ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΠΑΝΕΚΔΙΔΕΙ ΤΟ «Ο ΑΓΩΝ ΜΟΥ» ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ…


mein-kampf

Εβδομήντα χρόνια μετά τα κρεματόρια ο αέρας βρωμάει ξανά φασισμό.

Μόλις εκπνεύσει η 31η Δεκέμβρη του 2015 ημερομηνία με βάση την οποία τελειώνει ο περιορισμός των συγγραφικών δικαιωμάτων πάνω στο νοσηρής φαντασίας προϊόν που ακούει στο όνομα «Ο Αγών μου» του Αδόλφου Χίτλερ, το «έργο» θα επανακυκλοφορήσει στη Γερμανία για πρώτη φορά και αναμένεται στα ράφια των βιβλιοπωλείων γύρω στα μέσα Γενάρη του 2016.

Τα δικαιώματα για την έκδοσή του είχε ως τώρα το γερμανικό ομοσπονδιακό κρατίδιο της Βαυαρίας από το 1945 ως το 2015 το οποίο και απέτρεπε το ενδεχόμενο μίας τέτοιας έκδοσης. Από το Γενάρη όμως που η ισχύς αυτών των συγγραφικών δικαιωμάτων λήγει, οποιοσδήποτε θέλει να επανατυπώσει αυτό το εγχειρίδιο εθνικοσοσιαλιστικής κτηνωδίας που αποτέλεσε το όνειδος του 20ου αιώνα θα μπορεί να το κάνει.

Έτσι προλαβαίνουν οι Γερμανοί με μία έκδοση συνολικού αριθμού σελίδων που ανέρχεται στις 1948 και που θα περιλαμβάνει την έδοση του αρχικού κειμένου αλλά και 3.500 υποσημειώσεις και προσθήκες σχολιασμού και θα αποτέλείται από 2 τόμους.

Το σκεπτικό πίσω από αυτή την έκδοση είναι η εκτίμηση ότι δεν θα έπρεπε ένα τέτοιο ανάγνωσμα να κυκλοφορεί χωρίς σχολιασμό που να αποδομεί τη θεωρία του ναζιστή δικτάτορα, όπως δήλωσε ο Αντρέας Βίρσλινγκ διευθυντής του Ινστιτούτου Σύγχρονης Ιστορίας του Μονάχου.

Άλλοι εκτιμούν ότι η άρση της απαγόρευσης θα συντελέσει στην αποθυμοποίηση, αποδυναμώνοντας την περίπτωση το ανάγνωσμα να φαίνεται θελκτικό ακριβώς λόγω της απαγόρευσης.

Σχόλιο: Κατά πόσον θα ισχύσουν αυτές οι αισιόδοξες εκτιμήσεις ως τέτοιες και δεν μιλάμε απλά για το αυγό του φιδιού που εκκολάφθηκε στα ζεστά 7 δεκαετίες τώρα και επιστρέφει μέσα σε αυτόν τον «όμορφο κόσμο, μαγικό, αγγελικά πλασμένο», και μάλιστα μέσα σε αντίξοες διεθνείς συνθήκες για τους «κολασμένους τους γης», που ήδη γίνονται τα εξιλαστήρια θύματα των εκρήξεων βίας, μίσους και ρατσισμού, μένει απλά να το διαπιστώσουμε, πράγμα που θα γίνει με το «καλημέρα» της νέας χρονιάς.


Aπό:

http://kollectnews.org/2015/12/02/to-germaniko-kratos-epanekdidei-to-o-agon-mou-tou-hitler/

 

 

Μια «ασφαλής» διαπραγματεύσιμη Δημοκρατία…


Η Ευρωπαϊκή Ένωση «έλυσε» άλλο ένα πρόβλημα. Το προσφυγικό ρεύμα δεν πρόκειται βέβαια να μειωθεί , δεν πρόκειται να λυθεί στο σύνολο του το συριακό πρόβλημα, αλλά οι 28 έχουν βρει αυτόν που θα λειτουργήσει σαν το ανάχωμα για την άφιξη των προσφύγων στην πόρτα τους

Tου Δημήτρη Σούλτα

_________________________________

Η Τουρκία είναι η σύμμαχος, γνώριμη από το ΝΑΤΟ, αλλά και τις ενταξιακές διαπραγματεύεις, οι οποίες βγήκαν από την κατάψυξη, λόγω ανωτέρας βίας. Το μόνο που δεν υπήρχε στο τραπέζι ήταν οι δημοκρατικές ελευθερίες στη γείτονα. Μπορεί πριν από χρόνια όλοι να διαβεβαίωναν ότι ο δρόμος της Τουρκίας προς την ένταξη στην Ε.Ε. θα την βοηθήσει να εκδημοκρατιστεί, αλλά αυτό μάλλον ξεχάστηκε μπροστά στο ύψιστο αγαθό της “ασφάλειας” τις ευρωπαϊκής ηπείρου από τις μεταναστευτικές ροές.

