Η εναλλακτική λύση και η μελωδία του συλλογικού…


Η ταινία του Βασίλη Τσιράκη έχει ενδιαφέρον να προβληθεί σε εργατικές λέσχες και να συζητηθεί, γιατί ανοίγει όντως μια ωραία συζήτηση.

Τυπικές εικόνες της κρίσης: πλανόδιοι μουσικοί, άστεγοι, άνεργοι που περιμένουν στην ουρά για κάποιο επίδομα, ο σκληρός εργοδότης, η λέσχη των άνεργων ηθοποιών που ανεβάζουν μια παράσταση.

Δεν είναι όμως μόνον αυτά. Είναι και η μουσική, η πορεία των ανθρώπων από τη μοναξιά τους προς τη συνάντηση, από τη μερική διεκδίκηση κάποιων ρόλων στη συνολική απαίτηση για μια καινούργια ζωή.

Συνέχεια

Εισάγω Στην Ποίηση Τη Λέξη Διάρροια…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

4410565_001_anton_solomoukha____E_O___E__E___A___________P

Στην Ελλαδίτσα μας οι φιλόλογοι στέκονται σαν τις μύγες πάνω στα σκατά του Σεφέρη. Μέσα στην ασφάλεια του νοήματος που έχει σκανάρει η Κακαδημία και ο κατεστημένος εκδοτικός συρφετός η λογοτεχνία μοιάζει με παλούκι στον κώλο της μαθητιώσας νεολαίας.

Με προσοχή χειρούργου, οι ανθολόγοι, φορώντας το φωτοστέφανο της κυρίαρχης ιδεολογίας, θα αφήσουν τα ανεξίτηλα στίγματα της χρηστής ηθικότητας που επιτάσσει η εξουσία. Ολίγη σχολική κουλτούρα και μετά βουρ στον σκυλάδικο πατσά. Στον αχταρμά του καθημερινού βίου που έχει ενσωματώσει όλα τα πορνογραφικά συμφραζόμενα του αστικού πολιτικού αμοραλισμού.

Χρειαζόμαστε τόσα ώστε να πουλήσουμε ακριβά το τομάρι μας. Και μας φτάνουν οι νομπελίστες και οι αυλικοί τους και μερικά σακιά βαρετής μυθιστορίας του άστεως για να περάσουμε τις εξετάσεις. Μέχρι εδώ. Δεν ψάχνουμε για τίποτε άλλο και δεν πειραματιζόμαστε και δεν ανοίγουμε δρόμους.

Βολεμένοι και άβουλοι αντάμα, σνομπάρουμε το μέσα μας δαίμονα που δε βολεύεται με τσάι, και, κακής ποιότητας αλκοόλ, για να το παίξουμε καταραμένοι, προωθώντας τη σαβούρα μας, πουλώντας αλητεία και κατάθλιψη στη Μύκονο με τα λεφτά του μπαμπά.

Στη λογοτεχνία που γράφεται σήμερα και αναπνέει απ’ την κωλοτρυπίδα της ζωής κι όχι απ’ το γυάλινο ρουθούνι του εκδότη-νταβατζή δεν συνιστούν κριτήρια καθ’ εαυτά ούτε το ωραίο ούτε το άσχημο, ούτε το καλό ούτε το κακό. Δεν έχουν αξία παρά βιωμένα μέσα σ’ ένα «δι’ εαυτόν» στα πλαίσια μιας αέναης εσωτερίκευσης της αισθητικής.

Γι’ αυτό η λογοτεχνία αυτή ενοχλεί. Αρνείται την εκ των προτέρων ισχύ των απόλυτων, ελεγχόμενων κριτηρίων, υποσκάπτοντας τις σίγουρες αξίες που ορίζονται άπαξ δια παντός από τους θιασώτες μιας συγκεκριμένης ηθικής τάξης.

