Καταρρέει το Iσλαμικό Kράτος;


ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ*

Αναμφισβήτητα η εποχή των θεαματικών προωθήσεων του Ισλαμικού Κράτους εντός του Ιράκ και της Συρίας έχει παρέλθει μάλλον ανεπιστρεπτί.

Ήδη έχουν περάσει περίπου 11 μήνες από τις τελευταίες σημαντικές καταλήψεις. Συγκεκριμένα, τον Μάιο του 2015 είχε καταλάβει την πρωτεύουσα Ραμάντι της δυτικής ιρακινής επαρχίας Άνμπαρ και την Παλμύρα από τον στρατό του Άσαντ στην κεντρική Συρία.
Συρρίκνωση εδαφών
Μετά την άνοιξη του 2015, το Ισλαμικό Κράτος απώλεσε τον έλεγχο όλων των οχυρών του στις ιρακινές επαρχίες Ντιγιάλα και Μπάμπιλ, καθώς και την πόλη του Τικρίτ, ενώ ταυτόχρονα απέτυχε να καταλάβει την κουρδική συνοριακή πόλη Κομπάνι της Συρίας. Μάλιστα, η τελευταία εξέλιξη είχε αποτέλεσμα τη σχετικά εύκολη προώθηση των Κούρδων πολιτοφυλάκων της Συρίας προς τη συνοριακή πόλη Τελ Αμπιάντ της επαρχίας Ράκα, την οποία τελικά κατέλαβαν από τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, στα μέσα του Ιουνίου του 2015.
Στη συνέχεια οι δυνάμεις του Αμπού Μπακρ Αλ Μπαγκντάντι έχασαν τον έλεγχο της ιρακινής βιομηχανικής πόλης Μπαϊτζί (βόρεια του Τικρίτ), την πόλη Σιντζάρ (επαρχία Νινευή), που αποτελούσε σημαντικό κόμβο της διαδρομής Ράκα – Μοσούλης, καθώς και τις συριακές πόλεις Αλ Σαντάντι (επαρχία Χάσακα) και Παλμύρα. Συνολικά, από τον Ιανουάριο του 2015 έως τα μέσα Μαρτίου 2016, όπως εκτιμά το IHS Jane’s, το Ισλαμικό Κράτος απώλεσε το 22% του εδάφους που κατείχε στη Συρία και το Ιράκ.
Προβλήματα επάνδρωσης
Πέραν των εδαφικών απωλειών, η οργάνωση του Μπαγκντάντι φαίνεται ότι αντιμετωπίζει και σοβαρά προβλήματα επάνδρωσης, τα οποία αποδεικνύονται αφενός από τη μείωση της επιχειρησιακής της δυνατότητας στο συρο-ιρακινό θέατρο επιχειρήσεων, αφετέρου από την έκδοση δύο εγγράφων της ηγεσίας του Ισλαμικού Κράτους.

Συνέχεια

Ανατροπές στην εκπαίδευση με αρχιτέκτονα τον πρόεδρο του εθνικού διαλόγου…


Ο καθηγητής Αντώνης Λιάκος

Όπως είναι ήδη γνωστό οι πρόσφατες παρεμβάσεις του Υπουργείου Παιδείας στα Νηπιαγωγεία…

(αύξηση των μαθητών ανά τμήμα), στα Δημοτικά σχολεία (ο λεγόμενος νέος τύπος ενιαίου ολοήμερου σχολείου που αντικαθιστά τα ΕΑΕΠ) και στην Ειδική Αγωγή (επιχειρείται η διάλυση των σταθερών δομών ειδικής αγωγής και η διεύρυνση των ελαστικά εργαζόμενων στο χώρο), έγιναν με στόχο, ανάμεσα σε άλλα, το σημαντικό περιορισμό των προσλήψεων, τη νέα σχολική χρονιά, αναπληρωτών νηπιαγωγών και δασκάλων. Με αυτό το τρόπο το υπουργείο Παιδείας επιχειρεί να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι ούτε φέτος θα γίνουν μόνιμοι διορισμοί καθώς και τις μειωμένες προσλήψεις αναπληρωτών λόγω περιορισμένων πιστώσεων του ΕΣΠΑ.

