H ‘αόρατη’ φυλή Ινδιάνων που τρέχει μαραθώνιους σε ρυθμούς σπριντ!


Μέσα από το Bestseller «Βorn to run», που κυκλοφόρησε πρόσφατα και στα ελληνικά ο συγγραφέας του, Κρίστοφερ ΜακΝτούγκαλ ανακαλύπτει, μεταξύ των άλλων, καλά κρυμμένα μυστικά μίας φυλής υπεραθλητών

Η περιέργεια μπορεί να σκότωσε την γάτα έδωσε όμως και κάτι πολύ παραπάνω από απαντήσεις σε ερωτήματα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος. Στην προκειμένη περίπτωση ο Κρίστοφερ ΜακΝτούγκαλ, πρώην πολεμικός ανταποκριτής του Associated Press, αναρωτήθηκε «γιατί πονάει το πόδι μου» και για δώσει την απάντηση δεν άφησε τίποτα όρθιο. Ταξίδευσε στα επιστημονικά εργαστήρια του Χάρβαρντ και τις καυτές κοιλάδες της Βόρειας Αμερικής, όπου όλο και περισσότεροι δρομείς μεγάλων αποστάσεων ωθούν το σώμα τους στα όρια. Η ιστορία κορυφώνεται όταν οι κορυφαίοι υπερμαραθωνοδρόμοι του πλανήτη συναγωνίζονται τους Ταραουμάρα στον μεγαλύτερο αγώνα τρεξίματος που (δεν) είδε ποτέ ο κόσμος.

Όσα κατέγραψε έγιναν βιβλίο, το Born to run, το οποίο σε χρόνο ρεκόρ έγινε bestseller. Το βιβλίο που ο Telegraph χαρακτήρισε ως την βίβλο της κοινότητας του τρεξίματος, και που θα αποτελέσει την επόμενη ταινία του Μάθιου ΜακΚόναχι, κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες στα ελληνικά από την Key Books.

Με την άδεια του εκδοτικού οίκου το WE του news247 αναδημοσιεύει σήμερα μέρος του πρώτου κεφαλαίου αποκαλύπτοντας ελάχιστα από τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την φυλή Ταραουμάρα.

Συνέχεια

Ρένος Αποστολίδης, ο αντάρτης γραφιάς


Τον Οκτώβριο του 1950, ενώ ακόμα ακούγονται τα τελευταία σαλπίσματα των ηττημένων στρατιωτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, από τις Εκδόσεις της Εστίας κυκλοφορεί το βιβλίο με τον παράξενο τίτλο «Ρένου: Πυραμίδα 67». Ο συγγραφέας του Ρένος Αποστολίδης έχει προ δεκαμήνου απολυθεί των τάξεων του Εθνικού Στρατού και υπάγεται, ακόμα, στη δικαιοδοσία των Στρατοδικείων. Το βιβλίο είναι η πρώτη μαρτυρία που τυπώνεται για τον Εμφύλιο. Αποτελεί την άμεση καυτή καταγραφή ενός απλού στρατιώτη και όχι ένα εκ των υστέρων δικαιολογητικό απομνημόνευμα στρατηγού ή καπετάνιου. Πρόκειται για πρωτογενή πηγή ιστορίας.

Η «Πυραμίδα 67» – που οφείλει τον τίτλο της στη συγκεκριμένη οριοθετική πυραμίδα των ελληνοαλβανικών συνόρων – όπου η τελευταία κύρια πράξη του αιματηρού εμφυλίου δράματος- προκαλεί σάλο… Και αποσιωπάται. Καταγγέλλει τον ίδιο τον πόλεμο, τη μιλιταριστική αντίληψη και την εγκληματική της φύση, καθώς και τους εκατέρωθεν υπευθύνους σε μια εποχή που η θριαμβεύσασα Δεξιά δεν σηκώνει μύγα στο ματωμένο σπαθί της.

Εκτοτε η «Πυραμίδα 67» επανεκδόθηκε το 1968 και το 1995.

Σήμερα, μισόν και πλέον αιώνα από την πρώτη εκείνη έκδοση, η «K» ερωτά τον Ρένο…

– Πενήντα χρόνια λοιπόν από την «Πυραμίδα 67»…

– Αυτό το βιβλίο, αλλά και το βίωμα προσδιόρισαν τη μετέπειτα πορεία μου. Ο άνθρωπος είναι η Κόλασή του. Και μένα η Κόλασή μου είναι ο Εμφύλιος.

