Μόνη πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια…


Μόνη πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια

Εκεί που η αθωότητα γύριζε μαζί μας στην παιδική χαρά

Στα παγωτά με τη γλύκα που δεν κουράζει

Στο κρυφτό και το κυνηγητό που ο άνεμος σε ανέβαζε ψηλά

Και τα κόκκινα μαγούλα σου έδειχναν ότι αναπνέεις ζωντανά

Μόνη πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια

Που η βρωμιά και η ξεφτίλα δεν είχε όνομα

Χανόταν στο πέρασμα της μέρας

Χωρίς να σε αγγίζει η ανύπαρκτη μυρωδιά της και την περιφρονούσες

Σαν ανίδεο εράστη επι πληρωμή

Μονή πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια

Ίσως είναι και το μόνο καταφύγιο

Στη θύελλα των ημερών και το μουντό καιρό

Μην τα περιφρονούμε

Ας τα αφήσουμε να αναβιώνουν

Ας πάρουμε μια τζουρα

Ίσως έτσι για λίγο δεν νιώσουμε τόσο μικροί και φτηνοί.

Παρά μικροί πρίγκιπες και όμορφες νεράιδες.

Μόνη πατρίδα τα παιδικά μας χρόνια…


Aπό:

http://etcetaira.blogspot.gr/2014/10/blog-post_20.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s