Πόσο «Έλληνας» είναι ο νέος Πρόεδρος της Αργεντινής;


Του Αρτέμη Ψαρομηλίγκου

Πολλοί αναρωτιούνται εάν ο Mauricio Macri, νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Αργεντινής, είναι ελληνικής καταγωγής. Κάτι σαν Μακρής, ας πούμε; Όχι, εκ πρώτης όψεως.

Ο Mauricio είναι γιός Ιταλού που μετανάστευσε στην Αργεντινή μετά τον Πόλεμο. Του Francisco Macri, βιομήχανου και εργολάβου. Μητέρα του (γιαγιά του Μαουρίτσιο) ήταν η Λέα Γκαμπρίνι, ιδιοκτήτρια των υπεραστικών λεωφορείων της Ρώμης και υποστηρίκτρια του Μουσολίνι. Η οικογένεια του μικρού

Francisco Macri, από την Πολιστένα, συγγένευε και έπαιρνε «δουλειές» από τη συμμορία Πελικάνο από το γειτονικό San Giorgio Morgeto της Καλαβρίας.

Ο Francisco Macri μετανάστευσε στην Αργεντινή το 1949 και εξελίχθηκε σε μεγαλοκατασκευστή και αυτοκινητοβιομήχανο. Γέννησε τον σημερινό Πρόεδρο της Αργεντινής το 1959.

Συνέχεια

Τα ντοκουμέντα των Ρώσων: Πώς το ISIS κάνει business με το βαθύ κράτος της Τουρκίας


Το «κοινό μυστικό» της διαπλοκής του τουρκικού κράτους με τους τζιχαντιστές που δρουν στη Συρία, όχι μόνο αυτούς του Μετώπου al-Nosra – με τους οποίους οι δεσμοί είναι δεδομένοι – αλλά πιθανότατα και με το ίδιο το Ισλαμικό Κράτος, μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους, έρχεται πιο… εύκολα πλέον στο προσκήνιο

Αυτό είχε συζητηθεί… διακριτικά κατά την Σύνοδο Κορυφής της G20 στην Αττάλεια, όπου ο Πούτιν παρουσίασε στους ομολόγους του φωτογραφίες των κονβόι που διακινούν το πετρέλαιο των τζιχαντιστών. Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν.

Μάχη συμφερόντων Τουρκίας και Ρωσίας στη Συρία

Το ποιος θα επικρατήσει στη Συρία έχει σημασία για τα οικονομικά οφέλη για τους Ρώσους ή τους Τούρκους, καθώς η Συρία βασίζεται οικονομικά στις πετρελαϊκές βάσεις που υπάρχουν εντός των συνόρων της.

Μετά την εμφάνιση των τζιχαντιστών στην Συρία, πριν από περίπου δύο χρόνια, τα πράγματα περιπλέχτηκαν. Τα μέτωπα πλέον είναι πολλά, με το καθεστώς Ασαντ να εξακολουθεί να πολεμά τους αντάρτες, την Ρωσία να στηρίζει, και όλους (φαινομενικά) να πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος (ISIS), όπως σημειώνεσαι ο Εconomist.

Το Ισλαμικό Κράτος είναι μεγαλύτερος κίνδυνος για τον Άσαντ τώρα πια, με την Τουρκία να το υποστηρίζει κρυφά παρέχοντας όπλα. Ανταποδίδοντας, το Ισλαμικό Κράτος πολεμά του Κούρδους αντάρτες διευκόλυνοντας το έργο των Τούρκων που θέλουν να εμποδίσουν το Κουρδικό κράτος.

Σύμφωνα με δημοσίευμα Reuters, οι μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών της Τουρκίας βοήθησαν να διανεμηθούν όπλα σε τμήματα της Συρίας που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο τζιχαντιστών στα τέλη του 2013 και στις αρχές του 2014. Το Reuters στηρίζεται στην έρευνα Τούρκου εισαγγελέα και στις καταθέσεις που έδωσαν στο δικαστήριο αξιωματικοί της Χωροφυλακής.

Μετά το τρομοκρατικό χτύπημα της Παρασκευής 13 Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι και την διεθνή κατακραυγή κατά του ISIS, η Τουρκία αναγκάστηκε να στηρίξει (με λόγια) τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Στην πράξη, η χρηματοδότηση του ISIS προέρχεται κυρίως από το λαθρεμπόριο καυσίμων (πάνω από 500 εκατ. δολ το χρόνο), το οποίο γίνεται ως επί των πλείστων με τους Τούρκους. Το ερώτημα είναι αν οι Τούρκοι θα διακόψουν την παράνομη συνεργασία και θα ταχθούν στον διεθνή πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.