– Αυτή η Κόλαση προσδιορίζει και την οξύτητα της κριτικής που επί πέντε δεκαετίες ασκείτε;

– Η οξύτητά μου προσδιορίζεται από τους βασικούς κριτικούς άξονες του Ηρακλή Αποστολίδη, του πατέρα μου. Με τον οποίον δεν διαφώνησα ποτέ. Αλλά και από την ιστορία του πατέρα μου και της μάνας μου και την κατέναντι του πατέρα μου κοινωνική αδικία. Μια ζωή τον έβλεπα σκυμμένο δεκατέσσερις ώρες στο γραφείο του να δουλεύει και διαρκώς τα οικονομικά μας ήτανε τσίμα-τσίμα.

Εγώ είμαι ο εκδικητής του πατέρα μου, με τραύμα βαρύ που λέει: «Κερατάδες σε μένα θα το πληρώσετε». Κι ακόμη με διέπει αυτό.

Είναι όμως και το εντελώς προσωπικό από το οποίο προσδιορίζεται η οξύτητα της κριτικής μου. Ισοδύναμο. Είναι η αδικία που υφίσταμαι εγώ στο Βαρβάκειο. Ο Τόγκας, ο λαμπρός μαθηματικός, επειδή εγώ αρνούμαι να γραφτώ και να φορέσω στολή της Νεολέρας του Μεταξά -όπως υποτακτικά πράττουν όλοι οι συμμαθητές μου με εξαίρεση τον Κώστα Αξελό που ήταν πρόσκοπος- με ονομάζει «Το Στίγμα του Βαρβακείου».

Αυτά κατά βάσιν.

Συνέχεια

ΓΡΑΦΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΝΟΧΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ. ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ…


sonke-inexarchia-8-5-15-wm

Φώτο από in-exarchia


Στην Καθημερινή, αυτή τη φυλλάδα υγείας που είναι άξια μόνο για σκουπίζουμε τα ποπουδέλια μας μετά την εντερική κένωση, ένας τύπος που λέγεται Βατόπουλος, που ούτε γνωρίζω τι είναι(στη Βικιπαίδεια λέει ότι είναι υπεύθυνους του πολιτιστικού ρεπορτάζ της εφημερίδας υγείας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του  Συλλόγου «Φίλοι του κτήματος Τατοΐου») έγραψε 523 λέξεις για να μας πει ότι τα Εξάρχεια πρέπει να «αναβαθμιστούν» γιατί τα αναρχοκομμούνια της περιοχής βρομίζουν την το «γενετικό υλικό» των Εξαρχείων στο οποίο είναι εμποτισμένη η  «αθηναϊκότητα».

Μα σαν δεν ντρέπονται δηλαδή τα αναρχοκομμούνια να κολλούν αφίσες στους τοίχους; Δεν ντρέπονται να κάθονται σε πεζοδρόμια, εισόδους πολυκατοικιών, σε πεζούλια και πεζοδρόμους και να καταργούν την διάκριση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου χώρου και να πίνουν μπύρες ; Ντροπή και αίσχος. «Μόνο στα Εξάρχεια γίνονται αυτά» σύμφωνα με τον αρθρογράφο της φυλλάδας υγείας. Μόνο που ξεχνάει πως αυτά γίνονται και στον Πειραιά και στο Περιστέρι και στο Ηράκλειο και στο Γαλάτσι και γενικά όπου υπάρχει μεγάλη συγκέντρωση νέων ανθρώπων.

Σχολεία, εταιρείες, φροντιστήρια, σχολεία, κινηματογράφοι, επιχειρήσεις και πολυκατοικίες….ένας κόσμος ολόκληρος θέλει και ζει στα Εξάρχεια και περνάει ωραία και του αρέσουν τα Εξάρχεια ως έχουν. Ίσως ο κ. Βατόπουλος να αναφέρεται στις επιθέσεις που δέχονται πολυκατοικίες και μαγαζιά από τις κατασταλτικές δυνάμεις των ΜΑΤ και της ΔΙΑΣ. Ναι ναι, σπασμένες τζαμαρίες εισόδων πολυκατοικιών, σπασμένες τζαμαρίες μικρών επιχειρήσεων από το χέρι του νόμου, από τα ΜΑΤ. Κατά τα άλλα μια χαρά όμορφα περνούν οι κάτοικοι των Εξαρχείων, χάρη στην παρουσία του τόσο πολιτικοποιημένου κόσμου, χάρη στις εικαστικές παρεμβάσεις με τα γκραφίτι και κάθε άλλου είδους παρέμβασης, χάρη στους «βανδαλισμούς» τοίχων με μπογιές και χαρτί.

