μη μου μιλάς άλλο για αγάπη…


οι σταγόνες ηχούν περίεργα πέφτοντας στο χώμα
όπως ο αέρας μέσα στο τούνελ
η μέρα στη δύση του ήλιου
όπως πέφτει ένα αστέρι τη νύχτα
και σβήνει πάνω απ’ τις στέγες

οι φίλοι μιλάνε χαμηλόφωνα
οι φίλοι δεν κουβεντιάζουν
οι φίλοι σιώπησαν
δεν είχαν και πολλά να πούνε
τα λόγια έγιναν πέτρες
οι πέτρες σφυριά
τα σφυριά μαχαίρια
τα μαχαίρια ακονίστηκαν

αφουγκράζονται τη βροχή που χτυπάει τα κεραμίδια
το βουητό της καμπάνας
τον ήλιο που ξεραίνει το χορτάρι
το σύννεφο γλύφει το παραθυρόφυλλο
και διαπερνάει το κρύσταλλο

οι μάνες ξύπνησαν
ντύθηκαν εργάτριες
ο υπόκωφος ήχος είναι
το κλάμα του μωρού
κλαίει
κλαίει
η μάνα κοιτάει σαστισμένη
η μάνα θέλει να φωνάξει
η μάνα θέλει να ουρλιάξει
τυλίγει το μαύρο μαντίλι στα μαλλιά

τα χνώτα μυρίζουν θάνατο
πριν σμίξουν έγιναν οχτροί


Από:

http://pantelonikampana.blogspot.gr/2015/08/blog-post_21.html

Τι θα συνέβαινε αν αποκτούσε Τρόικα και η Γερμανία;…


ΦΠΑ, κλειστά, επαγγέλματα, ασφαλιστικό, ιδιωτικοποιήσεις. Αυτά που ζητάει η Τρόικα στην Ελλάδα, δεν τα έχει κάνει ούτε η Γερμανία, αναφέρει το Spiegel.

Με ένα απολαυστικό ρεπορτάζ του, το περιοδικό Spiegel τρολάρει ανοιχτά την πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης, παρουσιάζοντας αναλυτικά τι θα ζητούσε η τρόικα αν ερχόταν στο Βερολίνο.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, οι περισσότερες απαιτήσεις που θα είχε, περιλαμβάνονται… ήδη στο τρίτο ελληνικό πακέτο που συζητείται την Τετάρτη στη Μπουντεσταγκ, αλλά η Γερμανία δεν εφαρμόζει.
Μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά στα εξής θέματα:
– Εξίσωση συντελεστών ΦΠΑ: Οι Έλληνες το αποφάσισαν, στη Γερμανία υπάρχει ακόμα μειωμένος ΦΠΑ στα ξενοδοχεία.
– Άνιση επιβάρυνση φτωχών και πλουσίων: Φτωχοί και μεσαία στρώματα στη Γερμανία πληρώνουν περισσότερα σε σχέση με άλλες βιομηχανικές χώρες, ενώ οι πλούσιοι λιγότερα.
– Ενίσχυση ανταγωνισμού: Στην Ελλάδα π.χ. απελευθερώνεται η πώληση Μη συνταγογραφούμενων φαρμάκων, ωστόσο «αν η τρόικα ερχόταν στη Γερμανία, θα διαπίστωνε ότι αυτές οι μεταρρυθμίσεις εμποδίστηκαν από τους Γερμανούς φαρμακοποιούς».
– Κλειστά επαγγέλματα: Οι Γερμανοί βιοτέχνες αντιδρούν στο άνοιγμα προτάσσοντας την υψηλή ποιότητα προϊόντων και υπηρεσιών, όμως αν υπήρχε τρόικα, «ο Τύπος του εξωτερικού θα έβγαινε με τίτλους: «Οι Γερμανοί υπερασπίζονται ένα μεσαιωνικό σύστημα επαγγελμάτων».
– Ιδιωτικοποιήσεις: Σε αντίθεση με την Ελλάδα, η Γερμανία ήδη από τη δεκαετία του ’90 προχώρησε σε ιδιωτικοποιήσεις βασικών τομέων της οικονομίας (τηλεπικοινωνίες, ταχυδρομεία), όμως το Δημόσιο ακόμη κατέχει σημαντικό ποσοστό στις εταιρείες αυτές. Η Τρόικα θα απαιτούσε την πώληση αυτών των ποσοστών.
– Αεροδρόμια: Την ώρα που η Ελλάδα αποφασίζει την παραχώρηση 14 περιφερειακών αεροδρομίων, στη Γερμανία δεκάδες περιφερειακά αεροδρόμια που φτιάχτηκαν με λεφτά των γερμανών φορολογουμένων παραμένουν αναξιοποίητα, ενώ το περιοδικό φέρνει ως παράδειγμα το αεροδρόμιο του Kassel – Calden, στο οποίο απογειώνονται κατά μέσο όρο 0,86 αεροπλάνα την ημέρα. «Η Τρόικα θα απαιτούσε το κλείσιμό τους».
– Ασφαλιστικό: «Μαζικές διαδηλώσεις θα προκαλούσε η κατάργηση των συντάξεων για τις μητέρες και συνταξιοδότηση στα 63».
– «Την τελική επανάσταση θα προκαλούσε μία συγκεκριμένη απαίτηση της Τρόικας: το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές. Μαγαζάτορες θα έφταναν διαμαρτυρόμενοι μέχρι το ξενοδοχεία της Τρόικας φωνάζοντας «έξω οι κατακτητές». Το περιοδικό σημειώνει ωστόσο ότι «για ιστορικούς λόγους θα αποφεύγονταν πλακάτ όπως στην Ελλάδα με τους αγκυλωτούς σταυρούς». 
______________________________
Aπό:

