Έκθεση-σοκ ΟΟΣΑ: Χωρίς δουλειά 7 εκατ. Έλληνες πολίτες


Έκθεση-σοκ ΟΟΣΑ: Χωρίς δουλειά 7 εκατ. Έλληνες πολίτες

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΦΤΩΧΟΠΟΙΗΣΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ – 6 ΣΤΟΥΣ 10 ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 700 ΕΥΡΩ – ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Σε ένα άκρως επικίνδυνο μείγμα για την επιβίωση της χώρας αναδεικνύονται η ανεργία και η φτωχοποίηση που πλήττουν τους Έλληνες πολίτες, σύμφωνα με νέα στοιχεία που παρουσιάζει νέα έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) που δόθηκε στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, που δημοσιεύει σήμερα, Δευτέρα (09/11/2015) η εφημερίδα «Τα Νέα» ο πληθυσμός της Ελλάδας που δεν εργάζεται υπερβαίνει τα 7 εκατ. άτομα, με ολέθριες συνέπειες για τη βιωσιμότητα της οικονομίας.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ:

Συνέχεια

Πόσο κοστίζει μια αγκαλιά;


kartesios071115

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

«Πόσο κοστίζει ένα πιάτο φαΐ και μια αγκαλιά για τα προσφυγόπουλα; Δεν διεκδικούμε ούτε ένα ευρώ για τους ανθρώπους που πεθαίνουν στην αυλή μας, δεν κοστολογείται η ανθρώπινη ζωή».

Ο ίδιος, πριν περάσει εβδομάδα. «Άμεσα θα δημιουργηθούν 1.000 θέσεις κοινωνικής εργασίας στα νησιά που δέχονται τις προσφυγικές ροές, ενώ θα ζητήσουμε 380 εκατ. από τους θεσμούς της Ευρώπης προκειμένου να υλοποιηθεί ειδικό πρόγραμμα στήριξης της τοπικής οικονομίας σε κάθε νησί που υποδέχεται πρόσφυγες. Θα υλοποιηθούν τα έργα που προβλέπει το ΕΣΠΑ και οι πόροι που λείπουν (62 εκατ. ευρώ) θα καλυφτούν από τα συγχρηματοδοτούμενα του 2016. Δεσμεύομαι να θέσω θέμα ΦΠΑ για τα νησιά που δέχονται τις προσφυγικές ροές».

Πες μας, πόσο κοστίζει ένα πιάτο φαΐ και μια αγκαλιά; Ένα πνιγμένο όνειρο για τη ζωή; Μια μάνα που κλαίει για το παιδί που έχασε; Μια λαστιχένια ελπίδα; Ένα συναπάντημα με τον χάρο; Πες μας, πόσο κοστίζουν όλα αυτά; 1.000 θέσεις εργασίας κι έναν χαμηλό ΦΠΑ; Μήπως να βάλουμε και λίγο ΕΣΠΑ;

Συνέχεια

Βαλαβάνη:«Μαζικό πλυντήριο για χιλιάδες υποθέσεις μεγάλης φοροδιαφυγής το τρίτο Μνημόνιο»…


Σοβαρές καταγγελίες της πρώην αναπληρώτριας Υπουργού Οικονομικών για εξώφθαλμο «deal» μεταξύ τρόικας και ολιγαρχών με ρύθμιση που δίνει οριστικό συγχωροχάρτι σε τουλάχιστον 3.500 υποθέσεις μεγάλης φοροδιαφυγής και ξεπλένει…
συγκεκριμένα «αμαρτωλά» ΑΦΜ.

Η Νάντια Βαλαβάνη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Από τις 30.10.2015 τέθηκε σε ισχύ, όπως προβλέπεται στο βασικό νόμο του Μνημονίου 4336/14.8.2015, η αφαίρεση από το ΣΔΟΕ των ελεγκτικών αρμοδιοτήτων του για θέματα φορολογικής και τελωνειακής πολιτικής (λαθρεμπόριο) και η μεταφορά τους, μαζί με υποθέσεις του που αφορούν 3.500 ΑΦΜ, καθώς και τους 500 από τους 730 συνολικά ελεγκτές και διοικητικό προσωπικό του, στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων.

Αντίθετα, δεν υλοποιήθηκε ακόμα η πρόβλεψη του 4336/2015:

«Η αντιμετώπιση των υπόλοιπων υποθέσεων, που θα παραμείνουν στην Ε.Γ. του ΣΔΟΕ, θα καθοριστεί με νομοθετική ρύθμιση μέχρι τις 30.10.2015.» Είχα επισημάνει από την αρχή ότι, εκτός αν ανατραπεί η πρόβλεψη στο βασικό νόμο του μνημονίου, μένουν πίσω στο ΣΔΟΕ – στα ντουλάπια του, χωρίς πλέον δικαιώματα ελέγχου – περίπου 39.000 υποθέσεις, που αφορούν περισσότερα από 1.200.000 ΑΦΜ, από τις οποίες οι 12.500 παραγράφονται φέτος, ενώ οι υπόλοιπες μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια.

