Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών: Οι μαθητευόμενοι μάγοι ολοκληρώνουν το έργο τους


ΛαπαβίτσαςΚ.Λαπαβίτσας

Μια ακόμη τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση βρίσκεται επί θύραις, τη φορά αυτή ως μέρος του τρίτου Μνημονίου και υπό την πολιτική αιγίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Πολύς λόγος γίνεται για την «τελική» πράξη του τραπεζικού δράματος που θα ανοίξει επιτέλους το δρόμο της ανάπτυξης. Τα πράγματα είναι δυστυχώς πολύ διαφορετικά.

Η νέα ανακεφαλαιοποίηση θα παγιοποιήσει την προβληματική κατάσταση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο παραμένει ο μέγας ασθενής της ελληνικής οικονομίας. Τα δύο πρώτα Μνημόνια άλλαξαν τα τραπεζικά πράγματα επί τα χείρω και φυσικά με σημαντικό δανειακό κόστος για τον ελληνικό λαό. Το τρίτο θα αποτελειώσει την καταστροφή.

Η ανακεφαλαιοποίηση βασίζεται σε μελέτη που μόλις δημοσιοποίησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία έτυχε μεγάλης προβολής από τα ελληνικά ΜΜΕ. Για τις τέσσερις ελληνικές «συστημικές» τράπεζες (Πειραιώς, Εθνική, Alpha και Eurobank), οι οποίες καλύπτουν το 90% του συστήματος, η μελέτη δείχνει ότι:

  1. Τον Ιούνιο του 2015 η ποιότητα των δανείων των «συστημικών» τραπεζών ήταν σημαντικά χειρότερη από το 2014. Κύριος λόγος της επιδείνωσης ήταν η εκ νέου αντιστροφή της πορείας της οικονομίας, η οποία ήταν ήδη σε τραγική κατάσταση. Η αύξηση των προβληματικών δανείων απαιτεί άμεσα 9,2 δις για την κάλυψή τους.
  2. Στη βάση αυτής της επιδείνωσης, εκτιμήθηκαν δύο σενάρια για την πιθανή πορεία των τραπεζών το 2015-17, το «βασικό» και το «κακό». Και τα δύο θεωρούν ότι θα υπάρξει ύφεση και πτώση των τιμών των ακινήτων (κατοικίες) το 2015-17. Η διαφορά τους είναι ότι το «κακό» υποθέτει πολύ χειρότερα μεγέθη από το «βασικό».
  3. Με το «βασικό» σενάριο οι τράπεζες θα χρειαστούν 4,4 δις για να αναπληρώσουν τις ζημίες και με το «κακό» 14,4 δις. Συγκεκριμένα, με το «βασικό» (και στρογγυλεύοντας) η Πειραιώς θα χρειαστεί κεφάλαιο 2,2 δις, η Εθνική 1,6 δις, η Alpha 0,3 δις και η Eurobank 0,3 δις. Με το «κακό» η Πειραιώς θα χρειαστεί κεφάλαιο 4,9 δις, η Εθνική 4,6 δις, η Alpha 2,7 δις και η Eurobank 2,1 δις.

Συνέχεια

Πομπηία


Πομπηία

«Οι τελευταίες μέρες της Πομπηίας» (το Grexit) ήταν το σάουντρακ των τελευταίων ημερών της κυβέρνησης Σαμαρά. Τώρα το Grexit

επανέρχεται, ως μια ειρωνική υπόμνηση του success story της κυβέρνησης Τσίπρα. Ξανά μανά το ίδιο ντεζαβού – πάει πάλι πίσω η δόση των δύο δισ. – φεύγει σαν το παπόρι απ’ την Περσία στ’ ανοιχτά της Κορινθίας, αφήνοντας τις υποχρεώσεις μας χαρμάνια. Δεν μας δίνουνε τα φράγκα, αν δεν τους δώσουμε τα σπίτια…

Μια ακόμα κορυφαία πολιτική στιγμή στη ζωή μας..!

Οκτώ χρόνια τώρα βρυχάται ο Βεζούβιος της κρίσης πάνω απ’ τις στέγες μας. Πέντε χρόνια τώρα λάβα των μνημονίων καίει τη χλωρίδα και την πανίδα μας, στάχτη και μπούρμπερη

οι εκατό δόσεις. Αν καθυστερήσεις μια μέρα (λέει η Τρόικα), τριάντα μέρες (λέει η κυβέρνηση), επιστρέφεις απ’ το Καθαρτήριο στην Κόλαση. Στάχτη και μπούρμπερη τα κόκκινα δάνεια, οι συντάξεις,

ακόμα και οι (ελληνικές) μπύρες, στάχτη, από τον ΕΝΦΙΑ του κ. Σαμαρά ως τους πλειστηριασμούς του κ. Τσίπρα! Πλην όμως, θαρρείτε,

Συνέχεια

»Μαρκεζίνηδες»: τότε και τώρα..