Συνέχεια

Δημοκρατία υπό προϋποθέσεις


Αλέξης Τσίπρας, Γκάμπι Τσίμερ

Οσοι πιστεύουν ότι το σημερινό ευρωπαϊκό μοντέλο είναι ελκυστικό και αξίζει τον κόπο να το υπερασπιστούμε ως έχει, αφήνοντας κατά μέρος τις γκρίνιες, τις μεμψιμοιρίες και την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων, ας ρίξουν μια ματιά στην Πορτογαλία.

Στη χώρα αυτήν εφαρμόστηκαν μνημόνια με τις γνωστές συνέπειες για τους εργαζόμενους. Στις πρόσφατες εκλογές κέρδισε η Δεξιά, αλλά δεν μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση. Τρία κόμματα της Αριστεράς (το σοσιαλιστικό, το κομμουνιστικό και το Μπλόκο) που έχουν την πλειοψηφία στη Βουλή κατάφεραν, ύστερα από επίπονες διαπραγματεύσεις, να καταλήξουν σε προγραμματική συμφωνία.

Μη φανταστείτε κάτι επαναστατικό. Δεν πρόκειται για ακραία ριζοσπαστική στρατηγική, ούτε καν για μια πολιτική με ισχυρό μεταρρυθμιστικό πρόσημο. Σε άλλες εποχές, όχι πολύ μακρινές, θα τη χαρακτηρίζαμε δειλή σοσιαλδημοκρατική πρόταση.

Συνέχεια

Το μπαράκι των Κοτσυφών…


Έχω την εντύπωση ότι μετά την Γαλλική επανάσταση επανακαθορίστηκαν και οι ταξικοί διαχωρισμοί στο βασίλειο των Κοτσυφών.

Δεν εξηγείτε αλλιώς.

Υπάρχουν Κοτσυφοί που μένουν μόνιμα στο δάσος, στους πιο σκοτεινούς λόγγους και κοντά  σε ποτάμια.

Τρώνε τα πάντα και σου δίνουν την εντύπωση ότι είναι μονίμως τρομαγμένοι.

Άλλοι πάλι, στις βόρειες χώρες, ζουν μέσα στις πόλεις , φτιάχνουν τις φωλιές τους  στον κήπο των σπιτιών και κάθε που έρχονται τα κρύα  μεταναστεύουν σε πιο ζεστά μέρη.

Συνέχεια

Εικονικός πνιγμός…


Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

ikon o

Ο θεός δεν ασχολείται πια με μας. Δεν στέλνει πια συγγενείς του να σταυρωθούν και να μαρτυρήσουν. Μας παράτησε αποχαυνωμένους μέσα στη γραφειοκρατία και τη βία. Μας γαλούχησε με τον αφηγηματικό λόγο του κατακτητή, που κυμαίνεται ανάμεσα στην πλήρως ελεγχόμενη αντικειμενικότητα, τη μαλθακή παθητικότητα και την εμμονική ακατανοησία. Υπό μια έννοια οι καλοζωισμένοι αλλά καταθλιπτικοί άνθρωποι της Δύσης είναι άνθρωποι χωρίς τραγωδία. Μοιάζει να μην έχουν κανένα λόγο να ζουν και, συνεπώς, καμιά αιτία για την οποία θα μπορούσαν να πεθάνουν, γεγονός που σημαίνει ότι τους λείπει το στοιχειώδες και κεντρικό δράμα που συνιστά την ανθρώπινη μοίρα. Τούτο εξηγεί το γεγονός ότι θυσιάζονται στη σκακιέρα του ανταγωνισμού, μέσα σε συχνά βίαιες και θανάσιμες σχέσεις, που συνιστούν την τελευταία και μοναδική πράξη ηρωισμού για την οποία είναι ικανά. Μέσα στις ερήμους από τσιμέντα, εφημερίδες και ματωμένες σημαίες φωσφορίζει η απελπισία και η κατοικίδια απόγνωση. Η λεγεώνα των ξένων κάνει τη δουλειά της στην υποσαχάρια Αφρική, οι αμερικανοί πεζοναύτες παίζουν την κοκκινοσκουφίτσα με τους νεκροζώντανους άραβες. Οι αμερικανοί ψηφοφόροι λένε ναι στον εικονικό πνιγμό. Ο Μεγάλος Αδερφός, η άσεμνη απομίμηση κάθε αδελφοσύνης, είναι πηγή και ηδονοβλεπτική εικόνα ενός καθολικού τρόμου, τον οποίο προκαλεί και συντηρεί το ένα και μοναδικό κόμμα. Το κόμμα της μόνιμης παραποίησης της πραγματικότητας. Ένα κόμμα που κηδεμονεύει την ανθρώπινη οντότητα. Σεξουαλικότητα, ατομική ζωή, πολιτική εξουσία, θεώρηση του κόσμου. Ύστατη και φριχτή η σκηνή αποκορύφωμα του Όργουελ που δείχνει τον ήρωά του τσαλακωμένο και αποβλακωμένο απ’ τα βασανιστήρια, ράκος μπροστά σ’ ένα ποτήρι απαίσιου οινοπνευματώδους ποτού, προσθέτοντας εν είδει λεζάντας στην εικόνα τη φράση: Αγαπούσε τον Μεγάλο Αδερφό.