Συνέχεια

50 ? …


διαπίστωση 1η: η ζωή συνδυάζει ένα σωρό μετριότητες σε ένα συμπαγές πλαίσιο

διαπίστωση 2η: γνωρίζω πως το δυσκολότερο πράγμα σε τούτη τη ζωή είναι η αξιολόγησή της

μερικές φορές αναρωτιέμαι αν μπορώ να ξεχωρίσω ποιος προηγείται στη ζωή μου, η μουσική ή οι δυσκολίες;

συχνά ρωτάω τον εαυτό μου διάφορα πράγματα στα οποία δεν περιμένω απάντηση και δεν τον πιέζω να απαντήσει, αφού ωραίες είναι και οι ερωτήσεις, έτσι σκέτες…

bijoux-DJ-darkcloudsilver-ecouteurs-argent

μια από αυτές είναι πόση μουσική χωράει ένας χρόνος;

κάποτε ένας φίλος μου είπε «άνθρωποι σαν κι εσένα και στον ύπνο τους μουσική ακούν,μουσική σκέφτονται…», και η αλήθεια είναι πως τόσο οι ρεαλιστικοί ήχοι  όσο και η μουσική συχνά θα με πάρουν απ’ το χέρι και θα με οδηγήσουν σε συνειρμούς, περιπλανήσεις, δεσμεύσεις, ισορροπίες…

η ασταθής αίσθηση της ευζωίας δεν με έχει εγκαταλείψει…

από μικρή κρατάω κάτι σαν χρονολόγιο, εκεί όπου συνδέω τα γεγονότα της ζωής μου με τα βιβλία που διαβάζω,τις ταινίες που βλέπω, τη μουσική που ακούω…

έτσι, πρώτη φορά φέτος, αποφάσισα να προδοθώ, επέλεξα όμως μια καθώς πρέπει συμπεριφορά, την αλφαβητική, αλλά καθώς ποτέ δε θα απαλλαγώ από κάποια συμπλέγματα, άφησα ένα κενό…

 

Συνέχεια

Η γελοιότητα ενός πεντηκονταετούς νόμου, παράγωγου του αποκλεισμού, που κοστίζει στην Κούβα εκατομμύρια…


Πηγή: Granma
Jesús Jank Curbelo, φοιτητής δημοσιογραφίας
_____________________________________________________________________
Ένα πλοίο στο οποίο κυματίζει η σημαία οποιασδήποτε χώρας του κόσμου, δεν μπορεί να πιάσει βορειοαμερικανικό λιμάνι εάν έχει μαζί του έναν κουβανό ναυτικό. Για να είμαστε ακριβείς μπορεί, αρκεί να είναι διατεθειμένο να πληρώσει ένα ημερήσιο πρόστιμο 1.500 δολαρίων για κάθε κουβανό ναυτικό που έχει ναυτολογημένο στο πλήρωμά του, και στους οποίους επιπλέον, τους απαγορεύεται να βγουν στη στεριά.
Πρόκειται για έναν από τους πιο ανόητους νόμους που εμπεριέχει ο αποκλεισμός. Ένα νόμο που αυτή τι στιγμή εμποδίζει την Κούβα να εντάξει 500 κουβανούς ναυτικούς το μήνα, σε εμπορικά μπάρκα. Επιπλέον, το γεγονός ότι ένα πλοίο που αγκυροβολεί σε λιμάνι της Κούβας πρέπει να περιμένει το ελάχιστο 180 μέρες για να πιάσει βορειοαμερικανικό λιμάνι, είναι η αιτία που λογικά οδηγεί πολλά ξένα καράβια να μην είναι διατεθειμένα να έρθουν στη χώρα μας.
Έτσι, από τους 1.100 δυνατότητες ελλιμενισμού ετησίως που διαθέτει η χώρα μας για να αποδεχθεί γραμμές κρουαζιερόπλοιων, σήμερα, λόγω των επιδράσεων του αποκλεισμού, αξιοποιεί μόλις το 11%. Αυτό το γεγονός αντιπροσωπεύει για την Κούβα μια ετήσια απώλεια 149,5 εκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με τα στοιχεία που γνωστοποίησε ο Χουάν Κάρλος Γκονζάλες Σαμόρα, γενικός διευθυντής του Εταιρικού Ομίλου Ναυτιλιακών – Λιμενικών Μεταφορών.
Από τον αποκλεισμό, όπως εξήγησε ο Γκονζάλες, επηρεάζεται επίσης το έργο και άλλων μονάδων. Για παράδειγμα, οι ναυτιλιακοί πράκτορες που διαχειρίζονται τις ανάγκες των πλοίων στα λιμάνια, και απευθύνονται στις κουβανικές αρχές. Είναι λογικό, περισσότερα αγκυροβολημένα πλοία, περισσότερες ανάγκες. Και η απώλεια για τη χώρα, σχεδόν 2,2 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο.

