Ο καλός ο ψήστης στα μνημόνια φαίνεται


https://i0.wp.com/kartesios.com/wp-content/uploads/2016/04/kart-1.jpg

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Ήμασταν πρόβατα. Μας άφηναν να μασουλάμε χορταράκι και στα ενδιάμεσα ψηφίζαμε τσομπάνη. Τώρα, τέλειωσαν τα γούστα. Αφού μας έγδαραν, τώρα μας ετοιμάζουν για τη σούβλα. Η ζαλάδα θα είναι από το γύρισμα.

Ζητάει ο Κούλης του Μητσοτάκη εκλογές. Να τις κάνει τί; Να τις κερδίσει. Και μετά; Εγχειρίδιο. Πρώτα δέχεται όλα τα μέτρα. Στη συνέχεια δέχεται και άλλα μέτρα. Και στο τέλος ανακοινώνει ως μονόδρομο κι άλλα μέτρα. Μονόδρομος πριν, όταν υπούργευε επί Σαμαρά, μονόδρομος και τώρα. Άλλαξε κάτι; Έφτιαξε ο Μπόμπολας καμιά καινούρια παράκαμψη και δεν την είδαμε; Μπα! Μονόδρομος. Ευθεία. Καρφί στη μετανάστευση για τους νεότερους και στη μιζέρια για όσους δεν θα βρουν στον (γερμανικό) ήλιο μοίρα.

Ζητάει νέα κυβέρνηση η Φώφη του Γεννηματά. Να την κάνει τί; Να σώσει τον Ψυχάρη και το Mega και να «αδειάσει» τους νέους Ψυχάρηδες και τα φίλια Mega που ετοιμάζει ο Τσίπρας; Και τί μας νοιάζει εμάς ποιος Ψυχάρης θα ρουφάει κρατικό χρήμα και θα κολυμπάει στα θαλασσοδάνεια των από εμάς σωσμένων τραπεζών; Η Φώφη του Γεννηματά δεν τσίριζε «ναι σε όλα»; Το ίδιο εγχειρίδιο του μονόδρομου των μέτρων δεν ακολουθούσε; Με το Βενιζέλειο χοιρίδιο δεν αποδέχονταν κάθε μέτρο που οδηγούσε καρφί στη μετανάστευση τους νεότερους και στη μιζέρια όσους δεν έβρισκαν στον (γερμανικό) ήλιο μοίρα;

Συνέχεια

Ο δικός μας ήλιος


Γιώργος Σεφέρης

Ο ήλιος αυτός ήταν δικός μου και δικός σου: τον μοιραστήκαμε ποιός υποφέρει πίσω από το χρυσαφί μεταξωτό ποιός πεθαίνει; Μια γυναίκα φώναζε χτυπώντας το στεγνό στήθος της: «Δειλοί μου πήραν τα παιδιά μου και τα κομμάτιασαν, σεις τα σκοτώσατε κοιτάζοντας με παράξενες εκφράσεις το βράδυ τις πυγολαμπίδες αφηρημένοι μέσα σε μια τυφλή συλλογή».

Το αίμα στέγνωνε πάνω στο χέρι που το πρασίνιζε ένα δέντρο ένας πολεμιστής κοιμότανε σφίγγοντας τη λόγχη που του φώτιζε το πλευρό.

Ήταν δικός μας ο ήλιος, δε βλέπαμε τίποτε πίσω από τα χρυσά κεντίδια αργότερα ήρθαν οι μαντατοφόροι λαχανιασμένοι βρόμικοι τραυλίζοντας συλλαβές ακατανόητες είκοσι μερόνυχτα πάνω στη στέρφα γης και μόνο αγκάθια είκοσι μερόνυχτα νιώθοντας ματωμένες τις κοιλιές των αλόγων κι ούτε στιγμή να σταματήσουν για να πιουν το νερό της βροχής.

Είπες να ξεκουραστούν πρώτα κι έπειτα να μιλήσουν, σε είχε θαμπώσει το φως. Ξεψύχησαν λέγοντας: «Δεν έχουμε καιρό» γγίζοντας κάτι αχτίδες· ξεχνούσες πως κανείς δεν ξεκουράζεται.

Ούρλιαζε μια γυναίκα: «Δειλοί» σαν το σκυλί τη νύχτα θα ήταν ωραία κάποτε σαν εσένα με στόμα υγρό, τις φλέβες ζωντανές κάτω απ’ το δέρμα με την αγάπη.

Ο ήλιος αυτός ήταν δικός μας· τον κράτησες ολόκληρο δε θέλησες να μ’ ακολουθήσεις κι έμαθα τότε αυτά τα πράγματα πίσω από το χρυσάφι και το μετάξι· δεν έχουμε καιρό. Σωστά μιλήσαν οι μαντατοφόροι.

http://www.greek-language.gr

Συνεργώντας στη μωρία του Σταυρού


π. Νικόλαος Λουδοβίκος

 Ο Παύλος χρησιμοποιεί την λέξη συνεργία. Είναι μία λέξη που περιλαμβάνει όλα τα νοήματα. Είναι μία σχέση ενεργητική του ενός προς τον άλλο, ο καθένας ενεργεί και δρα διαλεγόμενος μετά του άλλου. Μπορεί ο διάλογος αυτός να πάει καλά, οπότε να έχουμε μία πραγματική κοινωνία ενεργειών και αγάπης. Μπορεί όμως να πάει στραβά, όποτε να μην έχουμε πραγματική συνεργία, αλλά τραβάει ο άνθρωπος τον Θεό στα έργα του – και μόνο κάτι τέτοιο μπορεί να συμβαίνει, γιατί ο Θεός δεν τραβάει ποτέ τον άνθρωπο με το ζόρι στα δικά Του έργα, μόνο ο άνθρωπος κοιτάζει να υποτάξει τον Θεό στην δική του αντίληψη.

Η έκφραση λοιπόν αυτή, «Θεού γαρ εσμεν συνεργοί», σημαίνει ότι ο άνθρωπος, για πολύ σοβαρούς υπαρξιακούς λόγους, πρέπει να διαθέσει τον εαυτό του με έναν συγκεκριμένο τρόπο στον Θεό, για να αποκτήσει μία αγαθή και κατά Θεόν ταυτότητα. Μία τέτοια ενεργός αυτοδιάθεση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να εκπληρώσει επίσης την ύπαρξή του ο άνθρωπος, καθώς είναι κατ’ εικόνα Θεού. Εάν δεν το κάνει κατά Θεόν αυτό το πράγμα, δημιουργούνται προβλήματα σαν κι αυτά που ξέρουμε όλοι μας. Παραμένει θεοειδής πάντοτε ο άνθρωπος, γι’ αυτό είναι και επικίνδυνος, μπορεί τότε να γίνει Χίτλερ, αλλά μπορεί να γίνει και πατήρ Πορφύριος. Ο ένθεος πατήρ Πορφύριος ήταν μία παρουσία του Χριστού στον κόσμο και πέρασε όλη την ζωή του για τον Χριστό, ευεργετών και ιώμενος.

Το θέμα όμως είναι να καταλάβουμε την σημασία που έχουν τα παραπάνω σε μία εποχή όπου η ζωή του ανθρώπου και η ταυτότητά του βρίσκονται, στην κυριολεξία, σε μεγάλη κρίση. Δεν ξέρουμε πια ποιός είναι ο άνθρωπος. Το θέμα στην σημερινή κρίση είναι ότι σε υπαρξιακό επίπεδο χάσαμε το νόημα της ζωής και της ιστορίας ως γενναιοδωρίας, ως συνάντησης με τον πλησίον: αυτό είναι το πρώτο πνευματικό πρόβλημα της εποχής, είτε στην Ανατολή είτε στην Δύση.

Ας προσέχει λοιπόν ο καθένας τι οικοδομεί. Ο Απόστολος Παύλος λέγει πως, όταν πήγε στην Κόρινθο, έβαλε θεμέλια, με την χάρη του Θεού, στην πόλη αυτή. Το θεμέλιο της Ευρώπης λοιπόν ήταν ένα πνευματικό θεμέλιο, ήταν ο Χριστιανισμός. Έτσι βρήκε τον εαυτό της η Ευρώπη. Το θέμα είναι τι θα οικοδομήσουμε πάνω σε αυτό. Ο Παύλος λέει: «Εγώ αυτό το θεμέλιο έβαλα», δηλαδή τον Χριστό, γιατί είναι Θεός ως άνθρωπος και άνθρωπος ως Θεός. Αυτή είναι η εν Χριστώ μεγάλη αξία του ανθρώπου, το ότι είναι κελευσμένος να γίνει θεός. Ότι μπορεί ο άνθρωπος να ανέβει στον Θεό και ο Θεός να κατέβει στον άνθρωπο. Αυτό είναι το θεμέλιο που πρέπει να θέσουμε.

Συνέχεια

Η καταγωγή και μακροχρόνια ιστορία της νηστείας


Νίκος Παπαχρήστος

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η περισσότερο συναισθηματικά φορτισμένη ημέρα της εορτής του Πάσχα. Η κορύφωση του Θείου Δράματος. Αυτή την ημέρα οι πιστοί σε ένδειξη πένθους δεν τρώνε, σχεδόν, τίποτα. Εχουν πλέον εισέλθει στο τελικό στάδιο της σωματικής και πνευματικής δοκιμασίας που ξεκίνησε με την έναρξη της νηστείας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Γιατί η νηστεία, κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας, δεν είναι μόνο η αποχή από κάποια φαγητά αλλά και από πάθη, εγωισμούς και χαρακτηριζόμενες αμαρτωλές συμπεριφορές. Ετσι ως δοκιμασία, συναντάται στη διάρκεια των αιώνων, με διαφορετική ίσως μορφή, σχεδόν σε όλες τις θρησκείες.

Στις τρεις μονοθεϊστικές, τις λεγόμενες Αβραμιαίες, θρησκείες, στον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ η νηστεία αποτελεί ένα σημαντικό -ενίοτε απαραίτητο- στάδιο για την ψυχοσωματική προετοιμασία του πιστού. Εδράζεται δε, σε ανάλογες δοκιμασίες βιβλικών προσώπων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Μωυσής νήστευσε 40 ημέρες πριν ανέβει στην κορυφή του Ορους Σινά για να παραλάβει, κατά τη θρησκευτική παράδοση, από τον Θεό τη Διαθήκη των 10 εντολών. Η νηστεία τού έδωσε το θάρρος και το ψυχικό σθένος να «αντικρίσει» τον Δημιουργό, ενώ στην περίπτωση του Σαμψών αποτελούσε το πραγματικό μυστικό της δύναμής του. Μετά από νηστεία 24 ωρών ο Δανιήλ «επιβίωσε» στον λάκκο των Λεόντων, ενώ ο Ιησούς Χριστός πριν ξεκινήσει τη διδασκαλία του αποσύρθηκε στην έρημο όπου με νηστεία και προσευχή παρέμεινε επί 40 ημέρες.

Συνέχεια

Η αγία ζώνη του ευρώ


Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο ορισμός της υγείας δεν είναι η έλλειψη ασθένειας (μη σθένους δηλαδή) αλλά η στέρηση της ψυχικής, φυσικής, κοινωνικής ευφορίας. Oλοι μας διαπιστώνουμε πως με τα τέσσερα μνημόνια η χώρα μας οδηγείται συστηματικά στην πλήρη καταστροφή. Το μοντέλο αυτό δεν είναι καινούργιο.

Είναι ένα κλασικό σύστημα που δοκιμάστηκε σε όλες τις αποικίες του κόσμου. Και αυτό σημαίνει πως «οι κατώτεροι λαοί» που έχασαν τη χώρα τους πρέπει να δίνουν όλο τον πλούτο τους στην κατακτήτρια ιμπεριαλιστική δύναμη. Και αυτό δεν άλλαξε με το τέλος της αποικιοκρατίας.

Eφυγαν τα ξένα στρατεύματα, όπου έφυγαν δηλαδή, άφησαν ένα δουλικό και διεφθαρμένο καθεστώς και ξαναποικιοκράτησαν τη χώρα με το χρέος, καταδικάζοντας τους λαούς σε μόνιμη και σταθερή φτώχεια. Και αυτό μαζί με τους πολέμους δημιούργησε τα τεράστια μεταναστευτικά ρεύματα που κατευθύνονται προς τον πλούσιο Βορρά. Και ακόμα η τρίτη μεταναστευτική ροή δεν έχει αρχίσει. Η καταστροφή του περιβάλλοντος θα διαλύσει χώρες και θα δημιουργήσει εκατομμύρια μετανάστες.

Συνέχεια