Σάρκινος, γήινος έρωτας ενάντια στο συντηρητισμό…


Λουκούμια, Jan Wolkers

ΔΙΑΦΟΡΑ (219)
Γράφει o Αντώνης Ν. Φράγκος
___________________________________________________

wolkersΛουκούμια, Jan Wolkers
Mετ: Ινώ Βαν Ντάικ – Μπαλτά, Eκδόσεις Ποταμός

Ο λόγος για τον Ολλανδό πολυβραβευμένο συγγραφέα, γλύπτη και ζωγράφο Γιαν Βόλκερς (1925-2007) θεωρούμενο ως έναν από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς λογοτέχνες της πατρίδας του. Τα «Λουκούμια» εκδόθηκαν το 1969 γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία, κυρίως, λόγω της αθυροστομίας τους και της εμμονής τους με το σεξ. Ο κεντρικός ήρωας Έρικ που είναι και αυτός γλύπτης, εξιστορεί την παράφορη σχέση του με την Όλγα που στην πραγματικότητα είναι η δεύτερη γυναίκα του Βόλκερς, η Ανεμαρί Νάουτα. Όμως, ο χαρακτήρας της Όλγας είναι κράμα από τις τρεις γυναίκες που ερωτεύτηκε σφόδρα ο συγγραφέας.

Σε μια χώρα σαν την Ολλανδία που ευδοκίμησαν μεγάλα κινήματα της Αυτονομίας όπως αυτό των Provos, που έθεσαν τις βάσεις του σύγχρονου μητροπολιτικού ακτιβισμού, με καταλήψεις ολόκληρων οικοδομικών τετραγώνων στο ιστορικό κέντρο του Άμστερνταμ, διαδηλώσεις ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ και υπέρ της νομιμοποίησης της μαριχουάνας, το κίνημα των λευκών ποδηλάτων και τον αποκλεισμό των αυτοκινήτων από τις πόλεις, σε ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον, ο Βόλκερς γράφει ένα βιβλίο που συνάδει με το πνεύμα της εποχής εστιάζοντας σε προσωπικό επίπεδο με μια διάχυτη αντισυστημική αίσθηση. Γιατί τα Λουκούμια δεν είναι απλά ένα βιβλίο που θέλει να προκαλέσει, παρά τις πολλές ερωτικές σκηνές, το αντίθετο, με αφορμή το πάθος του Έρικ για την Όλγα, την ιστορία της σχέσης τους και την κατάληξή της. Ο συγγραφέας περιγράφει συμβολικά αλλά και με πραγματικά γεγονότα την σύγκρουση του ελευθεριακού  πνεύματος των ’60s με το συντηρητισμό, τη σοβαροφάνεια και τη σεμνοτυφία  που κυριαρχούσαν τότε στην Ολλανδία και στο δυτικό κόσμο.

Συνέχεια

Κροπότκιν: Ένας «αναρχικός πρίγκιπας»…


31178-kropotkin

Σαν σήμερα, στις 9 Δεκεμβρίου του 1842, γεννήθηκε ο Πιοτρ Κροπότκιν, από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του αναρχικού κινήματος.

 Πατέρας του ο πρίγκιπας Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, αξιωματικός του στρατού του Τσάρου, και μητέρα του η Αικατερίνα Νικολάεβνα Σουλίμα, κόρη στρατηγού με φιλελεύθερες ιδέες για την εποχή της, την οποία όμως ο Κροπότκιν θα χάσει σε νεαρή ηλικία. Ο θάνατός της θα τoν επηρεάσει καθώς ο πατέρας του θα ξαναπαντρευτεί μία αυταρχική γυναίκα και οι σχέσεις τους θα κλονιστούν. Ακολουθώντας την πορεία που ο πατέρας του χάραξε για κείνον, σε ηλικία 15 ετών θα βρεθεί στην επίλεκτη στρατιωτική σχολή, το Σώμα των Πριγκίπων.

