Φάρμακο χειρότερο από την ασθένεια


Γιάννης Στουρνάρας

Σε πρόσφατη παρέμβασή του, ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος παρουσίασε τη δική του κατανόηση της ελληνικής κρίσης, δικαιώνοντας τους δανειστές και ενοχοποιώντας τη χώρα-οφειλέτρια.

Σύμφωνα με αυτόν, τα Μνημόνια 1, 2, 3, που οι Ευρωπαίοι εταίροι και πιστωτές επιβάλλουν στη χώρα μας κατά την τελευταία 6ετία δεν ευθύνονται για την πρωτοφανή κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας από το 2010 μέχρι σήμερα, ούτε για τη σημερινή παντελή έλλειψη ορατότητος ακόμη και για το άμεσο μέλλον, παρ’ όλο που ουδέν προβλέπεται σε αυτά για τη σταθεροποίηση ή την ανάκαμψη.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι τα Μνημόνια δεν ήσαν ποτέ μέρος του προβλήματος, αλλά αντίθετα μέρος της λύσης του. Ισχυρίστηκε ότι η συρρικνωτική πολιτική ήταν μεν «δυσάρεστη», αλλά «αναγκαία» για τη θεραπεία των παθογενειών που είχαν συσσωρεύσει οι προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, όπως και η ελληνική κοινωνία με την αξίωσή της να διατηρεί με δανεικά βιοτικό επίπεδο ανώτερο των δυνάμεών της.

Ο διοικητής προσέθεσε ότι για την 6ετή ελληνική κρίση δεν ευθύνονται ούτε οι ελληνικές τράπεζες, αφού η κρίση δεν πυροδοτήθηκε από αυτές, αλλά από το δημοσιονομικό αδιέξοδο που οδήγησε σε πτώση ολόκληρη την ελληνική οικονομία, με συνέπεια να πληγεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα και μαζί με αυτήν οι τράπεζες.

Συνέχεια

ΕΛΛΑΔΑ: ΓΙΑΤΙ Η ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ


ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ

ΕΡΙΚ ΤΟΥΣΕΝ*

Αναλύοντας από κριτική σκοπιά τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το ζήτημα του Χρέους από το 2010, ο Ερίκ Τουσέν εξηγεί πως η ελληνική κυβέρνηση έφτασε να υπογράψει την αποφράδα συμφωνία, στις 13 Ιουλίου 2015. Το ότι, ως κυβέρνηση, δεν στηρίχθηκε στον λογιστικό έλεγχο του Χρέους, παρόλο που της έδινε τη δυνατότητα να μην υποκύψει στις «απαιτήσεις» των δανειστών – εφόσον θα είχε προβεί σε αναστολή πληρωμής του χρέους – είναι παράγοντας κεντρικής σημασίας στην παραπάνω εξέλιξη. Ο Ερίκ Τουσέν παρουσιάζει ένα σχέδιο Β που αφορά το Χρέος, τις τράπεζες, τη δημοσιονομική λιτότητα, το νόμισμα και τη φορολόγηση.

Το ζήτημα του ελληνικού χρέους είναι απολύτως κεντρικό. Από τη στιγμή που επιβάλλεται το πρώτο μνημόνιο στην Ελλάδα, τον Μάιο του 2010, και συγκροτείται η Τρόικα, αυτός ο συνεταιρισμός μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Κομισιόν, το ζήτημα του χρέους παραμένει απολύτως κεντρικό για τα επόμενα χρόνια[1].

Επιτροπή οικονομικού ελέγχου των πολιτών : 2011

Τον Δεκέμβριο του 2010, η βουλευτής Σοφία Σακοράφα παρεμβαίνει στο ελληνικό Κοινοβούλιο λέγοντας πως θα πρέπει να δημιουργηθεί Επιτροπή λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους ακολουθώντας το παράδειγμα του Εκουαδόρ που είχε συγκροτήσει αντίστοιχη επιτροπή το 2007-08. Η ίδια αναφέρεται στην συμμετοχή μου στο παραπάνω εγχείρημα και λέει πως θα μπορούσε να ζητηθεί η βοήθειά μου[2].Ήταν σαφές πως το τότε Κοινοβούλιο, στο οποίο κυριαρχούσαν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, δεν είχε συμφέρον να διαλευκάνει το ζήτημα του χρέους ​και η πρόταση απορρίφτηκε.