 

Σαράντα δύο χρόνια πριν, σε μιάν άλλη χούντα, ο τότε χουντάρχης διόριζε (1η Ιουνίου 1973) για »μπροστινό» τον Σπ. Μαρκεζίνη,
     ..έναν προσκυνημένο πολιτικούλη, που η μόνη του πιθανότητα να γίνει ποτέ
πρωθυπουργός ήταν αυτή.
Ακολούθησε μετά από πέντε μήνες το Πολυτεχνείο.

Σήμερα, σαράντα δύο χρόνια μετά, στην τωρινή χούντα της Ευρώπης των τοκογλύφων, ο αρχιχουντάρχης και αρχισακάτης στην ψυχή χερ Σόϊμπλε, διορίζει (εμπιστεύεται δηλαδή για »μπροστινό») περίπου τον ίδιο μήνα τον καινούργιο του »μαρκεζίνη»,
     ..τέταρτο ή πέμπτο σε μιά σειρά »μαρκεζίνων» από το 2010 μέχρι τώρα.

«Το Δουβλίνο ΙΙ δεν λειτουργεί»


H Σκα Κέλερ, Γερμανίδα ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομάδας των Πρασίνων

H Σκα Κέλερ, Γερμανίδα ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομάδας των Πρασίνων, συνοδευόμενη από στελέχη των Οικολόγων Πρασίνων και της Ευρωομάδας των Πρασίνων, επισκέφθηκε τη χώρα μας, αυτή τη φορά με κύριο θέμα στην ατζέντα των συναντήσεών της το μεταναστευτικό.

Για τον λόγο αυτόν, συναντήθηκε στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ με στελέχη του κόμματος και το Σάββατο επισκέφθηκε τη Λέσβο.

Συναντηθήκαμε μαζί της λίγο πριν από το ταξίδι της στο νησί.

Οι περισσότεροι φίλοι μου ήταν υπέρμαχοι της Ε.Ε., με σημαίες και κονκάρδες. Μετά την επιβολή του τρίτου Μνημονίου στην Ελλάδα, μία εβδομάδα μετά το δημοψήφισμα, κατάλαβαν πως πραγματικά πρόκειται για “πραξικόπημα” και απογοητεύτηκαν. Οχι γιατί το δέχτηκε ο Τσίπρας, αλλά με τον τρόπο που επιβλήθηκε. Ηταν ένα σοκ αυτό που συνέβη. Aυτό ήταν και η μεγαλύτερη νίκη του πρωθυπουργού σας.

«Στην Ε.Ε. υπάρχουν μηχανισμοί που μπορούν, αν τεθούν σε ισχύ, αφενός να αποσυμφορηθεί η Ελλάδα από τα συνεχή κύματα μεταναστών, αφετέρου οι άνθρωποι αυτοί να νιώσουν ότι υπάρχει ελπίδα. Υπάρχει, για παράδειγμα, η “humanitarian visa”, η οποία, δυστυχώς, αποφασίστηκε από την Ε.Ε. -και πολύ αργά μάλιστα- να δοθεί μόνο σε 20.000 πρόσφυγες. Ο αριθμός είναι ελάχιστος…» δήλωσε η Σκα Κέλερ στην «Εφ.Συν.».

Συνέχεια

Τι παιχνίδι παίζεται με τις καταγγελίες Πανούση;


Οι καταγγελίες του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη είναι συνταρακτικές και βροντώδεις…
Αρχικά αποκαλύπτουν όλο το πολυεδρικό και σκηνοθετημένο θέατρο της «τρομοκρατίας» και τα πολιτικά παιχνίδια αυτού του τελετουργικού τρομοκρατικού θεάματος (το αναλύουμε στο προηγούμενο κείμενό μας).
Οι «σοκαριστικές» καταγγελίες του υπουργού της πρώτης «αριστερής» κυβέρνησης αποκαλύπτουν ακόμα και τούτο:

Ότι και αυτές είναι μέρος του σκηνοθετημένου, διαπλεκόμενου θεάτρου της καθεστωτικής τρομοκρατίας…
Πιθανότατα εντάσσονται σε κάποιο πολιτικό σχέδιο το οποίο απορρέει από τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς του καθεστώτος, των διεθνών και εγχώριων «νταβάδων», συνακόλουθα και των αντίστοιχων μυστικών υπηρεσιών…

Ο χρόνος, ο χαρακτήρας και ο τρόπος των καταγγελιών Πανούση παραπέμπει σε στρατηγικό και τακτικό σχεδιασμό. Γεννά πολλά ερωτηματικά…

ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ; Αυτά τα γνώριζε ή τα ανακάλυψε ο Πανούσης από τότε που ήταν υπουργός. Γιατί σιώπησε, αυτός που κήρυττε το «αριστερό ήθος» (όταν ήταν υπουργός), με ένα άλλο «σχόλιο φωτιά», όπως το χαρακτήρισαν οι «νταβάδες» των ΜΜΕ.