Κατά τον ίδιο τρόπο, ο αποκλεισμός επηρεάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό τον λιμενικό τομέα στον κλάδο των επισκευών αλλά και της συντήρησης. Αντίστοιχα, σύμφωνα με τον Γκονζάλες, η ίδια περιοριστική πολιτική, απαγορεύει, για παράδειγμα, την πρόσβαση σε sites στο ιντερνέτ που παρέχουν επίκαιρη τεχνική πληροφόρηση. Αυτή η πληροφόρηση θα διευκόλυνε τις εργασίες επισκευών, ωστόσο θα πρέπει να την αποκτάμε μέσω τρίτων χωρών, πράγμα που απαιτεί χρόνο και καθυστερεί τις επισκεύες

Πέρα από όλα αυτά – κατέληξε με κατηγορηματικό τρόπο ο Γκονζάλες – οι εργαζόμενοι στο ναυτιλιακό – λιμενικό σύστημα, είμαστε διατεθειμένοι να αντισταθούμε άλλα 50 χρόνια στον αποκλεισμό αν θα ήταν αναγκαίο, χωρίς να παραδώσουμε ούτε ελάχιστο από την αξιοπρέπειά μας και χωρίς ποτέ να γονατίσουμε.
____________________________________________

Debtor’s Prison: Ίδιο περιεχόμενο με άλλη (ιδιωτικής πρωτοβουλίας) μορφή…


Του Αχιλλέα Γκριζιώτη

Το 1830 τρεις αμερικανικές πολιτείες καταργούν τις φυλακές οφειλετών, ανοίγοντας τον δρόμο για την γενική κατάργησή τους με Ομοσπονδιακό Νόμο το 1833. Την ίδια χρονιά στην αντίπερα πλευρά του Ατλαντικού, ο Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος Ντελακρουά φιλοτεχνεί ένα από τα πιο γνωστά του έργα «Η Ελευθερία οδηγεί το Λαό», εξυμνώντας την πάλη του γαλλικού λαού για την αποτίναξη της καταπίεσης. Επρόκειτο για μια περίοδο αναβρασμού και προοδευτικών αλλαγών σε όλο το δυτικό κόσμο. Πράγματι, η κατάργηση αυτών των φυλακών έδινε ανάσα σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που αδυνατούσαν να αποπληρώσουν πρόστιμα που τους είχαν επιβληθεί.

Σε αυτές οι κρατούμενοι, που ως επί το πλείστον ήταν φτωχοί άνθρωποι, εξαναγκάζονταν σε υποχρεωτική εργασία για να ξεπληρώσουν τα πρόστιμα που τους επιβάλλονταν από τα δικαστήρια, δεδομένου ότι ήταν δυσανάλογα υψηλά και ότι αδυνατούσαν να συγκεντρώσουν από εξωτερικές πηγές το απαιτούμενο ποσό.

Σήμερα, δεκατρείς αμερικανικές Πολιτείες έχουν επαναφέρει, με άλλη μορφή βέβαια, τις φυλακές οφειλετών ήδη από τη δεκαετία του 1970. Από αυτές, οι περισσότερες βρίσκονται στον παραδοσιακά συντηρητικό νότο, ενώ οι πιο ακραίες περιπτώσεις, εντοπίζονται στην Αλαμπάμα, την Τζόρτζια και το Μισισίπι.

Συνέχεια

Η Ουάσιγκτων προετοιμάζεται για τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο…


syriaΟ ανωτέρω τίτλος -που αξίζει τουλάχιστον μέρος της προσοχής την οποία επέτυχε η μακρόσυρτη «προβοκάτσια» Φίλη-Χρυσής Αυγής, για να κουκουλωθεί, με προπέτασμα χάβρας,  το ξεπούλημα 14 χρυσοφόρων αεροδρομίων και να ψηφισθεί η πρώτη γκιλοτίνα προαπαιτούμενων- στεγάζει σημαντικώτατο κείμενο, που υιοθετεί στην ιστοσελίδα του και συνιστά στους αναγνώστες του ο γνωστός μας Αμερικανός πολιτικός φιλόσοφος Πωλ Γκραιγκ Ρόμπερτς.

Πρόκειται για ένα πρότυπο παλιάς καλής αμερικανικής δημοσιογραφίας, φέρει την υπογραφή Πάτρικ Μάρτιν και δημοσιεύθηκε πρωτοτύπως στοWorld Socialist Web Site.

Η ανάγνωσή του δίνει ένα μέτρο ιεράρχησης και σχετικότητας

Μετάφραση: Μιχαήλ Στυλιανού 8/11/15

Συνέχεια