Διάλογος με έναν ψυχοπαθή…


καθομαι στο γραφειο με ανοιχτο τον υπολογιστη και μπαινει ενας τροφιμος για να μου ζητησει τα φαρμακα του που ειχε ξεχασει πως τα ηπιε. περναει η εικονα του νεκρου παιδιου στην παραλια και ακολουθει ο παρακατω διαλογος.
-τι ειναι αυτο?
-ενα παιδι
-γιατι δεν το σηκωνουν? θα πνιγει
-εχει πνιγει
-η μαμα του που ειναι?
-δεν ξερω
-να την βαλουν φυλακη. δεν προσεξε το παιδι
-δεν φταιει η μαμα του. το εβαλε σε μια βαρκα για να το σωσει απο τον πολεμο αλλα για αυτες τις βαρκες δεν υπαρχει λιμανι
-γιατι δεν υπαρχει λιμανι?
-γιατι οι χωρες που δεν εχουν πολεμο δεν τους θελουν
-προσφυγες ειναι δηλαδη?
-προσφυγες
-ακουσε μαρια μου…
-δεν με λενε μαρια βρε γιαννη
-δεν εχει σημασια. τυχαιο ειναι το ονομα σου. τυχαιο και που δεν ζεις στον πολεμο.
αυτοι που δεν θελουν τους προσφυγες ειναι καταραμενοι
-δεν προκειται να αλλαξουν
-η γη δεν ανηκει σε κανεναν. οι ανθρωποι δεν εδωσαν γη σε αυτο το παιδι για να περπατησει αλλα η γη του εδωσε μια γωνια για να πεθανει. το χωμα δεν κανει διακρισεις. τους δεχεται ολους. ασπρους μαυρους κιτρινους…ολους
-πιστευεις οτι ξεκουραστηκε?
-φυσικα. κοιμαται μπρουμυτα για να μην βλεπει τους ανθρωπους
-πηγαινε στο κρεβατι σου να ξαπλωσεις. ειναι μεσημερι
-μην με διωχνεις οταν συζηταμε
-δεν αντεχω να συζηταω αλλο
-αν δεν αντεχεις να πας στον πρωθυπουργο και να του πεις οτι τους θελουμε τους προσφυγες. να τους φερουν εδω. εχουμε χωρο. εγω θα ξαπλωσω κοντα στον τοιχο και χωραει να κοιμηθει και αλλος ενας στο κρεβατι μου. και το φαι πολυ ειναι. φτανει για ολους. ετσι να του πεις. τα παιδια δεν κανει να πεθαινουν. θα του το πεις?
-δεν μπορω να του το πω αλλα θα το πω σε πολλους ανθρωπους σε λιγο
-θα πας σε πλατεια να βγαλεις λογο?
-καπως ετσι!
-να τους πεις να τα αγαπανε τα παιδια
-θα τους το πω
-και να μου φερεις τα φαρμακα μου

συζητηση με εναν τρελο
ειναι στο κρεβατι του και κλαιει. δεν ζηταει πια τα φαρμακα του. εχει μαζευτει κοντα κοντα στον τοιχο και μονολογει… τι ενας της ειπα; αν μαζευτω πιο πολυ, και δυο χωρανε.

________________________________________

Από:

https://redship.wordpress.com/2015/09/04/

«…στο μπόι σου παίρνει μέτρο η ανθρωπιά και η τέχνη…»


Manos_Katrakis

Τριάντα ένα χρόνια από το θάνατο του Μάνου Κατράκη

«Σύντροφε Μάνο, κρητικόπουλο, Ερωτόκριτέ μας άξιε γιε της Ρωμιοσύνης

Ερωτας είσαι και ομορφιά και λεβεντιά και αγάπη

στο μπόι σου παίρνει μέτρο η ανθρωπιά και η τέχνη

μες στη φωνή σου ακέριος ο λαός βρίσκει την πιο σωστή φωνή του

μες στη φωνή σου πέντε αηδόνια, τρεις αητοί κι ένα λιοντάρι δένουν τη φιλία του κόσμου.