Μπορούν λοιπόν, οι νέες και οι νέοι να αναφωνήσουν πια, «Γαμώ τη λογοτεχνία σας», και μπορούν να το γράψουν στους τοίχους του σχολείου τους, όπως έκανε ο Ουκρανός καλλιτέχνης Άντον Σολομούκα δίνοντας σε μιαν έκθεσή του τον τίτλο «Γαμώ την τηλεόρασή σας», όπου τη θέση της μικρής οθόνης καταλάμβαναν οι γλουτοί της Ίρμα Μπολκόφ, αξιοποιώντας το διαβρωτικό και διεκδικητικό δυναμικό του «υπογείου» και του «κάτω» που υπενθύμιζε ο ποιητής Φερέιρα Γκουλάρ για να καταγγείλει την πείνα στο Νορντέστε της Βραζιλίας: «Εισάγω στην ποίηση/Τη λέξη διάρροια./

Όποιος δεν μιλάει παρά για λουλούδια δεν τα λέει όλα».

_____________________________________________________________

Στην μνήμη του Paolo Pozzi…


paolo_pozzi

ο Paolo Pozzi, γεννήθηκε το 1949, αποφοίτησε την σχολή της Κοινωνιολογίας στο Trento το 1972. Μετακομίζει στο Milano, στρατεύεται στην συνιστώσα της εργατικής αυτονομίας που συγκεντρώνεται γύρω από το περιοδικό «Rosso», του οποίου υπήρξε από τους κυριότρους συντάκτες.  Είχε την επίβλεψη μαζί με την Roberta Tommasini το βιβλίο: »Από τον εργάτη μάζα στον κοινωνικό εργάτη. Συνέντευξη στον Τόνι Νέγκρι για τον εργατισμό»,  “Dall’operaio massa all’operaio sociale. Intervista a Toni Negri sull’operaismo” [Multhipla Edizione, 1979, Ombre Corte, 2007]. Το 1979 συλλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής της έρευνας  7 απριλίου και εκτίει διάφορα χρόνια στην φυλακή. Βγαίνοντας από εκεί, γίνεται διευθυντικό στέλεχος μιας εταιρείας που ασχολείται με πολιτιστικά αγαθά. 

* * * * *

Ένας θάνατος αξίζει όπως ένας άλλος θάνατος. Στο τέλος όλοι πρέπει να παραδοθούμε σε αυτή την αντικειμενικότητα: η επιστροφή μας στον χρόνο, είναι πριν απ’ όλα, μια επαναφορά στην τάξη των πραγμάτων, η αναπόφευκτη επιβεβαίωση πως άλλο δεν μπορεί να είναι, και άλλο δεν μπορεί να συμβεί. Και όμως, είναι επίσης σωστό, γι αυτόν που συνεχίζει να ζει, να σκέφτεται, να πιστεύει πως σε ένα τέλος μπορεί να αποδοθεί μια ιδιαίτερη σημασία, μια ανώτερη αξία, ικανή να καταστήσει πλουσιότερη έννοιας και αισθήματος αυτή την “ύπαρξη που πλέον δεν υπάρχει”. Αυτό ισχύει κυρίως για την απώλεια ενός φίλου, ενός συντρόφου, ενός ανθρώπου με τον οποίον είχαμε έναν σύνδεσμο, μια ανθρώπινη σχέση στην οποίαν υπήρξαν θεμελιώδεις και κινήθηκαν, μοιράστηκαν – κάποιες φορές σαν ένα μεγάλο όνειρο, μα συχνά και στην πραγματικότητα μέσα εκείνων των ημερών, εκείνων των χρόνων – τα μεγάλα θέματα και οι μεγάλοι αγώνες για την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα, και την ελευθερία του ανθρώπου, την απελευθέρωση από την εργασία, την έφοδο στην “μητρόπολη” του κεφαλαίου και των θεσμών, το δικαίωμα να ήμαστε άλλοι και αλλού.

