Τα χρόνια της υπεξαίρεσης


john-kay

Στις αρχές του μήνα, ο Βρετανός καθηγητής Οικονομικών Τζον Κέι (London School of Economics, St John’s College, Οξφόρδη, British Academy), δημοσίευσε ένα άρθρο στον ιστότοπο Project Syndicate, όπου μας παρουσίασε ορισμένες έννοιες σχετικές με την υπεξαίρεση, την ιδιοποίηση, δηλαδή,  από κάποιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ξένης περιουσίας, της οποίας του είχε ανατεθεί η φύλαξη.

Μία είναι ο όρος «bezzle» – εκ του «embezzlement» (υπεξαίρεση) – επινόημα του διαπρεπούς οικονομολόγου Τζον Κένεθ Γλάλμπρεϊθ (1908-2006), πατέρα του πιο γνωστού ίσως στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, συμβούλου του τέως υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη. Ο όρος θα μπορούσε να αποδοθεί μία απογραφή υπεξαιρέσεων που δεν έχουν ανακαλυφθεί. «Εβδομάδες, μήνες, ή και χρόνια μπορούν να μεσολαβήσουν από τη διάπραξη του εγκλήματος και την ανακάλυψή του», έγραφε ο Γκάλμπρεϊθ. «Αυτή είναι η περίοδος, παρεμπιπτόντως, κατά την οποία ο υπεξαιρών αποκομίζει το κέρδος του και ο άνθρωπος που έχει υποστεί την υπεξαίρεση δεν αισθάνεται κάποια απώλεια. Υπάρχει μια καθαρή αύξηση ψυχικού πλούτου». Αυτήν την αύξηση, ονόμαζε «bezzle» ο Γλάλμπρεϊθ.

Συνέχεια

Εγκυρότητα, ακρίβεια και πάθος


«Agora»

Επιχείρησε να αποτυπώσει σε ένα ντοκιμαντέρ την κρίση στην Ελλάδα και τα αποτελέσματά της σε όλο το φάσμα της κοινωνίας. Κι αυτό απέφερε για τον ίδιο ακόμα ένα βραβείο. Ο λόγος για τον Γιώργο Αυγερόπουλο και την ταινία του «Agora» για την οποία θα του απονεμηθεί το φετινό Ειδικό Βραβείο Κριτικής Δημοσιογραφίας από το γερμανικό Ιδρυμα Οτο Μπρένερ. Πρόκειται για ένα ξεχωριστό βραβείο που απονέμεται σε Γερμανούς αλλά και ξένους δημοσιογράφους για «εξέχουσες, εξαιρετικές αναλύσεις στην κατηγορία “Αποψη, ερμηνεία, σχόλιο” που δημοσιεύτηκαν σε γερμανικά ΜΜΕ».

Το «Agora», μεταδόθηκε στη Γερμανία από τη δημόσια τηλεόραση WDR ενώ προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Μονάχου DOK.FEST καθώς και σε ειδικές προβολές σε άλλες γερμανικές πόλεις όπως: Βερολίνο, Λιψία, Μίνστερ, Ουλμ και επιχειρεί μια ενδελεχή ανασκόπηση της ελληνικής κρίσης από τα πρώτα στάδιά της, ενώ παρακολουθεί σε βάθος χρόνου τον αντίκτυπό της στην ελληνική κοινωνία: η ραγδαία φτωχοποίηση των πολιτών, η άνοδος του φασισμού και η ανάδυση των κινημάτων αλληλεγγύης μπαίνουν κάτω από το μικροσκόπιο της μακροχρόνιας παρατήρησης και τεκμηρίωσης του Γιώργου Αυγερόπουλου.

Συνέχεια

Καζαντζάκης: Ποιος είναι τελικά “Ο Φτωχούλης του Θεού”


Σε ένα παλαιοπωλείο στην Αθήνα, έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη με τίτλο “Ο φτωχούλης του Θεού” και καθώς βρισκόμουν σε αναζήτηση βιβλίου εκείνη την περίοδο, αποφάσισα να δώσω τα 6 ευρώ που απαιτούνταν για την αγορά του. Το βρήκα μάλιστα ρομαντικό, σε ένα παλαιοπωλείο, κατά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές μου στην Αθήνα, να πέσει στα χέρια μου ένα άγνωστο σε μένα βιβλίο από τον πιο αγαπημένο μου συγγραφέα. Έχοντας διαβάσει ήδη τα πιο γνωστά του μυθιστορήματα, σκέφτηκα, πως θα ήταν τουλάχιστον ενδιαφέρον να διαβάσω και ένα ακόμα βιβλίο του.