 

Συνέχεια

Σε λίγες ώρες η οριστική ρήξη της Καταλονίας με το Ισπανικό Κράτος…


αρχείο λήψης (35)

Πράγματι, το πρωί της Δευτέρας 9 Νοεμβρίου 2015 θα μείνει σίγουρα στην ιστορία καθώς είναι τότε που το Κοινοβούλιο της Καταλονίας θα ψηφίσει τη Διακήρυξη που σηματοδοτεί τη ρήξη της χώρας  με το Ισπανικό Κράτος!

Του Γιώργου Μητραλιά

Περιττό να πούμε ότι η ατμόσφαιρα που επικρατεί στη Μαδρίτη των επιγόνων του Φράνκο, της Μοναρχίας των Βουρβόνων και της Ιερής Συμμαχίας των νεοφιλελεύθερων κομμάτων του «νόμου και της τάξης» (Λαϊκό, Σοσιαλιστικό και Ciudadanos) είναι  κάτι περισσότερο από τεταμένη. Διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων στο γραφείο του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι και γαϊτανάκι «δραματικών δηλώσεων» ενάντια σε αυτό που σύσσωμα τα καθεστωτικά ΜΜΕ και το πολιτικό κατεστημένο αποκαλούν  «πραξικόπημα» της πλειοψηφίας της καταλανικής Βουλής. Και φυσικά, ελάχιστα καλυμμένες απειλές ενάντια στους… «στασιαστές» που πρέπει οπωσδήποτε να υποταγούν. Όπως για παράδειγμα εκείνη του πρώην ισχυρού άνδρα του Σοσιαλιστικού Εργατικού κόμματος και μακροβιότερου αντιπροέδρου ισπανικών κυβερνήσεων Αλφόνσο Γκέρα που παροτρύνει τον πρωθυπουργό Ραχόι να σωφρονίσει τους «Καταλανούς στασιαστές» με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το έκανε το ισπανικό Κράτος πριν από 81 χρόνια!…

Συνέχεια

ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ;


του ΝΙΚΟΥ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ

Εγχώριοι ενεργειακοί πόροι, και ενεργειακή εξάρτηση  

Συνολικά, οι ενεργειακές ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας μας, καλύπτονται από Πετρέλαιο, φυσικό αέριο , Ηλεκτρική Ενέργεια

-Η Ελλάδα διαθέτει εγχώριους πόρους (λιγνίτες, υδρογονάνθρακες- με ελάχιστα ως σήμερα αποθέματα βασικά στην περιοχή Θάσου, Ανανεώσιμες μορφές ενέργειας (πχ υδροηλεκτρικές μονάδες, αιολικά και ηλιακά πάρκα, γεωθερμικά πεδία, βιοκαύσιμα κλπ) που συνολικά, σε μικρό βαθμό μπορούν να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας, δηλαδή την οικιακή κατανάλωση (όπως κλιματισμός, μαγειρική), τις μεταφορές, τις ανάγκες επιχειρήσεων και βιομηχανίας). Βεβαίως παρά την μη επάρκειά τους, για πολλές δεκαετίες και ως σήμερα δεν έχει προκύψει κάποιο πρόβλημα εξασφάλισής τους.

Με βάση επίσημα στοιχεία, όπως πχ της έκθεσης «European Economy» της european commission, ο βαθμός εξάρτησης της χώρας μας είναι περίπου στο 100% για πετρέλαιο ολοκληρωτικά δηλαδή 100% σε φυσικό αέριο και ελάχιστη σε στερεά καύσιμα(λιγνίτες). Μεσοσταθμικό ποσοστό εξάρτησης γύρω στο 70%, σχετικά μειούμενο τα τελευταία χρόνια.

Όσον αφορά την ενεργειακή κατανάλωση στη χώρα μας, επίσης το 70% περίπου καλύπτεται από πετρελαιοειδή.

Κρίσιμα ερωτήματα

Ένα κρίσιμο ερώτημα που ζητά απάντηση είναι το εξής: Σε περίπτωση που προκύψει θέμα εξόδου μας από Ευρωζώνη, είτε με επιδίωξη άλλων(πχ Γερμανών) είτε με πρωτοβουλία της Ελλάδας, θα υπάρξουν προβλήματα και ποια;

Στη συνέχεια διερευνώνται τα εξής ερωτήματα:

Πρώτον υπάρχουν χώρες και πηγές προμήθειας μας για τις αναγκαίες ποσότητες σε καύσιμα(πετρέλαια και φυσικό αέριο) και δεύτερο ποιες είναι οι αντίστοιχες χρηματοδοτικές ανάγκες.