Οι νέες «φαεινές» ιδέες του προέδρου του «εθνικού διαλόγου» Αντώνη Λιάκου, «μυρίζουν» από μακριά, εκτός των άλλων, επιχείρηση περιορισμού των προσλήψεων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Αυτή τη στόχευση υπηρετούν, εκτός των άλλων, όσα τονίζει στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα (30/4), για τις αλλαγές στο ημερήσιο πρόγραμμα του σχολείου και οι δηλώσεις του τύπου «αντί 6-7 μαθήματα σε 45λεπτα, δυο ή τρία αντικείμενα σε δίωρα», σε αυτή τη στόχευση υποκλίνονται οι συγχωνεύσεις ειδικοτήτων και η διεύρυνση των αναθέσεων, την ίδια ώρα που η επιμονή του για τετραετές Γυμνάσιο και διετές Λύκειο νομιμοποιεί, εκτός των άλλων, και τη μαζική συγχώνευση Λυκείων λόγω της μείωσης τμημάτων και μαθητών.
Όσο και αν ο Αντώνης Λιάκος, προσπαθεί να συσκοτίσει τους πραγματικούς στόχους των προτάσεών του, πλέκοντας αριστοτεχνικά τις λέξεις και τις έννοιες με τρόπο που να μην γνωρίζει η μάνα το παιδί, γίνεται φανερό ότι έχει αναλάβει εργολαβικά το σχεδιασμό μιας βαθιάς αντιεκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης την οποία μοντάρει, μαντάρει και ευπρεπίζει πάνω στις ράγες των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ και της Ε.Ε.
Πρόσφατα, δίνοντας στη δημοσιότητα «τα 9 πορίσματα του διαλόγου», αποκάλυψε τις προσδοκώμενες αλλαγές στον εκπαιδευτικό χάρτη της χώρας.

Συνέχεια

Παγιδευμένοι στον εθνομηδενισμό


Χρήστος Γιανναράς

Αντιγράφω από ένα μικρό βιβλίο του Γιάννη Πατίλη, με τίτλο «Ελληνικά και Ιστορική Ορθογραφία στην Πλανητική Εποχή», που πρόσφατα κυκλοφόρησε (δυστυχώς, λόγω κρίσης, σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων).

«Το 1930, στο περιοδικό “Πρωτοπορία”, ο μαρξιστής διανοούμενος Γιάννης Σιδέρης έγραφε χαρακτηριστικά: “Την ημέρα που θα επιβληθεί πια το λατινικό αλφάβητο και που θα μπει στα σχολειά, θα έχουμε προχωρήσει πολύ και θ’ αποδειχτεί πως έχουν γκρεμιστεί ένα σωρό προλήψεις και αμορφωσιές”.

»Οσοι είμαστε σήμερα εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε καλά πως το λατινικό αλφάβητο είναι ήδη εδώ, στα σχολειά μας. Αυτό όμως που αστόχαστα παραγνωρίζουμε είναι, πως αυτή τη φορά το λατινικό αλφάβητο, ως φορέας της φωνητικής γραφής, δεν έρχεται από τα πάνω, από κάποια προϋποτιθέμενη προοδευτική εκπαιδευτική πολιτική ή από τις ελίτ των διανοουμένων, τον κ. Γληνό ας πούμε ή τον κ. Φιλήντα, και άλλες σοβαρές μορφές του πρώιμου διαφωτισμού μας, που υποστήριζαν την κατάργηση της ιστορικής ορθογραφίας, όπως ο Γιάννης Βηλαράς ή ο Αθανάσιος Ψαλίδας.

Συνέχεια

NAER MATARON


Συνέντευξη με τους NAER MATARON!

