Ζωή μες στο κουτί


Η φωτογραφία αναρτήθηκε στον ιστότοπο μιας ισπανικής ΜΚΟ

Mια εικόνα από τον καταυλισμό της Ειδομένης. Ενα μωρό μέσα σ’ ένα χαρτόκουτο. Η φωτογραφία αναρτήθηκε στον ιστότοπο μιας ισπανικής ΜΚΟ, της Fotomovimiento, και έγινε πασίγνωστη μέσω Twitter και Facebook.

Αυτοί λοιπόν είναι οι «απαιτητικοί και αγνώμονες» πρόσφυγες που, σύμφωνα με τον αρθρογράφο μιας καθημερινής εφημερίδας, φτάνουν στο λιμάνι του Πειραιά «χωρίς κανένα αίσθημα ευγνωμοσύνης απέναντι στους οικοδεσπότες τους» αλλά «απαιτούν νερό και τροφή και φωνάζουν γιατί δεν τους τα παρέχουν αμέσως».

Αρκετοί από τους σχολιαστές του άρθρου, πιθανόν εμπνευσμένοι και από τα επιχειρήματα του συντάκτη του, ίσως να μη βλέπουν σ’ αυτή τη φωτογραφία ένα άστεγο μωρό, αλλά κάτι άλλο. Αποκρούοντας κάθε ίχνος συμπόνιας για τα παιδιά των προσφύγων, κάποιος γράφει:

Συνέχεια

Thomas Paine – Αγροτική Δικαιοσύνη


Ψηφιακή έκδοση 1999 από
http://www.grundskyld.dk

Μετάφραση της ομάδας: Afterwords

Αφιέρωση του συγγραφέα

Προς τη νομοθετική και εκτελεστική εξουσία της Γαλλικής Δημοκρατίας

Η ιδέα που περιέχεται σε αυτό το έργο δεν εφαρμόζεται σε μια μεμονωμένη χώρα: η αρχή στην οποία βασίζεται είναι γενική.

Εν τούτοις, καθώς η σπουδή των δικαιωμάτων του ανθρώπου σε αυτόν τον κόσμο αποτελεί έναν νέο τομέα του επιστητού, και δη έναν τομέα που χρήζει προστασίας από την ιερατική απάτη και τη θρασύτητα της μακράν υφιστάμενης καταστολής, θεώρησα σωστό να θέσω αυτό το μικρό εγχείρημα υπό την προστασία σας. Όταν συλλογιζόμαστε τη μακρά και πυκνή νύχτα, στην οποία παρέμειναν βυθισμένες η Γαλλία και ολόκληρη η Ευρώπη εξαιτίας των κυβερνήσεών τους και των ιερέων τους, πρέπει να νιώθουμε λιγότερη έκπληξη απ’ ότι θλίψη απέναντι στην αμηχανία που προκαλεί η πρώτη έκρηξη φωτός που διαλύει το σκότος. Το συνηθισμένο στο σκοτάδι μάτι μπορεί δύσκολα να αντέξει στην αρχή το άπλετο φως της ημέρας. Με τη συνήθεια μόνο το μάτι μαθαίνει να βλέπει, και κατ’ αναλογία αυτό ισχύει στο πέρασμα από μια κατάσταση στην αντίθετή της.

Όπως ακριβώς δεν αποκηρύξαμε από την πρώτη κιόλας στιγμή όλα τα λάθη μας, έτσι λοιπόν δεν μπορούμε με μιας να αποκτήσουμε γνώση όλων των δικαιωμάτων μας. Η Γαλλία είχε την τιμή να προσθέσει δίπλα στον όρο Ελευθερία τον όρο Ισότητα. Η λέξη αυτή σηματοδοτεί ουσιαστικά μια αρχή που δεν αναγνωρίζει καμιά διαβάθμιση στα πράγματα στα οποία βρίσκει εφαρμογή. Η ισότητα, ωστόσο, συχνά παρεξηγείται, συχνά χρησιμοποιείται λανθασμένα, συχνά καταπατιέται.

