21 Φεβρουαρίου του 1913 απελευθερώθηκαν τα Γιάννενα


Γενικά

Κατά την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων, ο ρόλος του στρατού Ηπείρου ήταν κυρίως αμυντικός αφού το μεγαλύτερο μέρος των στρατιωτικών τμημάτων είχε αξιοποιηθεί στο μέτωπο της Μακεδονίας. Μετά την προσάρτηση της Θεσσαλονίκης η Οθωμανική Αυτοκρατορία ζητάει ανακωχή λόγω όμως του ότι τα Ιωάννινα δεν είχαν ακόμα απελευθερωθεί η ελληνική πλευρά δέχεται να συμμετάσχει στις συζητήσεις ειρήνης ξεκαθαρίζοντας ότι μέχρι τη σύναψη της συμφωνίας η Ελλάδα θα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.

Ο Στρατός της Ηπείρου κατά την έναρξη του πολέμου αν και ολιγάριθμος ξεκίνησε να επιχειρεί εναντίον του Τούρκικου στρατού και αρχικά σημείωσε σπουδαίες νίκες καταλαμβάνοντας την Πρέβεζα με την βοήθεια του ελληνικού στόλου (21 Οκτωβρίου – 3 Νοεμβρίου 1912) και κάμπτοντας την αντίσταση του Τουρκικού Στρατού στη μάχη στα Πέντε Πηγάδια. Θεωρητικά πλέον ο δρόμος για την κατάληψη των Ιωαννίνων είχε ανοίξει.
Υπήρχαν όμως τεράστιες δυσκολίες που κώλυαν την επίθεση για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων διότι πέρα από την αριθμητική τους υπεροχή οι Τούρκοι είχαν μετακινηθεί στο Μπιζάνι που όπως αναφέρουν οι ιστορικοί ήταν «ισχυρώς οχυρωμένον». Αυτές οι δυσχέρειες σε συνδυασμό με το δριμύ ψύχος και την έλλειψη εφοδίων είχαν καθηλώσει τον ελληνικό στρατό σε αμυντική θέση.
Μετά την σταθεροποίηση του Μακεδονικού Μετώπου ο κύριος όγκος του στρατού Θεσσαλίας κατεβαίνει για να ενισχύσει το στρατό Ηπείρου. Την αρχιστρατηγία αναλαμβάνει ο Διάδοχος Κωνσταντίνος. Το σχέδιο το οποίο εκπονήθηκε ήταν η επίθεση «δι ελιγμού» και ενώ το σχέδιο προέβλεπε την επίθεση από δεξιά, το Στρατηγείο εσκεμμένα άρχισε να διασπείρει την είδηση ότι η επίθεση θα γινόταν από την αριστερή πλευρά. Η επιτυχία του αιφνιδιασμού σε συνδυασμό με την ικανότητα του πυροβολικού οδηγούν στη πτώση του Μπιζανίου.
 Λόγω της πτώσης του Μπιζανίου ο διοικητής των Ιωαννίνων Εσάτ Πασάς αναγκάσθηκε να στείλει απεσταλμένους για παράδοση της πόλης. Η συμφωνία επιτεύχθηκε και η παράδοση της πόλης ορίσθηκε για τις 8 το πρωί της 21ης Φεβρουαρίου. Υπεγράφη και σχετικό πρωτόκολλο παράδοσης. Το υπέγραφε ο διοικητής της οχυρωμένης τοποθεσίας Τούρκος αντισυνταγματάρχης Βεχήπ Μπέης και οι Έλληνες λοχαγοί Ιωάννης Μεταξάς και Ξενοφών Στρατηγός.
Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος εισήλθε στην πόλη στις 22 Φεβρουαρίου και μαζί με το Στράτευμα έγιναν δεκτοί από τους κατοίκους με ενθουσιώδεις εκδηλώσεις.

ΟΧΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΛΟΓΩ ΣΥΡΙΑΣ


Δελαστικ-3

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Αποκλείεται ο «εισαγόμενος» εμφύλιος στη Συρία να μετεξελιχθεί σε πόλεμο παγκοσμίων διαστάσεων. Παρά την ανάμιξη της Ρωσίας στο πλευρό του Άσαντ, παρά την με διάφορα προσχήματα προώθηση ασήμαντων δυνάμεων του ΝΑΤΟ ανατολικότερα, δεν υπάρχει περίπτωση να προκύψει ένας μεγάλος πόλεμος με στρατιωτική αντιπαράθεση ΗΠΑ και Ρωσίας – πόσω μάλλον παγκόσμια σύρραξη, όπως ισχυρίζονται κάποιοι και στη χώρα μας, προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό.

