Ι.Κουμής – Σ.Κανελλοπούλου: Οι ξεχασμένοι νεκροί της αστυνομικής βίας…


Στις 16 Νοεμβρίου 1980, δολοφονήθηκαν ο Κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής και η εργάτρια από το Περιστέρι, Σταματίνα Κανελλοπούλου

25697-026219_0911161434_0

-θύματα και οι δύο της αστυνομικής βίας στην πορεία του Πολυτεχνείου του 1980. Η πορεία αυτή έμεινε στην ιστορία για τα πιο αιματηρά γεγονότα μετά τη μεταπολίτευση.

Η απαγορευμένη αντιαμερικανική πορεία

Η δολοφονία των δύο νέων από τις δυνάμεις των ΜΑΤ δεν ήρθε σε τυχαία χρονική συγκυρία. Όπως αναφέρεται στο ιστορικό λεύκωμα της εφημερίδας «Καθημερινή», το φθινόπωρο του 1980 η κυβέρνηση Ράλλη είχε θέσει ως πρώτη προτεραιότητα μιας ιδιαίτερα φιλόδοξης ατζέντας την άρση όλων των εκκρεμοτήτων στις σχέσεις της Ελλάδας με το «δυτικό κόσμο». Στο πλαίσιο αυτό, στις 21 Οκτωβρίου 1980 η Ελλάδα έγινε ξανά δεκτή στη στρατιωτική δομή του ΝΑΤΟ, ενώ η κυβέρνηση είχε ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ για την ανανέωση των συμφωνιών παραμονής των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα και ο Ευάγγελος Αβέρωφ, τότε υπουργός άμυνας, συμμετείχε για πρώτη φορά μετά την αντιπολίτευση στην Επιτροπή Πυρηνικού Σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.

Η αντίδραση του λαού ήταν έντονη, ενώ διάχυτος ήταν ο αντιαμερικανισμός ιδίως ανάμεσα στους φοιτητές, καθώς ήταν φρέσκες ακόμα οι μνήμες της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο και του αμερικανικού παράγοντα στην ελληνική στρατιωτική Χούντα. Ωστόσο, για την κυβέρνηση, το ενδεχόμενο η πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου να κινηθεί προς την αμερικανική πρεσβεία αποτελούσε εξέλιξη που έπρεπε πάση θυσία να αποφευχθεί. Έτσι, με συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση απαγορεύει στην πορεία να κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και θέτει ως όριο την πλατεία Συντάγματος: οι διαδηλωτές μπορούσαν να φτάσουν μόνο ως το Σύνταγμα και εκεί να διαλυθούν.

Συνέχεια

 Τα δάκρυα για τους νεκρούς στο Παρίσι είναι κροκοδείλια… μόνο οι λαοί θρηνούν αληθινά…


paris_13_11Γράφει η Ντίνα Ρέππα

Τι εποχή κι αυτή; Σακατεμένη και κολασμένη… εποχή των τεράτων… Ξημέρωμα 14 Νοεμβρίου 150 νεκροί στο Παρίσι από τους φασίστες των ISIS… πριν ένα μήνα στην Άγκυρα οι ίδιοι φασίστες δολοφόνησαν 120 διαδηλωτές της Ειρήνης… στο Αιγαίο κάθε μήνα δολοφονούνται μερικές δεκάδες, από την πολιτική κλειστών συνόρων της ΕΕ και των κυβερνήσεων, ανάμεσά τους και της ελληνικής… και κάθε μέρα δολοφονούνται εκατοντάδες από τον πόλεμο που μαίνεται στα κολαστήρια της Συρίας, της Παλαιστίνης, του Ιράκ, του Αφγανιστάν κι ο κατάλογος είναι ατέλειωτος… κι οι σύγχρονοι μακελάρηδες, άλλοι φανατικοί ισλαμιστές από το κράτος του μαύρου μίσους, άλλοι κόσμιοι και σεβάσμιοι ολιγάρχες του πλούτου, φανατικοί υποστηριχτές του θεού του κέρδους… Όλοι βγαλμένοι από την ίδια μήτρα… όλοι παιδιά κι αδέλφια του ίδιου κολασμένου καπιταλισμού της εποχής της κρίσης… τους ισλαμοφασίστες τους βύζαξε με μητρική ευλάβεια ο Αμερικάνικος και Ευρωενωσιακός Ιμπεριαλισμός… τους έθρεψε στα σπλάχνα του ο πιο μισητός καπιταλισμός που δε διστάζει να φτιάξει τέρατα αρκεί να ανακτήσει την κερδοφορία του… και τους θρέφει ακόμα, για να λιώσει κάτω από τη μπότα του κάθε απελευθερωτικό σκίρτημα και αντίσταση των λαών στο τουρκικό Κουρδιστάν, στο Κομπάνι και την Παλαιστίνη… για να συνθλίψει κάθε εργατική αντίσταση στις χώρες που επελαύνει το κεφάλαιο σαρώνοντας κάθε δικαίωμα…