Η Ελευθερία και η Ιδιοκτησία είναι λέξεις που εκφράζουν όλες εκείνες τις κτήσεις μας που δεν είναι πνευματικής φύσης. Δύο είδη ιδιοκτησίας συναντώνται. Πρώτον, η φυσική ιδιοκτησία, ή αυτή που φτάνει σε μας από τον Δημιουργό του σύμπαντος, όπως η γη, ο αέρας, το νερό. Δεύτερον, η τεχνητή ή κεκτημένη ιδιοκτησία, δηλαδή η ανθρώπινη εφεύρεση. Σε αυτήν την τελευταία, η Ισότητα είναι ανέφικτη. Διότι για να διανεμηθεί ισότιμα, θα πρέπει όλοι να έχουν συνεισφέρει στο ίδιο μέτρο, κάτι που ποτέ δεν ισχύει. Κι επειδή έτσι έχει η κατάσταση, κάθε άτομο θα διατηρούσε τη δικιά του περιουσία ως το δίκαιο μερίδιό του. Η ισότητα στη φυσική ιδιοκτησία είναι το θέμα αυτού του σύντομου δοκιμίου. Κάθε άτομο στον κόσμο γεννιέται σε αυτόν με έννομα δικαιώματα σε μια συγκεκριμένη ιδιοκτησία ή στα ισοδύναμά της.

Το δικαίωμα της ψήφου επιφορτισμένο με την εφαρμογή των νόμων που διέπουν την κοινωνία είναι εγγενές στη λέξη Ισότητα και συνιστά την ισότητα των ατομικών δικαιωμάτων. Αλλά ακόμα κι αν το δικαίωμα αυτό (της ψήφου) ήταν εγγενές στην ιδιοκτησία, γεγονός που αποκλείω, το δικαίωμα στην ψήφο πάλι θα ανήκε σε όλους ισότιμα, καθώς, όπως προείπα, όλα τα άτομα έχουν εκ γενετής έννομα δικαιώματα σε συγκεκριμένου είδους ιδιοκτησία.

Συνέχεια

Ο Γκρέκο, η Ιερά Εξέταση και ο ναζισμός


«Ξέρετε, είναι μάταιο να σκοτώνουμε τους ιεροεξεταστές. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποτυπώσουμε την όψη αυτών των ατιμαστών του Χριστού». Πίσω από το καβαλέτο του ο Ντομένικος Θεοντοκόπουλος παρατηρεί το πρόσωπο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή Νίνιο ντε Γκεβάρα προτού σύρει τις πρώτες γραμμές στην προσωπογραφία που του παραγγέλθηκε. Ο φοβερός καρδινάλιος, υπεύθυνος για εκατοντάδες θανάτους «αιρετικών», διαβάζει σιωπηλός. Είναι ντυμένος τα βιολετί μάλλινα ράσα της Σαρακοστής των Χριστουγέννων. Στο στυφό κροκοκίτρινο πρόσωπό του δύο ουρανί μάτια κινούνται πίσω από ένα ζευγάρι στρογγυλά γυαλιά με σκούρο σκελετό. Στην πλατεία της Μητρόπολης της Σεβίλλης ακούγονται πατημασιές αλόγου. Καθώς ο ήλιος πέφτει, η μακριά πομπή των δομινικανών μοναχών, των μετανοημένων και των πελιδνών αιρετικών, η τρομερή πομπή της Ιεράς Εξέτασης ετοιμάζεται να ξεκινήσει.
Εικαστικά ατμοσφαιρική, ευθέως στοχαστική και εμμέσως πολιτική, η νουβέλα Ο Γκρέκο ζωγραφίζει τον μεγάλο ιεροεξεταστή (The Athens Review of Books, 2013) του γερμανού συγγραφέα Στέφαν Αντρες (1906-1970) αναπαριστά τις συνθήκες δημιουργίας του πορτρέτου του Μεγάλου Ιεροεξεταστή από τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο. Γράφτηκε με πυρετώδεις ρυθμούς το 1935, εμπνευσμένη από την εικόνα του πίνακα – ο οποίος εκτίθεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης – σε κάποιο θρησκευτικό περιοδικό και πρωτοκυκλοφόρησε το 1936.

«Όποιος μετανιώνει, καταστρέφεται»!