Σύντροφε Μάνο εσένανε σου πρέπουν αψηλόκορφοι ύμνοι σαν τον πάππο σου τον ψηλορείτη…»

Κάθε φορά που θέλει κάποιος να μιλήσει για τον Μάνο Κατράκη , αυτοί οι στίχοι του Γιάννη Ρίτσου έρχονται και διεκδικούν την πρώτη θέση στη σκιαγράφηση αυτής της πολυδιάστατης προσωπικότητας, διεκδικούν την πρώτη θέση για να μνημονεύσουν τον άνθρωπο, τον αγωνιστή και καλλιτέχνη, που πάντα βρίσκεται στην καρδιά και στη μνήμη μας, κι ας έχουν περάσει 28 χρόνια από τότε που έφυγε (2/9/1984). Τα λόγια αυτά του Ρίτσου ήταν το δώρο του για τον εορτασμό των 50 χρόνων στο Θέατρο του Μάνου Κατράκη , με τον οποίο πρώτα απ” όλα μοιράστηκαν τα βάσανα της εξορίας, στη συνέχεια βρέθηκαν πλάι – πλάι στους αγώνες για την ειρήνη και το σοσιαλισμό, χτίζοντας έτσι μια βαθιά φιλία.

«Αν ο Μάνος Κατράκης μεσουρανούσε στη θεατρική ζωή του τόπου μας, δεν το χρωστάει μονάχα στο λεβέντικο παράστημα και στο συναρπαστικό φωνητικό όργανο, μα στην απόλυτη ψυχική του αφοσίωση στην Τέχνη» επισημαίνει ο κορυφαίος σκηνοθέτης και συγγραφέας Αλέξης Σολομός, προλογίζοντας το λεύκωμα που κυκλοφορεί από τη «Σύγχρονη Εποχή» με τίτλο «Μάνος Κατράκης (Στη ζωή, στη σκηνή και την οθόνη)». Και συνεχίζει ο Αλέξης Σολομός: «Δίχως συμφεροντολογικά κίνητρα, δίχως συμβιβασμούς και αυτοθαυμασμούς, μας πρόσφερε παραστάσεις με πνευματικό μήνυμα, πατριωτικό αίσθημα και ανθρώπινη πνοή. Οσο παράξενο κι αν φαίνεται, η «υποκριτική τέχνη» δε στηρίζεται στην υποκρισία, αλλά στην ψυχική ειλικρίνεια. Και την ειλικρίνεια αυτή – που χαρακτήριζε τον Κατράκη σαν ηθοποιό και σαν άνθρωπο – τη συνδυάζω με κάτι που μου είπε, όταν ετοιμάζαμε μια παράσταση: «Θα προτιμούσα να μην τονίσω τη φράση αυτή όπως τη θέλεις, γιατί, αν την πω έτσι, δε θα είμαι εγώ»»…

Συνέχεια

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ: «ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΙΕΞΑΓΟΝΤΑΙ ΚΑΤ’ ΕΝΤΟΛΗΝ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ!»*


Tον περασμένο Ιούνιο, μία ανεξάρτητη Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, που συστάθηκε με πρωτοβουλία της προέδρου της Βουλής, Ζωής Κωνσταντοπούλου, ανακοίνωσε επίσημα στη δημοσιότητα τη προκαταρκτική έκθεση σχετικά με τη νομιμότητα και τη βιωσιμότητα του εξωτερικού Χρέους της χώρας μας.

Τα στοιχεία που αναφέρονται σε αυτή την έκθεση είναι τουλάχιστον σοκαριστικά για όποιον τη διαβάσει, είτε τα υποψιαζόταν είτε όχι.