1843: Mαθήματα ιστορίας από το 1ο Μνημόνιο της Ελλάδας…


Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να αποπληρώσει στην τραπεζική ελίτ της Ευρώπη χρεολύσια και τόκους δανείων που είχε λάβει τα προηγούμενα χρόνια. Δυστυχώς, πέρα από τους επαχθείς όρους των δανείων αυτών, τα χρήματα δεν είχαν διοχετευθεί ώστε να δημιουργηθούν υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης, στο παλάτι και στους Βαυαρούς συμβούλους.

Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό των συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Προκειμένου να συγκεντρωθούν τα χρήματα για την αποπληρωμή των τόκων και κάτω από την πίεση των κυρώσεων η κυβέρνηση έλαβε μέτρα λιτότητας την άνοιξη του 1843 τα οποία όμως φάνηκε πως δεν απέδιδαν και ότι δε θα ήταν αρκετά για να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο κεφάλαιο και έτσι τον Ιούνιο του 1843 η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά….Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά και αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα έπρεπε να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει υπέρ των δανειστών της μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών.

Συνέχεια

Ναι ρε, θέλω μια «Ελλάδα απομονωμένη» (και όσους την κατοικούν ελεύθερους)…


Το να «απομονωθούμε» από την Ευρωπαϊκή Ένωση των σιδερένιων κανόνων της φτώχειας και να αρχίσουμε να «κάνουμε παρέα» με τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων, που ζουν και δουλεύουν σε αυτή την χώρα, είναι τελικά μια πολύ καλή ιδέα

Θα τα γράψω με όσο πιο απλά λόγια και όσο πιο συμπυκνωμένα γίνεται. Καθότι εκλογές έρχονται και καλό είναι ορισμένα πράγματα να είναι ξεκάθαρα. Ξέρετε πια τι συμβαίνει όταν «μασάμε τα λόγια μας» …

Του Γεράσιμου Λιβιτσάνου


Ναι μπορεί να συμβεί και όσα έγιναν τελευταία αποδεικνύουν ότι πρέπει να συμβεί: Η Ελλάδα να πάψει να έχει σαν νόμισμά της Ευρώ και ΚΥΡΙΩΣ να βγει εκτός Ευρωζώνης και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το «ΚΥΡΙΩΣ» κολλάει στο ότι οι βασικές Ευρωπαϊκές Συνθήκες του Μάαστριχτ, της Λισαβόνας, της Νίκαιας και του Άμστερνταμ είναι που αποτελούν το «πακέτο» των κανόνων που μας φτωχοποιούν όλο και πιο πολύ και μας κάνουν να δουλεύουμε «χωρίς αύριο» για το τίποτε.