«Όποιος μετανιώνει, καταστρέφεται»! - Media

Ο ποιητής και ζωγράφος Γιώργος Κακουλίδης σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη με αφορμή το πεζογράφημά του «Μίστερ Μπούλντογκ»
Είχα να τον δω μερικούς μήνες, όσους πάλευε με θάρρος για τη ζωή του. Μια σοβαρή απειλή για την υγεία του τον έκανε να ξαναδεί αξίες και αγαθά με άλλο μάτι, κάτι που κατέγραψε – στο Σισμανόγλειο – με τη μορφή ποιητικής σύνθεσης και σύντομα, μετά το Πάσχα, θα κυκλοφορήσει σε βιβλίο από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη.
Πίνοντας τον χυμό του, αυτοσαρκάζεται – «γιατί όχι σε μένα αυτό» –, αναφέρεται με αγάπη και συγκίνηση στη σύντροφό του, τη Λητώ, τον άγρυπνο φρουρό του, και με ευγνωμοσύνη στον γιατρό του, τον Αριστείδη Καραγιάννη. Μου διηγείται απίστευτες ιστορίες από τις νύχτες στο νοσοκομείο, γελάμε για να μην κλάψουμε. Σιγά-σιγά φέρνω την κουβέντα στο τελευταίο του βιβλίο, «Μίστερ Μπούλντογκ», εκδόσεις Λιβάνη, που είναι και η αφορμή της συνάντησής μας…
Ο Μίστερ Μπούλντογκ έχει μετανιώσει για τις πράξεις του;
Όσοι με έσπρωξαν και βρέθηκα μπροστά τους, με το κεφάλι κάτω, τώρα έχουν γίνει σκόνη. Αυτό το κεφάλι έχει ακούσει σημεία και τέρατα, ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί. Ένα άλλο κεφάλι θα είχε σπάσει εδώ και χρόνια, δεν θα στεκόταν στους ώμους, θα είχε μετανιώσει. Αλλά όποιος μετανιώνει, καταστρέφεται, είναι νόμος. Έχω δει κεφάλια πεταμένα σαν χαλασμένα ξυπνητήρια, επειδή μετάνιωσαν. Κεφάλια, που μόλις μετανιώσουν, συναντούν τον αξύπνητο μέσα στο όνειρο.

Κανείς δεν κατάλαβε ότι ο Ντράγκι αναβάθμισε τα ελληνικά ομόλογα μόνος του


Η τρομακτική δύναμη των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης είναι γνωστή και στην Ελλάδα τη ζήσαμε με το χειρότερο δυνατό τρόπο από τα τέλη του 2009 και μετά, όταν με διαδοχικές υποβαθμίσεις των ελληνικών ομολόγων επιτάχυναν την πορεία προς την πτώχευση. Έκτοτε όλοι περιμένουν την αναβάθμιση των ελληνικών ομολόγων η οποία δεν ήρθε ποτέ, τουλάχιστον όχι από τη Moody’s, τη Standard & Poors και τη Fitch. Και αν δεν αναβαθμίσουν τα ελληνικά ομόλογα οι οίκοι αξιολόγησης τότε ποιος άλλος μπορεί.

Η απάντηση είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που η πυρηνική της δύναμη ξεπερνά κατά μεγατόνους αυτήν των οίκων αξιολόγησης. Έτσι, από χτες ο Ντράγκι προχώρησε σε αυτό που σύντομα θα γίνει φανερό σε όλους, δηλαδή σε μία έμμεση αναβάθμιση των ελληνικών ομολόγων. Αυτό αποτυπώθηκε αμέσως στο επιτόκιο των ελληνικών ομολόγων και στο παρακάτω ωριαίο διάγραμμα φαίνεται η βουτιά τους από το 9,75% στο 9% μέσα σε ώρες.

Συνέχεια

Ανίερα Χαλυβουργεία…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

satyr

Οι άσεμνοι στρατηλάτες κοσμολόγοι καλλιτέχνες δείχνουν το δρόμο της ηδονής. Οι δαιμονισμένοι και δαιμόνιοι καλλιτέχνες, απ’ την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, βγάζουν τη γλώσσα στην κοινή λογική.

Απ’ την αγωγή των νεαρών βασιλιάδων και τη μύηση στην ακολασία φτάσαμε αισίως στις ερωτικές γιορτές και στις επιδοτούμενες απ’ το ξεπάστρεμα πληθυσμών παρτούζες στο Ριτζ.

Η φιλεραστία κατέκλυσε την καταπιεσμένη Ευρώπη όταν η αμόλυντη απ’ τους αποικιοκράτες Αφρική έδειχνε το δρόμο του ερωτισμού.

Η ζωγραφική της εποχής βρίσκει στους έρωτες των θεών, αρκετούς αιώνες μετά την αρχαιότητα που ξέρασε πολλά, τους μυώδεις σάτυρους που βιάζουν στρουμπουλές νύμφες.

Με πρόσχημα τη Βίβλο αρχίζει ο ευρωπαϊκός πορνογραφικός πολιτισμός. Βιβλία και μπροσούρες για την ερωτομανία των καλογέρων. Το ηβικό τρίχωμα στο πιάτο απ’ τον Μοντιλιάνι που θα προκαλέσει σκάνδαλο απαγορεύοντάς του την μια και μοναδική έκθεση όσο αυτός ήταν στη ζωή.

Το Τρόπαιο της Μαρί-Λωρ του Όσκαρ Ντομίνγκεζ που θα προβάλει ένα δασύτριχο εφηβαίο καθώς εξέχει απ’ το εσώρουχο.