Παρά τις υλακές της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας που ζητούν …«συμμαχική χερσαία επιχείρηση» υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ – δηλαδή των ΗΠΑ! – προκειμένου να ανατραπεί ο Άσαντ, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Η πραγματική έγνοια της Άγκυρας συνίσταται στην αποτροπή ίδρυσης ενός ημιαυτόνομου, ίσως και ημιανεξάρτητου κουρδικού κράτους στη Συρία. Όσο για τη Σαουδική Αραβία, αυτή αγωνιά μην τυχόν και χάσει την πρωτοκαθεδρία ως στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ μετά την αποκατάσταση των σχέσεων της Ουάσιγκτον με την Τεχεράνη. Αυτό όμως θα συμβεί οπωσδήποτε ό,τι και να κάνουν οι Σαουδάραβες, δεδομένου ότι καμιά σύγκριση δεν μπορεί να γίνει ανάμεσα στις δύο χώρες.

Συνέχεια

Πρώτη Ύλη…


susannahmartin5

Είμαστε προϊόντα αστρικών ολοκαυτωμάτων, παιδιά νεφελωμάτων, αστρική σκόνη καμωμένη από τα ανακυκλωμένα και ανασχηματισμένα υπολείμματα ενός αρχαίου υπερκαινοφανούς αστέρα.

Είμαστε τα αλαζονικά όντα που κουβαλάμε το μαρτύριο του έρωτα και του θανάτου μέσα στις φλέβες μας. Πλάσματα απλωμένα στη βαρυτική σινδόνι ενός πλανήτη αντίφωνου μέσα στα αστρικά αποκαΐδια κι ανάμεσα απ’ τις σχισμένες σάρκες του ουρανού.

Είμαστε ότι απέμεινε από άστρα που κάλπασαν κάποτε ξέφρενα προς το θάνατο, κάνοντας πάντα μιαν ύστατη και σύντομη ηράκλεια προσπάθεια να κρατηθούν ζωντανά τρώγοντας το ίδιο τους το κορμί, καταναλώνοντας κάθε πηγή καυσίμου. Συντήκοντας μες στα καζάνια τους πυρίτιο παράγοντας σίδηρο.

Μα ο σίδηρος για ένα άστρο είναι το ποτήρι με το κώνειο, η χαριστική βολή και το οριστικό τέλος της πορείας του. Χωρίς ενέργεια συνθλιμμένο προς τα μέσα από την ίδια τη βαρυτική δύναμη το άστρο αρχίζει να καταρρέει. Με μιαν εκτυφλωτική έκρηξη τόσο φωτεινή όσο ένα δισεκατομμύριο ήλιοι μαζί εκτινάσσεται στο Διάστημα.

Ένα πύρινο μανιτάρι που διασκορπίζει τους σπόρους του, σπέρνοντας την περιοχή γύρω του με την πρώτη ύλη της ζωής.

Συνέχεια

Ο Θρυλικός Martin Armstrong…


«Το ανώτερο σημείο της οικονομικής κρίσης θα έρθει το 2020, αλλά το άμεσο αποτέλεσμα της κρίσης θα δημιουργήσει καταστάσεις-σοκ το 2017» Martin Armstrong. Ο Θρυλικός Martin Armstrong δεν είναι ακόμη ένας οικονομολόγος…

Ο Θρυλικός Martin Armstrong

«Το ανώτερο σημείο της οικονομικής κρίσης θα έρθει το 2020, αλλά το άμεσο αποτέλεσμα της κρίσης θα δημιουργήσει καταστάσεις-σοκ το 2017» Martin Armstrong

Ο Θρυλικός Martin Armstrong δεν είναι ακόμη ένας οικονομολόγος

Ο Αμερικανός Μάρτιν Αρμστρονγκ κατόρθωσε να γίνει εκατομμυριούχος στα 15 του, να βρει ένα μοντέλο που προβλέπει τις διεθνείς οικονομικές κρίσεις και να μπει φυλακή για 12 χρόνια, χωρίς να δικαστεί ποτέ. Το 1999, το FBI έκανε έφοδο στο γραφείο του και κατέσχεσε τον υπολογιστή του. «Το έκαναν γιατί μπορούσαν. Όταν απολογούμουν μπροστά στο Κογκρέσο, είχα περιουσία άνω των 3 τρισ. δολαρίων, τη στιγμή που το χρέος των ΗΠΑ ήταν 6 τρισ.! Με εγκαλούσαν ακριβώς γιατί μελετούσα το χρήμα, χωρίς να το λαμβάνω υπόψη».