Από τον Διονύση Μάντη (δημοσιεύθηκε την 1ηΑυγούστου, 2009)

Οι Naer Mataron, μία από τις “Αρχαιότερες’’ ελληνικές black metal μπάντες, δημιουργήθηκαν το 1997 με μόνιμα μέλη τον Kaiada και Morfeas. To 2007 αποχώρησε ο Morfeas με αποτέλεσμα την αλλαγή του Line up. Προστέθηκαν οι Vicotnic, Indra, Nordvargr ενώ ο ντράμερ Warhead παρέμεινε στην μπάντα. Στο ενεργητικό τους αριθμούν 6 full-length άλμπουμς: “Up from the ashes”, “Skotos aenaon”, “River at dash scalding”, “Aghivaslin”, “Discipline manifesto”, “Praetorians”.

Το Rockap.gr βρήκε τον Kaiadas στην Νορβηγία. Ακολουθεί μία καυστική συνέντευξη όπου θα προκαλέσει συζητήσεις, διαφωνίες και…αρκετά νεύρα!

– Ο τελευταίος σας δίσκος, “Praetorians” έχει πλέον τρέξει στα δισκάδικα. Πώς πέρασε για ‘σας η διαδικασία της ηχογάφησης;

Μετά από σκληρή δουλειά και ηχογράφηση πολλαπλών demos, καταφέραμε να τελειώσουμε τα τραγούδια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο δίσκο. Ήμασταν για ένα μήνα στο studio, στο οποίο ηχογραφήσαμε και το προηγούμενο μας album, το “Discipline Manifesto”, αλλά αυτή την φορά αρχίσαμε από το μηδέν και χτίσαμε τον δίσκο με τον παραγωγό μας, ο οποίος είναι και ο τραγουδιστής μας, ο κύριος  Vicotnik, και εντελή είχαμε το ιδανικό αποτέλεσμα που ονομάζεται “Praetorians”.

– Πολλοί θαυμαστές σας, συγκρίνοντας τα 2 τελευταία σας albums, νομίζουν πως το “Discipline” είναι καλύτερο. Συμφωνείς μ’ αυτήν την άποψη;

Συνέχεια

Πατήρ, Υιός και… ναζιστικός οχετός!


ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Επισήμανση 1η: Το ξεκαθαρίζουμε: Ούτε είμαστε ούτε παριστάνουμε τους θεοσεβούμενους. Είμαστε, όμως, ορκισμένοι εχθροί των θεομπαιχτών.

Επισήμανση 2η: Ζητάμε συγγνώμη από τον αναγνώστη. Η φτήνια, η σαπίλα, η προστυχιά που ακολουθεί προκαλεί εμετό. Αλλά είναι μια ακόμα αναγκαία δοκιμασία που πρέπει να υποστούμε ώστε να γνωστοποιηθεί όσο πιο πλατιά γίνεται το μέγεθος της μαυρίλας, του φαρισαϊσμού και της βρωμιάς αυτής της συμμορίας.

Εξηγούμαστε:

Το χέβυ μέταλ συγκρότημα με το όνομα «NaerMataron» είναι αυτό στο οποίο «τραγουδούσε» (για την ακρίβεια: ούρλιαζε) ο «καλλιτέχνης» με το όνομα «Καιάδας». Πρόκειται, φυσικά, για τον νυν βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Γιώργο Γερμενή.

Προσέξτε τώρα στίχους:

Συνέχεια

Η ιστορία ενός βασανιστή χωροφύλακα Μητροπολίτη: Αθανάσιος – Αμβρόσιος Λενής…


Screen Shot 2016-05-01 at 10.13.19 AM

Ποιός είναι τελικά ο Αμβρόσιος Καλαβρύτων: σχετικά δημοσιεύματα στον Τύπο. Γνωστός με το παρατσούκλι «χωροφύλακας», ο Καλαβρύτων στα 75 του παραμένει αειθαλής καθώς ταξιδεύει διαρκώς ακόμη και για τα εγκαίνια πλοίων φίλων του εφοπλιστών από την Κίνα έως τη Λατινική Αμερική. Ο Αμβρόσιος, όμως, πολύ καιρό πριν από την απενοχοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς, πάλευε με νύχια και με δόντια για να διατηρήσει τη φωνή της ζωντανή. Άλλωστε οφείλει τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα στη θητεία του στη θρησκευτική υπηρεσία της χωροφυλακής, (ναι, ναι της χωροφυλακής!) στη διάρκεια της δικτατορίας. Παρέμεινε στη θέση αυτή από το 1968 έως το 1976. Είναι κάτι που καταγράφει και στο βιογραφικό του, χωρίς όμως να προσδιορίζει χρονικά την περίοδο που ήταν «προϊστάμενος» της θρησκευτικής υπηρεσίας των χωροφυλάκων, υπηρεσία που σήμερα έχει μετονομαστεί σε Θρησκευτική Υπηρεσία της Αστυνομίας. Αυτό όμως είναι ένα άλλο ξεχωριστό κεφάλαιο.