Συνέχεια

Οι μαιευτήρες του Ισλαμικού Κράτους…


image002

Οι ΗΠΑ και η ΕΕ με την αποσταθεροποίηση κρατών και τις στρατιωτικές επεμβάσεις ενίσχυσαν την ανάπτυξη και την εξάπλωση της ισλαμικής τρομοκρατίας. Στο παρόν κείμενο εξετάζεται συμπυκνωμένα η κατάσταση που αφορά στο «Ισλαμικό Κράτος» στις χώρες που δραστηριοποιείται, ξεκινώντας από μια γενική σύντομη ιστορική επισκόπηση (ΠΓ).

του Knut Mellenthin

Εδώ και σχεδόν 15 χρόνια οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους διεξάγουν «πόλεμο ενάντια στη τρομοκρατία». Σ΄ αυτό το χρονικό διάστημα κατάφεραν να εξαπλώσουν το πρόβλημα, που υποτίθεται ήθελαν να καταπολεμήσουν, σε μεγάλα τμήματα του κόσμου. Οι αντίπαλοι, ενάντια στους οποίους ανέπτυξαν δράση μέχρι και 200.000 στρατιώτες του ΝΑΤΟ, έχουν πολλαπλασιαστεί κατά πολύ και έγιναν ισχυρότεροι. Ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις έχουν σήμερα υπό την κατοχή τους περιοχές ελάχιστα τρωτές, όπου κρύβονται ανενόχλητα στο Ιράκ, στη Συρία, στην αιγυπτιακή χερσόνησο του Σινά, στη Λιβύη και σε άλλα κράτη της περιοχής, στην Υεμένη και τη Νιγηρία συμπεριλαμβανομένου των γειτονικών τους χωρών. Εκατοντάδες υποστηρικτές του «Ισλαμικού Κράτους» (IS) διεξάγουν επίσης επιχειρήσεις στη Σομαλία και στο Αφγανιστάν.

Συνέχεια

Τράπεζα της Ελλάδος (5) Η πτώχευση του 1932…


Συνέχεια του άρθρου -Τράπεζα της Ελλάδος (4) 1929-1932: Το σύστημα τρίζει...

_____________________________________________________________

Μετά την συντριπτική του νίκη στις εκλογές τής 19/8/1928 (178 έδρες στις 250), ο Ελευθέριος Βενιζέλος κατάρτισε ένα εξαιρετικά αισιόδοξο και φιλόδοξο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για να λύσει το προσφυγικό και να βάλει την Ελλάδα σε ρυθμούς ανάπτυξης. Η δραχμή εντάχθηκε αμέσως στον κανόνα χρυσού, οι άγγλοι κεφαλαιούχοι άρχισαν να αυξάνουν αλματωδώς τις επενδύσεις τους στην χώρα και όλα έδειχναν να πηγαίνουν καλά. Μέχρι το 1931, ο τόπος θα κατέγραφε, για πρώτη φορά στην ιστορία του, τρεις συνεχόμενους πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Μόνο μελανό σημάδι ήταν η αύξηση του χρέους σχεδόν κατά 20% μέσα σε τρία χρόνια αλλά ποιος τα υπολόγιζε τότε αυτά…

Τα απόνερα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης τού 1929 άργησαν να φτάσουν στην Ελλάδα αλλά κάποια στιγμή έφτασαν. Με την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση πια, ήταν μοιραίο και οι εξαγωγές τής χώρας (καπνός κλπ) να μειωθούν και οι άδηλοι πόροι από τα εμβάσματα των ομογενών να λιγοστέψουν. Ο Βενιζέλος βρέθηκε να βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί: για να τονώσει τις εξαγωγές έπρεπε να υποτιμήσει την δραχμή αλλά κάτι τέτοιο θα αύξανε κατακόρυφα το χρέος, σε σημείο να μη μπορεί πια να εξυπηρετηθεί.

