Τιμή στον Χίτλερ από το Μιχαλολιάκο 83 χρόνια μετά την άνοδό του στην εξουσία …


Τιμή στον Χίτλερ, ο οποίος πριν απο 83 ακριβώς χρόνια, στις 30 Ιανουαρίου 1933 χάρασε την πορεία του προς την εξουσία, επέδιδε ο αρχηγός του φασιστικού μορφώματος, Νίκος Μιχαλολιάκος, με το ναζιστικό χαιρετισμό του στη συγκέντρωση της Χρυσης Αυγής για τα Ίμια. Ούτε βεβαίως μπορεί να θεωρηθεί τυχαία η επιλογή της ημερομηνία για την επέτειο των Ιμίων από την εγκληματική όργάνωση.

 

Πριν από 83 χρόνια ο Αδόλφος Χίτλερ ορκίστηκε καγκελάριος της Γερμανίας. Ήταν η απαρχή της εδραίωσης της ναζιστικής τρομοκρατίας στην εξουσία, που οδήγησε στη σφαγή εκατομμυρίων ανθρώπων: Περισσότεροι από 50 εκατομμύρια οι νεκροί, δεκάδες ευρωπαϊκές πόλεις μεταμορφώθηκαν σε ερείπια και στάχτες, μια μηχανή εξόντωσης ανθρώπων τέθηκε σε λειτουργία με θύματα εκατομμύρια Εβραίους, ρόμ και πολιτικούς αντιπάλους.

Όχι, ο ναζιστής ηγέτης δεν κατέλαβε πραξικοπηματικά την εξουσία. Έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον μοιραίο για τη Γερμανία πρόεδρο, στρατάρχη Χίντεμπουργκ. «Σε δύο μήνες θα έχουμε περιθωριοποιήσει τον Χίτλερ», είχε πει ο Φραντς φον Πάπεν, ηγέτης κεντρώου κόμματος, συνοδοιπόρος του φύρερ, που είχε πέρασε και αυτός από την καγκελαρία.

AA4FA98D3B8FD3DA42A1671C531FBBB4

Οποία αυταπάτη. Στις 30 Ιανουαρίου, λίγο μετά τις 11 το πρωί, ο Χίτλερ και η κυβέρνησή συνασπισμού συντηρητικών και εθνικιστικών κομμάτων ορκίζονταν στο σύνταγμα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ενώπιον του Ράιχσταγκ. Είχε άλλωστε τη σχετική πλειοψηφία των εδρών στο κοινοβούλιο. Είχε επίσης καταφέρει να πείσει τον Χίντεμπουργκ και άλλους μοναρχικούς ηγέτες να τον εμπιστευθούν. Χιλιάδες οπαδοί του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος πανηγύρισαν την ανάληψη της εξουσίας, και ο Γκέμπελς βλέπει στους πανηγυρισμούς τη δικαίωση της «δουλειάς» του.

Συνέχεια

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ, Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΟΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΒΙΟΣ


[Υπενθύμιση παλιότερης ανάρτησης.Πρώτη δημοσίευση στις 30-1-2010]

Του Γ. Μ. Βαρδαβά

Την 30η Ιανουαρίου η εκκλησία μας τιμά τους «τρεις μεγίστους φωστήρας της τρισηλίου θεότητος» Βασίλειο το Μέγα, Γρηγόριο το Θεολόγο και Ιωάννη το Χρυσόστομο. Πρότυπα αγιότητας, ασκητικότητας, παιδείας αλλά και κοινωνικοκεντρικού βίου οι Τρεις τους συνέζευξαν αρμονικά το αρχαίο ελληνικό πνεύμα με τη χριστιανική διδασκαλία γι’ αυτό και δικαίως έχουν χαρακτηριστεί ως προστάτες των γραμμάτων και της παιδείας.

