Και από το παράθυρό μας…φαίνεται πάντα ένα κομμάτι ουρανός


-517-

«Η Ακαδημία Αθηνών δημοσίεψε μία πένθιμη «Ανακοίνωση για το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδος».Δε λέω πως έκανε κακά και τη δημοσίεψε.Λέω πως και άλλοτε σε μία τόσο μακρόχρονη ιστορία όπως η ιστορία του Ελληνικού χώρου θα μπορούσαν να δημοσευτούν κατά καιρούς όχι πένθιμες αλλά νεκρώσιμες ανακοινώσεις σχετικά με τις αυξομειώσεις του πληθυσμού στον ίδιο χώρο.Πάντα θέλω να πώ παρεμβαίνουν αστάθμητα στοιχεία που άλλοτε αλλάζουν τους λογαριασμούς στο χειρότερο και άλλοτε στο καλύτερο με την κινούμενη ζωή ή το θάνατο να βγάζουν σκάρτη θετικά και αρνητικά την ακίνητη στατιστική.

Τα σημερινά μαντάτα δεν είναι τόσο θετικά,σύμφωνα με τις στατιστικές.Με πληθυσμό περίπου 10.000.000 το 1988 οι γεννήσεις περιορίστηκαν σε 100.000 περίπου το χρόνο ενώ το 1934 -εδώ και μισό σχεδόν αιώνα- με πληθυσμό 6.000.000 οι γεννήσεις έφταναν τις 200.000 περίπου το χρόνο (στρογγυλεύω τους αριθμούς).Το συμπέρασμα είναι α) πως ο «δείκτης γονιμότητας» κατεβαίνει και β) «η γήρανση του πληθυσμού» προχωράει.Κατάληξη: «Οι δύο αυτές διαπιστώσεις συνιστούν ένα ιστορικό και συγκλονιστικό γεγονός και προδιαγράφουν τις πιό απαισιόδοξες προοπτικές για την εξέλιξη του ελληνικού πληθυσμού,αφού η κατάσταση χειροτερεύει από χρόνο σε χρόνο».

Αυτά η ακίνητη στατιστική (μιά υποδιαίρεση του λογικού μας).Ας ελπίζομε πως η ζωή για μία κόμα φορά θα βγάλει τη στατιστική σκάρτη.Λέως ας ελπίζομε γιατί δεν υπάρχει προηγούμενο που να λύθηκαν προβλήματα της ζωής με το λογικό ή έστω με κάποια από τις υποδιαιρέσεις του ώστε να συμβεί το ίδιο και τώρα με το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα.Το αντίθετο έχει συμβεί.Προσπάθειες να σχεδιάσομε ή να συστηματοποιήσομε τη ζωή,πέρα από εκεί που, η του πράγματος φύσις επιδέχεται, οδήγησαν συχνά σε καταστροφή της ζωής.Καλό είναι να ακούμε τα μηνύματα κακό να θέλομε να τα προκαταλάβομε όλα εμείς (με τυφλή προσκόλληση σταμηνύματα μοναχά). Πολύ περισσότερο που κανένας από εμάς δεν ξέρει ποιοί έρχονται στο άμεινον πράγμα καθώς έλεγε ο Σωκράτης.Και στο κάτω κάτω δεν είμαστε από σίδερο μην το ξεχνάμε και δεν είμαστε μοναχά για να κάνομε συλλογισμούς.

We are the music -makers

And we are the dreamers of dreams

Και καρδιά έχομε που χτυπάει (όσο χτυπάει) και από το παράθυρό μας -ακόμα και το πιό κακομοιριασμένο-φαίνεται πάντα ένα κομμάτι ουρανός.Υπάρχει και αυτή η άποψη.

Ζήσιμος Λορεντζάτος, Collectanea, εκδόσεις ΔΟΜΟΣ.


σημ.Αμετανόητου: Ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2014 ήταν λίγο κάτω από τα 11εκ. Οι γεννήσεις ήταν γύρω στις 94.000 και οι θάνατοι γύρω στις 112.000. [ http://www.newsbomb.gr/ellada/news/story/470647/meiothike-o-plithysmos-tis-elladas—megali-ptosi-stis-genniseis ]

Κι ένα πολύ ωραίο και χρήσιμο λίνκ για το αποτύπωμα των ανθρώπων στον πλανήτη μας…

http://www.breathingearth.net/

Καλή δύναμη σε όλους τους ‘Ελληνες & τις Ελληνίδες

-Αμετανόητος, 23/07/2015

Υπάρχει διέξοδος από το σημερινό τέλμα;


Γράφει ο Στωικός

«Ο βασικός νόμος της επανάστασης, που τον επιβεβαίωσαν όλες οι επαναστάσεις και ειδικά οι τρεις ρωσικές επαναστάσεις του 20ού αιώνα, συνίσταται στο εξής: για την επανάσταση δεν είναι αρκετό να κατανοήσουν οι εκμεταλλευόμενες και καταπιεζόμενες μάζες πως είναι αδύνατο να ζουν με τον παλιό τρόπο και να απαιτούν αλλαγή· για την επανάσταση είναι απαραίτητο οι εκμεταλλευτές να μη μπορούν να ζουν και να κυβερνούν με τον παλιό τρόπο. Μόνο όταν “οι κάτω” δεν θέλουν το παλιό και «οι πάνω» δεν μπορούν να ζουν και να κυβερνούν με τον παλιό τρόπο, μόνο τότε μπορεί να νικήσει η επανάσταση.