Σύμφωνα με την Επιτροπή Αλήθειας λοιπόν, το εξωτερικό Χρέος της χώρας όχι μόνο δεν είναι βιώσιμο, αλλά στο μεγαλύτερο μέρος του αποδεικνύεται παράνομο, επαχθές και επονείδιστο, γεγονός που επιτρέπει βάσει διεθνούς δικαίου στη χώρα μας να το καταγγείλει και να το διαγράψει μονομερώς.

Ακολουθεί συνέντευξη με τον κορυφαίο συνταγματολόγο καθηγητή, Γιώργο Κασιμάτη, σχετικά με το έργο της Επιτροπής αλλά και γενικότερα εκφράζοντας την άποψή του για τη συνέχεια του αντιμνημονιακού Αγώνα, πρωτεργάτης του οποίου είναι ο ίδιος με τον Μίκη Θεοδωράκη, από το 2010.

«ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΝ ΝΑ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ»

–  Κατά πόσο κρίνεται αξιόπιστο το έργο αυτής της ανεξάρτητης Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και ποιος ήταν ακριβώς ο ρόλος και η συμβολή σας στο έργο της;

Γ.Κ. : Η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους προέρχεται από τον διεθνή χώρο με επικεφαλής τoν Βέλγο καθηγητή Eric Toussain  και άλλα μέλη που κατά τη πλειονότητά τους είναι καθηγητές και ερευνητές πανεπιστημίων στην Ευρώπη και αλλού, με δραστηριότητα σε διάφορες χώρες. Για πρώτη φορά  δραστηριοποιείται αυτή η επιτροπή επίσημα από κράτος στην Ευρώπη. Έχει διατελέσει σύμβουλος πολλών εθνικών και διεθνών οργανισμών, καθώς διαθέτει ειδικούς  επιστήμονες από τους κλάδους της Νομικής, της Οικονομίας και Πολιτικών Επιστημών, σε θέματα δανεισμού. Υπάρχουν και Έλληνες βεβαίως, κυρίως καθηγητές και ερευνητές σε ξένα πανεπιστήμια.

Συνέχεια

Το ρεμπέτικο, οι μαριονέτες και ο έρωτας, ενα συγκινητικό βίντεο του Thomas Kunstler…


Ρεμπετικο from Thomas Kunstler on Vimeo.

Ενα ατμοσφαιρικό και ιδιαίτερα συγκινητικό βίντεο animation του Thomas Kunstler για το ρεμπέτικο και τον έρωτα…χωρίς ίχνος φολκλόρ.


Aπό:

http://www.hitandrun.gr/to-rempetiko-i-marionetes-ke-o-erotas-ena-sigkinitiko-vinteo-tou-thomas-kunstler/

Χωρίς φράχτες και συρματοπλέγματα…


no-fences

ώρες που τις χωρίζουν φυσικά, εντυπωσιακά σύνορα ή ακόμη και μια νοητή γραμμή. Δεν φυλάσσονται ούτε αστυνομοκρατούνται τα σύνορα ανάμεσα σε όλα τα κράτη. Δεν χρειάζεται πάντα έλεγχος για να περάσεις από το ένα κράτος στο άλλο. Καμιά φορά αρκεί ένα βήμα. Στα όρια των χωρών οι άνθρωποι μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά. Μπορούν ακόμη να βρίσκονται με το ένα πόδι σε ένα κράτος και με το άλλο σε διαφορετικό.

Τα κράτη δεν χρειάζονται φράχτες, κάγκελα, συνοριοφύλακες και συρματοπλέγματα. Καμιά φορά αρκεί ένα φυσικό σύνορο για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Ή θα έπρεπε να αρκεί.

Δείτε τις μοναδικές φωτογραφίες.

Αγώνας βόλεϊ στα σύνορα Μεξικό – ΗΠΑ!

