‘Oλα ήταν ένα τραγικό λάθος!


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η χώρα έχει εμπλακεί στη δίνη πολύ σοβαρών διεθνών προβλημάτων με παγκόσμια σημασία. Θέλουν να την κάνουν νέο ιστορικό “παράδειγμα” για την εποχή του ανερχόμενου χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού που ανατέλλει. Απειλείται με καταστροφή ως χώρα πια. Όπως πάμε, οι ‘Ελληνες θα έχουν τη μοίρα των Εβραίων επί του αυτοκράτορα Τίτου, να διασκορπισθούν δηλαδή στα πέρατα της Γης, χωρίς συνείδηση καν τι τους συνέβη.

Η πάσης φύσεως ηγεσία όμως της χώρας δεν αντιλαμβάνεται καν το διεθνές περιβάλλον. Δεν το ξέρει καθόλου, δεν έχει δουλέψει, όπως δεν δούλεψε και για τίποτα και ποτέ στη ζωή της, και το διαβάζει συστηματικά λάθος. ‘Ολες οι στρατηγικές της παραδοχές είναι εσφαλμένες και συχνά υποβολιμιαίες. Εκλαμβάνει τις επιθυμίες της για πραγματικότητες, φτιάχνοντας σχήματα όχι γιατί στέκονται κάπου, αλλά γιατί νομίζει ότι την εξυπηρετούν. Εκμεταλλευόμενοι ένα περιβάλλον απίστευτης διανοητικής και ηθικής παρακμής, οι “πράκτορες επιρροής” των ξένων δυνάμεων μπορούν πολύ εύκολα να χειραγωγήσουν και τους ‘Ελληνες πολιτικούς και τις κρατικές υπηρεσίες και τους υπόλοιπους θεσμούς της χώρας.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο, πιο καταστροφικό σφάλμα στην πολιτική, όπως και στη ζωή, από το να μην καταλαβαίνεις ποιός είναι εχθρός και ποιός φίλος. Πάρτε για παράδειγμα την βασική υπόθεση που έκανε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012-13 και η οποία εξηγεί την πανωλεθρία του Ιουλίου. Θεώρησε ότι μπορεί να βασιστεί στους Αμερικανούς για να αντιμετωπίσει τη Μέρκελ. Αν αυτό μπορούσε όντως να συμβεί, θα της έδινε τεράστιο πλεονέκτημα.

Συνέχεια

Βαρουφάκης: Θλιβερά όσα συνέβησαν στη Σύνοδο – Τώρα ξεκινά το βάσανο της Κύπρου


O Γιάνης Βαρουφάκης, μιλώντας σε ραδιοφωνική εκπομπή, τόνισε ότι τα όσα συνέβησαν στη Σύνοδο Κορυφής της Δευτέρας, είναι θλιβερά για την Ευρώπη.

Παράλληλα, εκτίμησε πως η Κύπρος δεν έχει βγει ουσιαστικά από τα μνημόνια και τώρα αρχίζουν τα μεγάλα της βάσανα. Ερωτηθείς για τη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής ανάμεσα σε Ευρωπαϊκή Ένωση και Τουρκία, υπογράμμισε ότι η εικόνα ήταν θλιβερή, αφού δεν υπάρχουν ηγέτες που να στηρίζουν το «σώμα» των ευρωπαϊκών λαών.

«Θλιβερά τα όσα συνέβησαν χθες στη Σύνοδο Κορυφής για την Ευρώπη. Κάποτε η ΕΕ περιφρουρούσε τις ελευθερίες και τα δικαιώματα. Υπάρχει συστηματική παραχώρηση ηθικού εδάφους σε ιδέες που είναι ανάρμοστες για την ΕΕ. Χτες όλοι οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι δεν μπόρεσαν να υποστηρίξουν αυτό που αποφασίστηκε. Δεν υπάρχει μια πραγματική ευρωπαϊκή βουλή που να μπορεί να βάζει γραμμές υπέρ του ανθρωπισμού και των θέσεων της Ευρώπης. Υπήρχαν κάποιοι που ασκούσαν βέτο και κανείς δεν ανέλαβε ευθύνη. Παίρνουν (οι ηγέτες) αποφάσεις που δεν μπορούν να στηρίξουν ως «σώμα», πίσω από το οποίο βρίσκονται οι λαοί της Ευρώπης»

Συνέχεια

Σ. Σακοράφα: Eπαίρονται ομού Γερμανική, Αυστριακή και Ελληνική ηγεσία!


