Οι πρόσφυγες- επενδυτές του Μάρδα τρέλαναν το Twitter: Γυρίζουν στην Ειδομένη γιατί ξέχασαν το μπλοκ επιταγών


Οι πρόσφυγες- επενδυτές του Μάρδα τρέλαναν το Twitter: Γυρίζουν στην Ειδομένη γιατί ξέχασαν το μπλοκ επιταγών [εικόνες]


σημ.Αμετανόητου: Πρέπει να είναι η σημαντικότερη δήλωση-θεωρία, εξ’ αρχή γενέσεως της Οικονομικής επιστήμης.!!!  Υποκλίνομαι στο «μεγαλείο» του ανδρός…!!!


 

Για Νόμπελ Οικονομίας «προτείνουν» οι χρήστες του Twitter τον Δημήτρη Μάρδα, έπειτα από τη δήλωσή του για τους πρόσφυγες- επενδυτές.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών ανέφερε για τους πρόσφυγες και μετανάστες ότι «εάν υπάρχουν κάποιοι εξ’ αυτών που έχουν τη δυνατότητα να επενδύσουν στη χώρα από 250.000 ευρώ θα έχουν ευνοϊκή μεταχείριση παραμονής».

Αυτή η ατάκα ήταν αρκετή για τους χρήστες του Twitter οι οποίοι… επαινούν τον Δημήτρη Μάρδα γιατί προσφέρει στους πρόσφυγες το «ελληνικό όνειρο», πανηγυρίζουν γιατί η ανάπτυξη έρχεται με μισοβυθισμένη βάρκα από τα τουρκικά παράλια και πολλά ακόμη.

Δείτε μερικές από τις αναρτήσεις:

Ρε Αριστεροί, οι Σύριοι επενδυτές είναι ταξικοί εχθροί ή παραμένουν καημένοι πρόσφυγες;

Κατά τ’ άλλα, φρικάραμε με την πολιτική της Δανίας, που έπαιρνε τα τιμαλφή των προσφύγων

Το θερινό Νταβός μάλλον θα το χρηματοδοτήσουν οι πρόσφυγες

«’Η θα βγείτε στις αγορές ή θα πνιγούμε στο Αιγαίο» ήταν μερικά από τα συνθήματα των Σύριων στην Ειδομένη

Συνέχεια

Το σύνδρομο της 17ωρης διαπραγμάτευσης


Θέμης Τζήμας

Προσφάτως αντάλλαξα κάποια μηνύματα με στέλεχος που βρίσκεται σε θέση ευθύνης σε ένα υπουργικό γραφείο της νυν κυβέρνησης. Στην κριτική μου επί της κυβερνητικής πολιτικής μου απάντησε αφενός περίπου ότι δε δέχεται κριτική σε θέματα δικαιωμάτων, αρχών κλπ και αφετέρου ότι δουλεύει εδώ και πολύ καιρό 15 ώρες ημερησίως.

Δεν πρόκειται για τη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο: μετά το καλοκαίρι και τη μνημονιακή στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, τα στελέχη της κυβέρνησης και του κόμματος ακολουθούν μια πορεία μνημονιακού ΠΑΣΟΚ: θεωρούν αυτονόητη την ηθική και πολιτική υπεροχή τους, σαν να είναι τίτλος που απονέμεις στον εαυτό σου, εφ’ όρου ζωής και γενικής δικαίωσης το να αυτο- αποκαλείσαι αριστερός, ασχέτως του τι κάνεις και ποια πολιτική υπηρετείς. Επιπροσθέτως δε, μετά τη 17ωρη διαπραγμάτευση Τσίπρα, με τα γνωστά αποτελέσματα, οι πολλές ώρες- πραγματικής ή υποτιθέμενης και σε κάθε περίπτωση επαρκώς αμειβόμενης- δουλειάς προβάλλονται σαν να είναι ιστορικά μοναδική η πολύωρη εργασία κυβερνητικών στελεχών,  που μάλιστα θα πρέπει να αξιολογείται ως θετική και επαρκής, ασχέτως της αποτελεσματικότητάς της.

Συνέχεια

Ο λύκος της στέπας δαγκώνει τους νοικοκυραίους…


Έφτασε στα χέρια μου αυτό το βιβλίο.

