Αυξάνεται η αξία του παγκόσμιου σκιώδους χρηματοπιστωτικού συστήματος.


 ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ

Παρά τα αντιθέτως λεγόμενα , το παγκόσμιο σκιώδες τραπεζικό σύστημα συνεχίζει απρόσκοπτα την αύξησή του. Αυτό προκύπτει με σαφήνεια από την τελευταία έκδοση του Global Shadow Banking Report , το οποίο εκδίδει το Financial Stability Board ( FSB).

Εκείνο που είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο από την τελευταία έκδοση είναι ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο βρίσκεται σε μεγαλύτερη μεγέθυνση στις αναδυόμενες οικονομίες από τις αντίστοιχες αναπτυγμένες. Δηλαδή βρίσκεται σε άνοδο σε εκείνες τις οικονομίες οι οποίες σύμφωνα με όλες τις αναλύσεις των διεθνών πολυμερών οργανισμών βρίσκονται σε δυσκολότερη σαφώς κατάσταση στη σημερινή συγκυρία.

Η συλλογή των στοιχείων αναφέρεται σε 26 κυρίαρχες δικαιοδοσίες (jurisdictions) οι οποίες δεν καλύπτουν το σύνολο του πλανήτη. Προφανώς υπάρχουν και άλλες για τις οποίες δεν υπάρχουν στοιχεία , και τις οποίες κανείς δεν παρακολουθεί.

Η τελευταία έκδοση του FSB είναι , παρόλα αυτά, περισσότερο ολοκληρωμένη από τις προηγούμενες , διότι περιέχει στοιχεία που αφορούν σε συνταξιοδοτικά κεφάλαια (funds) ασφαλιστικά κεφάλαια.

Συνέχεια

Γιατί η Τράπεζα της Ρωσίας θα τυπώσει 1 τρισ. ρούβλια


Why Russian bank emitted 1 trillion rubles

Τον Δεκέμβριο η Ρωσία θα τυπώσει νομίσματα ύψους 1 τρισ. ρουβλίων (15 δισ. δολάρια). Ποια προβλήματα θέλει να επιλύσει με αυτό τον τρόπο;

23 Νοεμβρίου 2015 Άννα Κούτσμα, RBTH

Την επικείμενη έκδοση ενός τρισ. ρουβλίων (15 δισ. δολάρια) σε μετρητά, ανακοίνωσε ο Α΄ αντιπρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας, Γκεόργκι Λουντόβσκι, μιλώντας στις 12 Νοεμβρίου στην «Εβδομάδα οικονομικής παιδείας» στη Σεβαστούπολη της Κριμαίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας (ΚΤ), την 1η Οκτωβρίου ο όγκος των μετρητών στη Ρωσία ξεπερνούσε τα 7,7 τρισ. ρούβλια (115,7 δισ. δολ.).

Η επικεφαλής της Τράπεζας της Ρωσίας, Ελβίρα Ναμπιούλινα, εξήγησε ότι η απόφαση συνδέεται με τη συνήθη εποχιακή ζήτηση μετρητών, που είναι χαρακτηριστική για το τέλος του έτους. Σύμφωνα με τη στατιστική της ΚΤ, ο όγκος των μετρητών αυξάνεται κάθε χρόνο το Δεκέμβριο, ενώ με την αρχή του νέου έτους αρχίζει ξανά την πτωτική τάση. Το Δεκέμβριο του 2014 ο όγκος των μετρητών αυξήθηκε κατά 914 τρισ. ρούβλια (13,7 δισ. δολ.) φτάνοντας τα 8,8 τρισ. ρούβλια (132 δισ. δολ.), ενώ τον Ιανουάριο του 2015 είχε μειωθεί ήδη ως τα 7,7 τρισ. ρούβλια (115,7 δισ. δολ.).

Ο οικονομολόγος της επενδυτικής εταιρίας BKS, Βλαντίμιρ Τιχομίροφ, ερμηνεύει την αύξηση των μετρητών με την αύξηση των δαπανών του προϋπολογισμού, αναφέροντας συγκεκριμένα ότι συνήθως το Δεκέμβριο δαπανάται έως ένα 40% του προϋπολογισμού. Επίσης, οι πολίτες ενόψει των εορτών αρχίζουν να κάνουν περισσότερες αναλήψεις από τους λογαριασμούς.