Θα επιλέξει να μην υποταχτεί σε κάτι που δεν τον εκφράζει. Διαβάζει πολύ και επιδίδεται στην έκδοση μίας εφημερίδας. Αποφοιτώντας από τη σχολή θα ζητήσει να μετατεθεί σε σύνταγμα της Σιβηρίας. Τα πέντε χρόνια που θα παραμείνει εκεί αφιερώνεται σε γεωγραφικές έρευνες και μελέτες. Όταν θα του προταθεί η θέση του Γραμματέα της Γεωγραφικής Υπηρεσίας, θα αρνηθεί. Το ίδιο θα κάνει και αργότερα. Θα απαρνηθεί όσους τίτλους του προτάθηκαν θέλοντας να αφιερώσει τη ζωή του στον αγώνα για την κοινωνική δικαιοσύνη. Κι αυτό θα είναι η αρχή της αναρχικής πορείας του.

Συνέχεια

Καταπληκτικό ταινιάκι, από σπάνια συνέντευξη του Τζον Λέννον σε 14χρονο θαυμαστή του (ΒΙΝΤΕΟ)…



 

 Το 1969, ένας 14χρονος πιτσιρικάς φανατικός θαυμαστής των Beatles, ο Jerry Levitan,  τρύπωσε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του Τζον Λένον στο Τορόντο, και τον έπεισε να του παραχωρήσει μια συνέντευξη με θέμα την ειρήνη.

38 χρόνια μετά, ο Τζέρι έκανε μια ταινία γι αυτή την παράδοξη και μοναδική συνάντηση. Χρησιμοποίησε το αυθεντικό ηχητικό υλικό της συνέντευξης, με τον σκηνοθέτη Τζον Ράσκιν, δημιούργησαν ένα καταπληκτικό animation.

Σήμερα, 35 χρόνια από τη δολοφονία του σπουδαίου μουσικού και ακτιβιστή, σε έναν κόσμο χειρότερο από αυτόν που άφησε, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι μας λείπει πιο πολύ από ποτέ.

__________________________________________

Aπό:

http://www.hitandrun.gr/katapliktiko-teniaki-apo-spania-sinentefxi-tou-tzon-lennon-se-14chrono-thavmasti-tou-vinteo/

Ο Τσόμσκι και οι επικριτές του…


noam chomsky

Ο Νόαμ Τσόμσκι για το Ισλαμικό Κράτος, οι επικριτές του για τις απόψεις του σχετικά μετ ην εξωτερική πολιτική, και γιατί οι σοσιαλιστικές ιδέες δεν είναι ποτέ πολύ κάτω από την επιφάνεια.

του Νόαμ Τσόμσκι στο Jacobin

 

Ο Νόαμ Τσόμσκι, για να αναμασήσουμε το γνωστό κλισέ, είναι ένας από τους πιο σπουδαίους ριζοσπαστικούς διανοούμενους εν ζωή σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι λιγότερο τετριμμένο ή αληθινό ότι είναι επίσης ένα ευρέως αμφιλεγόμενο πρόσωπο, που έχει κατηγορηθεί από διάφορες πλευρές για μία σειρά αστοχιών, οι οποίες κυμαίνονται από την «άρνηση γενοκτονιών» μέχρι και τον άτεγκτο «ανήθικο ησυχασμό» ενόψει μαζικών θηριωδιών. Πρόσφατα επικριτές διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων ισχυρίζονται ότι έχουν εντοπίσει πολλές ασάφειες στις δηλώσεις του για τη Συρία.

Στην ακόλουθη συνέντευξη, ο ανεξάρτητος δημοσιογράφος Ιμάνουελ Στόουκς εκθέτει κάποιες από αυτές τις επικρίσεις στον Τσόμσκι.

Ενώ επιβεβαιώνει ξανά την αντίθεσή του σχετικά με την στρατιωτική επέμβαση πλήρους κλίμακας, ο Τσόμσκι ισχυρίζεται ότι δεν αντιτίθεται κατ’αρχήν στην ιδέα της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων με αναγκαστικό ανθρωπιστικό διάδρομο (με τις πρόσφατες επεμβάσεις του Πούτιν δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα της προηγούμενης επιλογής). Επιπλέον,διευκρινίζει τις θέσεις του σχετικά με τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα το 1995 και την επέμβαση του NATO στο Κόσοβο το 1999.