Scan_Pic0002

Έφτασε γιατί πριν λίγο καίρο είχα πετύχει σε κάποια απο τις δισεκατομμύρια βιτρίνες του διαδικτύου μια ανοικτή επιστολή που είχε στείλει ο Νικόλας ο Άσιμος στα ΜΜΕ λίγο πρίν αυτοκτονήσει. Όπως θα διάβασες στην επιστολή ο Νικόλας κάνει αναφορά σε αυτό το βιβλίο. Χθες διάβασα τις πρώτες σελίδες και γρήγορα έγινε κατανοητό γιατί το ανέφερε.

Αν περάσω ένα χρονικό διάστημα χωρίς ηδονή και χωρίς πόνο και ζήσω ανασαίνοντας τη χλιαρή, ανίαρη, απάθεια των λεγόμενων καλών ημερών, τότε η παιδική μου ψυχή αισθάνεται τέτοια σφροδρή οδύνη και αθλιότητα, που πετώ αγανακτισμένος την σκονισμένη λύρα των ευχαριστιών στο χορτασμένο πρόσωπο του νυσταλέου θεού της ικανοποίησης και αποφασίζω να προτιμήσω τη φωτιά του διαβολικού πόνου απ’ τη θαλπωρή της θερμοκρασίας ενος δωματίου. Τότε φουντώνει μέσα μου ένας άγριο πόθος για δυνατά αισθήματα, για κάτι το εντυπωσιακό, ένας θυμός για αυτή την άτονη, την επίπεδη, την τακτική και αποστειρωμένη ζωή, μια μανιασμένη επιθυμία να καταστρέψω τα πάντα, κάποιο κατάστημα λόγου χάρη ή κάποιο καθεδρικό ναό ή εμένα τον ίδιο, να διαπράξω παράτολμες ανοησίες, να μαδήσω τις περούκες μερικών αξιοσέβαστων ειδώλων, να εφοδιάσω μερικά επαναστημένα μαθητούδια με το πολυπόθητο εισιτήριο για το Αμβούργο , να αποπλανήσω ενα μικρό κοριτσάκι ή να τσακίσω το σβέρκο κάποιων εκπροσώπων της αστικής τάξη, γιατί αυτό που μισώ, που σιχαίνομαι και καταριέμαι πάνω απ’ όλα και μ΄ όλη μου τη δύναμη, είναι αυτή η ικανοποίηση, αυτή η υγεία, αυτή η άνεση,αυτή η περιποιημένη αισιοδοξία του αστού, αυτή η πλούσια κι ωφέλιμη καλλιέργεια του μεσαίου, του φυσιολογικού, του μέτριου.

Συνέχεια

Τι έτρωγαν οι άνθρωποι στα χρόνια του Μίνωα


Τι έτρωγαν οι άνθρωποι στα χρόνια του Μίνωα

Σέλινο, κορίανδρος, κύμινο, μάραθο, σύκο, λινάρι, πιπερόριζα, κάρδαμο, μέντα, φλισκούνι, κρόκος, φασκόμηλο, τερέβινθος, μολόχα. Αποτυπωμένα στις πινακίδες της Γραμμικής Γραφής Β’ την οποία χρησιμοποιούσαν κατά τη μυκηναϊκή περίοδο για να αποδώσουν την ελληνική γλώσσα που μιλιόταν τότε, τα φυτά, οι καρποί και τα βότανα δεν προορίζονταν μονάχα για τροφή. Αιώνες πριν τον Ιπποκράτη, που έλεγε πως η τροφή μας είναι το φάρμακό μας, οι γιατροί, επίσημοι και ανεπίσημοι της μινωικής Κρήτης και της μυκηναϊκής Ελλάδας τα χρησιμοποιούσαν και για θεραπευτικούς σκοπούς.

Ο δρ Αντώνης Βασιλάκης, έκανε πρόσφατα μάθημα στη Σχολή Ξεναγών του Ηρακλείου Κρήτης με θέμα «Υγεία, Γιατροί και Γιατρικά στο Mινωικό και στο Μυκηναϊκό κόσμο» και παρουσίασε σειρά φαρμάκων και τεχνικών που ήταν γνωστά στους γιατρούς: τους ας πούμε επίσημους, των ανακτόρων κυρίως, τους πρακτικούς, όπως και τους μάγους- ιερείς- θεραπευτές. Δεν γνωρίζουμε πώς εκπαιδεύονταν, ούτε πώς ακριβώς έφτιαχναν τα φάρμακά τους, ή ποιες ακριβώς ασθένειες γιάτρευαν με αυτά. Ξέρουμε όμως πως χρησιμοποιούσαν πολλά βότανα ως καρυκεύματα, γιατρικά, ή και για την παρασκευή αρωματικών λαδιών.