Συνέχεια

Ο πόλεμος είναι (και) εδώ


Ο πόλεμος είναι (και) εδώ - Media

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Η τρομοκρατική κτηνωδία στο Παρίσι, δεν είναι τίποτε περισσότερο από την προσπάθεια «μεταφοράς» του πολέμου που διεξάγεται με αγριότητα στη Συρία εδώ και κάποια χρόνια. Πρόκειται, θα μπορούσε κάποιος να  πει για μια «πολεμική» επιχείρηση στα μετόπισθεν του «εχθρού». Γιατί η Γαλλία (και γενικότερα η Ευρώπη) είναι, βλέποντας τα πράγματα από την πλευρά του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους, ένας από τους εχθρούς.

Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι η Γαλλία πρόθυμα ανέλαβε το βάρος της ευθύνης που συνεπάγεται η συμμαχική της σχέση με τις ΗΠΑ και στις πολεμικές επιχειρήσεις κατά τις Λιβύης και κατά του Ισλαμικού κράτους στα εδάφη της Συρίας και του (πρώην) Ιράκ. Μάλιστα τις επόμενες μέρες είναι προγραμματισμένο να αποπλεύσει για την περιοχή της Μέσης Ανατολής το γαλλικό αεροπλανοφόρο Σαρλ Ντεγκόλ προκειμένου να κλιμακωθούν οι αεροπορικές επιδρομές κατά στόχων του Ισλαμικού κράτους.

Κάτι που επίσης δεν πρέπει να μας διαφεύγει είναι ότι κατά του Ισλαμικού κράτους επιχειρούν, εδώ και μερικές βδομάδες, ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις γεγονός που δεν πρέπει να είναι άσχετο με την κατάρριψη του ρωσικού επιβατικού αεροπλάνου πάνω από τη χερσόνησο του Σινά…

Μαριονέτες και ανεξέλεγκτοι  

Συνέχεια

Τα «Θέλω», τα «Πρέπει» ….. και οι «Ενοχές»


Iωάννης Δ. Κεραμαρίδης

Σε τι είναι καλύτερο να δίνουμε προτεραιότητα στην ζωή μας; Στα «Θέλω» ή στα «Πρέπει»;  Η απάντηση είναι μια και μοναδική.  Εάν αγαπάμε τον εαυτό μας τότε την προτεραιότητα την έχουν τα «Θέλω».  Είναι εγωιστικό να αγαπάμε τον εαυτό μας; Η απάντηση είναι ένα ηχηρό Όχι. Πολλοί από εμάς μπερδεύουμε την αγάπη για τον εαυτό μας με τον εγωισμό.  Αυτός που αγαπάει τον εαυτό του, μπορεί να αγαπήσει και τον «τον πλησίον του ως σεαυτόν».  Δεν έχει την ψυχολογική ανάγκη να χειραγωγήσει τον πλησίον του, αντίθετα τον σέβεται.
Αυτός που είναι εγωιστής,δεν αγαπάει τον εαυτό του, και ταυτόχρονα είναι ανίκανος να αγαπήσει και τον πλησίον του.  Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας, τότε φροντίζουμε να είμαστε ανεξάρτητοι από κάθε άποψη, τόσο συναίσθηματικά όσο και οικονομικά.  Όταν λέω συναισθηματικά εννοώ, ότι οφείλουμε να είμαστε ώριμοι,με την έννοια που χρησιμοποιεί τον όρο η επιστήμη της ψυχολογίας.  Έτσι ο συναισθηματικά ώριμος,είναι ανεξάρτητος από την καλή και από την κακή γνώμη των άλλων.  Δηλαδή, του είναι άχρηστη η έγκριση των άλλων,αλλά και ταυτόχρονα δεν κάνει σαν λιμασμένος σκύλος για να αποσπάσει κάποια ψιχια επαίνου.  Βεβαίως σε όλους μας αρέσουν το ευχαριστώ και το χειροκρότημα,αλλά όταν αυτά εκλείπουν, για τον ώριμο ενήλικα δεν τρέχει και τίποτα.
Οι συνέπειες της αγάπης για τον εαυτό μας, είναι προφανείς,δηλαδή έχουμε αυτοεκτίμηση,λαμπουμε από αυτοπεποίθηση,είμαστε περισσότερο γαλήνιοι, διότι η σιγουριά για τον εαυτό μας ελλατώνει το άγχος στην ζωή μας και έτσι μπορούμε να προσφέρουμε αγάπη και στον πλησίον μας.  Δίχως να αποσκοπούμε σε κάποιο όφελος,είτε αυτό είναι συναισθηματικό, είτε αυτό είναι υλικό.