Στη διάρκεια της δεκαετούς αρχιεπισκοπίας από τον Χριστόδουλο, ο Αμβρόσιος έχτιζε σιγά σιγά την προσπάθεια ανάκαμψης όχι μόνο της ρητορικής, αλλά και των ιδεολογικών μεθόδων της ακροδεξιάς.
Ο κατά κόσμον Αθανάσιος Λένης, τον Απρίλιο του 1998, όταν ο πνευματικός του αδελφός, Χριστόδουλος, εξελέγη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, πανηγύριζε στο ξενοδοχείο «Ηλέκτρα», φωνάζοντας «νενικήκαμεν». Η εκκλησιαστική εξουσία απλωνόταν στα πόδια των μελών της Χρυσοπηγής.

http://www.protagon.gr Θωμάς Τσάτσης
Συνέχεια

Η Υπόθεση Haymarket…


ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ…

bombΔύο μόλις δεκαετίες πριν από το τέλος του 19ου αιώνα υπάρχει έντονη εξεγερτική και επαναστατική δράση, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της Αμερικής. Στις 14 Οκτωβρίου 1883 γίνεται το ενοποιητικό συνέδριο των σοσιαλιστών της Β. Αμερικής. Σ’ αυτό υιοθετείται η άποψη πως το συνδικάτο είναι το σημαντικότερο μέσο δράσης και χώρος ανάπτυξης των βίαιων απελευθερωτικών κοινωνικών πρακτικών των εργατών.

Το κείμενο δημοσιεύεται στην εφημερίδα ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ που εκδίδεται στο Σικάγο, από τον Πάρσονς κι ανάμεσα σ’ άλλα τονίζεται: «Η σημερινή κοινωνική τάξη πραγμάτων βασίζεται στη ληστεία των μη-ιδιοκτητών από μέρους των ιδιοκτητών. Οι καπιταλιστές εξαγοράζουν το μόχθο των φτωχών, προσφέροντας μισθούς που αρκούν μονάχα νια την επιβίωση, απορροφώντας ολόκληρη την υπεραξία… Το σύστημα αυτό είναι άδικο, παράλογο και καταστροφικό. Επομένως, εκείνοι που υποφέρουν κάτω από το σύστημα αυτό και δε θέλουν να είναι υπεύθυνοι για τη συνέχειά του πρέπει να πολεμήσουν για να το καταστρέψουν με όλα τα μέσα και με όλες τους τις δυνάμεις. Οι εργάτες δεν μπορούν να ζητήσουν βοήθεια από καμία εξωτερική πηγή στον αγώνα τους ενάντια στο σύστημα που υπάρχει. Πρέπει να πετύχουν την απελευθέρωση τους με τις δικές τους μόνο προσπάθειες. Μέχρι τώρα καμία προνομιούχα τάξη δεν παραιτήθηκε από την τυραννία και οι σημερινοί καπιταλιστές δεν παραιτήθηκαν ποτέ από τα προνόμια τους και από την εξουσία τους χωρίς να ασκήσουν βία… Είναι λοιπόν αυτονόητο ότι ο αγώνας του προλεταριάτου ενάντια στην μπουρζουαζία πρέπει να έχει βίαιο χαρακτήρα, ότι οι διαμάχες που αφορούν τις διάφορες μισθολογικές αυξήσεις δεν μπορούν να οδηγήσουν στον τελικό στόχο…. Σ’ αυτές τις συνθήκες υπάρχει μονάχα μία λύση, η βία...».

Συνέχεια