Σε μια εποχή έντονης σύγχυσης και προβολής του νεωτερικού προτύπου ως δογματικώς αυταποδείκτου προτάγματος καθολικής αξίας πολλές είναι οι «φωνές» που «εις μάτην» προσπαθούν να σχετικοποιήσουν την αξία του βίου και του έργου τους.
Σε αυτά προστίθενται οι γνωστές δήθεν (νέο-)«φωταδιστικές» προσπάθειες αποδόμησης τους, που εδράζονται στην επαρχιώτικη απομίμηση –ούτε καν αντιγραφή- ξένων πολιτιστικών προτύπων και παραδόσεων. Η μεταμοντερνιστική –μηδενιστική μόδα, που τόσο όψιμα έφτασε στη χώρα μας, και που βασικό της πρόταγμα έχει την απαξίωση όλων των αξιών, με ειρωνικό τρόπο καταδυναστεύει κάθε υπερατομική αξία και καθιστά τον άνθρωπο «άτομο», υποκείμενο στη συστημική απροσωπία. Κάθε έννοια κοινωνικότητας, συλλογικότητας, προσωπικής ή συμβολικής ετερότητας καταλύεται και λοιδορείται. Σημασία έχει «να είσαι ο εαυτός σου», ήτοι μόνον ό,τι προτάσσει το συμφέρον σου.
Αυτή η αποθέωση της ατομικότητας, όχι μόνο εξαίρεται, αλλά θεωρείται από κάποιους διανοούμενους ως η λύση στην κρίση των καιρών μας.

Συνέχεια

Δεν υπάρχει μέλλον για τους αγρότες μέσα στη φυλακή των ευρωπαϊκών μονοπωλίων!


Γράφει ο Στωικός

Σε ανύποπτο χρόνο ο «Εργατικός Αγώνας» είχε δημοσιοποιήσει κατ’ αποκλειστικότητα -συμβαίνουν και αυτά σε ιστοσελίδες– πίνακα της κλίμακας των αγροτικών νοικοκυριών με κριτήριο την έκταση της ιδιόκτητης αγροτικής γης μεταξύ του 2000 και του 2010 (στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ).

Επειδή τις ημέρες αυτές επανέρχεται το αγροτικό πρόβλημα με τη μορφή του ασφαλιστικού –το οποίο πυροδοτεί με τις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών– κρίθηκε αναγκαία η επαναδιατύπωση των στοιχείων του πίνακα. Από την εξέταση τους προκύπτει το βασικό συμπέρασμα, ότι το εξεταζόμενο διάστημα σημειώθηκε μια εκτεταμένη καταστροφή μικρού και μεσαίου μεγέθους αγροτικού κεφαλαίου, ενώ αντίθετα σημειώθηκε μια εντυπωσιακή αύξηση του αριθμού των μεγάλων αγροτών και μια ακόμα μεγαλύτερη αύξηση του μεγέθους των μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων.

Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε σε πλήρη εξέλιξη τις συνέπειες του νόμου της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης στην αγροτική οικονομία, η οποία έχει αποκτήσει ισχυρότερα καπιταλιστικά χαρακτηριστικά. Μόνο που το διαβρωτικό ρόλο της συρρίκνωσης των μικρών και μεσαίων αγροτικών καλλιεργειών, δεν τον έχουν αναλάβει οι «δυνάμεις της αγοράς». Ο παράγοντας εκείνος που επιταχύνει τις εξελίξεις στην αγροτική οικονομία, μέσα από την καταστροφή των μικρών και μεσαίων κεφαλαίων, είναι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία πριμοδοτεί εξόφθαλμα τις μεγάλες καπιταλιστικές γεωργικές εκμεταλλεύσεις, ενώ οδηγεί στη συρρίκνωση και τον αφανισμό τους μικρότερους αγροτικούς κλήρους.