Εκεί ορίζονται οι στόχοι, οι διαδικασίες, η φυσιογνωμία και οι αρχές  του μορφώματος της Ευρωπαϊκής  Ένωσης καθώς και οι μηχανισμοί ελέγχου της τήρησής τους. Εκεί είναι η «πηγή» του «νεοφιλελεύθερου» χαρακτήρα της διακρατικής αυτής οντότητας. Μια σύντομη ανάγνωση –έστω και των περιλήψεών τους- στέλνει περίπατο  κάθε θεωρητικολογία περί «άλλης Ευρώπης» αφού σου ξεκαθαρίζει ότι καμία σχέση δεν έχουν όλα αυτά με την έννοια της  «Ευρώπης» ως κοινωνικό, πολιτισμικό ή γεωγραφικό σχήμα. Ορίζουν μια «αγορά» μέσα σε άλλες, παγκόσμιες, «αγορές» και προσαρμόζουν την ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων σε αυτή την υποτιθέμενη «αναγκαιότητα».

Το Ευρώ είναι απλά το «εργαλείο» για να εφαρμόζονται αυτοί οι κανόνες. Γι αυτό μας το «πουλάνε» ως πανάκεια. Χτες ήταν οι «επιδοτήσεις» και οι «εθνικές προτεραιότητες» σήμερα είναι βασικά το Ευρώ (μαζί με τις επιδοτήσεις και τις εθνικές προτεραιότητες) .

Συνέχεια

Ο ΚΛΑΣΣΙΚΟΣ Ο ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ Ο ΦΙΛΕΛΕΣ…


μαλάκας φιλελές

του ΣΤΑΛΙΝ


 Στο μυαλό του κλασσικού ρατσιστή φιλελέ δεν υπάρχει η πληροφορία ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες μεταναστεύουν ήδη από το 1900. Ξεχνά ότι το ελληνικό μεταναστευτικό ρεύμα που έφτασε στις ΗΠΑ εξαιτίας της εξαθλίωσης έφτασε στο σημείο να βρει άκρη στη παραβατικότητα για να επιβιώσει, αφού η κοινωνία των ΗΠΑ τους είχε του πεταματού,μαζί με τους Τούρκους και τους Αλβανούς.

Στο μυαλό του κλασσικού φιλεέ φιλελέ το Αλλάχ Ακμπάρ είναι συνδεδεμένο μόνο με τις ιαχές φανατικών τζιχαντιστών, που είναι η αιτία που έφυγαν οι άνθρωποι αυτοί από τα σπίτια τους,και δεν μπορεί με τίποτα να είναι η αντίστοιχη φράση στα Αραβικά για το «δόξα σοι ο θεός».

Βέβαια άμα ακούσει κανά χριστιανό να λέει «δόξα σοι ο θεός» δεν θα σκεφτεί ότι είναι κανάς καμένος φονταμενταλιστής χριστιανός που θέλει να σφαγιάσει απίστους…

______________________________

Aπό:

http://kollectnews.org/2015/08/12/

Φως


Γιώργος Τυρίκος-Εργάς

Nα βάζεις στο χέρι Σύρου πρόσφυγα πενήντα ευρώ και εκείνος να μη τα δέχεται με τίποτα λέγοντας «εγώ είμαι ένας, θα τα καταφέρω, δώσε τα σε μια οικογένεια». Να συζητάς νύχτα στην Αγκαλιά που δεν έχει ρεύμα για την «Καρδιά του Σκότους» του Κόνραντ παρέα με Πακιστανό καθηγητή Αγγλικής Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο της Λαχώρης.

Να σου απαγγέλλει νεαρός Αφγανός στίχους της Σαπφούς και να σου λέει πως λυπάται που ήρθε βρώμικος πρόσφυγας στο νησί της. Να στέκεσαι σαν μαλάκας ακούγοντας από νεαρό Παλαιστίνιο μηχανικό-μηχανολόγο για τον Ηρόστρατο και τις υδραυλικές του μελέτες. Να τρως χοντρή ήττα στο σκάκι (τέσσερις φορές απανωτά) από δεκαπεντάχρονο από τη Σρι Λάνκα….Να λαμβάνεις με το ταχυδρομείο δεκάδες δέματα με τακτοποιημένα ρουχαλάκια από όλο τον πλανήτη και με σημειώματα «Υπομονή». «Βαστάτε». «Σταγόνα στον ωκεανό, μα σταγόνα».