Aπό:

https://dromos.wordpress.com/2015/11/24/

Φωτιά στα κρατικά μπάτζετ – Το Δόγμα της ασφάλειας υπεράνω όλων…


Του Γιώργου Ορφανουδάκη

____________________________________________

Την επομένη των επιθέσεων στο Παρίσι, ο Ολάντ δήλωσε στο γαλλικό κοινοβούλιο αυτό ακριβώς, δηλαδή ότι το δόγμα της ασφάλειας είναι υπεράνω οποιουδήποτε δόγματος (οικονομικής) σταθερότητας ζητώντας ως εκ τούτου – ή μάλλον απαιτώντας με στεντόρεια φωνή, η άφευκτη δαπάνη αυτή να εξαιρεθεί από το αντίστοιχο ευρωπαϊκό σύμφωνο. Προφανώς αυτή του η απαίτηση θα γίνει δεκτή. Εξάλλου ο Ρέντσι, την επομένη, με τη σειρά του εξέφρασε την επιθυμία, εφόσον η Γαλλία εξαιρεθεί, το ίδιο να ισχύσει και για την επίσης »εν κινδύνω» Ιταλία. Μια-δυο μέρες αργότερα, ο Σόιμπλε, »αναγνωρίζοντας» και αυτός το πρόβλημα για τη μεγαλύτερη ευπωπα’ι’κή χώρα, μίλησε ανοιχτά για το ενδεχόμενο να κατέβουν τα στρατά στα ενδότερα(!) των γερμανικών πόλεων αν χρειαστεί, ενώ απαίτησε, και αυτός, το κονδύλι για την εθνική ασφάλεια να μην υποστεί καμιά περικοπή (κάθε σχέση των παραπάνω μελών της πολιτικής ελίτ με τα αντίστοιχα του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος ελέγχεται ως συμπτωματική). Παίρνοντας την σκυτάλη μόλις χθες, ο Κάμερον αποφάσισε και διακήρυξε την πρόθεσή του, βεβαίως και αυτός, να ανασταλεί κάθε προγραμματισμένη μείωση εώς το 2019 στη δαπάνη της χώρας την αμυντική.

Συνέχεια

Συμβολαιακή γεωργία…μέρος 1ον (πεδίον τραπεζικής δόξης λαμπρόν)…


Πολύς λόγος γίνεται εδώ και δυο χρόνια περίπου για την τραπεζική συμβολαιακή γεωργία (και κτηνοτροφία). Πρωταγωνιστής σ’ αυτό το καινούργιο χρηματοπιστωτικό παιχνίδι αναδεικνύεται η τράπεζα Πειραιώς. Ήταν ένα αναμενόμενο βήμα για τον Μιχάλη Σάλλα, αφού πρώτα καρπώθηκε το κερδοφόρο κομμάτι της πρώην Αγροτικής Τράπεζας. Ήδη, σ’ αυτό το παιχνίδι συμμετέχουν καμμιά δεκαπενταριά χιλιάδες αγροτοκτηνοτρόφοι και καμμιά εκατονπενηνταριά συνεταιρισμοί κι επιχειρήσεις εμπορίας και μεταποίησης αγροτικών προϊόντων σε ολόκληρη την χώρα ενώ τα συνολικά κονδύλια πίστωσης που έχουν χορηγηθεί αγγίζουν το μισό δισ. ευρώ.

Πώς παίζεται αυτό το παιχνίδι, με απλά λόγια; Η τράπεζα κάνει ένα «προξενιό» παραγωγού και εμπόρου, ένα συμβόλαιο δηλαδή, την καλή εκτέλεση του οποίου εγγυάται υπό όρους. Μ’ αυτό το συμβόλαιο, η τράπεζα εξασφαλίζει στους παραγωγούς «την απαιτούμενη ρευστότητα τη στιγμή που τη χρειάζονται» αλλά και «εγγυημένη πληρωμή της παραγωγής«, η οποία θα διατεθεί στον συμβαλλόμενο έμπορο σε προκαθορισμένη ημερομηνία και προκαθορισμένη τιμή.

Ενδιαφέρον: η στήριξη της ελληνικής κτηνοτροφίας αποτελεί προτεραιότητα για την Τράπεζα Πειραιώς (!)

 

Συνέχεια