Λογιστικό έλεγχο του δημόσιου χρέους συστήνει η Deloitte!


deloitte

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Καλύτερη συγκυρία δεν μπορούσε να βρεθεί από την τρέχουσα για να δοθεί στη δημοσιότητα από την λογιστικοελεγκτική εταιρεία Deloitte η μελέτης της υπέρ του λογιστικού ελέγχου του δημόσιου χρέους (εδώ ολόκληρη η έκθεση). Το νορβηγικό τμήμα για την ακρίβεια της πολυεθνικής ελεγκτικής συστήνει τον λογιστικό έλεγχο ως προληπτικό μηχανισμό για τον μετριασμό των δημοσιονομικών κρίσεων.

Η ιδιαιτερότητα της σημερινής συγκυρίας έχει να κάνει με την ισχυρή πιθανότητα για ένα νέο, μαζικό κύμα χρεοκοπιών από πετρελαιοεξαγωγικά κράτη. Πίσω από τις επικείμενες χρεοκοπίες θα βρίσκεται η απότομη πτώση της τιμής του πετρελαίου από 115 δολάρια το βαρέλι, που βρισκόταν μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2014, στα 35 δολάρια τώρα, αφού έφτασε και κάτω από 30 στα μέσα Ιανουαρίου. Οι ζοφερές προοπτικές για τις πετρελαιοεξαγωγικές χώρες υπογραμμίζεται από την πρόβλεψη της Παγκόσμιας Τράπεζας πως η τιμή του πετρελαίου για το τρέχον έτος θα κυμανθεί γύρω στα 37 δολάρια το βαρέλι, προκαλώντας σειρά αλυσιδωτών αντιδράσεων σε όλες τις αγορές. Η έκταση των κλυδωνισμών που προκαλεί στην παγκόσμια οικονομία ο καταποντισμός της τιμής του μαύρου χρυσού φάνηκε και από την προειδοποίηση της Apple για πτώση των τριμηνιαίων πωλήσεών της, για πρώτη φορά από το 2003, λόγω της μειωμένης ζήτησης που καταγράφτηκε στις αναδυόμενες αγορές. Μια νέα πραγματικότητα που επιβάλλει στην εταιρεία, αν δεν θέλει να έχει την τύχη της Nokia και της Blackberry, να υιοθετήσει μια νέα στρατηγική επενδύοντας (στα χνάρια ης ΙΒΜ) όλο και περισσότερο στην παροχή υπηρεσιών και όλο και λιγότερο στην πώληση συσκευών. Οι πετρελαιοεξαγωγικές χώρες ωστόσο δε διαθέτουν τόσες πολλές επιλογές κι οι περισσότερες απ’ αυτές ήδη νιώθουν το καυτό χνώτο του ΔΝΤ στο σβέρκο τους.

Συνέχεια

Να ΄χαμε να λέγαμε…


https://i0.wp.com/kartesios.com/wp-content/uploads/2016/02/k2.jpg

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

«Η ψήφος είναι χειρότερη από τη σφαίρα, με τη σφαίρα σκοτώνεις το διπλανό σου με τη ψήφο το μέλλον των παιδιών σου», απεφάνθη υπερήφανος για την πολυπλοκότητα της σκέψης του ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Άδ. Γεωργιάδης.

Είναι πιθανόν να μην κατάλαβε καν ο κ. Γεωργιάδης ότι με αυτή του τη δήλωση αθώωσε τις σφαίρες που έχουν πέσει σε αυτή τη χώρα για πολιτικούς λόγους και ταυτόχρονα ενοχοποίησε τις εκλογές, τη δημοκρατία, τις ψήφους, όμως αυτό είναι κάτι που θα το κρατήσουμε για άλλη στιγμή.

Πού ήθελε όμως να καταλήξει ο θαυμαστής του Τραμπ και εκπρόσωπος της γαλάζιας συνιστώσας «νεοφιλελεύθερος λαϊκισμός» με τη ρήση του περί σφαιρών και ψήφων; Ήθελε να τονίσει ότι η δική τους πρόταση που συνόψισε στο «Εμείς προτείνουμε μείωση των κρατικών δαπανών για μείωση φόρων» είναι σωτήρια.