Να έρχεται ο μεροκαματιάρης, στην ηλικία σου και να σου δίνει μια τσάντα αναλγητικά που αγόρασε κάνοντας έρανο στη δουλειά του και να έχουν τσοντάρει όλοι. Να σχολάει dj από το νυχτερινό του μεροκάματο σε μπαρ, να τον πετυχαίνεις εφτά η ώρα το πρωί ξενύχτη και να σου δίνει εβδομήντα ευρώ, ο,τι έβγαλε ολόκληρο το βράδυ «για να βοηθήσω τους ανθρώπους» και να φεύγει χαμογελώντας κάνοντας και μια σούζα.

Να μην ξέρεις να εξηγήσεις στον παππού από το Χαλέπι πως αυτό που πάτησε βγαίνοντας από τη βάρκα είναι αχινός, να μη ξέρεις τη λέξη στα αγγλικά και να πετάγεται μια στρουμπουλή κοπελίτσα και να σε ταπώνει με προφορά χαμογελώντας «sea urchin!» Να έρχεται Έλληνας μετανάστης από Γερμανία και να σου λέει πεταχτά ενώ χάνεσαι πως θα πάει να προπληρώσει φρούτα και να καταλαβαίνεις πως σου πλήρωσε τα φρούτα όλου του επόμενου μήνα και βάλε και να μην ξέρεις καν το όνομά του να πεις ευχαριστώ.

Να σου στέλνει μήνυμα ο Σύριος με την υπέροχη οικογένεια που πέρασε από την Αγκαλιά πριν ένα μήνα και να σου λέει «είμαστε Γερμανία, τα καταφέραμε, είμαστε ζωντανοί». Είπα να μην κάνω άλλη ανάρτηση για αυτήν την εβδομάδα, μα τέτοια πράγματα αν δεν τα μοιραστώ θα σκάσω…Καταστάσεις που δεν είχαμε τη δύναμη να φανταστούμε. Αλήθεια δεν έχω δικαίωμα να μην πω τι ζούμε, τα καλά και τα κακά, δεν έχω το δικαίωμα.

https://panosz.wordpress.com/

Το «αριστερό» μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ


Λαπαβίτσας

Ο θρίαμβος των δανειστών και του Σόιμπλε
Το νέο μνημόνιο είναι ένα κείμενο 56 σελίδων που θέτει το πλαίσιο της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια. Αντιπροσωπεύει το θρίαμβο των δανειστών και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο κ. Σόιμπλε αναδείχθηκε σε σθεναρό υποστηρικτή του στη Γερμανική Βουλή. Το πρόγραμμα του Σόιμπλε εφαρμόζει πλέον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την αμέριστη συμπαράσταση της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ.
Μετά από πέντε χρόνια αποτυχημένης πολιτικής μνημονίων, θα ήταν ίσως περιττό να ειπωθεί ότι το νέο μνημόνιο αποτελεί μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη για τον ελληνικό λαό. Δυστυχώς, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που ήρθε στα πράγματα υποσχόμενη την κατάργηση των μνημονίων, υποστηρίζει ότι μπορεί να διαχειριστεί το νέο μνημόνιο με φιλολαϊκό τρόπο. Θα βρει ισοδύναμα μέτρα για να εξισορροπήσει τα χτυπήματα στο λαϊκό εισόδημα, θα συντρίψει τη διαπλοκή, θα πετύχει την ανάπτυξη και θα βελτιώσει τη λειτουργία του κράτους. Θα περιμένει κιόλας την αλλαγή των «συσχετισμών» στην Ευρώπη, ώστε να επέλθει η πολυπόθητη επιστροφή στις παραδοσιακές «αξίες» της Ευρώπης, που τόσο βάρβαρα περιφρόνησε ο νεοφιλελευθερισμός …
Δεν υπάρχει καμία τέτοια προοπτική. Το νέο μνημόνιο βγαίνει από την ίδια μήτρα με τα δύο προηγούμενα και πάσχει από τις ίδιες δομικές αδυναμίες. Συγκεκριμένα:
α.Είναι υφεσιακό και άρα θα επιβαρύνει την πορεία της ελληνικής οικονομίας. 
 
β.Στηρίζει τις τράπεζες μέσω νέου δανεισμού του ελληνικού δημοσίου και διαχείρισης των προβληματικών δανείων, χωρίς να μεταρρυθμίζει το τραπεζικό σύστημα με χρηστή δημόσια διαχείριση.

Συνέχεια