Αρχίζει να ανθεί η βιομηχανία της καρτ-ποστάλ. Η τέχνη γίνεται ηδονοβλεψία και ο καταπιεσμένος ματάκιας έχει ποικιλία αυνανιστικών εικόνων.

Στα τέλη του 19ου αιώνα η ερωτική τέχνη ευδοκιμεί μες στη διαφθορά. Στο όνομα της ευπρέπειας οι κοινωνικές συμβάσεις ενθαρρύνουν τις κρυφές αισχρότητες.

Απέναντι σε μια πανίσχυρη βιομηχανική επανάσταση, η παρακμή καθίσταται ακραία μορφή ρομαντισμού.

Η γυναίκα έρχεται πλέον ως απεσταλμένη του διαβόλου δια χειρός Φελισιάν Ροπς ο οποίος αναπαριστά στον πειρασμό του Αγίου Αντωνίου μια εσταυρωμένη γυμνή γυναίκα στη θέση του Ιησού ανατρέποντας το Ι.Ν.Β.Ι σε ε.ρ.ω.ς.

Αίσθηση της φλέβας που σχίστηκε πάνω στο χάρτη των χαρτογράφων της καταπιεσμένης ψυχής.

Οι άνθρωποι παίρνουν το σπέρμα τους πίσω. Γδύνονται και γλιστρούν στη νυφική παστάδα νικώντας τους πολεμοχαρείς ηγεμόνες, τον πάπα και τη συμμορία του, τον αρχιεπίσκοπο Αμερικής και τον πατριάρχη Αλεξανδρείας. Τον μουλά και τον χρηματιστή.

Η ευρωπαϊκή τέχνη περνά σπασμωδικά στη χώρα της εσχατολογίας. Μέρες οργής για τα χρόνια που χάθηκαν στα κάτεργα, βόμβες και υποβρύχια, κονκλάβια και επιτροπές, κοφτερές λαμαρίνες και κύκλοτρα.

Ο άνθρωπος αρχίζει να ξαναβρίσκει τα ονόματα των πραγμάτων. Μες στα ανίερα χαλυβουργεία και μες στις σκιερές λαγνείες δίνει τις τελευταίες του μάχες.

____________________________________________________________

Aπό:https://dromos.wordpress.com/2016/03/10/

https://dromos.wordpress.com/2016/03/10/%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CF%85%CE%B2%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%B1/

Μανόλης Αναγνωστάκης: Ποια «ήττα»; Εκτός από το τί νομίζει η λογοτεχνική κριτική για τους ποιητές… υπάρχουν και οι ίδιοι…


αναγνωστακης

Γρηγόρης Τραγγανίδας

Οι πλέον διαδεδομένες παραδοχές για τον Μανόλη Αναγνωστάκη είναι τρεις: Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους ποιητές της μεταπολεμικής γενιάς. Είναι ο ποιητής της «ήττας». «Σιώπησε», ποιητικά, επί 15 χρόνια.

Ολες οι παραπάνω παραδοχές ανήκουν στην ιστορία και την κριτική της λογοτεχνίας. Δηλαδή, αφορούν ελάχιστα ή καθόλου τον φυσικό αποδέκτη της ποίησης, που είναι η κοινωνία. Αλλωστε και για τις τρεις υπάρχουν ενστάσεις.

Καταρχήν, ο Αναγνωστάκης δεν ανήκει ακριβώς στην μεταπολεμική γενιά με την τυπική έννοια του όρου, γεγονός το οποίο δεν αμφισβητεί στο παραμικρό την καταλυτική σημασία του στην λογοτεχνία. Αντίθετα, υπογραμμίζει την δημιουργική του πορεία μέσα στην κατοχή, γεγονός το οποίο, ίσως, να μην «ταιριάζει» στην επικρατούσα άποψη περί ποιητή της «ήττας».

Ο ίδιος λοιπόν εμφανίστηκε σαν ποιητής μέσα στην κατοχή, όταν, μαθητής, ακόμα, του Γυμνασίου, το 1942, δημοσίευσε δουλειά του στο περιοδικό «Πειραϊκά Γράμματα», που εξέδιδανΕΑΜίτες και άλλοι προοδευτικοί λογοτέχνες του Πειραιά, και το 1944 στο ΕΠΟΝίτικο φοιτητικό περιοδικό «Ξεκίνημα», του οποίου ήταν αρχισυντάκτης*

Συνέχεια

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History ® _ Periklis Deligiannis

Ιστορικές Αναδιφήσεις® _ Περικλής Δεληγιάννης

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Poetry & Mythology

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Kart Electronics iOS Portal

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: