Ο ασχημόπαπος κύκνος…


Artwork by Ali Eminoğlu

Φωτογραφία της Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου.

Γράφει η Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου

____________________________________________________________

Το ασχημόπαπο δεν υπήρξε ποτέ. Δεν ήταν καν πάπια.
Ήταν ένα πλάσμα το οποίο – όπως πολλά άλλα πλάσματα – υπήρξε θύμα του συγκυριακού παράγοντα που λέγεται περιβάλλον.

Ήταν ένα πλάσμα το οποίο βρέθηκε σε λάθος χωροχρόνο και με λάθος συντρόφους και αυτή η συνθήκη δεν ήταν μία προσωπική επιλογή, αλλά ένα τυχαίο γεγονός.

Το ασχημόπαπο ήταν εκ γενετής κύκνος, αλλά χρειάστηκε να ζήσει και να αναπτυχθεί μέσα σε ένα άλλο είδος πτηνών, τα οποία άλλοτε δεν είχαν την οπτική δυνατότητα και άλλοτε τη διάθεση να αναγνωρίσουν τη χρησιμότητα της διαφορετικότητάς του. 
Ενδεχομένως, το θεώρησαν αδελφό τους, εφόσον βρέθηκε στην ομάδα, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό, ώστε να το κατατάξουν στους αποδεκτούς αδελφούς.

Εάν το τέως ασχημόπαπο και μετέπειτα κύκνος δεν τύχαινε να συναντήσει τους ομοίους του μεγαλώνοντας, ίσως δε μάθαινε ποτέ την ιδιότητα και τις ικανότητές του.

Ένας άνθρωπος μπορεί να έχει πολλά ταλέντα, ικανότητες και δεξιότητες. 
Ωστόσο, όταν το περιβάλλον, στο οποίο αναπτύσσεται και γαλουχείται, είναι στείρο, ο άνθρωπος αυτός θα καταγράψει στο ασυνείδητό του τη στειρότητα με αποτέλεσμα, είτε να μη γνωρίζει καν ως που μπορεί να φτάσει, είτε να γνωρίζει, αλλά να μην έχει τη δυνατότητα να φτάσει.
Εάν ο συγκυριακός παράγοντας του περιβάλλοντος μεταβληθεί, τότε ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος μέχρι πρότινος ήταν καταδικασμένος, ίσως καταφέρει σταδιακά να επανακτήσει το χαμένο χρόνο της απραξίας και της πνευματικής λοβοτομής που υπέστη. 

Ακούω συχνά ανθρώπους να δίνουν στερεοτυπικές συμβουλές του τύπου: «ζήσε την κάθε ημέρα σα να είναι η τελευταία», «δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω» κτλ. και, κάθε φορά, συνειδητοποιώ πόσο εύκολο είναι να αποφεύγουμε την πραγματικότητα, να «προσπερνάμε» τη φωνή του άλλου ή και να κωφεύουμε στη δική μας εσωτερική φωνή με ένα θεωρητικό κλισέ ως απάντηση.

…χιλιάδες θεωρητικά κλισέ που σκεπάζουν επιφανειακά και απενοχοποιούν επί της ουσίας τα άσχημα περιβάλλοντα τα οποία γεννούν «ασχημόπαπους κύκνους», μεταθέτοντας την ευθύνη στους δεύτερους.…

…χιλιάδες θεωρητικά κλισέ τα οποία απενεργοποιούν επιπόλαια την υποχρέωση για κοινωνική συμμετοχή και δράση και, κυρίως, για ενεργητική ακρόαση προς τον κάθε «ασχημόπαπο κύκνο», ο οποίος δε φταίει για ό,τι ποτέ δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει.

«ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΥ»

Η αποτυχία του ευρώ και η ελπιδοφόρα προοπτική της δραχμής


σημ.Αμετανόητου: Το άρθρο γράφτηκε στις 31-08-2015 αλλά μετά τις επίμονες δηλώσεις του Σόιμπλε [ http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=773856  ] (που συμφωνώ βέβαια μαζί του και έπρεπε να γίνει το 2009…) νομίζω ότι πρέπει να διαβαστεί με πολύ προσοχή.

Ευχαριστώ πολύ τον φίλο μας τον Κρίτωνα.

Γράφει ο Κώστας Κόλμερ*

Ως νέος ΄Αμλετ , ο ΄Ελλην ψηφοφόρος καλείται να επιλέξει στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου μεταξύ μνημονικών και αντιμνημονικών κομμάτων. Δηλ. εν τελική αναλύσει , «να μπή κανείς ή να μη μπή» (στην δραχμή) δοθέντος ότι η ενδεχομένη αποδοκιμασία των ευρωφίλων κομμάτων σημαίνει αυτομάτως χρεοκοπία και επάνοδο εις κάποιου είδους εγχώριο νόμισμα.

Το δίλημμα ,εν τούτοις , δραχμή ή ευρώ είναι παραπειστικόν. Απλοποιεί μία σύνθετη υπόθεσιν:

Εάν συμφέρει την ανάπτυξι της οικονομίας (ΑΕΠ) η χρήσι ξένου νομίσματος και δανεικών διά την αποτροπή της χρεοκοπίας και όχι διά επενδύσεις ή εάν την εξυπηρετεί η επάνοδος στην εθνική νομισματική πολιτική και η αναστολή εξυπηρετήσεως του άλλως αδιατηρήτου δημοσίου χρέους οπότε η εισροή ιδιωτικού επενδυτικού κεφαλαίου και η ενίσχυσι των εξαγωγών δύνανται ν’ αυξήσουν υ γ ι ώ ς το ΑΕΠ και να μειώσουν την ανεργία.

Η παρελθούσα συμπεριφορά του ευρώ και η μεταπολεμική εμπειρία της δραχμής είναι ένας ασφαλής οδηγός της προτιμήσεως του ενός ή του άλλου νομίσματος, ενώ η οικονομική ανάπτυξις είναι το επιδιωκόμενο μέσον , δια την καταπολέμησι της ανεργίας που υποσκάπτει τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας και δημογραφίας.

Συνέχεια

Φλεγόμενοι και πυρφόροι οι ερχόμενοι


Φλεγόμενοι και πυρφόροι οι ερχόμενοι

ΣΤΑΘΗΣ

Γύρω στα 10.000 παιδάκια, ασυνόδευτα σαν δεματάκια, παιδάκια προσφυγάκια απ’ τη Συρία κι απ’ αλλού, αγνοούνται. Λένε ότι πολλά απ’ αυτά τα παιδιά έχουν

διαμελισθεί -σαν μικρές πατρίδες της μάνας μεγάλης- ώστε τα όργανά τους να διαμοιρασθούν, όπως τα ιμάτια του Χριστού, σε ένα ανίερο παζάρι, στον

πάγκο του χασάπη. Παιδάκια ανταλλακτικά,

στις αγορές του κόσμου. Στις ελεύθερες αγορές. Λένε, ακόμα, ότι άλλα απ’ αυτά τα παιδάκια ζουν στις σκοτεινές γωνιές αυτών των αγορών, ως αντικείμενα ηδονής των καταραμένων,

σε κρεβάτια φτιαγμένα από τάφους, με τις νεκρές ψυχές να τα σπαράσσουν, μεζέδες σε θυέστεια δείπνα – άμποτες αν υπάρχει Θεός άλλος απ’ τον θεό των χρημάτων, πύρινοι εκδικητές ας υψωθούν αυτά τα παιδιά, πολλή

Συνέχεια

Η νίκη στο Στάλινγκραντ, αρχή της συντριβής του ναζισμού


Στα μέσα του 1942, ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου βρίσκεται υπό την κατοχή των ναζιστικών στρατευμάτων. Ένα χρόνο πριν, τον Ιούνη του 1941, είχε ξεκινήσει η επίθεση της Γερμανίας στη Σοβιετική Ενωση (ΣΕ). Παρά την αντίσταση των Σοβιετικών, η Γερμανία μέσα σε λίγες βδομάδες θα καταλάβει 1 εκατομμύριο τετρ. χλμ. σοβιετικού εδάφους, φτάνοντας μέχρι το Λένινγκραντ και τη Μόσχα.
Σχεδόν αμέσως με την επίθεση των ναζί στην πρώτη σοσιαλιστική χώρα, η σοβιετική ηγεσία ζητά από τους Δυτικούς το άνοιγμα του δεύτερου μετώπου απέναντι στη Γερμανία, κάτι που αρνούνται επίμονα οι Δυτικοί. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του Τρούμαν για τη στάση των ΗΠΑ: «Αν δούμε ότι η Γερμανία κερδίζει τον πόλεμο οφείλουμε να βοηθήσουμε τη Ρωσία. Κι αν τον κερδίζει η Ρωσία οφείλουμε να βοηθήσουμε τη Γερμανία και με τον τρόπο αυτό ας τους αφήσουμε να σκοτώσουν όσο μπορούν περισσότερους… (Τάιμς της Νέας Υόρκης, 24 Ιουλίου 1941. Το απόσπασμα είναι παρμένο από το βιβλίο του Ντ. Χόροβιτς «Από τη Γιάλτα στο Βιετνάμ», σελ. 87)

Η άμυνα του Στάλινγκραντ

Συνέχεια

Βασίλειο της κοινωνικής αδικίας η Ελλάδα


φωτο

ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

Κόλαφος για τα μνημόνια και την πολιτική της λιτότητας στην Ελλάδα είναι η έκθεση Κοινωνική δικαιοσύνη στην EE, που εκδόθηκε από το ίδρυμα Μπέρτελσμαν (εδώ το πλήρες κείμενο), καθώς η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα, πιο κάτω ακόμη κι από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, στους δείκτες κοινωνικής δικαιοσύνης! Η έκθεση δημοσιεύεται κάθε χρόνο και διεξάγεται μεταξύ 28 κρατών μελών της ΕΕ.