«DANCE ME TO THE END OF LOVE»: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΚΡΕΜΑΤΟΡΙΩΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ…


Ένα τραγούδι κόντρα στη φρίκη του ναζισμού.

της Κατερίνας Δήμα
___________________________________________________

Είναι ένα τραγούδι που πολλοί απ’ όσους το άκουσαν το ερωτεύτηκαν ίσως περισσότερο κι απ’ τον άνθρωπο που του το αφιέρωσαν. Η μυσταγωγία της μελωδίας, η αισθαντικότητα των φωνών, η αναγλυφότητα των συναισθημάτων, ο κραδασμός των αισθήσεων, σε ταξιδεύουν τόσο μακριά απ’ τη λογική, τόσο βαθιά στο κέντρο του σύμπαντος της ανθρώπινης «ολότητας», αυτής της αίσθησης του αέναου, του ανέπαφου, του αμόλυντου, του αθάνατου, που σου υπόσχεται ο έρωτας, τόσο που σε κάνει να νιώθεις πως κανείς ποτέ δεν ανακάλυψε ούτε θα ανακαλύψει, δεν γεύτηκε ούτε θα γευτεί, δεν ρίγησε ούτε θα ριγήσει, δεν διαλύθηκε ούτε θα διαλυθεί για τον έρωτα όπως εσύ. Πως κανείς δεν ένιωσε αυτό το απόκοσμο χάδι, που άλλοτε μοιάζει ουρανός άλλοτε ανάσα της αβύσσου, άλλοτε φωτιά των αισθήσεων άλλοτε σκίρτημα θανάτου, τόσο έντονα όσο εσύ, τόσο έντονα όπως αυτό το τραγούδι σε κάνει να νιώθεις στο πετσί σου καθώς ξορκίζει το θάνατο, αφού κάθε έρωτας, κάθε οργασμός των αισθήσεων, είναι ένας μικρός θάνατος – και γι’ αυτό άλλωστε ο έρωτας αυτή η «ανδρόγυνος» οντότητα είναι η μόνη εν ζωή αθανασία, ο μόνος μάγος που μπορεί πάντα με το ίδιο, με αυτό το ένα και μοναδικό του ξόρκι, να νικάει το φθαρτό.

Συνέχεια

Σύγχρονοι ήρωες και ηρωίδες οι whistleblowers: Stephanie Gibaud: «Είμαι τυχερή που είμαι ζωντανή»…


Έχοντας πολεμήσει την UBS για 8 χρόνια, έχασα τα πάντα: την καριέρα μου, την υγεία μου, τα χρήματά μου, τους φίλους μου, την οικογένειά μου, την ιατροφαρμακευτική μου περίθαλψη, τις διακοπές μου, την σύνταξή μου. Για να μην αναφέρω τα παιδικά χρόνια των παιδιών μου.

της Stephanie Gibaud

Ο τίτλος της ημερίδας «Is tax justice possible?» (Είναι δυνατή η φορολογική δικαιοσύνη;), το ερώτημα πώς μια μειονότητα σφετερίζεται τον πλούτο και αυξάνει τις κοινωνικές αδικίες, είναι ένα θέμα ύψιστης σημασίας. Ειδικά για μένα, ως πληροφοριοδότρια (whistleblower).

Για όσους από εσάς δεν γνωρίζετε την ιστορία μου, είμαι αυτή που αποκάλυψε τις παράνομες πρακτικές της τράπεζας UBS, της πρώην εργοδότριας μου στη Γαλλία και στην Ελβετία, σχετικά με το φαινόμενο της φοροδιαφυγής και του ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Ξεκίνησα τον αγώνα το 2008 -και από τότε είναι ένας πόλεμος. Ίσως να θυμάστε ότι κανείς, ούτε τα μέσα ενημέρωσης, μιλούσαν για τη μαζική φοροδιαφυγή εκείνη την εποχή. Σήμερα στη Γαλλία, η UBS έχει παραπεμφθεί σε δίκη 4 φορές και πρέπει να καταβάλει το μεγαλύτερο πρόστιμο που επιβλήθηκε ποτέ, ύψους 1,1 δις ευρώ, στη Γαλλική Δικαιοσύνη. Το Υπουργείο Οικονομικών, θεωρεί ότι 19 δις ευρώ Γάλλων πολιτών έχουν «κρυφτεί» στην Ελβετία.

Συνέχεια