Αρχικά να πω ότι λατρεύω τον τρόπο γραφής του Καζαντζάκη, σε μια μόνο παράγραφο του μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λεξιλογίου, προσδίδοντας σαφήνεια και “καθαρότητα” σε κάθε μία πρόταση και χαρίζοντας με μοναδικό τρόπο την ατμόσφαιρα της ιστορίας του στον αναγνώστη. Θεωρώ ότι είναι ίσως ο πιο ταλαντούχος Έλληνας λογοτέχνης,  ένας εξαιρετικός λεξιπλάστης και μοναδικός λογοπλάνος. Στο βιογραφικό του έχει να μετρά πολλά βιβλία, πολλές μεταφράσεις, ανάμεσά τους και την εξαιρετική μετάφραση που έκανε στην Οδύσσεια.

Συνέχεια

«Φεγγάρι, άστρα, δέντρα, νύχτα μαύρη, εσείς που τόσο αγάπησε, ο Καζαντζάκης σας δεν υπάρχει πια»


 
Σαν σήμερα η αναχώρησή του


Με θαρρούν λόγιο, διανοούμενο, γραφιά. Και δεν είμαι τίποτε απ’ αυτά. Τα δάχτυλά μου, όταν γράφω, δεν μελανώνουνται, αιματώνουνται.

Θαρρώ δεν είμαι παρά τούτο: μια απροσκύνητη ψυχή.

Mε τα λόγια τούτα περιέγραψε στα 1950 τον εαυτό του Νίκος Καζαντζάκης. Μια απροσκύνητη ψυχή! Αυτό άλλωστε είναι το μήνυμα που έδωσε μέσα από όλα τα έργα του. Μια απροσκύνητη ψυχή που ακόμα και μόνη της στον κόσμο, στους αιώνες, σε όλες τις διαστάσεις, μπορεί να παλεύει, να μάχεται. Μόνη, για να αλλάξει τον κόσμο και να κάνει το χρέος της. Σαν τον Καπετάν Μιχάλη. Μόνος στα βουνά, να νιώθει το αίμα να τρέχει απ’ τις πληγές, αλλά να μην παραδίδεται. Και να μην παραδίδεται ξέροντας ότι έτσι μόνο ο θάνατος του μένει. Μια απροσκύνητη ψυχή που νικά και το θάνατο, γιατί δεν σκιάζεται, δε λογίζει το τέλος. Γιατί δεν υπάρχει τέλος, στη λογική του αγώνα, όπως μας διδάσκει ο Νίκος Καζαντζάκης.

Όπως δεν υπάρχει τέλος για τον Νίκο Καζαντζάκη, κι ας έφυγε μια μέρα σαν σήμερα, πριν από 58 χρόνια. Κείνη τη νύκτα της 26ης Οκτωβρίου 1957 στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, που ο Νίκος Καζαντζάκης παράτησε την πένα, σταμάτησε να γράφει, έκανε ένα αιώνιο συμβόλαιο με τις σκέψεις και τις ψυχές των ανθρώπων. Κείνων των ανθρώπων που δεν λογιάζουν αν θα είναι νικητές ή νικημένοι, αλλά ξέρουν ότι έχουν χρέος να πολεμούν. Που ξέρουν ότι θα πρέπει να ανέβουν τον Γολγοθά για να έχουν την πιθανότητα να είναι νικητές. Κι αφού σπάσουν πολλά κεφάλια στα σίδερα, μέχρι να λυγίσουν.

Η νύχτα του θανάτου

Ήταν 10:20′ το βράδυ όταν ο Νίκος Καζαντζάκης άφηνε την τελευταία του πνοή στην Πανεπιστημιακή Κλινική του Freiburg της Γερμανίας. Η Ελένη ήταν στο πλάι του, έζησε την αγωνία και τη λύτρωση. Τα τελευταία λόγια του ήταν: «Διψώ! Διψώ». Τόσους ωκεανούς είχε αγναντέψει ο Οδυσσέας μα δεν είχε ξεδιψάσει.

Συνέχεια

Ο Αλέξης Τσίπρας δίνει μάχη και για τους πρόσφυγες


Merkel Tsipras

Συνεχίζει να δίνει μάχες στις Βρυξέλλες ο Αλέξης Τσίπρας, αφού είναι πολύ μαχητικός. Αυτή τη φορά, ο Αλέξης Τσίπρας δίνει μάχες για τους πρόσφυγες, αφού…
τους Έλληνες τους τακτοποίησε μια χαρά και δεν έχουν ανάγκη.