Τι ακριβώς προτείνει, λοιπόν, η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα; Μείωση κρατικών δαπανών. Δηλαδή, μείωση στις δαπάνες περίθαλψης και στις επιχορηγήσεις ασφαλιστικών Ταμείων, μείωση προσωπικού σε νοσοκομεία, σχολεία, εφορίες, υπηρεσίες ελέγχων, μείωση προσωπικού σε κτηνιατρικές υπηρεσίες, απολύσεις γεωπόνων από τις διευθύνσεις αγροτικής ανάπτυξης, αλλά και ταυτόχρονη μείωση αποδοχών όσων απομείνουν. Αντ’ αυτών δεν θα αυξηθούν οι φόροι.

Συνέχεια

Εμπρός ΕΛΑΣ, για την Ελλάδα!


Στις 16 Φεβρουαρίου 1942 δημοσιεύεται η ιδρυτική προκήρυξη του Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού

Το πρώτο δεκαήμερο του Γενάρη του 1942 συνήλθε η 8η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Στην απόφαση της Ολομέλειας διατυπώνονταν οι άμεσοι και απώτεροι σκοποί του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα και γινόταν έκκληση στο λαό και τα πολιτικά κόμματα να ενωθούν στην πάλη για την απελευθέρωση της Ελλάδας. Η 8η Ολομέλεια τόνιζε ιδιαίτερα ότι:

«Ο εθνικοαπελευθερωτικός ανταρτοπόλεμος έχει πρωτεύουσα σημασία για την απελευθέρωση της χώρας από τον ξενικό ζυγό. Οι κομμουνιστές πρέπει να μαζικοποιήσουν και να επεκτείνουν το αντάρτικο κίνημα στην ύπαιθρο, να περιφρουρήσουν τον εθνικοαπελευθερωτικό του χαρακτήρα…».

Το Γενάρη του 1942 οι Κεντρικές Επιτροπές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ συμφώνησαν να κάνουν επίσημα γνωστή την απόφασή τους για τη δημιουργία του νέου στρατού της Αντίστασης με την ονομασία Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (ΕΛΑΣ). Με τις ίδιες αποφάσεις, η Κεντρική Στρατιωτική Επιτροπή που καθοδηγούνταν από το ΕΜΑ και ήταν το ανώτατο μέχρι τότε στρατιωτικό επιτελείο του ένοπλου αγώνα, ανασυγκροτήθηκε, διευρύνθηκε και μετονομάστηκε σε Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ. Επίσης, ο Αρης Βελουχιώτης στάλθηκε οριστικά στο βουνό για να αρχίσει την οργάνωση του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη.

Στις 16 Φλεβάρη του 1942 κυκλοφόρησε πλατιά η Ιδρυτική Προκήρυξη του ΕΛΑΣ. Σ’ αυτή διατυπώνονται οι σκοποί του λαϊκού στρατού που ήταν:

Συνέχεια

Κων/νος Δεσποτόπουλος: «Γιατί δεν υπογράφω τη δήλωση μετανοίας»


Ντοκουμέντο: Πρώτη φορά στη δημοσιότητα το υπόμνημα του Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου στη Μακρόνησο στις 29/5/1948 | EUROKINISSI/ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΤΩΜΕΡΗΣ

Τους ανθρώπους μεγάλους τους κάνουν τα έργα τους και η στάση ζωής που τηρούν σ’ όλο τους τον βίο. Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, που «έφυγε» από τη ζωή την περασμένη Κυριακή, αντεπεξήλθε και στις δύο αυτές προϋποθέσεις ώστε, δικαίως, να θεωρείται η κορυφαία φυσιογνωμία των γραμμάτων και της επιστήμης στη χώρα μας.