Ζάππειο, 1929(;): Ο Ελευθέριος Βενιζέλος (με το δίκωχό του) δίπλα στον Γεώργιο Παπανδρέου.
Πίσω τους ο Πότης Τσιμπίδαρος. Δίπλα στον Παπανδρέου, καθήμενος, ο Παναγής Τσαλδάρης

Συνέχεια

Περί ολοκαυτώματος – Μια αντιδημοφιλής εξήγηση…


Όπως γράφει ο Ντάνιελ Γκόλντχειγκεν : «Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η μαζική δολοφονία αυτή καθαυτή, ήταν επίσης ο απίστευτα αβίαστος τρόπος με τον οποίον γίνονταν οι συλλήψεις, η ακρίβεια των δρομολογίων των τρένων, η αποτελεσματικότητα με την οποία διεκπεραιώνονταν οι εκτελέσεις, το ασύλληπτο του αριθμού των θυμάτων – όχι δεκάδες ή εκατοντάδες, αλλά εκατομμύρια. Το ολοκαύτωμα ήταν ένα φαινόμενο μιας τελείως διαφορετικής τάξης από τη νιοστή αντισημιτική φρικαλεότητα στην Ευρωπαϊκή ιστορία. Ήταν, πέρα από όλα τ’ άλλα, ένας γραφειοκρατικός εκτραχηλισμός στον οποίο συμμετείχαν αβίαστα εκατοντάδες χιλιάδες Ευρωπαίοι, μόνο και μόνο επειδή έβαζαν την τάξη και την ομαλή λειτουργία του γραφείου τους, της στρατιωτικής μονάδας τους ή του τμήματος της επιχείρησης τους πάνω από την ατομική τους συνείδηση.»

Συνέχεια

άρης αλεξάνδρου – έξω απ’ τα δόντια. δοκίμια 1937 – 1975…


Αλεξάνδρου

Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και σε καμιά πολιτική οργάνωση. δεν είμαι μέλος καμιάς εκκλησίας. Δεν είμαι οπαδός καμιάς θρησκείας. Όπως το ’χω ξαναπεί, Δεσμώτης τηδε ίσταμαι τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος. Έχοντας περάσει από τα ξερονήσια και τις φυλακές, νιώθω πως είμαι συγκρατούμενος όχι μόνο με όσους υποφέρουν στα φασιστικά στρατόπεδα, μα και με όσους βασανίζονται στο Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ. Νιώθω αλληλέγγυος και συνυπεύθυνος με όσους αγωνίστηκαν, αγωνίζονται και θα αγωνιστούν εναντίον όλων των τυράννων, εστεμμένων και τραγιασκοφόρων, εναντίον όλων των δεσποτών, γαλονάδων και ρασοφόρων…

…έλεγε ο Άρης Αλεξάνδρου στον Δημήτρη Ραυτόπουλο, σε μια συνομιλία στο πρώτο τεύχος του Ηριδανού το 1975· κι εκείνο το σύντομο κείμενο αρκεί για να αποδώσει την ελεύθερη, αδέσμευτη και ανυπότακτη σκέψη και στάση ενός από τους πιο σημαντικούς λογοτέχνες μας. Στην ερώτηση περί της γνώμης του για την Ελλάδα ο Αλεξάνδρου απαντούσε: Ποια Ελλάδα; Ελλάδα δεν υπάρχει. Είμαστε μια αποικία της δήθεν ελεύθερες Αμερικής. (Να μου βγει το μάτι αν θέλω να γίνουμε αποικία της λεγόμενης σοβιετικής Ρωσίας, πράγμα που βέβαια θα συμβεί, αν επικρατήσει το κουκουέξ ή τα κουκουές.) [σ. 181 – 182]

Συνέχεια

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History ® _ Periklis Deligiannis

Περικλής Δεληγιάννης - Ιστορικές Αναδιφήσεις®

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Poetry & Mythology

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

Mikrasiatis

Ειδήσεις για τον Ελληνισμό από τη Μικρά Ασία

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Kart Electronics iOS Portal

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: