Ιδιώτες…


by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

idiotes

Νομίζουν πως είναι αφέντες αλλά είναι γιοί του κερατά που ονειρεύεται ζεστό φαΐ και παντούφλες απ’ τις αποικίες. Έτοιμη ύλη καλοζωίας από ξένους. Είναι στα τελευταία τους, μες το φαρμάκι. Θατσερικοί αλλά όχι με τη Θάτσερ. Οσμίζονται μυαλά και όρχεις της τάξης που την ξεζούμισαν οι φωνακλάδες πολυεδρικοί καθοδηγητές. Μια μασονία των λεωφόρων του καθήκοντος. Η ηδονή στην κρεβατοκάμαρα ομοιοκατάληκτη με συγκινήσεις και τέκνα στρατευμένα στο θυμό και την παρακμή. Μανούλα που δεν έχει τελειωμό μέσα τους. Μπρούμυτη και ολοτσίτσιδη προστατεύει με προσευχές τη διακόρευση του τέκνου απ’ την αγορά. Την αγορά που αγοράζει μόνο κέντρα και ημιαξόνια και μνήμη απ’ τις τσέπες και ζουμί απ’ τα καύκαλα. Τον αυτοματισμό που ο δυτικός άνεμος τον πάει στο τέρμα. Νομίζουν πως οτι κοσκινίζουν απ’ τις χούφτες τους είναι χρυσός, αλλά είναι μολύβι για τα πολυβόλα. Είναι δηλητήρια για να μην ξαναφυτρώσουν χορτάρια και για να μην ξαναπιάσουν παιδί οι αθώες οχιές των αγρών. Είναι υπηρεσιακά περίστροφα δάκτυλα της δακτυλογράφου της έξαψης των γραφείων, μέσα στο άβατο των δράκων που πολεμάνε τις οξιές και τις ποταμίσιες πέστροφες. Που πολεμούν τον Άγιο Σκύλο και την Άγια Σκύλα μήνα Ιούλιο ζευγαρώματος, καύλας και τεμπελιάς. Είναι τα παιδιά που ασκητεύουν στην εταιρία κατά των πεύκων και στην εταιρία πλαστικών δονητών για παιδιά. Που φτιάχνουν χαπάκια για τη σηκωμάρα και συνθετικά μουνιά για τις γραικίας τους αλιτήριους φαλλοκράτες. Που φτιάχνουν σύρμα για κλουβιά Εαυτών και λινάτσες για τις ψόφιες επιθυμίες εραστών που τους καταχώνιασε ο φουστανελάς μπαμπάς στο βρακί του. Που φτιάχνουν σεξοτουρισμό για νηφάλιους κοσμοπολίτες, κοντέινερ χρωματιστά για γκαρσόνια στη Μύκονο, γήπεδα γκόλφ για να χώνουν τις τσουτσούνες τους οι εφοπλιστές, να γαμούνε γη ουρανό και θάλασσα. Ελληνική λεβεντιά επενδύσεις θεός αφέντης ιδιώτες. Και Αιγαίον πέλαγος, με τις αποχρώσεις της σφαγής της Ανατολής.

______________________________________________

Aπό:

https://dromos.wordpress.com/2015/12/06/%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B5%CF%82/

Ισότητα…


24 αφορισμοί για την ισότητα 

«Η ισότητα δεν προκαλεί επανάσταση». -Σόλωνας

«Δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων». -Αριστοτέλης

«Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα». -Βασικό σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης, 1789

«Μία είναι η είσοδος στη ζωή για όλους -και η έξοδος ίση (για όλους) είναι». – Παλαιά Διαθήκη

«Ο θάνατος εξισώνει τα πάντα». -Λατινικό ρητό

«Η κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την οικονομική ανισότητα και η οικονομική ανισότητα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη θρησκεία». -Ναπολέων Βοναπάρτης

«Θα πρέπει να ξέρουμε όλοι ότι η διαφορετικότητα κεντάει ένα πλούσιο χαλί, και πρέπει να καταλάβουμε πως όλοι οι κόμποι του χαλιού έχουν ισότιμη αξία, ανεξάρτητα από το χρώμα τους». -Maya Angelou

«Η Φύση δεν διάβασε ποτέ τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας. Συνεχίζει να μας κάνει άνισους». -Will Durant

«Στην Αμερική, όλοι έχουν την άποψη ότι δεν έχουν κοινωνικά ανώτερους, μιας και όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, αλλά κανένας δεν παραδέχεται ότι δεν έχει κοινωνικά κατώτερους». -Bertrand Russell 

Συνέχεια

Δεν ήρθε η ώρα για την έξωση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ;…


FE5F17F5E4DE319DD09154AD35E27BAC

Ted Galen Carpenter, National Interest, 4-12-15

__________________________________________________________

To κατωτέρω άρθρο, ενώ δεν εκφράζει την κυριαρχούσα σχολή σκέψης στη σημερινή αμερικανική ηγεσία, παρουσιάζει εντούτοις ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς δημοσιεύεται σε κλασσικό συντηρητικό όργανο της αμερικανικής Δεξιάς.