Το επιστημονικό του έργο είναι γνωστό και εύκολα προσβάσιμο για όποιον ενδιαφέρεται, καθώς άφησε πίσω πλήθος βιβλίων και δημοσιευμάτων. Τη στάση ζωής όμως που τον χαρακτήρισε ως άνθρωπο, τις αξίες και τις αρχές που την καθόρισαν, οφείλουμε να τις αναζητήσουμε στην ιστορική του διαδρομή.

Δεν είναι εύκολο να γίνει κάτι τέτοιο, καθότι ο Κ. Δεσποτόπουλος δεν ήταν άνθρωπος που επιζητούσε τη δημοσιότητα και η απαράμιλλη σεμνότητά του αποτελεί εμπόδιο για όποιον θα ήθελε να αναζητήσει, σ’ αυτή την πλευρά, τα τεκμήρια της μεγαλοσύνης του.

Τον Ιούλιο του 1947, ο Κ. Δεσποτόπουλος απολύθηκε από το Πανεπιστήμιο όπου δίδασκε ως υφηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου. Με τις διώξεις του Ιουλίου του 1947 (το περιβόητο πογκρόμ του τότε υπουργού Δημόσιας τάξης Ναπολέοντα Ζέρβα) συνελήφθη και μαζί με χιλιάδες άλλους μεταφέρθηκε στην Ψυττάλεια κι από εκεί εξορίστηκε στην Ικαρία.

Συνέχεια

Ορατότης μηδέν…


Το «σινέ Αλίντα»  ήταν ο τόπος των θαυμάτων των παιδικών μου χρόνων.

Δεν ήταν μόνον τα κινηματογραφικά έργα που είδα εκεί .Ήταν και το σουβλάκι που ακολουθούσε στην έξοδο.

Εκεί είδα έντρομος τον Κούρκουλο να παραληρεί κάθιδρος μπροστά στους ανακριτές « Σταματήστε μωρέ! Όχι άλλο κάρβουνο στα καζάνια!»

Τα «καζάνια»  τα πρόλαβα μόνον στο σινεμά.

Οι Θερμαστές εκείνης της εποχής ρίχνανε κάρβουνο στα καζάνια για τις ατμομηχανές των πλοίων.

Λέγανε  ότι ήταν η σκληρότερη δουλειά των ναυτικών.

Οι συνθήκες , ιδιαίτερα στα ζεστά κλίματα, ήταν αφόρητες.

Λίγοι αντέχανε.

Αυτούς τους θερμαστές δεν τους γνώρισα.

Αργότερα , όταν δούλεψα στα  ναυπηγεία ως ηλεκτροσυγκολλητής  γνώρισα πολλούς από τους «απογόνους» τους .

Τους λέγανε  «θερμαστολαδάδες» η σκέτο «λαδάδες».

Είχανε την ευθύνη για την λίπανση κάθε σημείου της μηχανής του πλοίου.

Γνώριζαν και την παραμικρή βάνα και φρόντιζαν για τα ντελαβάλ και τα ντεπόζιτα του λαδιού.

 

Συνέχεια

Αλ. Ελμπακιάν: η σύγχρονη ηρωίδα που μοίρασε τη γνώση δωρεάν…


book2_web-Image-for-DS8Turvey-640x300

Γράφουν: Κώστας Παλούκης, Γιώργος Μιχαηλίδης

____________________________________________________________

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η εύρεση, η παραγγελία και τελικά η ανάγνωση ενός επιστημονικού άρθρου ή ενός βιβλίου παρέμενε ακόμα μια περιπέτεια που σήμερα μπορεί να φαντάζει σαν ένα γλυκό ρομαντικό παρελθόν. Ο ερευνητής έπρεπε υποχρεωτικά να αναζητήσει το περιοδικό ή το βιβλίο σε μια βιβλιοθήκη της Ελλάδας ή του εξωτερικού, να υπόκειται στα αυστηρά ωράρια των βιβλιοθηκών, αλλά και να οργανώσει μια σειρά από ταξίδια και μετακινήσεις. Οι περισσότερες βιβλιοθήκες είχαν μια ξύλινη ή μεταλλική συρταριέρα με όλους τους τίτλους, τους συγγραφείς και το σημείο αρχειοθέτησης.