Συνέχεια

Νίκος Κούνδουρος για τον Θανάση Βέγγο: μια απίστευτη ιστορία (Μακρόνησος 1949)…


www.kar.org.gr_2015-11-22_08-06-22_screen-shot-2015-11-22-at-10.05.39-am-1

Στη φωτογραφία: Τάσος Κατράπας, Νίκος Κούνδουρος, Θανάσης Βέγγος. Μακρόνησος 1949

___________________________________________

«Ως γόνος μεγάλης οικογένειας που ήμουν, οι βασανιστές θέλησαν να αλαφρύνουν το δικό μου βασανιστήριο στο Μακρονήσι. “Ζήτα μια χάρη και θα σου την κάνουμε” μου είπαν και το μόνο που ζήτησα ήταν, να με αφήσουν να πάω να μείνω στο βουνό χωρίς φαΐ και χωρίς νερό, ενδεχομένως, αρκεί να μην τους βλέπω και να μη με βλέπουν.

Το δέχτηκαν! Την πρώτη μέρα τράβηξα για το βουνό, βρήκα ένα μέρος να κάτσω και βάλθηκα να ατενίζω την απέραντη μοναξιά του τοπίου. Ξάφνου, ένας γρήγορος, αεράτος τύπος εμφανίζεται κρατώντας κάτι πασσάλους στα χέρια του και δυο τρία κομμάτια ύφασμα. Δεν μου μιλάει, δεν του μιλάω και σε ελάχιστα λεπτά με ταχυδακτυλουργικές κινήσεις στήνει ένα αντίσκηνο! Το δικό μου αντίσκηνο! «Τι κάνεις;» τον ρωτάω. «Θα πεθάνεις εδώ πάνω» απάντησε σοβαρός και συνέχισε τη δουλειά. Για όλες τις επόμενες μέρες, για όσο καιρό έζησα σαν αγρίμι, εξόριστος μεσ’ στην εξορία, ο ίδιος τύπος πηγαινοερχόταν κάθε μέρα διανύοντας μια τεράστια απόσταση από το στρατόπεδο ίσαμε το βουνό, μόνο και μόνο για να μου φέρνει φαγητό να τρώω να μην πεθάνω.

Συνέχεια

Τα Πετροδολάρια του ISIS…


isis1Πως και από ποιους χρηματοδοτείται το Ισλαμικό Κράτος. Ο ύποπτος ρόλος των μοναρχιών του Περσικού Κόλπου και της Τουρκίας

Tου Μωυσή Λίτση

Λαθρεμπόριο πετρελαίου και αρχαιοτήτων, εκβιασμοί και λύτρα αλλά και δωρεές…από τα πλούσια κράτη του Περσικού Κόλπου είναι μερικές από τις πηγές χρηματοδότησης του Ισλαμικού Κράτους. Το ΙΚ άλλωστε έχει τεράστιες χρηματοδοτικές ανάγκες, καθώς ελέγχει πλέον μία περιοχή στην οποία κατοικούν 8-10 εκατ. άνθρωποι και έχει στρατολογήσει στις τάξεις του περί τους 100.000 μαχητές τους οποίους πρέπει να πληρώνει…

Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο για το οποίο ούτως ή άλλως εξακολουθεί να χύνεται άπλετο αίμα στις χώρες της Μέσης Ανατολής. Όπως έγραφαν πρόσφατα και οι «Financial Times», «το πετρέλαιο είναι ο μαύρος χρυσός που χρηματοδοτεί τη μαύρη σημαία του Ισλαμικού Κράτους-κινεί την πολεμική του μηχανή, παρέχει ηλεκτρισμό και δίνει τη δυνατότητα στους τζιχαντιστές να διαθέτουν ένα σοβαρό ατού κατά των γειτόνων τους».

Από το 2013 που η τρομοκρατική οργάνωση εμφανίστηκε στη σκηνή της Συρίας, πολύ πριν να καταφέρει να βάλει χέρι στα πετρέλαια της Μοσούλης στο Ιράκ ,θεωρούσε το πετρέλαιο βασικό συστατικό του οράματός της για τη δημιουργία ενός νέου χαλιφάτου και τη χρηματοδότησή του.