Εκτός από τις απαντήσεις στους επικριτές του, ο Τσόμσκι εκθέτει τις σκέψεις του για ένα ευρύ φάσμα άλλων θεμάτων όπως το τι θα μπορούσε να γίνει για να καταπολεμηθεί το ISIS,τη σημασία των λαϊκών αγώνων στη Νότια Αμερική και το μέλλον του σοσιαλισμού.

Όπως πάντα, η υποβόσκουσα πίστη του στην δυνατότητά μας να χτίσουμε μια καλύτερη κοινωνία είναι έκδηλη.

Συνέχεια

Κρυπτογράφηση και τρομοκρατία…


Nadim Kobeissi (Μετάφραση-Επιμέλεια: Barikat)

_______________________________________________

Λίγες μόνο μέρες χρειάστηκε να περάσουν μετά τις δίδυμες επιθέσεις σε Παρίσι και Λίβανο για να ξεκινήσει μια συζήτηση αναφορικά με τη χρήση κρυπτογραφημένων επικοινωνιών από τους δράστες και αν εν τέλει αυτό βοήθησε τον συντονισμό τους και εμπόδισε την πρόληψη της δράσης τους.

Σε αντίθεση με το πλαίσιο που εξελισσόταν ο διάλογος στο θέμα της παρακολούθησης των ψηφιακών επικοινωνιών και των αντιδράσεων που προέκυψαν μετά τις αποκαλύψεις Snowden, τα πρόσφατα γεγονότα ήταν η αφορμή ώστε να αντιστραφεί το κλίμα υπέρ της ατζέντας της κρατικής επιτήρησης.

Στη μετα-Snowden εποχή αυξήθηκε αισθητά η χρήση κρυπτογραφημένων επικοινωνιών από πολίτες αλλά και η δημιουργία νέων προγραμμάτων κρυπτογράφησης από κοινότητες ελεύθερου και ανοιχτού λογισμικού.

Σήμερα φαίνεται να οδηγούμαστε στην ενίσχυση της αυθαιρεσίας του κράτους σε θέματα παρακολούθησης με πρόσχημα τη καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Τα πρώτα αποτελέσματα φάνηκαν ήδη, καθώς χθες η Le Monde αποκάλυψε εσωτερικό έγγραφο βάση του οποίου προωθείται στο Γαλλικό κοινοβούλιο η απαγόρευση του TOR καθώς και η αναστολή λειτουργίας των ελεύθερων δημόσιων ασύρματων δικτύων σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Ο Nadim Kobeissi, είναι προγραμματιστής, ερευνητής εφαρμοσμένης κρυπτογραφίας στο Ινστιτούτο INRIA στη Γαλλία και πολιτικός ακτιβιστής. Μεγάλωσε στη Βηρυτό και αργότερα μετακόμισε στη Γαλλία. Είναι γνωστός για τη συμβολή του στο λογισμικό Cryptocat το οποίο είναι ένα κρυπτογραφημένο chat που χρησιμοποιήθηκε εκτός των άλλων στην αραβική άνοιξη.

 «Αν παραδόσεις την ελευθερία σου για την ασφάλειά σου, δεν αξίζεις τίποτα από τα δύο». Benjamin Franklin Συνέχεια

Η κάθοδος των λύκων και η άνοδος της ακροδεξιάς…


Ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε μια πρωτόγονη φυλή που από μερικά χρόνια έχει εγκαταλείψει τις σπηλιές, και ζει σε έναν οικισμό δίπλα στο ποτάμι.

tumblr_nn263gitfH1rj7j9po1_500

Ξαφνικά και εξαιτίας μια μεγάλης πυρκαγιάς που κατέκαψε ένα παρακείμενο βουνό, η περιοχή γέμισε από αγέλες λύκων που μετακινήθηκαν πεινασμένοι.
Η ενστικτώδης αντίδραση των κατοίκων του οικισμού μόλις αντίκρισαν τους υπέρτερους αριθμητικά πληθυσμούς των λύκων, ήταν να επιστρέψουν πίσω στις σπηλιές τους προκειμένου να προστατευθούν.

