρακτηριστικά, στην κατεύθυνση της ανοιχτής αμφισβήτησης της οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας των αστών.

Ουσιαστικά, η απόρριψη της πρότασης μομφής – 246 βουλευτές ψήφισαν «ναι» στην πρόταση αλλά για να περάσει χρειαζόταν 288 ψήφους – σημαίνει την «αυτόματη» υιοθέτηση του νομοσχεδίου, κάτι που έχει προκαλέσει αντιδράσεις και στο εσωτερικό του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αυτή ήταν και η αφορμή για την απόφαση του Ολάντ να προχωρήσει στην «παράκαμψη» της βουλής, ώστε να μην έχει πιθανές, δυσάρεστες, για τον ίδιο, εκπλήξεις.

Συνέχεια