Το διαδίκτυο σε συνδυασμό με την ψηφιοποίηση της γνώσης αποτέλεσαν μια επανάσταση σε όλες τις σχέσεις γύρω από την ακαδημαϊκή έρευνα, αλλάζοντας ουσιωδώς το “παράδειγμα”. Εκατομμύρια βιβλία και περιοδικά ψηφιοποιήθηκαν, ενώ πλέον οι νέες εκδόσεις όλων σχεδόν των περιοδικών, αλλά και αρκετών κατηγοριών βιβλίων, πωλούνται ψηφιακά σε τεράστα αποθετήρια, ενώ η αναζήτηση βιβλιογραφίας συνδέεται με την δεξιότητα της διαχιείρισης και πρόσβασης στις κατάλληλες ψηφιακές βιβλιοθήκες. Πλέον το “ταξίδι” της γνώσης είναι ψηφιακό. Ωστόσο, βρισκόμαστε πολύ μακριά από τη διακήρυξη της ελευθερίας της γνώσης.Αντίθετα, αυτό το “ταξίδι” αποδεικνύεται πολύ δαπανηρό και μετατρέπεται για πολλούς νέους ερευνητές σε ένα νέο “κυνήγι θησαυρού”. Τα υπέρογκα ποσά που απαιτούνται για το «κατέβασμα» από τους μονοπωλιακούς ομίλους που διαχειρίζονται την παγκόσμια κυκλοφορία των επιστημονικών περιοδικών και βιβλίων είναι το βασικό εμπόδιο σήμερα στην γνώση. Το εμπόδιο αυτό είναι ταυτόχρονα ταξικό, ενώ ταυτόχρονα συνδέεται με τη θέση της χώρας προέλευσης του ερευνητή στο διεθνές καπιταλιστικό πλέγμα.Δεν είναι δηλαδή, η αγορά με δολάρια το ίδιο εύκολη οικονομικά για ένα ερευνητή που ζει σε χώρες με χαμηλή ισοτιμία νομίσματος ή γενικότερα χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο.

Συνέχεια

Τράπεζα της Ελλάδος (17) Το απριλιανό «οικονομικό θαύμα»…


Συνέχεια από το άρθρο – Τράπεζα της Ελλάδος (16) Από το 1953 έως την χούντα…

____________________________________________________________

Η δωδεκαετία Ζολώτα (1955-1967) χαρακτηρίστηκε από την εμμονή στην νομισματική σταθερότητα και στον έλεγχο του πληθωρισμού. Όμως, αυτή η δημοσιονομική πειθαρχία ανατράπηκε από την δικτατορία. Με προεξάρχοντα τον Νικόλαο Μακαρέζο, ο οποίος επαίρετο ως μέγας οικονομολόγος (*), η χούντα μετατόπισε το κέντρο βάρους στην μεγέθυνση της οικονομίας. Θέλοντας να δείξει γρήγορο και μετρήσιμο έργο, η κυβέρνηση των συνταγματαρχών αύξησε τις δημόσιες επενδύσεις και χαλάρωσε τους πιστωτικούς κανόνες. Η ΤτΕ κλήθηκε να παίξει έναν μάλλον αναδιανεμητικό ρόλο, γεγονός που δεν μπορούσε να δεχτεί ο Ζολώτας. Στις 7 Αυγούστου 1967 παραιτήθηκαν ο Ζολώτας και ο Β’ υποδιοικητής Γιάγκος Πεσμαζόγλου και το τιμόνι της τράπεζας ανέλαβε ο μέχρι τότε Α’ υποδιοικητής Δημήτριος Γαλάνης.

Μάιος 1973: Ο Νικόλαος Μακαρέζος ταξιδεύει στο Πεκίνο επί κεφαλής αποστολής βιομηχάνων και εμπόρων,
προσπαθώντας να αναπτύξει οικονομική συνεργασία Ελλάδας-Κίνας. Εδώ με τον πρωθυπουργό Τσου Εν Λάι. (**)

Συνέχεια