Ως προς την προμήθεια, δεν υπήρξε ποτέ ως σήμερα από ότι γνωρίζουμε πρόβλημα προμήθειας εκτός ενός μικρού προβλήματος τη χρονιά έντασης στις Ρωσοουκρανικές σχέσεις που δημιούργησε πρόβλημα στην ελεύθερη μεταφορά του Ρώσικου φυσικού αέριου, όσον αφορά όμως τις χρηματοδοτικές ανάγκες, είναι σημαντικές διότι τα καύσιμα αποτελούν ένα μεγάλο μέρος των εισαγωγών μας.

Τα καύσιμα είναι ένα αγαθό κρίσιμης σημασίας για την οικονομία μας, αφού οι εισαγωγές τους αντιπροσωπεύουν ένα πολύ μεγάλο μέρος, και έχουν φθάσει περίπου στο 35% των συνολικών εισαγωγών αγαθών στην Ελλάδα τα τελευταία έτη (πχ το 2014).

Συνέχεια

οι σεΐχηδες και το πετρέλαιο


Τα τύμπανα που ανάγγελναν την κατάρρευση του ρωσικού καπιταλισμού εξαιτίας του συνδυασμού του εμπάργκο και της μεγάλης πτώσης των τιμών του πετρελαίου δεν ακούγονται πια. Πράγματι η Μόσχα είχε ζημιά απ’ αυτά· όμως φαίνεται ως τώρα ότι μπορεί να την διαχειριστεί. Υπάρχει όμως κάποιο άλλο κράτος, που έπαιξε και παίζει βασικό ρόλο στην μείωση των πετρελαϊκών τιμών, ίσως όμως δεν μπορεί να διαχειριστεί τις συνέπειες των παγκόσμιων ανακατατάξεων στους υδρογονάνθρακες, που στρέφονται εναντίον του.

Πρόκειται για την σαουδική αραβία.Σίγουρα το Ριάντ δεν έχει χαρεί με τη διεθνή “νομιμοποίηση” του ιρανικού καθεστώτος. Δεν έχει χαρεί, επίσης, για την αυξανόμενη άντληση σχιστολιθικού πετρελαίου στις ηπα, και την διαγραφόμενη αυτονόμηση των πετρελαϊκών αναγκών των ηπα απ’ την αραβική χερσόνησο και τον ο.π.ε.κ. γενικά.

Στοιχεία του αμερικανικού κράτους δείχνουν ότι οι αμερικανικές πετρελαϊκές εισαγωγές απ’ τα κράτη μέλη του ο.π.ε.κ. έχουν πέσει στο χαμηλότερο επίπεδο απ’ το 1987. Συνέχεια

Η σκέψη του Καστοριάδη σήμερα…


castoriadis cornelius3

Μια δεκαετία μετά το θάνατο του Καστοριάδη, η σκέψη του έρχεται στο προσκήνιο, όχι σαν ευφάνταστο όραμα ή μια ανεφάρμοστη πρόταση αλλά ίσως σαν τη μοναδική πολιτική θεωρία που μας δίνει τη δυνατότητα να διαυγάσουμε και να κατανοήσουμε τη σημερινή πραγματικότητα.
Ας ακολουθήσουμε τη σκέψη του φιλοσόφου σε τρία βασικά στοιχεία της που αφορούν: το άτομο μέσα στο κοινωνικοϊστορικό γίγνεσθαι, τα νέα νοήματα και τις νέες σημασίες σε σχέση με το πρόταγμα της αυτονομίας και τέλος, τη διάλυση των θεσμισμένων λειτουργιών που κατά κάποιο τρόπο εξέφρασε εκτός των άλλων και την κρίση του προτάγματος της αυτονομίας.
Από την ιδιοφυή σύλληψη του Καστοριάδη περί της ανυπαρξίας αντίθεσης ατόμου-κοινωνίας εμπνεόμαστε για να δούμε την πορεία αυτού του ατόμου τον τελευταίο μισό αιώνα μέσα στην κοινωνία και μέσα στον κοινωνικοϊστορικό χρόνο.

Συνέχεια