Ο Αλεξης Τσίπρας δέχεται πιέσεις, ώστε η Ελλάδα να κρατάει περισσότερους πρόσφυγες.
Η Άνγκελα Μέρκελ πίεσε τον Αλέξη Τσίπρα να κρατάει τους πρόσφυγες στην Ελλάδα αλλά ο Αλέξης Τσίπρας της είπε πως εδώ δεν μπορεί να κρατήσει τους Έλληνες στην Ελλάδα, οπότε πώς να κρατήσει τους πρόσφυγες;

Είναι χαρακτηριστικό πως οι πρόσφυγες από την Συρία που φτάνουν στην χώρα μας δηλώνουν πως, αν δεν καταφέρουν να πάνε στην Γερμανία, προτιμούν να επιστρέψουν στη Συρία και να χάσουν τα κεφάλια τους από τους τζιχαντιστές, παρά να μείνουν στην Ελλάδα.

Συνέχεια

Calle 13- Multi Viral, ένα πολιτικό τραγούδι με τον Julian Assange, την Kamilya Jubran, τον Tom Morello…


Τον Νοέμβριο του 2013 οι Calle 13 δημοσίευσαν το Multi_Viral στο οποίο συμμετέχουν ο ιδρυτής των WikiLeaks Julian Assange (μέσα από την απομόνωση στην πρεσβεία του Ισημερινού στο Λονδίνο), η Παλαιστίνια τραγουδίστρια Kamilya Jubran στα φωνητικά και ο Tom Morello (κιθαρίστας τω Rage Against the Machine) στην κιθάρα.

Το βίντεο κλιπ γυρίστηκε στη Βηθλεέμ της Παλαιστίνης (Σκηνοθεσία: Kacho López, Παραγωγή : Zapatero Filmes) και έχει αναφορές εκτός από το Παλαιστινιακό, στα κινήματα «Yo Soy 132″, «Movimiento 15-M» και «Occupy Wall Street»


Από:

http://www.hitandrun.gr/calle-13-multi-viral-ena-politiko-tragoudi-me-ton-julian-assange-tin-kamilya-jubran-ton-tom-morello/

Η ΣΥΝΤΟΜΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥ ΕΒΑΡΙΣΤ ΓΚΑΛΟΥΑ…


variste-galois-3

Στις 25 Οκτωβρίου 1811, στο Μπουρ λα Ρεν, ένα μικρό χωριό στις παρυφές του Παρισιού γεννήθηκε μια ιδιοφυΐα. Το όνομα αυτού Εβαρίστ Γκαλουα.

Ο πατέρας του Νικολά – Γκαμπριέλ, δήμαρχος του χωριού, ήταν δημοκρατικός και ηγέτης του κόμματος των Φιλελευθέρων, με κεντρική πολιτική στόχευση την κατάργηση της Μοναρχίας.

Η μητέρα του Αντελαΐντ Μαρί έχοντας μεγάλη άνεση στη χρήση της λατινικής γλώσσας, μετέδωσε στον Εβαρίστ την κλασσική παιδεία.

Μέχρι δώδεκα ετων ο Γκαλουά διδάσκεται στο σπίτι του από την μητέρα του. Ύστερα ξεκινάει να παρακολουθεί μαθήματα στο προπαράσκεαστικό κολέγιο της Ρενς. Οι σπουδαστές μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του Γκαλουά αρνήθηκαν να ψάλλουν στο παρεκκλήσι του σχολείου, με αποτέλεσμα την αποβολή εκατό μαθητών.

Στα πρώτα χρόνια φοίτησης βραβεύεται για τις επιδόσεις του στα Λατινικά, όμως το σχολείο επιμένει να επαναλάβει τα μαθήματα του. Παραμένει ένας από τους καλύτερους μαθητές, βραβεύεται ξανά αλλά πλήττει. Κάπως έτσι στρέφει το ενδιαφέρον του στα μαθηματικά. Οι εξαιρετικές μαθηματικές του ικανότητες αποκαλύφθηκαν αμέσως. Ο καθηγητής του M. Vernier προτείνει να αποσυρθεί από την τάξη της ρητορικής και να σπουδάσει μόνο την επιστήμη των Μαθηματικών για την οποία έχει πλέον τόσο μεγάλο πάθος.

Συνέχεια