«Η Ελλάδα αξιολογείται ως η χώρα με τις χειρότερες επιδόσεις σε όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Η χώρα βρίσκεται μεταξύ των πέντε τελευταίων και στις έξι διαστάσεις που αποτελούν το δείκτη, ενώ είναι τελευταία στις τρεις απ’ αυτές τις διαστάσεις (πρόσβαση στην αγορά εργασίας, κοινωνική συνοχή και μη διάκριση και διαγενεακή δικαιοσύνη)», παρατηρεί η έκθεση. Και συνεχίζει: «Η κρίση είχε ένα καταστρεπτικό αποτέλεσμα στη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Τα μέτρα των πακέτων διάσωσης έχουν επιδεινώσει τα υπάρχοντα κοινωνικά προβλήματα. Το τμήμα των ανθρώπων που απειλείται από τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό έχει αυξηθεί για μια ακόμη φορά σε σχέση με την έρευνα του προηγούμενου χρόνου: 36% του συνολικού πληθυσμού είναι τώρα σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Το ποσοστό για τα παιδιά είναι στο 36,7% και για τους μεγαλύτερους ανθρώπους στο 23%. Το κενό μεταξύ νέων και ηλικιωμένων σε όρους φτώχειας έχει αυξηθεί έντονα τα τελευταία χρόνια, με τους νέους ανθρώπους να χτυπιούνται προνομιακά από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Επιπλέον, το κομμάτι των παιδιών που ζουν υπό συνθήκες σοβαρής στέρησης έχει υπερδιπλασιαστεί από 9,7% το 2007 σε 23,8%. Οι περικοπές επίσης έχουν επιδεινώσει τις υπηρεσίες υγείας».

Συνέχεια

Ποια Αγάπη; …


Ποίημα από την Σοφία Κιόρογλου…

____________________________________________________________

Μιλούν για Παγκόσμια Ειρήνη
Πολιτικοί, Γερουσιαστές, Αντίχριστοι ηγέτες.
Σε αίμα την αγάπη μαρτύρων όμως βουτούν
γραφίδα αιχμηρή στα χέρια τους η εξουσία
Όμορφη αλήθεια εξυφασμένη
ιστός αράχνης από βρωμιές φτιαγμένη
ιστός από ψέμματα η ζωή μας ιδωμένη 
σε ροζ γυαλιά η Νέα Εποχή επιμένει
Σε νέους χάρτες και νέα ειρήνη 
κι αντί για πόλεμο παγκόσμια καταδίκη.
Ποια αγάπη σκοτώνει ανθρώπους;
Ποια δικαιοσύνη ισοπεδώνει τόπους;
Πες μου ποια Αγάπη;
_________________________________________________
Aπό:https://sofiakioroglou.wordpress.com
https://sofiakioroglou.wordpress.com/2016/02/03/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B1-%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%80%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%AF%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B9%CF%8C%CF%81%CE%BF/

Τράπεζα της Ελλάδος (10) Η περίοδος της κατοχής …


Συνέχεια από το άρθρο –  Τράπεζα της Ελλάδος (9) Η περίοδος Τσουδερού…

____________________________________________________________

Το ξέσπασμα του πολέμου δεν φάνηκε να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ελληνική οικονομία. Τα φαινόμενα πανικού ήσαν εξαιρετικά περιορισμένα και οι -αναμενόμενες- αναταράξεις που εμφανίστηκαν (κυρίως αύξηση κυκλοφορίας του νομίσματος), οφείλονταν στις αυξημένες δαπάνες του δημοσίου λόγω αλλαγής προσανατολισμού τής οικονομίας από ειρηνική σε πολεμική.

Λίγο πριν οι γερμανοί μπουν στην Αθήνα, ο Βαρβαρέσος φρόντισε να αδειάσει την Τράπεζα της Ελλάδος από τα αποθέματά της σε συνάλλαγμα και χρυσό (610.796,431 ουγγιές και σημειώστε αυτή την ποσότητα), μεταφέροντάς τα αρχικά στο Ηράκλειο. Από εκεί, ο θησαυρός ταξίδεψε στην Αλεξάνδρεια με το αγγλικό καταδρομικό Διδώ και κατόπιν, με άλλο αγγλικό πλοίο, έφτασε στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής για να καταλήξει σιδηροδρομικώς στην Πραιτώρια. Η διοίκηση της τράπεζας εγκαταστάθηκε προσωρινά στο Κέηπ Τάουν αλλά, τελικά, μεταφέρθηκε στο Λονδίνο, όπου εγκαταστάθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1941.

29/9/1916: Η κυβέρνηση «Εθνικής Αμύνης». Στην πρώτη σειρά, η τριανδρία Παύλος Κουντουριώτης,
Ελευθέριος Βενιζέλος και Παναγιώτης Δαγκλής. Με κόκκινο κύκλο σημαίνεται ο Μιλτιάδης Νεγρεπόντης.

Συνέχεια