Πολιτικά Ορθοί και Νοητικά Ευνούχοι


politic_incorr

Νίκος Τσιρογιαννίδης

Είχα την τύχη να μη γνωρίσω ποτέ τον πατέρα μου. Λέω «τύχη» διότι είναι (είναι-ήταν… δεν γνωρίζω και δε με ενδιαφέρει) στρατιωτικός. Οπότε θεωρώ τύχερο τον εαύτο μου που όταν στα δεκαέξι μου γέμιζα το σπίτι με αφίσες των Sex Pistols και ανάποδες μαυροκόκκινες δεν είχα να αντιμετωπίσω έναν στρατόκαυλο που ξεκινούσε τη μέρα του λέγοντας “διατάξτε” και όχι “καλημέρα” στο αφεντικό του. Είχα την τύχη λοιπόν να μεγαλώσω με τη μητέρα μου. Η οποία αποφάσισε από πολύ μικρή ηλικία να με αντιμετωπίζει σαν ενήλικο, η οποία μου έμαθε πως ο σεβασμός είναι κάτι που κερδίζεται, η οποία ποτέ δεν μου απαγόρευσε λέξεις, εκφράσεις και ιδέες. Ημούν υπεύθυνος να επιλέξω και κατ’ επέκταση υπεύθυνος των πράξεών μου. Μέσα από όλη αυτή την ελευθερία και την παντελή έλειψη ανούσιων και ηλίθιων τυπικών έμαθα να μην κρύβομαι. Οποιαδήποτε μαλακία έχω κάνει στα εικοσιδύο μου χρόνια η μητέρα μου την έχει μάθει, πάντα από εμένα. Γιατί έμαθα πως οι πράξεις μου είναι αυτές που με ορίζουν και όχι μία εικόνα που πρέπει να χτίσω για τον εαύτο μου. Γιατί έμαθα πως «όταν θες να κάνεις κάτι ποτέ δεν πρέπει να ντρέπεσαι για αύτο».

Βγαίνοντας ολό και περισσότερο στον «έξω κόσμο», και ιδιαίτερα αφού μετακόμισα στην Αμερική, δεν συναντούσα αυτή την αντίληψη, μάλλον το ακριβώς αντίθετο. Μία φοβερή έμφαση στο πώς λέμε ό,τι λέμε, στο ποία είναι η είκονα μας σε βαθμό που έκανε σχεδόν ανούσιο το τί εννοούμε και ποιοι είμαστε. Αρκεί όλα να φαίνονται καλά και σωστά. Και εδώ ξεκινάει το μεγαλύτερο πρόβλημα της τετράγωνης λογικής μου με όλη αυτή τη νοοτροπία. Το πώς ορίστηκαν αυτά τα στεγανά και αυτοί οι περιορισμοί, πως αναγκαστήκαμε να ζούμε με το φόβο του να ξεφύγουμε από την πολιτική ορθότητα, κάτι που τελικά όχι απλά δεν βοηθάει σε τίποτα αλλά χειροτερεύει στην ουσία όλα όσα κλήθηκε να βοηθήσει και δημιουργεί προβλήματα που δεν υπήρχαν.

Γενικά το κίνημα της πολιτικής ορθότητα ξεκίνησε με μια νοοτροπία προστασίας συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων και άλλη μία, αποτυχημένη τελικά, απόπειρα εξάλειψης του ρατσισμού. Κάποιες λέξεις μπήκαν αυτόματα στη μαύρη λίστα και έγιναν άμεσα απαγορευμένες, κάθε στερεότυπο έπρεπε πλέον να αποφεύγεται. Κάτι που μάλλον ακούγεται ως καλή ιδέα αρχικά, ίσως σε αυτό να οφείλεται και η φοβερή και ταχεία εξάπλωση του κινήματος, αλλά πάσχει από τραγικά ελαττώματα τα οποία γίνονται άμεσα αντιληπτά με μία δεύτερη εξέταση. Το μεγαλύτερο από αυτά: οι λέξεις από μόνες τους δεν σημαίνουν τίποτα, αποκτούν νόημα μέσω της χρήσης τους και του περιεχομένου που χρησιμοποιούνται και μόνο. Και ενώ είναι αρκετά εύκολο να περιοριστούν, ακόμη και να «απαγορευτούν», συγκεκριμένες λέξεις, είναι πρακτικά αδύνατο να μπουν απαγορευτικά πλαίσια σε τρόπους σκέψης και έκφρασης χωρίς κατακραυγή για καταπάτηση της ελευθερίας λόγου.