Συνέχεια

Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών


Αθανάσιος Έλλις, Μιχάλης Ιγνατίου - «Ίμια: Τα απόρρητα τηλεγραφήματα των Αμερικανών»

Ο τότε αμερικανός υπουργός εξωτερικών Κρίστοφερ υποστηρίζει ότι του είχε πει ο Πάγκαλος (που επιβεβαιώνει και ο τότε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων):

«Ο αέρας θα πάρει τη σημαία από τα Ίμια και δεν θα την αντικαταστήσουμε»!

  • Σημίτης προς τον ναύαρχο Λυμπέρη: «Είναι σοβαρό πράγμα για τις Ένοπλες Δυνάμεις να φύγει η σημαία;»
  • Λυμπέρης: «Πολύ σοβαρό, μπορεί να πέσει και η κυβέρνηση»
  • Σημίτης: «Είστε συναισθηματικός και υπερβολικός»!

Απόρρητα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που έρχονται για πρώτη φορά στο φως από τους δημοσιογράφους – ανταποκριτές στην Ουάσινγκτον Μιχάλη Ιγνατίου (MEGA, «Έθνος») και Αθανάσιο Έλλις (ΑΝΤ1, «Καθημερινή»), αποκαλύπτουν ότι ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου, τότε υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος, αποδέχθηκε τις πιέσεις των Αμερικανών και δεσμεύθηκε για την απόσυρση της ελληνικής σημαίας από τα Ίμια, στο πρώτο μάλιστα στάδιο της διαπραγμάτευσης, που ξεκίνησε το βράδυ της 30ής Ιανουαρίου 1996.

Ήταν η πρώτη ελληνική υποχώρηση, την οποία ακολούθησαν και πολλές άλλες μέχρι να επιτευχθεί η συμφωνία που… βοήθησε την Ελλάδα και την Τουρκία να μην εισέλθουν σε πολεμική αντιπαράθεση, αλλά ταυτόχρονα δημιούργησε με δική μας παραδοχή «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο.

Συνέχεια

Η ορφανή ήττα


Λαπαβίτσας

Κώστας Λαπαβίτσας

Είναι γνωστό ότι η νίκη έχει πολλούς πατεράδες, αλλά η ήττα κανέναν. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές πλευρές της πανωλεθρίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η ομάδα που χάραξε την πολιτική του γραμμή μετά το 2010, οδηγώντας τον αρχικά στον εκλογικό θρίαμβο και κατόπι στη διαπραγματευτική συντριβή, αγωνίζεται τώρα να βρει επιχειρήματα για να αποποιηθεί τις ευθύνες της. Το τι λέει ο καθένας εξαρτάται από τη θέση που είχε, ή έχει, στο κόμμα και την κυβέρνηση.

Ο τωρινός στενός ηγετικός κύκλος, για παράδειγμα, μας λέει ότι δόθηκε μια ομηρική μάχη, αλλά ο εχθρός ήταν κατά πολύ υπέρτερος και ουκ ολίγον μπαμπέσης. Η δικιά μας πλευρά δεν είχε εκτιμήσει πόσο πολύ έχουν διαφθείρει την Ευρώπη οι δυνάμεις του σκότους. Δεχτήκαμε έναν κακό συμβιβασμό, αλλά θα βγάλουμε τη χώρα από την κρίση, με την κοινωνία όρθια. Η Αριστερά –και τα παλληκάρια– δεν εγκαταλείπουν τη μάχη.

Συνέχεια

30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1972 – ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ – Bloody Sunday…


Τοιχογραφία από καλλιτέχνες του Μπόγκσαϊντ που απεικονίζει αυτούς που σκοτώθηκαν από το Βρετανικό Στρατό κατά την Ματωμένη Κυριακή
   Η Ματωμένη Κυριακή (ιρλ.: Domhnach Na Fola), είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα γεγονός που έλαβε χώρα στο Ντέρρυ της Βόρειας Ιρλανδίας, στις 30 Ιανουαρίου 1972.
    Σε μια πορεία διαμαρτυρίας που οργανώθηκε από την Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα της Βόρειας Ιρλανδίας, για την κατάσταση που επικρατούσε στη Βόρεια Ιρλανδία σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, στην περιοχή Μπόγκσαϊντ, 26 ατομα πυροβολήθηκαν από τα μέλη του 1ου Τάγματος του Βρετανικού Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών, του οποίου ηγούνταν ο Συνταγματάρχης Ντέρεκ Ουίλφορντ και ο υποδιοικητής (αργότερα Στρατηγός) Μάικ Τζάκσον. 13 άνθρωποι, 6 εκ των οποίων ήταν ανήλικοι, πέθαναν αμέσως, ενώ άλλος ένας πέθανε ύστερα από 4½ μήνες υποκύπτοντας στα τραύματά του. Δύο άτομα τραυματίστηκαν από οχήματα του στρατού. Πολλοί μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων και δημοσιογράφων, πιστοποιούν ότι όλοι όσοι πυροβολήθηκαν ήταν άοπλοι. Πέντε από εκείνους πυροβολήθηκαν στην πλάτη.

Η βιαιότητα της κρίσης στη μεγάλη οθόνη – τρεις πρόσφατες ελληνικές ταινίες…


του Γιώργου Δρόσου

Η κρίση έχει εισβάλει και απλωθεί σε όλες τις πτυχές και τις εκδηλώσεις της ζωής μας, οπότε ήταν επόμενο να βρει το δρόμο της και προς την ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία – και συγκεκριμένα τον ελληνικό κινηματογράφο (αν και θυμάμαι, πριν από μερικά χρόνια, να παραδίδω σε έναν εκδοτικό οίκο το δακτυλόγραφο της Ελληνικής Ασφυξίας και να λαμβάνω απορριπτική απάντηση εξαιτίας του «υπερβολικά επίκαιρου» χαρακτήρα του μυθιστορήματος). Είναι σύνηθες πλέον φαινόμενο για τις εταιρείες παραγωγής και διανομής να τονίζουν το πώς η εκάστοτε ταινία τους μιλά για την κρίση, είτε αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα είτε όχι. Είναι επίσης πολλές οι πρόσφατες ταινίες, ειδικά αυτού που ευτυχώς ή ατυχώς ονομάστηκε “greek weird wave”, που πλασάρονται ως κοινωνικοπολιτικές αλληγορίες για όσα συμβαίνουν γύρω μας τα τελευταία χρόνια – ενώ, συνήθως, δεν είναι τίποτα τέτοιο. Ανάμεσα σε όλα αυτά τα φιλμ, πάντως, υπάρχουν και κάποια που όντως σκαλίζουν κάτω από την επιφάνεια και κατορθώνουν μια ευφυή και στιβαρά δομημένη ανάλυση του περιρρέοντος πανικού.

Πρόσφατα έτυχε – με διαφορετικές αφορμές και υπό διαφορετικές συνθήκες – να παρακολουθήσω τρεις ταινίες που, κατά τη γνώμη μου, μιλάνε με πολύ καίριο, ουσιαστικό και οξυδερκή τρόπο για αυτό το φάντασμα, αυτό το τέρας που ονομάζουμε κρίση (χωρίς απαραίτητα να το επιδιώκουν ή να το κάνουν συνειδητά) και επιχειρώ παρακάτω μια (καθυστερημένη) παρουσίασή τους. Αυτό που τις συνδέει είναι –πιστεύω – το στοιχείο της βιαιότητας, όχι τόσο στο επίπεδο των δράσεων όσο σ’ αυτό των πραγμάτων που συμβαίνουν κάτω από την επιφάνεια: η βάναυση καθημερινότητα, ο ψυχικός βανδαλισμός που υποκείμεθα σχεδόν αδιάκοπα.

(Σημ.: Περιέχει κάμποσα μικρά σπόιλερ)

15luton_stills

Συνέχεια