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού

Η άφρων ενέργεια της Τουρκίας να καταρρίψει ένα ρωσικό αεροπλάνο το οποίο φαίνεται πως παραβίασε τον εναέριο χώρο της όχι για περισσότερο από 17 δευτερόλεπτα είναι μόνο το τελευταίο επεισόδιο που θα έπρεπε να κτυπήσει καμπάνες κινδύνου σε άλλες πρωτεύουσες του ΝΑΤΟ. Η ριψοκίνδυνη επιθετικότητα της Αγκύρας υστερεί μόνο της υποκρισίας της. Τα τουρκικά αεροπλάνα παραβίασαν τον εναέριο χώρο της Ελλάδος περισσότερες από 2.000 φορές, μόνο το 2014. Και το 2014 ήταν ένα αντιπροσωπευτικό έτος τέτοιων επεισοδίων. Οι ΄Ελληνες αξιωματούχοι από μακρού διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι η χώρα τους είναι υποχρεωμένη να αφιερώνει μέγα μέρος του αμυντικού προϋπολογισμού της για να αναχαιτίζει αεροπλάνα που ασκούν αυτές τις παραβιάσεις. Ευτυχώς, ωστόσο, η Αθήνα ουδέποτε μιμήθηκε τους τουρκικούς κανόνες για να εκτινάξει τέτοια αεροπλάνα έξω από τον ουρανό.

Συνέχεια

Από τον Ιησού Χριστό στη Μαξ Ζούκεμπεργκ…


Του Γιώργου Ορφανουδάκη

_________________________________________________________

Όταν ο ήλιος του πολιτισμού είναι χαμηλά στον ορίζοντα, ακόμη και οι νάνοι ρίχνουν μεγάλες σκιές

Καρλ Κράους

Πριν από λίγες μέρες το ζεύγος Ζούκεμπεργκ απέκτησε το πρώτο του παιδί, μια κόρη, τη Μαξ. Ο νεαρός ιδρυτής και μεγαλομέτοχος του Facebook μάς έκανε ως εκ τούτου κοινωνούς του χαρμόσυνου γεγονότος (χαρά για την οποίο το ζεύγος όπως είπε »δεν έχουμε ακόμη λόγια»…) με ένα γράμμα 2.200 λέξεων! Ενα γράμμα το οποίο δημοσιοποιήθηκε στον »τοίχο» του περιχαρούς πατέρα ώστεδιαβαστεί από εκατομμύρια ανθρώπους… εκτός βέβαια από την άμεσα ενδιαφερόμενη. Στο μακροσκέλες γράμμα οι νέοι γονείς απευθύνονται υποτίθεται στο νεογέννητο εκφράζοντας ευχές και επιθυμίες για μια ευτυχή ζωή, εντός ενός (πιο) ευτυχούς κόσμου και, εκτός αυτού -αλλά ακριβώς στην κατεύθυνση αυτή-, δράττονται της προσωπικής αυτής ευκαιρίας για να ανακοινώσουν στο παγκόσμιο κοινό την ίδρυση φιλανθωπικού ιδρύματος (υπό τη διεύθυνσή τους βέβαια) το οποίο θα πριμοδοτηθεί σταδιακά απο το ζεύγος με το σύνολο σχεδόν της περιουσίας του, κρατώντας για τους ίδιους το πενιχρό ποσό των 450εκ. Δολαρίων, »εξοβελίζοντας» έτσι εαυτούς από το κλαμπ των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη. Ελάχιστη θυσία όμως αυτή, μικρό το τίμημα, αν αναλογιστούμε τους διακηρυχθέντες σκοπούς του ιδρύματος που δεν είναι άλλοι από την »αναβάθμιση των ανθρώπινων δυνατοτήτων μέσω της τεχνολογίας» και την »προώθηση της ισότητας στον κόσμο».

Συνέχεια

Γιατί ο «Μαύρος Δεκέμβρης» μας τελείωσε νωρίς…


Τον Δεκέμβρη του 2008 συντελέστηκε ένα έγκλημα.Αστυνομικός -υπάλληλος του ελληνικού κράτους, δολοφόνησε νεαρό παιδί.Εγκλήματα- διαφόρων ειδών αλλά πάντα εις βάρος αθώων-γίνανε και στο παρελθόν και συνεχίζουν να γίνονται ακόμη και σήμερα και θα συνεχίσουν να γίνονται όσο υπάρχει το παρόν κοινωνικοπολιτικό σύστημα με την καπιταλιστική του οικονομία.Εμείς όμως με αφορμή τα καλέσματα για «Μαύρο Δεκέμβρη» θα εστιάσουμε και θα σχολιάσουμε στην μετα-Γρηγορόπουλου εποχή γιατί σήμερα έχουμε 2015 και πολλά γίνανε και τίποτε δεν άλλαξε στην τελική.

Εμείς θα συμφωνήσουμε πως ο Δεκέμβρης του 2008 ήταν και παραμένει ακόμη, μία ερώτηση.Το ίδιο ισχύει και για τον Δεκέμβρη του ’44,όπως το ίδιο ισχύει και για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.Το ίδιο ισχύει για κάθε εξέγερση και κάθε ανολοκλήρωτη επανάσταση,για κάθε ανεκπλήρωτη επιθυμία για την καταστροφή του παρόντος και την οικοδόμηση του μέλλοντος.

Σε κάθε τέτοια στιγμή στην επαναστατική και εξεγερσιακή ιστορία των καταπιεσμένων του κόσμου προκύπτουν πάντα ερωτήσεις,προκύπτουν πάντα αντιφάσεις και αδιέξοδα που πρώτοι απ’όλους καλούμαστε εμείς οι ενεργοί προπαγανδιστές και ακτιβιστές,αναρχικοί και κομμουνιστές να δώσουμε απαντήσεις,να βρούμε διέξοδο στο φαινομενικά ανέφικτο,στο πρόταγμα για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας.Με λίγα λόγια σε πρώτη φάση εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς τους επαναστάτες ποιόν δρόμο και ποιές τακτικές θα ακολουθήσουμε ώστε να μπορέσουμε να πετύχουμε τον σκοπό μας.Σε δεύτερη φάση εξαρτάται από την συμμετοχή της υπόλοιπης κοινωνίας που για διάφορους λόγους απέχει από τις εξεγερσιακές προεργασίες και δραστηριότητες.

Συνέχεια

Κώστας Αξελός: “Για μας δεν υπήρχε ιερό και όσιο”…


20853_axelos1354264939

Δημοσιεύεται για πρώτη φορά μια παλιά συζήτηση όπου ο Έλληνας φιλόσοφος ασκώντας κριτική προς όλες τις κατευθύνσεις ζωντανεύει μια μυθική εποχή και φέρνει στο προσκήνιο την τρομερή γενιά των Ελλήνων αριστερών που έδωσαν αίγλη στα μεταπολεμικά γαλλικά γράμματα

Η συζήτησή μου με τον Αξελό και οι ερωτήσεις που του έθεσα δεν κινήθηκαν στην κατεύθυνση του τεράστιου φιλοσοφικού του έργου για τον Μαρξ, τον Ηράκλειτο και τον Heidegger, αλλά υπαγορεύτηκαν από τα προσωπικά μου ερευνητικά ενδιαφέροντα εκείνης της εποχής (λόγω διδακτορικής διατριβής καταγινόμουν με τα νεολαιίστικα κινήματα γύρω από τον Μάη του ’68). Γνώριζα πως ο Αξελός –όπως και ο επιστήθιος φίλος και συνοδοιπόρος του Κορνήλιος Καστοριάδης– ήταν σημείο αναφοράς και έμπνευσης για τον «κόκκινο» Daniel Cohn-Bendit, παρότι ο Debord και η καταστασιακή παρέα του τον είχε κριτικάρει σφόδρα. Με ενδιέφερε το πώς ο ίδιος είχε μεταβολίσει όλη την πολιτική του στράτευση από την περίοδο της Ελλάδας στη θεωρία και πώς την κοινώνησε μέσα από την αγαπημένη του επιθεώρηση Arguments. Επιδιώκοντας να βρει έναν χώρο avant-garde έκφρασης για ανθρώπους της Αριστεράς που, όπως ο ίδιος, είχαν αφήσει πίσω τους την κομματική ορθοδοξία του Κομμουνιστικού Κόμματος, αναζητώντας ένα εναλλακτικό είδος μεταμαρξισμού, τήρησε ίσες αποστάσεις από τα γραφειοκρατικά καθεστώτα του σοβιετικού μπλοκ και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, πράγμα που τάραξε τα νερά της εποχής. Θα αναφερόταν στα χρόνια που θήτευσε στην επιθεώρηση ως χρόνια «ελεύθερης στράτευσης με μπόλικη απόλαυση».

Συνέχεια