Καλώς ήρθατε στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικό. Εδώ, κάθε χρόνο δεκάδες μετανάστες αφήνουν την τελευταία τους πνοή, στη προσπάθειά τους να περάσουν στη γη της επαγγελίας, τις Ηνωμένες Πολιτείες, από συγκρούσεις με αστυνομικούς και όχι μόνο. Στο σημείο αυτό λοιπόν, μια ημέρα το χρόνο, πραγματοποιείται και ένας αγώνας βόλεϊ-ίσως ο πιο ανατρεπτικός του κόσμου…

Γνωστό και ως «wallyball», αυτό το ιδιαίτερο σπορ στα σύνορα, εγκαινιάστηκε πρώτη φορά στο 1979, κατά τη διάρκεια Μεξικανικής φιέστας, πριν επισημοποιηθεί από έναν εκδότη περιοδικού, το 2006. Το ασυνήθιστο είναι τόσο η ομάδα των ΗΠΑ όσο και αυτή του Μεξικό, παίζουν στις χώρες τους, με τον φράχτη να λειτουργεί ως δίκτυ». Παρά το γεγονός ότι η παρουσία της αστυνομίας είναι ισχυρή-μερικές φορές πετούν μέχρι και ελικόπτερα-, και οι ένστολοι παρακολουθούν βαρύτατα οπλισμένοι τον αγώνα, δεν υπάρχει κάτι παράνομο μιας και ουδείς δεν περνάει τα σύνορα.

international-borders-11-1

Ένα τραπέζι για τρεις.. χώρες. Σλοβακία – Αυστρία – Ουγγαρία

2_181

Νορβηγία – Σουηδία

3_157

Είσαι στην καφετέρια; Βρίσκεσαι στην Ολλανδία. Φεύγεις από αυτήν; Είσαι ήδη στο Βέλγιο!

Αν μάλιστα κατοικείς στο παρακάτω σπίτι, αλλάζεις χώρα ανάλογα με το δωμάτιο… Απίστευτο;

Συνέχεια

Κορνήλιος Καστοριάδης – Προϋποθέσεις της δημοκρατίας…


Ο Rousseau, η εκπροσώπηση και ο κυρίαρχος – Stuart Mill, η αρχαία δημοκρατία και ο κύκλος της δημιουργίας: η δημοκρατία προϋποθέτει ενεργούς πολίτες· αυτή η ενεργός συμμετοχή είναι αποτέλεσμα της δημοκρατίας – Άλλες πλευρές της θέσμισης της δημοκρατίας: η δημιουργία ενός δημόσιου χώρου και ο από κοινού χειρισμός της βίας – Η δημοσιότητα της γνώσης – Η μόνιμη λειτουργία της πόλης ως υπόθεσης που αφορά τους πάντες έχει ως αποτέλεσμα η πόλις να είναι υπόθεση που αφορά τους πάντες – Η δημιουργία ενός ουσιαστικού δημόσιου χρόνου

Πριν προχωρήσουμε περισσότερο, […] θα ήθελα να σας διαβάσω μερικά αποσπάσματα από έναν κλασικό συγγραφέα – που σίγουρα θα αναγνωρίσετε.

Μόλις οι Πολίτες σταματήσουν να θέτουν σε προτεραιότητα το ενδιαφέρον να μετέχουν στα κοινά και προτιμήσουν να συνεισφέρουν με το πορτοφόλι τους παρά με την προσωπική παρουσία τους, το κράτος πλησιάζει ήδη στην καταστροφή του. Πρέπει να εκστρατεύσουν; Πληρώνουν στρατεύματα και κάθονται σπίτι τους. Πρέπει να πάνε στη συνέλευση; Διορίζουν βουλευτές και μένουν στο σπίτι τους. Λόγω οκνηρίας και οικονομικής ευχέρειας αποκτούν εντέλει στρατιώτες για να υποδουλώνουν την πατρίδα τους και βουλευτές για να την ξεπουλούν.