Στη φυλακή μελέτησε Νομικά και κατόρθωσε το site του να έχει 3 εκατ. επισκέπτες τον μήνα. Με βάση το επιστημονικό του μοντέλο (όπως ο Μάντελμπροτ μίλησε για τη φράκταλ γεωμετρία στον χώρο, ο Αρμστρονγκ έκανε το ίδιο στον χρόνο. Παίρνει, δηλαδή, την εξέλιξη ενός μεγέθους στον χρόνο -φτιάχνει μια χρονοσειρά- και καταγράφει ομοιομορφίες σε διαφορετικές χρονικές κλίμακες), προέβλεψε ακριβώς τη μέρα της χρηματιστηριακής κρίσης του Nikkei το 1989, της Ρωσίας το 1998 κ.ά. Έχει σπουδάσει Ελληνική και Ρωμαϊκή Ιστορία, έχει κάνει ειδικές μελέτες για την οικονομία της αρχαίας Ελλάδας και βέθηκε στη χώρα μας με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ «The Forecaster» για τον ίδιο.

Ο Martin Armstrong, πρώην οικονομικός σύμβουλος επενδύσεων αξίας τρισεκατομμυρίων δολαρίων με βάση τις ΗΠΑ, ανέπτυξε ένα υπολογιστικό μοντέλο βασισμένο στον αριθμό π και άλλες κυκλικές θεωρίες, το οποίο του επέτρεψε την πρόβλεψη οικονομικών κρίσεων, όπως η “Μαύρη Δευτέρα” του 1987 ή η οικονομική κατάρρευση της Ρωσσίας το 1998, με τρομακτική ακρίβεια. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ίδρυσε την εταιρία οικονομικών προβλέψεων και συμβουλών Princeton Economics International. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο χρησιμοποιούσαν τις προβλέψεις του.

Συνέχεια

Suffragette, S. Gavron…Γυναίκες, μανάδες, εργάτριες, επαναστάτριες 1912–2016, δεν είναι και τόσο μεγάλη η χρονική απόσταση…


suffra_still

Γράφει o Χρήστος Σκυλλάκος

H γυναικεία χειραφέτηση έχει ήδη έρθει; Η ίδια η πραγματικότητα εν έτει 2016 επιβεβαιώνει ότι η γυναίκα είναι εξαναγκασμένη, για κοινωνικούς λόγους να είναι έγκλειστη, αλλά παράλληλα να ζει και εκτός των τειχών του σπιτιού της. Το status της, δηλαδή, αποτελεί ακόμη είτε κρυφά είτε φανερά, είτε αστειευόμενα είτε σοβαρά, ένα κοινωνικό βραχνά, ένα κατακάθι του παρελθόντος. Η χειραφέτηση πρέπει να έρθει. Και γι’ αυτό η ταινία τούτη έχει αξία.

Suffragette arrested by police

Γεννούν τα παιδιά, τα μεγαλώνουν, μαγειρεύουν, καθαρίζουν, εργάζονται, αλλά και εξεγείρονται. Όχι με την αφελέστατη, χυδαία και επικίνδυνη αντίληψη περί ανισότητας άντρα–γυναίκας. Δεν εξεγείρονται ενάντια στους άντρες. Αυτό είναι υπολανθάνων πουριτανισμός. Στο στόχαστρο έχουν την κοινωνική δομή και την σωματική και ψυχική διάλυση που δέχονται. Όμως, υπάρχουν και αυτές που δεν έχουν βρει ακόμη τούτο τον δρόμο. Δυστυχώς, το κοινωνικό συνήθειο, η εθιμική ανελευθερία με τα χρόνια γίνεται ένα μικρόβιο που δύσκολα φεύγει από το ανθρώπινο οργανισμό. Δεν είναι ανεξήγητο που την άποψη της ανισοτιμίας την υιοθετούν και οι ίδιες οι καταπιεσμένες. Τα χρόνια υποδούλωσης δημιουργούν μια αγάπη για τούτη. Κάθε σκέψη για υπέρβαση αυτής, θεωρείται ουτοπική, αν όχι και ανήθικη αντίληψη. Μπορεί να υπήρχε μια Ρόζα, μια Σιμόν, μια Κλάρα, μια Άντζελα, αλλά ακόμη οι λαϊκές τάξεις εμμένουν στην υπεράσπιση του κοινωνικώς ορισμένου κελιού τους.