Η Τουρκία λαμβάνει χρήμα και διαβεβαιώσεις για την ένταξη της, την ώρα που είναι ακόμα ζεστό το αίμα του  δικηγόρου Ταχίρ Εκτσί, διωκόμενου από τις αρχές, για την στάση του απέναντι στο κουρδικό ζήτημα. Οι διώξεις δημοσιογράφων είναι μια καθημερινότητα, η “προσβολή του προσώπου του προέδρου” έχει γίνει το πιο φημοφιλές αδίκημα για τις διωκτικές αρχές, ενώ στο βιογραφικό του Ερντογάν έχει καταγράφει ακόμα και το κλείσιμο του YouTube.

Εκτός του εξωφρενικού παράδοξου μια χώρα να αντιμετωπίζεται ως αξιόπιστος συνεργάτης και εν δυνάμει μέλος μιας ένωσης, όταν κατέχει δια της βίας έδαφους άλλης χώρας της Ένωσης.

Συνέχεια

Ο Κλαούζεβιτς, ο πόλεμος και η τρομοκρατία…


«Όπως έστρωσε κανείς, έτσι και κοιμάται.»

λαϊκή παροιμία

 Γράφει ο Ερανιστής


Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε, μετά το 1945 και σε χώρες εκτός της Ευρώπης, έγιναν συνολικά 146 πόλεμοι με περισσότερους από τριάντα εκατομμύρια νεκρούς· τα τρία τέταρτα έως τέσσερα πέμπτα αυτών των νεκρών ήταν άμαχοι. ([1]. Παραθέτοντας τέτοια ιστορικά δεδομένα, δεν θέλουμε καθόλου να μετριάσουμε την οργή και τη θλίψη για τα θύματα της πρόσφατης τρομοκρατικής επίθεσης στο Παρίσι, αλλά να επισημάνουμε απλώς, ότι ο πόλεμος ήταν και παραμένει μια συνεχής κατάσταση σε μια σειρά περιοχές της υδρογείου. Όποιος λοιπόν θέλει να στοχαστεί σοβαρά και νηφάλια πάνω στο φαινόμενο του πολέμου, χρειάζεται να κρατήσει τις απαραίτητες αποστάσεις από τις ειρηνιστικές ή πολεμοχαρείς απόψεις που κυκλοφορούν «δεξιά» κι «αριστερά», καθώς και σε ποικίλα δημοσιογραφικά έντυπα και ιστοσελίδες· όπως θα προσπαθήσουμε να δείξουμε και στη συνέχεια, το αιματηρό τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά της Γαλλίας, παρά τον αιφνιδιαστικό του χαρακτήρα, δεν είναι παρά ένα ακόμη επεισόδιο ενός κηρυγμένου και πολύνεκρου πολέμου χωρίς σαφή έκβαση, που μαίνεται εδώ και δεκαετίες στις λεγόμενες χώρες της μέσης Ανατολής και αλλού.

Συνέχεια

ΟΤΑΝ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΞΕΡΙΖΩΝΟΝΤΑΙ…


Φωτογραφία της Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου.

γράφει η Ειρήνη Λαγουβάρδου

_______________________________________________

Μια και με ρωτάς γιατί έκοψαν ειδικά εσένα, θα σου απαντήσω.

Βλέπω ότι γύρω από το μέρος, όπου είσαι φυτεμένο, τα πλακάκια του πεζοδρομίου έχουν ανασηκωθεί.
Αυτό σημαίνει ότι είχες ριζώσει βαθειά και οι ρίζες σου είχαν απλωθεί πολύ.
Ανάλογα, θα είχαν απλωθεί και τα κλαδιά σου, εφόσον στηρίζονταν σε γερές ρίζες, θα είχαν «φουντώσει επικίνδυνα».
Άσε που μπορεί μέσα στα φυλλώματά σου να κάθονταν πουλιά και να έκαναν «επικίνδυνες συζητήσεις».
Δε θέλω να σε αγχώσω περαιτέρω, αλλά εάν δε σου έχουν ρίξει ήδη πετρέλαιο, θα σου ρίξουν λίαν συντόμως, προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι δε θα βλαστήσεις ξανά.

●▬▬▬▬▬▬▬●

Τον τελευταίο καιρό μαθαίνω ότι έγκριτοι πανεπιστημιακοί καθηγητές της ταλαίπωρης χώρας μας επιθυμούν να μας διδάξουν ξανά την ιστορία, όπως τη βλέπουν εκείνοι.