Με τον καιρό, το αφόρητο της ζωής στην σπηλιά, έσπρωξε τους πρώτους θαρραλέους να βγουν και να αντιμετωπίσουν τα θηρία. Ο αριθμός των γενναίων αυξανόταν συνεχώς, μέχρι που τελικά η φυλή της ιστορίας μας κατάφερε να εκδιώξει τα σαρκοβόρα και να επιστρέψει στον οικισμό της.
Η προοδευτική της πορεία είχε ανακοπεί, αλλά το οδυνηρό πισωγύρισμα αποδείχθηκε πρόσκαιρο και δε σηματοδότησε την οριστική διακοπή της.

Δεν πρόκειται παρά για ένα τυπικό παράδειγμα της καθοριστικής για την ανθρώπινη εξέλιξη αέναης εναλλαγής της ελπίδας και του φόβου στις ψυχές των ανθρώπων.
Κάπως έτσι θα μπορούσε να ερμηνευτεί και το πολιτικό φαινόμενο της ανόδου της ακροδεξιάς στην ευρώπη, σε μια προσπάθεια προσέγγισης του με ανθρωπολογικά ή ψυχολογικά κριτήρια.

Συνέχεια

Ιραν,Ιράκ,Υεμένη,Συρία και Ευρώπη (μέρος δεύτερο)


Ρωσία

Η εμπλοκή της ρωσίας στο συριακό πόλεμο που άρχισε να γίνεται εμφανής μετά τη συγκέντρωση αεροπλάνων κοντά στη λατάκια το σεπτεμβρη και την εκκίνηση των αεροπορικών επιδρομών τον οκτώβρη, έχει βασικό στόχο, όχι τόσο να βοηθήσει τους άσαντ και φίλους στο συριακό μέτωπο, αλλά περισσότερο να τοποθετηθεί στρατηγικά σε μία πολιτική θέση μέσα στην ίδια την ευρώπη, που αργά η γρήγορα (και τελικά όπως βλέπουμε γρήγορα) θα έφερνε στη ρωσία θετικά αποτελέσματα.

Με λίγα λόγια η επέμβαση της ρωσίας στην συρία κοιτούσε περισσότερο στην ευρώπη παρά στην ίδια τη συρία. Η ρωσία με το να ανακηρυχθεί ο μοναδικός δυτικός στρατός που πολεμάει το ισλαμικό κράτος, είχε μόνο να κερδίσει στο ευρωπαϊκό πολιτικό μάρκετινγκ. Και οι επιθέσεις στο παρίσι, έκαναν αυτή τη στάση εμφανή ακόμα και στον πιο δύσπιστο παρατηρητή. Ο πούτιν προσωπικά έδωσε την εντολή να γίνουν επιθέσεις με πυραύλους κρουζ, λίγες ώρες μετά τις επιθέσεις στο παρίσι. Είναι οι κλασικές μάρκετινγκ εμφανίσεις όπου ο πούτιν προσωπικά πιάνει σολομό με γυμνά χέρια, οδηγεί στρατιωτικό ελικόπτερο, βουτάει στα παγωμένα νερά για να πιάσει το σταυρό κλπ κλπ.

Και αν όλα αυτά σας φαίνονται χονδροειδής προπαγάνδα δεν έχετε παρά να κοιτάξετε τα αντίστοιχα photo ops των δυτικών ηγετών. Ο ολαντ προσωπικά δίνει εντολή να παταχθούν οι ισλαμιστές, ο ολάντ ετοιμάζει τη μεγάλη διεθνή συμμαχία κατά της isis, η μέρκελ παίρνει επάνω της την υποδοχή των προσφύγων, ο τσίπρας επισκέπτεται και επιβλέπει τα “κέντρα υποδοχής” των μεταναστών κλπ κλπ.

Συνέχεια