Η ειρωνεία της όλης υπόθεσης προφανώς εντοπίζεται στο γεγονός ότι ακόμα και η λογοκρισία μερικών λέξεων είναι ισάξια παράβαση της ελευθερίας λόγου, κάτι όμως που όλοι σιωπηλά δεχτήκαμε ως μία καλή ιδέα καθώς οι συγκεκριμένες λέξεις σε κανέναν, ή πιο σωστά στους περισσότερους, πλέον δεν ήταν ευχάριστες. Και γιατί να μην εξαφανίσουμε κάτι το οποίο δεν είναι ευχάριστο;

Έτσι λοιπόν η λίστα μεγάλωνε, και εξακολουθεί να μεγαλώνει, χωρίς όμως εμφανή αποτελέσματα, θετικά τουλάχιστον… εκτός αν ο ρατσισμός (κάθε είδους) εξαφανίστηκε όντως και μου διέφυγε. Το πραγματικό κατόρθωμα του κινήματος ήταν μια μαζική παραπλάνηση τραγικών διαστάσεων οπού η προσοχή όλων στράφηκε στο ποιος παραβιάζει τα απαγορεύτηκα και όχι στο πως θα εκπαιδεύσουμε τον κόσμο, και τις νεότερες γενιές ιδιαίτερα, στο να μην καλλιεργούν ρατσιστικές νοοτροπίες και ιδεολογίες διακρίσεων.Αυτό σε συνδυασμό με το self esteem movement, το οποίο προσπάθησε να καλλιεργήσει άλλη μία νοότροπια εξάλειψης του μη ευχάριστου μέσω της κατάργησης κριτικής σε οτιδήποτε δεν είναι συμβατικά ωραίο ενώ ταυτόχρονα ενθαρρύνοντας την αντιμετώπιση του προαναφερθέντως συμβατικά ωραίου ως τον απόλυτο εχθρό, μας οδήγησε σε μια σημερινή κοινωνία οπού φοβάται να κριθεί, επιλέγει να κατακρίνει το εξαιρετικό (πολλές φορές με τρόπο χειρότερο από το “διαφορετικό” που έμαθε να σέβεται) έμαθε να προσέχει και να μετράει τις λέξεις του, αγνοόντας ή ακόμη και χάνοντας το νόημα πίσω από αυτές και θυσίασε τις πραγματικά σημαντικές αξίες, ιδέες και ελευθερίες στο βωμό των νεών που υποσχέθηκαν να προστατεύσουν τα συναισθήματα μας. Μία κοινωνία που ευνουχίστηκε νοητικά οικειοθελώς.

Κάπως έτσι φτάσαμε μέσα στον περασμένο χρόνο, και μόνο, να δούμε τον Donald Sterling να αναγκάζεται να πουλήσει τους Los Angeles Clippers για τα ρατσιστικά του σχόλια, τα οποία δεν εξέφρασε καν δημοσίως, χωρίς κανένας να τολμήσει να μιλήσει για παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης, μία υποτιθέμενη βασική αρχή της δημοκρατίας. Είδαμε να ξεκινάει μία εκστρατεία στο twitter για την κατάργηση της εκπομπής του Stephen Colbert όταν εκείνος χρησιμοποίησε έναν χαρακτήρα-καρικατούρα ασιατικών στερεότυπων για να σατιρίσει την υπόθεση πίσω από το όνομα των Washington Redskins. Είδαμε τον Ben Affleck να δέχεται επαίνους αφού σαν οργισμένος ουρακοτάγκος κατηγορούσε τον Bill Maher ως ρατσιστή κατά κάθε Ισλαμιστή, όσο ο τελευταίος απλά έθεσε το επιχείρημα πως οι σύγχρονοι Ισλαμιστές εξτρεμιστές πράττουν αντίστοιχα με τους Χριστιανούς των Σταυροφοριών, χωρίς κανένας να επικεντρώνεται στο πραγματικό πρόβλημα κάθε είδους θρησκευτικού εξτρεμισμού που έθετε ο Maher. Είδαμε αναρίθμητες συζητήσεις για το αν η δολοφονία του Michael Brown ήταν βασισμένη σε ρατσιστικές προκαταλήψεις του αστυνομικού Darren Wilson που τράβηξε τη σκανδάλη, χωρίς κανένας να αναφερθεί στο σοβαρότατο πρόβλημα της υπερβολικά εκτεταμένης κατοχής και χρήσης όπλων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και στην Ελλάδα είδαμε έναν άνθρωπο ο οποίος όντας καταδικασμένος για ένα βίαιο έγκλημα το οποίο διέπραξε απλά δεν γούσταρε να υποστεί τις συνέπειες των πράξεών του και της ποινής του, να μετατρέπεται σε εθνικό ήρωα γιατί… πραγματικά δεν έχω ιδέα γιατί. Ίσως γιατί η μεγαλύτερη απώλεια μέσα από αυτές τις νοοτροπίες ήταν η εκτίμηση της αλήθειας.

Η αλήθεια, όσο κι αν πονάει μερικές φορές, μπορεί να λειτουργήσει απίστευτα ως καταλύτης σκέψεων, συναισθημάτων, ακόμα και αντιλήψεων. Ένας άνθρωπος ο οποίος γνωρίζει κάτι λιγότερο από ολόκληρη την αλήθεια οδηγείται, δυστυχώς ασυνείδητα και χωρίς επιλογή, σε μια πλαστή και στρεβλωμένη πραγματικότητα γιατί κάποιος επέλεξε να τον «προστατέψει». Από τι όμως; Στην πραγματικότητα από το να κρίνει μόνος του καταστάσεις, να λάβει αποφάσεις και να πράξει σύμφωνα με τα πραγματικά δεδομένα. Και η υποτιθέμενη αυτή προστασία μάλιστα συνήθως τείνει να πάσχει από παντελή έλλειψη αλτρουισμού καθώς ο «προστάτης» συχνά έχει προσωπικό συμφέρον από την απόκρυψη αυτή της πραγματικότητας. Κοινώς κάτι που έχει το θράσος να παρουσιάζεται ως win/win σενάριο πρόκειται για καθαρή εκμετάλλευση. Η νοοτροπία του political correctness είναι εμφανέστατα άμεση συνέπεια αυτού του τρόπου σκέψης. Δημιουργούμε ανθρώπους που νομίζουν ότι η ευγένεια, οι ευπρεπείς τρόποι ή ακόμη και ο στοιχειώδης πρέπων σεβασμός αρχίζει και τελειώνει με το πως θα κάνεις τον άνθρωπο απέναντι σου να αισθανθεί, αφαιρώντας του όμως πλήρως την επιλογή να επιλέξει εκείνος καθώς καθοδηγείται από τη σάπια αγγελικά στρεβλωμένη πραγματικότητα όπου όλα είναι όμορφα και ωραία και ποτέ κανείς δεν πρέπει να πονέσει. Ας σταματήσουμε να ζητάμε να μας χαϊδεύουν τα αφτιά διαρκώς κι ας μάθουμε πως ό,τι μας είναι δυσάρεστο, ό,τι μας νευριάζει, ό,τι μας πονάει είναι όχι μόνο αναπόφευκτο μέρος της ζωής μας αλλά και απαραίτητο συστατικό για να εκτιμήσουμε και να απολαύσουμε ό,τι ευχάριστο και αληθινό ακόμη περισσότερο. Γιατί τελικά το πιο γλυκό ψέμα ποτέ δεν είναι όσο ικανοποιητικό όσο η πικρότερη αλήθεια.

Υ.Γ. Αν κάτι από τα παραπάνω σας προσέβαλε… καλώς. Κάνει καλό να βγαίνουμε κατά καιρούς από την αποπνιχτική αγκαλιά του μονίμως σίγουρου και ευχάριστου. Σε διατηρεί σε μια κατάσταση ετοιμότητας. Σε αφυπνίζει. Σε κάνει να αισθάνεσαι δυνατός, σε κάνει να αισθάνεσαι άνθρωπος.

http://ypopsin.gr/politika-orthoi-kai-nohtika-evnouxoi/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s