Με ποικίλα κοινωνικά κινήματα και την βουλευτή Σοφία Σακοράφα, αποφασίσαμε τη δημιουργία μιας πρωτοβουλίας πολιτών για τον έλεγχο του χρέους[3]. Χρειάστηκαν κάποιοι μήνες για να στηθεί το όλο εγχείρημα. Επινοήσαμε έναν μηχανισμό συγκρότησης αυτής της πρωτοβουλίας, όπως για παράδειγμα στηριχτήκαμε στη δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ, τη «Xρεοκρατία» του κινηματογραφικού παραγωγού Άρη Χατζηστεφάνου, το οποίο και έμελλε να παίξει σημαντικό ρόλο για την γνωστοποίηση της πρότασης λογιστικού ελέγχου του χρέους.Το ντοκιμαντέρ αυτό, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο κοινό, από τα τέλη του Μαρτίου 2011 και μετά, ανέβηκε στο Ιντερνετ στην Ελλάδα από περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια άτομα μέσα σε 6 εβδομάδες. Σε σύνολο πληθυσμού 10 εκατομμυρίων, η απήχησή του ήταν εξαιρετικά σημαντική. Εννοείται πως το ντοκιμαντέρ δεν προβλήθηκε σε δημόσια και ιδιωτικά κανάλια στην τηλεόραση, αλλά είχε απίστευτη απήχηση[4]. O κόσμος ο οποίος είχε συμμετάσχει σε μεγάλο αριθμό απεργιών, ακολούθησε αμέσως μετά το κίνημα των ισπανών αγανακτισμένων, καταλαμβάνοντας δημόσιες πλατείες σε μεγάλο αριθμό πόλεων, και μεταξύ άλλων στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Οι κινητοποιήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν και σε πλατείες μεσαίων πόλεων τον Ιούνιο – Ιούλιο του 2011. Τα μέλη της Επιτροπής Ελέγχου των πολιτών συνάντησαν απίστευτη ανταπόκριση παρουσιάζοντας τα προκαταρκτικά συμπεράσματα μέσα από τα οποία αμφισβητούσαν τα χρέη που οι δανειστές απαιτούσαν από την Ελλάδα, και εξηγώντας το πως η Ελλάδα είχε συσσωρεύσει παρόμοιο χρέος το οποίο μπορούσε να θεωρηθεί αθέμιτο.

Συνέχεια

Ημερολόγιο δυστοπίας #2: Σάρα Κέιν, Blasted…


Η πόλη είναι δική μας πια.

Ο Ιαν, ένας μεσήλικας δημοσιογράφος, φέρνει την οικογενειακή φίλη του Κέιτ, μια ψυχικά διαταραγμένη κοπέλα ταπεινής ταξικής καταγωγής, σε ένα πολυτελές δωμάτιο ακριβού ξενοδοχείου του Λιντς.
Εκεί θα την τραμπουκίσει, θα την κακομεταχειριστεί, θα προσπαθήσει να την πείσει να κάνουν έρωτα. Ταυτόχρονα θα ξεδιπλώσει μπροστά της όλο του τον μισογυνισμό, τον ρατσισμό, την ομοφοβία.
Ο χρόνος περνά στο δωμάτιο ανάμεσα σε απειλές, προσβολές και μια απροσδόκητη υφέρπουσα τρυφερότητα.
Ξαφνικά εισβάλλει στο δωμάτιο ο στρατιώτης. Η Κέιτ θα εξαφανιστεί και ο στρατιώτης θα επιτεθεί στον Ιαν. Μια εκτυφλωτική λάμψη και μια τρομακτική έκρηξη.
Το ξενοδοχείο έχει χτυπηθεί από όλμο. Ο στρατιώτης απειλεί τον Ιαν, τον βιάζει, τον τυφλώνει. Στη συνέχεια αυτοκτονεί.
Η Κέιτ επιστρέφει στο δωμάτιο με ένα μωρό στην αγκαλιά, παιδί ενός από τα θύματα του πολέμου που εξελίσσεται έξω από το δωμάτιο.
Ανάμεσα στα ερείπια του ξενοδοχείου η βία κλιμακώνεται. Ο σκληρός νατουραλισμός φτάνει στα όρια μιας μεταφυσικής του αίματος, ενός μαγικού ρεαλισμού της βίας. Η βροχή πέφτει μέσα στο δωμάτιο.

Συνέχεια

Εθνικισμός, Αντίσταση και Επανάσταση…


621ee1cee67b7f5dc5016ca5762406c5_L
(1979–2014) ήταν Λιβανέζος μαρξιστής επαναστάτης, ένας από τους ιδρυτές της επαναστατικής οργάνωσης του Λιβάνου, Αλ-Μούνταντα αλ-Ιστιράκι (Σοσιαλιστικό Φόρουμ) και βασικός συνεργάτης του μαρξιστικού περιοδικού που κυκλοφορεί σε ολόκληρο τον αραβικό κόσμο, Αθ-θάρουα αντ-ντά’ιμα (Διαρκής Επανάσταση).
Άρθρα του στα αγγλικά υπάρχουν στοmarxists.org.
Άρθρο στη λιβανέζικη Διαρκή Επανάσταση (Αθ-θάουρα αντ-ντά’ιμα). Μετάφραση του αραβικού πρωτοτύπου, έτσι όπως αυτή δημοσιεύτηκε στοInternational Sosialist.
Οι υποσημειώσεις του συγγραφέα φέρουν αραβική αρίθμηση, ενώ εκείνες του Haytham Cero, αρχικού μεταφραστή στην αγγλική, φέρουν λατινική αρίθμηση. Όπου χρειάστηκε δική μου υποσημείωση φέρει την ένδειξη ΣτΜ
Bassem Chit
Εθνικισμός, Αντίσταση και Επανάσταση
Ταυτότητα και εθνική οντότητα

Συνέχεια

Βρυξέλλες, η τζιχάντ πρωτεύουσα της Ευρώπης…


ΕΙΚΟΝΑ---τρομοκρατία

Όσο συνεχίζονται οι βομβαρδισμοί στη Μ. Ανατολή, όσο ληστεύονται οι αδύναμες χώρες, όσο βαθαίνει η φτώχεια, η εξαθλίωση των ανθρώπων και η περιθωριοποίηση τους, τόσο θα αυξάνονται οι τρομοκρατικές ενέργειες

.

«Το τελικό στάδιο μίας μεγάλης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης είναι οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις, καθώς επίσης οι εγχώριοι και παγκόσμιοι θρησκευτικοί πόλεμοι» (πηγή).

.

Άποψη

Για να είναι πραγματικά σε θέση να κρίνει κανείς τα γεγονότα, πρέπει να γνωρίζει κάποιες λεπτομέρειες – οι οποίες συνήθως δίνουν μία πιο καθαρή εικόνα. Ειδικά όσον αφορά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες θεωρούμε σημαντικό το ότι, ο μουσουλμανικός πληθυσμός του Βελγίου αναμένεται να φτάσει στα 700.000 άτομα προς τα τέλη του 2016 ή στο περίπου 6,2% του συνολικού – κάτι που σημαίνει πως η χώρα ανήκει σε εκείνα τα ευρωπαϊκά κράτη, τα οποία χαρακτηρίζονται από πολύ υψηλά ποσοστά μουσουλμάνων.

Το ήμισυ τώρα αυτών των μουσουλμάνων, δηλαδή πάνω από 300.000 άτομα, ζουν στις Βρυξέλλες, αποτελώντας το 25% του συνολικού πληθυσμού της πόλης – οπότε πρόκειται για μία από τις πλέον ισλαμικές στην Ευρώπη. Από αυτόν τον αριθμό, οι 100.000 κατοικούν σε μία μόνο περιοχή, στο Molenbeek – με αποτέλεσμα να έχει αναδειχθεί ως το κέντρο της βελγικής τζιχάντ.

Περαιτέρω, το πρόβλημα του Βελγίου από την ύπαρξη του ριζοσπαστικού Ισλάμ δεν είναι σημερινό, αφού προέρχεται από τη δεκαετία του 1960 – όπου οι βελγικές Αρχές ενεθάρρυναν τη μαζική μετανάστευση από την Τουρκία και το Μαρόκο, ως πηγή φθηνού εργατικού δυναμικού (κάτι που συνεχίζεται σήμερα, αλλά από άλλες χώρες).