Συνέχεια

γιατί η A. Merkel έχει αυτή τη στρατηγική για το προσφυγικό;


ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (CDU/CSU)
ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ιωάννα Μπαρτσίδη

1. Εισαγωγή

Σημαντικό ρόλο στην εξέταση των διάφορων πτυχών και διαστάσεων του προσφυγικού ζητήματος, των πολιτικών συνεπειών του και των κατευθύνσεων που προτείνονται για την αντιμετώπισή του, αλλά και για τη γνώση των αντικειμενικών παραγόντων που επηρεάζουν τη λύση του, κατέχει η διασάφηση της πολιτικής που ακολουθείται αυτή τη στιγμή από τη γερμανική κυβέρνηση συνασπισμού CDU/CSU και SPD και ειδικότερα από την Καγκελάριο Angela Merkel.

Βασικές προϋποθέσεις της ανάλυσης του θέματος αυτού είναι η γνώση μερικών στοιχείων για τη Γερμανια και πληροφοριών σχετικά με τη δομή και τη λειτουργία του γερμανικού κράτους (δημογραφικό ζήτημα, διαθέσιμες θέσεις ανειδίκευτης και ειδικευμένης εργασίας κ.λπ.) καθώς και αριθμητικών και άλλων στοιχείων, όπως βρίσκονται σε επίσημες ιστοσελίδες της γερμανικής κυβέρνησης και κυρίως του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εσωτερικών (Bundesministerium des Innern) σχετικά με τη διαχείριση των προσφυγικών ροών και των αιτήσεων ασύλου. Σημαντικό ρόλο παίζει επίσης και η κατανόηση βασικών παραγόντων διαμόρφωσης της ακολουθούμενης πολιτικής, όπως για παράδειγμα του συσχετισμού δυνάμεων εντός του κυβερνώνοντος κόμματος CDU, του ζητήματος της διαδοχής της A. Merkel στην αρχηγία και του ρόλου άλλων κομμάτων και πολιτικών, είτε προερχόμενων από τα κόμματα του κυβερνητικού συνασπισμού (CSU, SPD), είτε ασκούντων εξωτερικές πιέσεις (AFD). Σε μια όσο το δυνατόν πιο κατατοπιστική θεώρηση του ζητήματος θα συνέβαλε τέλος και μια επισήμανση των ιδιαίτερων στοιχείων της πολιτικής της καγκελαρίου, του τρόπου που αυτά συνδέονται με την πολιτική της προσωπικότητα και επηρεάζουν το πολιτικό της στίγμα.

Η αναφορά αυτή είναι σε ένα βαθμό προσανατολισμένη στον Έλληνα αναγνώστη. Προσπαθεί δηλαδή να παράσχει τα βασικά στοιχεία του ζητήματος με τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορεί ο αναγνώστης να κατατοπιστεί επαρκώς αλλά και να σχηματίσει μια εικόνα για το προσφυγικό ζήτημα στη Γερμανία, όσο το δυνατόν πιο ανεξάρτητη από απόψεις, πεποιθήσεις και παραστάσεις που έχει αποκτήσει για τη γερμανική πολιτική, λόγω της στάσης και του ρόλου της στο ζήτημα του ελληνικού χρέους.

2. «Η δημογραφική αλλαγή είναι μια από τις μεγαλύτερές μας προκλήσεις» (W. Schäuble)

2.1 Γερμανικό δημογραφικό ζήτημα και μετανάστευση

Σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, 27% του πληθυσμού της Γερμανίας είναι άνω των 60 ετών, ενώ μέχρι το 2050 αναμένεται το ποσοστό αυτό να φτάσει το 39%. Το ποσοστό γεννήσεων ανά γυναίκα κάτοικο στη Γερμανία είναι από τα χαμηλότερα ευρωπαϊκά (1,4 τέκνα). Απέναντι στο πιεστικό αυτό δημογραφικό πρόβλημα έχει αρχίσει να γίνεται κοινή πεποίθηση, ακόμη και ανάμεσα σε συντηρητικούς κύκλους και πολιτικούς, ότι τα μεταναστευτικά ρεύματα μπορούν να λειτουργήσουν θετικά. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι ο αριθμός προσφύγων που αναμένεται να παραμείνουν οριστικά στη Γερμανία υπολογίζεται σε 200.000 ανά έτος. Επομένως, ακόμα και δεδομένων των μεγάλων προσφυγικών ροών και της αυξανόμενης μετανάστευσης, στη Γερμανία θα συνεχίσει να υπάρχει έλλειψη σε εργατικά χέρια της τάξης του 1,8 εκατομμυρίου μέχρι το 2020 και 3,9 εκατομμυρίων μέχρι το 2040.