«Kυρίες και κύριοι συνάδερφοι,
Όποιος θέλει να κατανοήσει την κατρακύλα της Ενωμένης Ευρώπης και το μέγεθος των ηγετών της, αρκεί να διαβάσει τα συμπεράσματα της χθεσινής Συνόδου Κορυφής.
Η Ενωμένη Ευρώπη των «αρχών και των αξιών» στη «σκληρή» διαπραγμάτευσή της με την Τουρκία, το Κράτος που
-παραβιάζει τα ευρωπαϊκά σύνορα,
-κατέχει με στρατό Ευρωπαϊκό έδαφος,
-παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες,
-βομβαρδίζει εντός και εκτός συνόρων της Κούρδους πολίτες, και
-ο Πρόεδρος της εκβιάζει με την…

απελπισία χιλιάδων προσφύγων,

Συνέχεια

Δεν θα πέσουμε από το ασφαλιστικό. Από άλλα ίσως πέσουμε


Στέλιος Κούλογλου*

Η συζήτηση για τις δυνατότητες και τα ελλείμματα της αριστεράς στη κυβέρνηση, είναι επείγουσα. Δυστυχώς, δεν έχουμε άλλα ευρωπαϊκά παραδείγματα για να αντλήσουμε πείρα από αυτά, ούτε για να τα για συγκρίνουμε με το πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει όμως μια πλούσια, πρόσφατη εμπειρία από αριστερά κόμματα της Λατινικής Αμερικής που είναι ιδιαίτερα διδακτική.

Φυσικά, οι διαφορές ανάμεσα στις χώρες της «πίσω αυλής» των ΗΠΑ και την Ελλάδα, που τείνει να γίνει η πίσω αυλή των Βρυξελλών και του Βερολίνου, είναι δεδομένες. Όπως άλλωστε, από την ανεπτυγμένη Αργεντινή μέχρι την πάμφτωχη Βολιβία, και οι διαφορές ανάμεσα στις λατινοαμερικανικές χώρες. Υπάρχει όμως ένα κοινό στοιχείο, Ευρώπης -Λατινικής Αμερικής που συνδέει άλλωστε όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τα άλλα κόμματα της αριστεράς στον νότο (Podemos και Μπλόκο της Αριστεράς) και την περιφέρεια (Σιν Φέιν) της Ευρώπης: ότι όλα ανδρώθηκαν και βρέθηκαν στην εξουσία τις δύο πρώτες δεκαετίες του 2000, ως απάντηση στις καταστροφικές πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού.

Σήμερα όμως στη Λατινική Αμερική, η αριστερά χάνει έδαφος. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα στη Βενεζουέλα υπέστη μια μεγάλη ήττα στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές. Ο αριστερός περονισμός ηττήθηκε το 2015 στην Αργεντινή, που στρέφεται προς τα δεξιά. Στη Βραζιλία σημειώνεται έντονη οικονομική και πολιτική κρίση, ενώ στον Ισημερινό ξεκίνησαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον της αριστερής κυβέρνησης Κορέα, που είχε αναδειχθεί στην εξουσία ακριβώς χάρις σε λαϊκές κινητοποιήσεις. Ακόμη και ο Έβο Μοράλες, η πιο γνήσια, ηγετική φυσιογνωμία αυτής της ταλαιπωρημένης από τον ιμπεριαλισμό και τις ξένες επεμβάσεις ηπείρου, έχασε την προηγούμενη εβδομάδα την πρώτη εκλογική αναμέτρηση της καριέρας του: το δημοψήφισμα που θα του έδινε μια ακόμη τέταρτη θητεία στην Βολιβία, μετά την λήξη της σημερινής, το 2019.

Συνέχεια

The never-ending Greek disaster


ΛαπαβίτσαςΚώστας Λαπαβίτσας


 

σημ.Αμετανόητου: ευελπιστώ ότι οι περισσότεροι φίλοι και φίλες γνωρίζουν αγγλικά και μπορούν (ακόμα και αν δεν καταλαβαίνουν κάποιες λέξεις…γκουγκλομετάφραση…) να καταλάβουν το νόημα του εξαιρετικού άρθρου του Κώστα Λαπαβίτσα.