suffr_06

Ε, λοιπόν τα πράγματα δεν έχουν καθόλου έτσι ή καλύτερα δεν θα έπρεπε να έχουν έτσι. Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο, υπήρχαν γυναίκες που λύγισαν τα σίδερα και σπάσανε τις αλυσίδες τους με στόχο να γκρεμίσουν κάθε φυλακή της συνείδησης για κάθε άλλη γυναίκα. Έτσι, πέρα από την κοινωνική ευθύνη υπάρχει και εν μέρει η ατομική. Για να μην παρεξηγηθώ. Η γνώση είναι δύναμη να κατανοούμε την πραγματικότητα. Αν είναι δύσκολο να κάνει κάποιος ιστορική έρευνα ή να εντρυφήσει στα πολιτικά μανιφέστα των παγκόσμιων κοινωνικών και εργατικών αγώνων, υπάρχουν και οι ταινίες που μπορεί κάποιος να συμβουλευτεί. Ταινίες που μπορεί να είναι και λιτές, εύπεπτες και γραμμικά δομημένες, ρεαλιστικά και ακαδημαϊκά σκηνοθετημένες, που καταφέρνουν μέσα από την δύναμη της εικόνας και του συναισθήματος να ξυπνήσουν τα κρυφά ένστικτα του καθενός μας. Και η ανάγκη της ελευθερίας είναι ένστικτο όλου του ζωικού βασιλείου. Μια τέτοια ταινία, που δεν προσπαθεί να βρει μια νέα κινηματογραφική γλώσσα ή να ψάξει το μέσο για νεωτεριστικούς τρόπους εκπομπής ιδεών, αλλά στη συμβατική μορφή του συμβατικού κινηματογράφου θέλει να πει μια ιστορία για την Ιστορία και την οπτικοποιεί με ερμηνευτικές και εικαστικές δυναμικές, είναι και η αγγλική παραγωγή “Suffragette”. Τι ήταν αυτές; Ήταν επαναστάτριες. Ήταν εργάτριες. Δούλευαν από μικρά κορίτσια σε πλυσταριά και εργοστάσια του πιο ανεπτυγμένου κράτους της δυτικής Ευρώπης. Έκαναν ό,τι κάνουν και οι άνδρες. Συν αυτά που είπαμε στο πρόλογο. Τι όμως, τους έλειπε; Δικαιώματα. Δηλαδή, δούλεψε, αλλά να μιλάς απαγορεύεται. Να ψηφίζεις ποιος ο λόγος; 2016 και δεν βρίσκω καμιά διαφορά. Όχι μόνο για τις γυναίκες, αλλά για όλους. Επαναστάτριες λοιπόν, στις αρχές του αιώνα. Με ενέργειες που δεν έχουν –εκ των πραγμάτων– συγκυριακό χρονικά χαρακτήρα και νόημα. Ξεπερνούν τη ροή της ιστορίας, γιατί την υπερβαίνουν αλματωδώς. Άρα, στην τόσο μεγάλη χρονική απόσταση των εκατό και βάλε χρόνων, η πράξη τους αποτελεί μια οικεία αλήθεια. Η δυναμική που βγάζει η ταινία, είναι ακριβώς αυτή. Την υποχρέωση να ακούσουμε τι έχουν να μας πούνε, τι έχουν να μας προσάψουν.