Συνέχεια

Ποιοί κρύβονται πίσω από τους μακελάρηδες της ISIS…


Μια νέα τροπή προσλαμβάνουν οι  διασυνδέσεις των μακελάρηδων της ISIS στο βόρειο Ιράκ με το αμερικανικό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο μετά τις φωτογραφίες που διοχέτευσε στη δημοσιότητα η ίδια η οργάνωση προκειμένου να δείξει το… αληθινό της πρόσωπο. Λόγω αυτών των φωτογραφιών τα Μέσα Ενημέρωσης στις ΗΠΑ έχουν επικεντρώσει το ενδιαφέρον τους σε μία επίσκεψη στη Συρία του γερουσιαστή κ. John McCain, προεδρικού υποψήφιου των Ρεπουμπλικάνων στις προεδρικές εκλογές του 2008, «γεράκι» του Πενταγώνου, ακραίων πολιτικών αντιλήψεων και με στενές σχέσεις με το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, όπου συναντήθηκε, μεταξύ των άλλων, και με τις φατρίες των ανταρτών που πολεμούσαν το καθεστώς Άσαντ.

Σήμερα αποδείχθηκε ότι ο κ. John McCain συναντήθηκε με μία συγκεκριμένη ομάδα ανταρτών στη Συρία, η οποία σήμερα είναι γνωστή ως ΙSIS και δρα κατά κύριο λόγο στο βόρειο Ιράκ διαπράττοντας τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα. Αμέσως μετά τη συνάντηση ο γερουσιαστής της Αριζόνας μόλις επέστρεψε στις ΗΠΑ δήλωσε στο CNN:

Συνέχεια

Το Έγκλημα στο Παρίσι το διέπραξε το ISIS, το υπέγραψαν Ολάντ, Ομπάμα, Μέρκελ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε…


unnamedΗ πολιτική των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, της διάλυσης κρατών, του μοιράσματος και ξαναμοιράσματος του κόσμου για τα συμφέροντα των πολυεθνικών, οι κυβερνήσεις πλασιέ όπλων, αυτοί που έφεραν την καπιταλιστική κρίση, αυτοί που εξέθρεψαν την μουσουλμανική τρομοκρατία δίπλα στην επίσημη κρατική τρομοκρατία, έφεραν το φονικό μέσα στις καπιταλιστικές μητροπόλεις, και τώρα απαιτούν νέους τρομοκρατικούς πολέμους!    

Ο Γάλλος Πρόεδρος Ολάντ ακολούθησε το εγκληματικό πρότυπο του Ισπανού Ανθάρ!

Να πεταχτεί αυτός και η πολιτική του στον κάλαθο της ιστορίας: τα γαλλικά ιμπεριαλιστικά εγκλήματα σε Μέση Ανατολή και Αφρική (θυμίζουμε επέμβαση σε Μάλι, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Σομαλία, Λιβύη κλπ) έφεραν το έγκλημα στο Παρίσι.

Συνέχεια

Η Εποχή της Απόγνωσης: θερίζοντας τη θύελλα της δυτικής υποστήριξης στην εξτρεμιστική βία…


Του Chris Floyd (μετάφραση Σύλβια Βαρνάβα)


   Εμείς, η Δύση, ανατρέψαμε τον Σαντάμ με τη βία. Εμείς, ανατρέψαμε τον Καντάφι με τη βία. Προσπαθούμε να ανατρέψουμε τον Άσαντ με τη βία. Σκληρά καθεστώτα όλα – αλλά πολύ λιγότερο δρακόντεια από τη Σαουδική Αραβία που είναι σύμμαχός μας, και άλλες τυραννίες σε όλο τον κόσμο. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων; Μια κόλαση στη γη, μια κόλαση που μεγαλώνει όλο και περισσότερο και γίνεται πιο επιθετική από χρόνο σε χρόνο.

Χωρίς το αμερικανικό έγκλημα του επιθετικού πολέμου κατά του Ιράκ – ο οποίος, από τις μετρήσεις που προβάλλονται από τις ίδιες τις δυτικές κυβερνήσεις, άφησε πίσω του περισσότερους από ένα εκατομμύριο αθώους νεκρούς – δεν θα υπήρχε ISIS, ούτε «Αλ Κάιντα στο Ιράκ.» Χωρίς την χρηματοδότηση της Σαουδικής Αραβίας και της Δύσης και τον εξοπλισμό ενός κράματος εξτρεμιστικών σουνιτικών ομάδων σε ολόκληρη την Μέση Ανατολή, που χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα για να χτυπηθεί το Ιράν και οι σύμμαχοί του, δεν θα υπήρχε ISIS. Ας πάμε ακόμα πιο πίσω. Χωρίς την άμεση, εκτεταμένη και σκόπιμη δημιουργία από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους Σαουδάραβες συμμάχους της, μιας παγκόσμιας κίνησης ένοπλων σουνιτών εξτρεμιστών κατά τη διάρκεια των διοικήσεων του Κάρτερ και του Ρέιγκαν, δεν θα υπήρχε κανένας «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας», ούτε θα υπήρχαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι.

Συνέχεια