 

Το άρθρο του Κώστα Λαπαβίτσα δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Heiner Flassbeck flassbeck-economics.com στις 7 Μαρτίου και στην αγγλική και στη γερμανική γλώσσα.

It is now eight years since Greece went into recession and six since it adopted a bailout strategy engineered by the IMF, the EU and the ECB. The SYRIZA government, elected in January 2015 with great hopes of rejecting austerity, has capitulated and is now applying the bailout policies. The economy is showing no signs of sustained recovery and has indeed returned to recession in 2015.

The condition of the country in 2016, nevertheless, has been immeasurably exacerbated by a wave of refugees and migrants. Greece is essentially a transit country for people coming from Turkey and seeking to move to northern Europe; perhaps 800000 refugees and migrants came through in 2015. In February 2016, after pressure from Austria and other EU countries, the Greek borders were effectively sealed and camps of destitute people have begun to appear. Unless a humane and rational European solution is found in the coming few weeks, the social, economic and political pressures on exhausted Greece could prove intolerable, threatening its relationship with the EU.

State of the economy

The poor state of the Greek economy is apparent in the data released by ELSTAT, the Greek Statistical Authority, on 29 February. Setting aside an astonishing adjustment for the last quarter of 2015, which showed an extraordinary jump of 20% in fixed capital investment on a quarter-to-quarter basis, the Authority confirmed that Greek GDP had contracted by 0.3% in 2015. Consumption has strengthened a little in 2015, but investment has declined further, despite the extraordinary jump in the last quarter. Strikingly, exports have also declined in 2015.

Συνέχεια

ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΜΕ ΤΗΝ «ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ»


ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Αποδεχθείτε μειώσεις συντάξεων, φόρους, απολύσεις και κάθε είδους μέτρο για να τελειώνετε όσο το δυνατόν γρηγορότερα με την επιτήρηση, το μήνυμα των «θεσμών». Ελλάδα, η μόνη χώρα εντός μνημονίου. Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Τα συγχαρητήρια για την Κύπρο έδωσαν και πήραν στην συνέντευξη τύπου που ευγενώς παραχώρησαν μετά την λήξη των εργασιών του Eurogroup οι Γέρουν Ντάισελμπλουμ, Πιέρ Μοσκοβισί και Κλάους Ρέκλινγκ.

Τι καλή η Κύπρος, πόσο καλά τα κατάφερε η Κύπρος, επιτυχημένο το πρόγραμμα στην Κύπρο και άλλα τέτοια «λουλουδάτα». Ο λόγος; Το ότι «βγήκε από το μνημόνιο» κάτι που όπως τόνισαν δείχνει πώς τέτοιου είδους προγράμματα μπορούν να είναι επιτυχημένα.

Μάλλον οι «θεσμοί» πρέπει να άλλαξαν ριζικά γνώμη γιατί δεν θυμάται κανείς να έδειχναν τόση… συμπάθεια στους Κύπριους όταν αυτοί τους πήγαιναν κόντρα. Τότε, το 2012 που επιστράτευσαν ένα ωμό τραπεζικο-πολιτικό πραξικόπημα για να τους βάλουν το πιστόλι στον κρόταφο.

Πίσω από τα «συγχαρητήρια» στην Κύπρο, ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής η … «ξινίλα» για την Ελλάδα. Μια χώρα με τόσο δύστροπο λαό που δεν διευκολύνει τις εκάστοτε κυβερνήσεις να ολοκληρώσουν το μνημονιακό πρόγραμμα.

Συνέχεια

Η παρακμή της πολιτικής και η άνοδος του μαζάνθρωπου: Όταν η ιδιωτεία γεννά τον ολοκληρωτισμό


plithos_gaitis

Αθανάσιος Αλεξανδρής

To σημερινό πολιτικό σύστημα που η γενεαλογία του μετράει δεκαετίες – αν όχι και όσα τα χρόνια του νεοελληνικού κράτους – τρίζει, και οι τριγμοί του δεν αφήνουν πλέον κανέναν αδιάφορο. Ο πανικός των κυρίαρχων πολιτικών κομμάτων μπροστά στην ρευστότητα των συνθηκών που τα έχει εν μέρη καταπιεί είναι πρόδηλος της κατάστασης. Γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο πως η οικονομική κρίση είναι το επιφαινόμενο μίας ριζικά πολιτικής κρίσης.

Δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστεί ακόμη κανείς πως, τόσο η σημερινή οικονομική κρίση, όσο και η κρίση του πολιτικού συστήματος, δεν είναι τελικά παρά η τελευταία «πράξη» ενός «δράματος» που ξεκίνησε ήδη από την γέννησή του. Δεν είναι οι σημερινές συνθήκες και οι ιστορικές συγκυρίες οι καθοριστικές των σημερινών γεγονότων και της πραγματικότητας που ζούμε. Θα ήταν ίσως αφελές να προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε τα πράγματα δίχως να αναλογιστούμε την ευρύτερη διαμόρφωση των κοινωνιών και των ανθρώπων που τις κινούν.

Η άνοδος του ολοκληρωτισμού

Σίγουρα, η “ξαφνική άνοδος” της Χρυσής Αυγής, η οποία δεν επηρεάστηκε αρνητικά από την ενασχόληση των ΜΜΕ, της δικαιοσύνης και των πολιτικών κομμάτων με την εγκληματική της δραστηριότητα, ξάφνιασε πολλούς. Πολλοί αρκέστηκαν να εξηγήσουν αυτό το φαινόμενο με την «αυξανόμενη δυσαρέσκεια των πολιτών από τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση», ίσως ως μια άλλη διέξοδο διαμαρτυρίας για τον εκφυλισμό της «πολιτικής σκηνής» ή την ιδεολογική χρεωκοπία των κομμάτων, και πιθανώς αυτό να αληθεύει σε κάποιο βαθμό (πρόσφατη δημοσκόπηση δείχνει ότι αυτή είναι η άποψη 77% των ερωτηθέντων [1]).

Βέβαια, παραμένουν πολλά κενά, καθώς ακόμη και αν αυτή η προσχώρηση τόσων ανθρώπων αποτελεί έκφραση μιας τιμωρητικής διάθεσης προς τον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο, μια τέτοια συγκατάβαση παύει να είναι λογική όταν γνωρίζει κανείς το τι πρεσβεύει μια τέτοια οργάνωση. Τόσο η «άγνοια» για τις αρχές και την εγκληματική δραστηριότητα αυτής της ναζιστικής οργάνωσης όσο και η «αμορφοσιά» των μελών και συμπαθούντων δεν μπορούν να σταθούν ως δικαιολογία και ίσως  υποστηρίζονται περισσότερο για να καθησυχάσουν τον κορμό των πολιτικών κομμάτων. Άλλωστε, η ιστορική έρευνα έχει καταδείξει πως ακόμη και στην χιτλερική Γερμανία, οι Γερμανοί ήταν ενήμεροι των φριχτών εγκλημάτων των ναζί που υποστήριζαν και πως η ικανότητα ανεξάρτητης σκέψης δεν ήταν θύμα κάποιας πλύσης εγκεφάλου. [2]

Αν και θα ήταν εύκολο να αποδώσει κανείς αυτό το φαινόμενο ως συγκυριακό  ή παροδικό, πρέπει μάλλον να αποδεχτούμε πως η αιτίασή του είναι πιο ουσιαστική και αφορά κοινωνικές διεργασίες που δεν περιορίζονται επιλεκτικά σε κάποιο περιθωριακό μέρος του πληθυσμού. Η προέκταση αυτής της σκέψης είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς τόσο η Χρυσή Αυγή όσο και οι υποστηρικτές τέτοιων ή άλλων ολοκληρωτικών κινημάτων γεννήθηκαν μέσα στην ίδια ελλαδική κοινωνία, και είναι μέλη του ίδιου και ενός κοινωνικού σώματος. Ο όποιος περίτεχνος χειρουργικός ακρωτηριασμός τους όχι μόνο δεν πρόκειται να θεραπεύσει τις διάχυτες παθογένειες τις κοινωνίας αλλά δεν πρόκειται και να αποτρέψει την εκ νέου εμφάνιση τέτοιων ολοκληρωτικών κινημάτων.

Συνέχεια