Συνέχεια

Μιχάλης Κατσαρός: Ο «σκοτεινός συνωμότης»…


Ειρωνικός και ανατρεπτικός , αντιεξουσιαστής και παιγνιώδης

katsaros

Γράφει η Αιμιλία Καραλή

_____________________________________

Στις 21 Νοεμβρίου του 1998, πέθανε ο Μιχάλης Κατσαρός. Γεννήθηκε το 1919 στην Κυπαρισσία. Από το 1945 έζησε στην Αθήνα, κάνοντας διάφορα επαγγέλματα: Ταμίας σε κατάστημα, υπάλληλος ραδιοφωνίας, δημοσιογράφος σε λαθρόβιες εφημερίδες κ.ά. Μάλιστα, αποπειράθηκε να ζωγραφίσει και να συνθέσει, αλλά τελικά η ποίηση τον κέρδισε. Αναδημοσιεύουμε εδώ ένα παλιότερο κείμενο για τον ποιητή που μας μήνυσε: «Μην αμελήσετε/ Πάρτε μαζί σας νερό/ Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία». 


«Έφυγε ο «σκοτεινός συνωμότης»

Ο Μιχάλης Κατσαρός , ειρωνικός και ανατρεπτικός , αντιεξουσιαστής και παιγνιώδης , είχε οργανώσει μέσα από το έργο του τις άμυνές του για να μη γίνει κτήμα άλλων, αλλά να παραμείνει «κτήμα εσαεί»όλων εκείνων που θέλουν να παραμείνουν «σκοτεινοί συνωμότες» (Δωριείς). Ο Μιχάλης Κατσαρός είχε «προβλέψει» τον αντίκτυπο του θανάτου του: Ου τι φασαρία σαν πέθανε / ο ποιητής του Έθνους. / θαρρώ από πείνα / ή από πολύ να γράφει / για κάτι που κανείς δεν εκατάλαβε (Ού τι φασαρία).

Ο ποιητής (και ζωγράφος) εμφανίστηκε στα νεοελληνικά γράμματα το 1953 με τη συλλογή του «Κατά Σαδδουκαίων», την οποία είχε αρχίσει να γράφει από το 1949. Το έργο του προαναγγέλλει την εμφάνιση της «ποίησης της ήττας», δηλαδή της ποιητικής δημιουργίας λογοτεχνών που ανήκαν στο χώρο της Αριστεράς και αμφισβητούσαν την ιδεαλιστικά αισιόδοξη μοιρολατρία και τη νεορομαντική διάχυση της ονομαζόμενης «αντιστασιακής» ποίησης.

Αν και προαναγγέλλει, εν τούτοις δεν ταυτίζεται με το κυρίαρχο πνεύμα της γενιάς αυτής:

Πάψε τους ύμνους σου αστέ ποιητή έλληνα /Λειβαδίτη / για έρωτες σπίτια και ηρεμία,  όσο ανθρώπινα κι αν είναι.  Έλα μαζί μου. / Μίλα για μια τεράστια σύγκρουση της εργατιάς / μ’ αρχόντους / ατσάλωσε την τόση θέληση της / πάψε τους θρήνους σου. (Μέρες 1953).

Η συλλογή αυτή του Κατσαρού εισάγει ένα νέο ποιητικό λόγο και ρυθμό, επηρεασμένο από τον ιστορισμό του Κ. Π. Καβάφη, την επαναστατικότητα του Μαγιακόφσκι και το λυρισμό του Γιεσένιν, που στρέφεται άμεσα εναντίον των τάσεων ενσωμάτωσης, παραίτησης και «γραφειοκρατικοποίησης» των κομμουνιστικών κομμάτων, νόμιμων και -τότε – παράνομων. Τα σύμβολα της σοσιαλιστικής εξουσίας, που απονέκρωναν κάθε μεγάλη επαναστατική ιδέα, βρίσκονταν στο κριτικό του στόχαστρο:

Συνέχεια

Πάντα μοιάζει αδύνατο μέχρι να συμβεί! …


Συλλογικότητα OEIL (Μετάφραση: Barikat)


«Πάντα μοιάζει αδύνατο μέχρι να συμβεί»! Αυτή η φράση του Νέλσον Μαντέλα, αν και λίγο τολμηρό να την επικαλούμαστε, συνοψίζει επαρκώς όσα έγιναν στη διαδήλωση της Κυριακής 22 Νοεμβρίου που πραγματοποιήθηκε από την πλατεία της Βαστίλης προς την πλατεία της Δημοκρατίας (place de la Republique). Μια διαδήλωση που διοργανώθηκε, αρχικά, για και από τους πρόσφυγες που αγωνίζονται, και στην οποία συμμετείχαν πολλές οργανώσεις ακτιβιστών και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς. Στη συνέχεια, όμως, λόγω της επιβολής του «κράτους εκτάκτου ανάγκης», η διαδήλωση απαγορεύτηκε και οι συμμετέχοντες σε αυτή εκτέθηκαν πλέον στον κίνδυνο παραβίασης των νομικών κανονισμών και της αστυνομικής καταστολής. Η αστυνομική βία κατά τη διάρκεια των απαγορευμένων πορειών για την Παλαιστίνη ή για το Ρεμί Φραις το 2014 αποτελούν μια πικρή ανάμνηση. Παρόλα αυτά το ραντεβού δεν ακυρώθηκε.

Οι διαδηλωτές ήταν αποφασισμένοι να μην αφήσουν ένα Κράτος που ποτέ δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει με αξιοπρέπεια τους πρόσφυγες να υπαγορεύσει την κοινωνική τους δράση.

Συνέχεια

Κοκός- Ψυχάρης- Λυκουρέζος…


Ήρθε η ώρα φαίνεται.

Μας τον ετοίμαζαν βέβαια από τις λάιφ στάιλ στήλες, μέσα από τη βλαχομπαρόκ στήλη της «Σίβυλλας». Και να που μας ήρθε κατακέφαλα από το ΒΗΜΑ. Μέσα από το συγκρότημα που οργάνωσε τον αντιμοναρχικό αγώνα στο δημοψήφισμα του 1974, εμφανίζεται τώρα ο Κοκός για να μας ξαναγράψει την…ιστορία!

Ο αγράμματος και απαίδευτος μποέμ των ανακτόρων της κεντρικής Ευρώπης, που μας απασχόλησε κυρίως με τις δραστηριότητές του περί τα γκομενικά, την ιστιοπλοΐα και την… Οιδιπόδεια πνευματική και πολιτική εξάρτηση από την Μητέρα του, τη γνωστή Φρειδερίκη, ή Φρίκη…

Είναι προφανές ότι κάτι μας μαγειρεύει ο γνωστός ξένος παράγοντας, σε συνεργασία με τη ντόπια ολιγαρχία. Η στιγμή προσφέρεται τώρα που:

1.Η Ελλάδα διέρχεται μια από τις χειρότερες κρίσεις στην Ιστορία της. Με τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν στο δημόσιο βίο να αποδεικνύονται πολιτικά κατώτερα των περιστάσεων. Με μια κυβέρνηση που κινείται στο πεδίο της απόλυτης μετριότητας, αδύναμη να αντιμετωπίσει τα κρείσσονα προβλήματα στο εσωτερικό κι εξωτερικό μέτωπο.

2. Με μια αντιπολίτευση να εξαντλεί το όριο τής μετριότητας, αρκεί και μόνο να εκτιμήσει κανείς το πολιτικό εκτόπισμα των υποψηφίων της ΝΔ. Και με μια ελάσσονα αντιπολίτευση να οριοθετείται πολιτικά μεταξύ μετριότητας και φαιδρότητας.

3. Με μια πνευματική ηγεσία ανύπαρκτη και χειραγωγημένη, στην καλύτερη περίπτωση, από τούς μηχανισμούς της εξουσίας. Που ο Ελύτης, που ο Σεφέρης,που ο Ρίτσος, που ο Βάρναλης,που ο Τσαρούχης,που ο Εγγονόπουλος,που ο Χατζιδάκις, που οι φωνές εκείνες που ενέπνεαν στήριζαν και οργάνωναν το όραμα μιας χώρας;

Συνέχεια