Στο πλαίσιο αυτό,
παραλληλίζουν τους μακεδονομάχους μας με τους… τζιχαντιστές (!)

μας «ενημερώνουν» ότι το ολοκαύτωμα της Μονής Αρκαδίου αποτελεί δείγμα θρησκευτικού φανατισμού (!)

μας «ξεκαθαρίζουν» θέματα γενοκτονιών και εθνοκαθάρσεων, για να μη μπερδευόμαστε στο τι τίτλο θα βάλουμε στα εγκλήματα (!)

μας «πληροφορούν» ότι οι Σουλιώτισσες δεν έπεσαν από το Ζάλογγο, αλλά τις πέταξαν οι άντρες τους (!)


…Και αναρωτιέται κανείς εύλογα, πότε όλοι αυτοί οι έγκριτοι επιστήμονες έκαναν κάτι ουσιώδες γι’ αυτή τη χώρα πέρα από το να… «ενημερώνουν», εμάς τους «αστοιχείωτους», για να… στοιχηθούμε σωστά !


●▬▬▬▬▬▬▬●

Ηθικό δίδαγμα:

Η επικινδυνότητα ενός «έγκριτου επιστήμονα» ο οποίος είναι αμέτοχος στις ανάγκες της κοινωνίας ως «άνθρωπος του πνεύματος», αλλά κάνει θεωρητικές ενημερώσεις (ενίοτε μάλιστα αβάσιμες), είναι σαφώς μεγαλύτερη από την όποια επικινδυνότητα της οφθαλμοφανούς βλακείας ενός ηλίθιου.
Από το δεύτερο μπορείς και να προφυλαχθείς.

 

__________________________________________

Από:

Ειρήνη Βαρβάρα Λαγουβάρδου

Ρωσοτουρκικές σχέσεις: Το κύρος και το κέρδος…


Πλευρές της συζήτησης που κυριαρχεί στη ρωσική κοινωνία με αφορμή την κατάρριψη του SU-24 και την κλιμάκωση του πολέμου στην Συρία

turkey-russia

Γράφει o Γρηγόρης Τραγγανίδας

_____________________________________

Σοκαρισμένη είναι η ρωσική κοινωνία από τη δραματική τροπή που πήρε η κατάσταση στην Συρία. Αν και ο ρωσικός λαός είναι συνηθισμένος, δυστυχώς, στον πόλεμο και το θάνατο, μετά από τον αιματηρό «ασκό του Αιόλου» που άνοιξε η διάλυση της ΕΣΣΔ και η καπιταλιστική παλινόρθωση στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες, η επιθετική πράξη της Τουρκίας αποτέλεσε ασύλληπτη εξέλιξη για μια κουλτούρα που έχει έντονο το στοιχείο της τιμής.

Ίσως να φαντάζει τραβηγμένο ή ακόμη και ξένο προς κάθε ορθολογική πολιτική ανάλυση η ένταξη αυτού του στοιχείου στη συζήτηση για τη συριακή κρίση και τις επιπτώσεις της. Αλλά δεν είναι. Αντίθετα, η πολιτική χρησιμοποιεί ακριβώς τέτοιου είδους χαρακτηριστικά για να προωθήσει τα κάθε φορά συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, είτε προς δίκαιο σκοπό – δηλαδή με στόχο το συλλογικό συμφέρον – είτε, όπως στην εποχή του ιμπεριαλισμού την οποία διανύουμε, με στόχο τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Σε κάθε περίπτωση, το στοιχείο αυτό είναι που λανθάνει κάθε συζήτησης στα ρωσικά media τα τελευταία 24ωρα μετά την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού S-24 από τα τουρκικά F-16, με την πρώτη εκτίμηση του Πούτιν περί «πισώπλατου χτυπήματος» να «σφραγίζει» το πολιτικό υπόβαθρο κάθε αντίδρασης της Ρωσίας μέχρι αυτή τη στιγμή, αλλά και να εκφράζει πλήρως τα αισθήματα του λαού, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση. Αν και, όπως θα δούμε παρακάτω, το αστικό κράτος υπονοεί εντελώς διαφορετικά πράγματα με το «πισώπλατο χτύπημα».

Συνέχεια

Η προσήκουσα βαρύτης… του Γιάννη Στουρνάρα (άσχετος,ανίκανος,η ψεύτης;)


«Με την ψήφιση της συμφωνίας του περασμένου Ιουλίου με μεγάλη πλειοψηφία από τη Βουλή, έχει καταγραφεί υψηλός βαθμός συναίνεσης. Αυτό είναι μια μεγάλη κατάκτηση και η συναίνεση αυτή δεν πρέπει να διαρραγεί. Αντιθέτως, πρέπει να διατηρηθεί, ούτως ώστε να διασφαλιστεί η πολιτική σταθερότητα, να στηριχθεί η οριστική έξοδος από την κρίση και ανοίξει ο δρόμος προς την ανάπτυξη».

Τάδε έφη προχτές ο διοικητής τής Τράπεζας της Ελλάδος, ο πολυπράγμων και μη εξαιρετέος κύριος Γιάννης Στουρνάρας, σε δήλωσή του την οποία κατέγραψε το Μέγκα. Το ιστολόγιο φρονεί ότι πρέπει να αποδώσουμε την προσήκουσα βαρύτητα στα λόγια τού κυρίου Γιάννη Στουρνάρα, μιας και ο κύριος Γιάννης Στουρνάρας δεν είναι όποιος κι όποιος.

Σκάι, 16/12/2009: Ο κ. Γιάννης Στουρνάρας εξηγεί τα των ελλειμμάτων στον ειδικό Μπάμπη Παπαδημητρίου

Το 2010, για παράδειγμα, όταν ο κύριος Γιάννης Στουρνάρας ήταν γενικός διευθυντής τού ΙΟΒΕ, μιλώντας σε εκδήλωση με θέμα την ελληνική οικονομία και τις προοπτικές της, έπλεξε το εγκώμιο του μνημονίου. Μάλιστα δε, δεν δίστασε να υποστηρίξει ότι «εάν εφαρμοσθούν τα μέτρα που περιλαμβάνει το Μνημόνιο, τόσο τα δημοσιονομικά όσο και τα διαρθρωτικά, οι εξελίξεις είναι πολύ πιθανό να είναι σημαντικά ευνοϊκότερες από τα σενάρια που περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο, σε σχέση με την εξέλιξη του Δημοσίου Χρέους, όσο και με την εξέλιξη των ρυθμών οικονομικής ανάπτυξης».

Συνέχεια

Jean-Pierre Dupuy – Τεχνολογία και Μεταφυσική…


Μετάφραση: Γιώργος Περτσάς

_____________________________________

Η θετικιστική φιλοσοφία που κινεί το μεγαλύτερο μέρος της μοντέρνας επιστήμης και τεχνολογίας (και το μεγαλύτερο μέρος της σύγχρονης φιλοσοφίας) αντιλαμβάνεται τη «μεταφυσική» ως μια άνευ νοήματος αναζήτηση απαντήσεων σε ερωτήσεις που δεν επιδέχονται απάντηση· αλλά ο Karl Popper, ακολουθώντας το δρόμο που άνοιξε ο Emil Meyerson, έδειξε ότι δεν υπάρχει κανενός είδους επιστημονικό (ή, επιπλέον, τεχνολογικό) ερευνητικό πρόγραμμα που να μην εδράζεται σε ένα σύνολο γενικών υποθέσεων σχετικά με τη δομή του κόσμου. Σίγουρα, αυτές οι μεταφυσικές αντιλήψεις δεν είναι εμπειρικά ελέγξιμες και δεν υπόκειται σε «διάψευση». Ωστόσο, αυτό δεν συνεπάγεται ότι δεν είναι ενδιαφέρουσες, ουσιώδης και ότι δεν παίζουν έναν θεμελιώδη ρόλο στην πρόοδο της επιστήμης. Αυτοί που αρνούνται τη μεταφυσική απλά την καθιστούν αόρατη και είναι πολύ πιθανόν, η δική τους κρυμμένη μεταφυσική να είναι κακή ή δίχως συνοχή. Προς έκπληξη όσων τον εξέλαβαν λανθασμένα ως θετικιστή, ο Karl Popper ισχυρίστηκε ότι το καθήκον του φιλόσοφου ή του ιστορικού της επιστήμης είναι διπλό: πρώτον, να αποκαλύψει και να καταστήσει ορατές τις μεταφυσικές ιδέες που υπόκεινται κάθε ερευνητικού προγράμματος προκειμένου να τις κάνει δεκτικές στην κριτική· δεύτερον, να προχωρήσει σε μια κριτική εξέταση αυτών των μεταφυσικών θεωριών, κατά ένα τρόπο που είναι διαφορετικός από την κριτική που ασκούν οι επιστημονικές θεωρίες, μιας και αν και κανενός είδους εμπειρικός έλεγχος δεν είναι εν προκειμένω δυνατός, παρόλα αυτά δεν παύει να είναι ορθολογικός.

Συνέχεια