Πρόκειται για τον Rousseau, βεβαίως. Όπως βλέπετε, μας μιλά εδώ για ένα πρόβλημα που ξαναβρίσκουμε στο στοιχείο που αποκάλεσα το 1960 ιδιωτικοποίηση.1 Η έγνοια για το εμπόριο και τις τέχνες, το ακόρεστο συμφέρον, η μαλθακότητα και η αγάπη για τις ανέσεις μεταβάλλουν τις προσωπικές υπηρεσίες σε χρηματικές. Παραχωρούν, λοιπόν, ένα μέρος των κερδών για να μπορέσουν ν’ αυξήσουν το υπόλοιπο της άνεσής τους. Δώστε χρήματα και σύντομα θα αποκτήσετε δεσμά. Η λέξη αντιμισθία είναι μια λέξη που παραπέμπει στη δουλεία, άγνωστη στην πολιτεία. Σ’ ένα αληθινά ελεύθερο κράτος οι πολίτες κάνουν τα πάντα μοχθώντας οι ίδιοι και τίποτα πληρώνοντας άλλους. Όχι μόνο δεν πληρώνουν για ν’ απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους, αλλά θα πλήρωναν για να τα εκπληρώσουν οι ίδιοι. Απέχω πολύ από τις κοινές ιδέες·νομίζω πως η άμισθη υποχρεωτική εργασία είναι λιγότερο αντίθετη στην ελευθερία από τους φόρους.

Συνέχεια

Αna Belén Montes: H “διπλή πράκτορας” που εκτίει ποινή 25 ετών στις φυλακές των ΗΠΑ για κατασκοπεία υπέρ της Κούβας…


ana1

Επιμέλεια – μετάφραση: Βαγγέλης Γονατάς //

_________________________________

Η Ana Belén Montes, πρώην ανώτερη αναλύτρια της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας (DIA) των ΗΠΑ, συνελήφθη στις 21 Σεπτέμβρη 2001, 10 μέρες μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11 Σεπτέμβρη, κατηγορούμενη για “συνωμοσία για διάπραξη κατασκοπείας” για την κυβέρνηση  της Κούβας.

Καταδικάστηκε το 2002 για “χορήγηση πληροφοριών στην Κούβα, που θα της επέτρεπαν να γνωρίζει τα σχέδια της βορειοαμερικανικής επιθετικότητας ενάντια στο νησί” και ομολόγησε την ενοχή της για τα εγκλήματα που κατηγορήθηκε, για τα οποία θα μπορούσε να της επιβληθεί η θανατική ποινή. Καταδικάστηκε τελικά τον Οκτώβρη του ίδιου έτους,  σε 25 χρόνια αφού ήρθε σε συμφωνία με την εισαγγελία.

ana2

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στις 28 Φλεβάρη του 1957 σε μια στρατιωτική βάση στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Εγγονή  Αστουριάνων που μετανάστευσαν στην Κούβα και το Πουέρτο Ρίκο, όπου γεννήθηκε ο πατέρας της, ο στρατιωτικός ψυχίατρος Alberto Montes.

Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής  στην Ευρώπη.  Αργότερα, ο πατέρας της μετακόμισε στο Κάνσας, όπου εκπαιδεύτηκε σε διάφορες στρατιωτικές σχολές. Το 1979 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, και το 1988 πήρε μάστερ στη Σχολή Προηγμένων Διεθνών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins.

Προέρχεται από οικογένειά  με ισχυρές συντηρητικές παραδόσεις και διασυνδέσεις με την κοινότητα της αντικατασκοπείας των ΗΠΑ. Ο πρώην φίλος της ήταν ειδικός στην κουβανικη κατασκοπεία του Υπουργείου Άμυνας, η αδερφή της Lucy, που βραβεύτηκε από το FBI για τη μετάφραση εκθέσεων πληροφοριών των πέντε κουβανών που καταδικάστηκαν για κατασκοπεία το 2001 στο Μαϊάμι και ο αδερφός της Τony ήταν πράκτορες του FBI.

Συνέχεια