suffr_02Στην ταινία το γυναικείο ζήτημα, δίχως φιλοσοφικές αναζητήσεις, προσπαθεί να μιλήσει στο ευρύ κοινό. Έτσι, αφαιρεί πολλές από τις σκέψεις του παγκόσμιου γυναικείου κινήματος και βασίζει την αφήγηση της στην προσπάθεια να αναπτερώσει την ηθική περηφάνια και να προκαλέσει τη συμπάθεια όλων όσοι θα την δούν. Θέτει τον αγώνα για ψήφο ως γενικευμένη μορφή πάλης. Βλέπουμε τα εργοστάσια σε ταξική διαπάλη. Βλέπουμε τα σπίτια σε ταξική διαπάλη. Βλέπουμε τις σιωπές, τους φόβους στα πρόσωπα των χαρακτήρων, μα βλέπουμε και το αδύνατο να ακολουθηθεί άλλος δρόμος. Μπορεί η ιστορία να εμμένει στον αγώνα για δικαίωμα ψήφου ως πλοκή, αλλά ο τρόπος που ανοίγει το σενάριο μέσα στα πλαίσια μιας γενικής ανάτασης, συνειρμικά μας βαδίζει στο ζητούμενο του τώρα. Δηλαδή, να ξετυλίγεται και σήμερα ο αγώνας για κάθε δικαίωμα. Γιατί όπως έχει πει η Angela Davis, μια από τις ηγετικές μορφές του παγκόσμιου γυναικείου και εργατικού κινήματος «Τι σημαίνει η ιδέα της ελευθερίας; Να είσαι ελεύθερος μονάχα με την πολιτική έννοια αλλά να μην έχεις να φας; Αυτό σημαίνει ότι είσαι ελεύθερος να πεινάς».

Suffragette, c 1910.

Η συμβατική ομορφιά και η ποιοτική εικαστικότητα της παραγωγής κερδίζει αμέσως το ενδιαφέρον όλων των καλοπροαίρετων ανθρώπων, δημιουργώντας στον θεατή μια αισιοδοξία για το σήμερα και το αύριο. Καταφέρνει να τον κάνει να συμμετέχει στο δίκιο, στον πόνο, στον φόβο των πρότερα φοβισμένων κοριτσιών που τα βάζουν στα ίσια με το Βασιλιά της Αγγλίας και πέρα από το ότι τα χέρια τους κρατάνε το βρέφος και το θηλάζουν στοργικά, εργάζονται σκληρά, χαϊδεύουν τρυφερά, βάζουν και μπουρλότο στο αγγλικό κοινοβούλιο και τις οπισθοδρομικές συνειδήσεις.

_____________________________________________________________

Από:

http://www.toperiodiko.gr/suffragette-s-gavron-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%AC%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B1/#.Vsju4VSLT3A

Τι ωραία τα λένε οι υποκριτές! …


Γράφει ο  mitsos175

Ο ένας πλούσιος με κανιβαλιστικές τάσεις. Κάθαρμα από τα λίγα. Ο Άδωνης των ΗΠΑ. Ο άλλος κληρικός. Απίστευτος υποκριτής δηλαδή. Μια σικέ κόντρα.
– Δεν είσαι χριστιανός, λέει ο πάπας στον Τραμπ. Φυσικά δεν είναι, πλούσιος είναι, δισεκατομμυριούχος, hello! Ποιός είπε ότι πιο εύκολα μπαίνει τριχιά σε βελόνα, παρά πλούσιος σε Παράδεισο; Ο Ιησούς, σωστά.
– Να εύχεσαι να είμαι εγώ Πρόεδρος όταν ο ΙSIS επιτεθεί στο Βατικανό, απαντά ο άλλος. Προφανώς θα ρίξει πυρηνικά στο Βατικανό, τη Μ. Ανατολή κι οπουδήποτε στον πλανήτη, για να μη βρουν πουθενά να κρυφτούν οι μουσουλμάνοι.

Τι ωραία τα λένε οι υποκριτές! Ανατρίχιασα. Εντάξει κι οι υποψήφιοι των Δημοκρατικών μια από τα ίδια βοθρολύματα είναι με τον πλούσιο, που αποφάσισε να σταματήσει να αγοράζει επαγγελματίες πολιτικούς, ώστε να κυβερνήσει ο ίδιος χωρίς αντιπροσώπους. Εδώ που τα λέμε άχρηστες είναι οι μαριονέτες, πεταμένα λεφτά…

Να αρχίσω από τον «καλό» θα πάω στον κακό και θα καταλήξω στον άσχημο. Πάπα καλά τα λες, αλλά παρέλειψες κάτι. Υπήρχε κάποιος που είπε «σκοτώστε τους όλους κι ας αποφασίσει ο Θεός ποιός είναι δίκαιος και ποιός όχι».
Ήταν κάποιος προηγούμενος πάπας, για τον οποίο πιστεύετε πως έχει το αλάθητο σε θέματα πολιτικής, πίστης κοκ.

Συνέχεια