Συνέχεια

Εις το όνομά της και εν τη απουσία της…


epi

Ποια είναι η καλύτερη πουτάνα να πηδήξω, ρώτησε ο μπούλης που τον φωνάζανε «Ο Χαζογελάς».

Πρώτη πόρτα Δεξιά, ζήτα την Αριστερά του είπε η τσατσά κι εκείνος πήγε.

Ποια είναι η καλύτερη πουτάνα να πηδήξω, ρώτησε ο άλαλος που έκανε παντοτινά καριέρα δεύτερου.

Πρώτη πόρτα Δεξιά, ζήτα την Αριστερά του είπε η τσατσά κι εκείνος πήγε.

Ποια είναι η καλύτερη πουτάνα να πηδήξω, ρώτησε ο λέτσος βρωμοπόδαρος πλούσιος εκ κληρονομιάς.

Πρώτη πόρτα Δεξιά, ζήτα την Αριστερά του είπε η τσατσά κι εκείνος πήγε.

Ποια είναι η καλύτερη πουτάνα να πηδήξω, ρώτησε ο θεωρητικός ασβός της απραξίας.

Πρώτη πόρτα Δεξιά, ζήτα την Αριστερά του είπε η τσατσά κι εκείνος πήγε.

Ποια είναι η καλύτερη πουτάνα να πηδήξω, ρώτησε και το λαμόγιο που έβγαζε από το καπέλο του κομματικούς λαγούς.

Πρώτη πόρτα Δεξιά, ζήτα την Αριστερά του είπε η τσατσά κι εκείνος πήγε.

Κι ερχόταν κι άλλοι, κάτι ζόμπι του Στάλιν, κάτι εφιάλτες του Χότζα, κάτι περισσεύματα σοσιαλδημοκρατίας … κι ερχόταν και άλλες …. κάτι βιτσιόζες κόρες του Μπέρια, κάτι ιέρειες του απαρέγκλιτου και η τσατσά τους έστελνε

Πρώτη πόρτα Δεξιά, ζήτα την Αριστερά

Κι έμπαιναν κι έμπαιναν κι έμπαιναν, αλλά κανείς δεν έβγαινε, ώσπου η τσατσά απόρησε, άνοιξε την πόρτα και τρόμαξε απ’ την παρτούζα που είδε, μα άφαντη ήταν η Αριστερά.

Την είχε κοπανήσει από νωρίς με έναν πιτσιρικά, γελούσαν, πολεμούσαν στα σκοτεινά, μονάχοι πάλευαν και κάποιες νύχτες με φωτιές έγραφαν συνθήματα για την ελευθερία στους τοίχους του μπουρδέλου.

Καρτέσιος


Από:

https://eleutheriellada.wordpress.com/2016/03/28/%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CF%8C%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%BD-%CF%84%CE%B7-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82/

Τα θαύματα της Μεταπολίτευσης…


image002Μια από τις μεγαλύτερες δημοσιογραφικές απάτες, το «νερό του Καματερού», στα πρωτοσέλιδα των σοβαρών «Νέων» (11/2/1976, 18/2/1976, 18/3/1976)

Η ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ θα φέρει πολλές ανακατατάξεις στον Τύπο, με την έκδοση νέων εφημερίδων, τη νομιμοποίηση των κομματικών εφημερίδων της Αριστερός και με την επανέκδοση εφημερίδων που είχαν κλείσει αυτοβούλως οι εκδότες τους. Το Συγκρότημα θα εκμεταλλευθεί την ευκαιρία και θα ξαναμπεί στην πρωτοπορία των εφημερίδων μεγάλης κυκλοφορίας που απευθύνονταν στο ευρύ «δημοκρατικό» κοινό. Ομως για να αντιμετωπίσει τους νέους ανταγωνιστές του το Συγκρότημα θα μπει ταυτόχρονα και στην πρωτοπορία του κιτρινισμού. Κορυφαίο παράδειγμα για τον τρόπο που διεκδίκησε εκείνη την περίοδο την προσοχή των αναγνωστών είναι η υπόθεση του «νερού της Κω», η δήθεν ανακάλυψη δηλαδή κάποιων Γ. Καματερού και Κ. Γράτσου, οι οποίοι υποστήριζαν ότι είχαν βρει μια μυστική πηγή με ραδιενεργό νερό που θεραπεύει τον καρκίνο.

Συνέχεια