Συνέχεια

Ζίγκμουντ Μπάουμαν – Ο εαυτός σε μια καταναλωτική κοινωνία…


in_girum_1978

μετάφραση: Καψάλης Δημήτρης

 

Η μετανεωτερική κοινωνία μας είναι μια κοινωνία καταναλωτική. Όταν την αποκαλούμε καταναλωτική, έχουμε κατά νου κάτι περισσότερο από την τετριμμένη και συγκροτημένη περίσταση κατά την οποία όλα τα μέλη της είναι καταναλωτές –όχι απλώς ορισμένα ανθρώπινα όντα, αλλά όλα τα ανθρώπιναόντα, υπήρξαν καταναλωτές προ αμνημονεύτων χρόνων. Αυτό που πραγματικά έχουμε στο μυαλό μας είναι ότι η δική μας κοινωνία είναι «καταναλωτική» με την εξίσου βαθειά και θεμελιώδη σημασία με την οποία εκείνη των προκατόχων μας, η νεωτερική κοινωνία κατά τη βιομηχανική της φάση, ήταν μια «κοινωνία των παραγωγών». Αυτός ο παλαιότερος τύπος της νεωτερικής κοινωνίας απασχολούσε κάποτε τα μέλη της πρωτίστως ως παραγωγούς και στρατιώτες· διαμόρφωσε τα μέλη της υπαγορεύοντας την ανάγκη να αναλάβουν αυτούς τους δύο ρόλους, και το πρότυπο που τους πρόσφερε εκείνη η κοινωνία ήταν η ικανότητα και η προθυμία τους να διαδραματίσουν αυτούς τους δύο ρόλους. Στο τωρινό στάδιο της ύστερης νεωτερικότητας (Giddens) ή δεύτερης νεωτερικότητας (Beck) ή μετανεωτερικότητας, η νεωτερική κοινωνία έχει ελάχιστη ανάγκη από τη μαζική βιομηχανική εργασία και τους στρατούς κληρωτών, έχει όμως ανάγκη –και απασχολεί– τα μέλη της για την ικανότητα τους ως καταναλωτές.

Συνέχεια

Ροκ και Κούβα: «Άντε… εσύ και ο salsa γρύλος σου»!…


Η έρμη η ροκ μουσική έχει γίνει, ως μη ώφειλε, ένα άτυπο – ακόμα; – «κριτήριο δημοκρατίας»: Υπάρχει ροκ σε κάποια χώρα; Είναι ελεύθερη στην δημιουργία και την διανομή της; Αν η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα είναι θετική, τότε αυτή η χώρα «καταχωρείται» στην συλλογική συνείδηση, ως «δημοκρατική», «ελεύθερη», «πλουραλιστική». Εχει, δηλαδή, πολλές πιθανότητες να μην πέσουν βόμβες πάνω της ή να «φάει» κανένα εμπάργκο. Αν η απάντηση είναι αρνητική, τότε καταγράφεται στην «λίστα» των εν δυνάμει στόχων. Δεν έχει σημασία αν σε αυτήν την χώρα πεθαίνουν παιδιά από την πείνα. Σημασία έχει να μπορεί να «ροκάρει» ελεύθερα. Είναι σαν την «λογική» του γνωστού ανεκδότου με το «άει… εσύ και ο γρύλος σου».

Φυσικά και η παραπάνω οπτική είναι προβληματική: Δηλαδή, αν δεν υπάρχει πείνα σε μια χώρα, «νομιμοποιείται» η κυβέρνησή της να απαγορεύσει μουσικά είδη; Σε καμία περίπτωση. Αντίθετα, ο ιμπεριαλισμός είναι αυτός που έθεσε αυτήν την εντελώς παράλογη λογική, αντεστραμμένη, ως «αξίωμα» στις διεθνείς σχέσεις. Ακριβώς αυτή η εντελώς ανελεύθερη, αντιδημοκρατική, αντιπλουραλιστική, αντικαλλιτεχνική και βαθειά αντιλαϊκή «λογική» είναι που αναμασούν τα συστημικά ΜΜΕ, με αφορμή την συναυλία των Rolling Stones στην Αβάνα και την προπαγάνδα περί «απαγορευμένου» ροκ στην Κούβα.

Συνέχεια