Η αλήθεια αυτή εκφράζεται διαφορετικά με τα λόγια: η επανάσταση είναι αδύνατη χωρίς μια πανεθνική κρίση (που να θίγει και τους εκμεταλλευόμενους και τους εκμεταλλευτές). Επομένως για την επανάσταση πρέπει, πρώτο, να πετύχουμε ώστε η πλειοψηφία των εργατών (ή πάντως η πλειοψηφία των συνειδητών, των σκεπτόμενων και των πολιτικά δραστήριων εργατών) να καταλάβει πέρα για πέρα την ανάγκη της επανάστασης και να είναι έτοιμη να βαδίσει στο θάνατο γι’ αυτή· δεύτερο, πρέπει οι άρχουσες τάξεις να περνούν κυβερνητική κρίση που τραβά στην πολιτική ακόμη και τις πιο καθυστερημένες μάζες (το γνώρισμα κάθε πραγματικής επανάστασης είναι ότι γρήγορα δεκαπλασιάζεται ή ακόμη και εκατονταπλασιάζεται ο αριθμός των ικανών για πολιτικό αγώνα εκπροσώπων της εργαζόμενης και καταπιεζόμενης μάζας που ως τότε ήταν απαθής), εξασθενεί την κυβέρνηση και κάνει δυνατή για τους επαναστάτες τη γρήγορη ανατροπή της». (Λένιν: Αριστερισμός, η παιδική αρρώστια του κομμουνισμού, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή).

Στο σημείο αυτό χρειάζεται μία διευκρίνιση. Η ελληνική κοινωνία, δεν είναι έτοιμη σήμερα για σοσιαλιστική επανάσταση. Η επισήμανση αυτή, κρίνεται απαραίτητη και αναγκαία προκειμένου να αποφύγουμε τις κακοτοπιές και τις παρανοήσεις που τυχόν υπάρξουν στη συνέχεια του άρθρου. Στις σημερινές συνθήκες, η ελληνική κοινωνία, είναι έτοιμη – πανέτοιμη θα έλεγα – να κάνει το μεγάλο άλμα για την κατάκτηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και να σηκώσει ψηλά τη σημαία της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Και αυτό θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε στη συνέχεια.

Όσο για το απόσπασμα του Λένιν από τον «αριστερισμό» το χρησιμοποιήσαμε εισαγωγικά στο άρθρο, γιατί πιστεύουμε, ότι δεν υπάρχει καλύτερη διατύπωση στην πολιτική φιλολογία, για να περιγράψει την σημερινή κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας.

Κίνητρο για να γραφεί το συγκεκριμένο άρθρο, αποτέλεσε ο προβληματισμός που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες ημέρες στο χώρο της αριστεράς -μετά την ντροπιαστική και εγκληματική για λαϊκά συμφέροντα, συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- για το αν υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος από τη σημερινή κρίση και τους μονόδρομους των μνημονίων.

Συνέχεια

Οι δέκα ωραιότερες εκτελέσεις του Hallelujah…


Δεν έχει να πεις πολλά για αυτό το τραγούδι, ενα τραγούδι που έχει σημαδέψει, εμπνεύσει, συντροφεύσει, βοηθήσει, εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο…απλά το ακούς και βάζεις τις δικές σου αναμνήσεις, τα δικά σου συναισθήματα μέσα σε αυτό…

Γιατί όπως έχει πει ο Φ. Νίτσε και προσυπογράφουμε, χωρίς τη μουσική η ζωή θα ήταν ένα λάθος


Rufus Wainwright

K.D. LANG

Jeff Buckley

Imogen Heap

Beirut (Zach Condon)

John Cale

Regina Spektor

Amanda Palmer

Bob Dylan

και τελευταίο το αυθεντικό…

Leonard Cohen

Κλόουν…


praying-clown

Ξαναβγήκε στα κανάλια στέλεχος, μιας ακόμα Ελληνικής Κυβέρνησης, να δηλώσει πως θα πατάξει την φοροδιαφυγή.

Τούτη δω η χώρα είναι καταραμένη.

Εκλέγει για άρχοντές ή «σωτήρες» ή κλόουν.

Για το καλοκαίρι του 2015 εξέλεξε κλόουν. Κλόουν που πιστεύουν ότι είναι πολιτικοί.

Δεν είναι καν άξια για κριτική η κωλοτούμπα της 20ης Φεβρουαρίου.

Βγήκε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και είπε πως τον εξαπάτησαν.

Σίγουρα δεν πρέπει να γνώριζε την διαφορά ανάμεσα στο κατηχητικό και στο Eurogroup.

Συνέχισε όμως ακάθεκτος.

Δημοψήφισμα:

Ήταν η στιγμή που στο τσίρκο ανάβουν τα φώτα και όλος ο θίασος βγαίνει στην σκηνή.

Θολώνει η ματιά σου από τα φούμαρα, και ο θίασος προκαλεί το κοινό για ακόμα περισσότερο γέλιο.

Και ένα ΟΧΙ που πριν καν ο αλέκτωρ λαλήσει μετατράπηκε στο ΝΑΙ της υποταγής.

Σε ανύποπτο χρόνο η αθάνατη Μαλβίνα είχε χαρακτηρίσει τον ΣΥΡΙΖΑ σαν ένα τσούρμο ιδρωμένους κώλους που ψάχνουν απεγνωσμένα καρέκλα.

Η μετά θάνατον δικαίωση της κυρίας που για χρόνια ήταν η λαβωμένη συνείδηση των Ελλήνων ήλθε τούτο το καλοκαίρι.

 

Συνέχεια

Το Ισραήλ εκμεταλλεύεται το χάος που επικρατεί στη Συρία για να λεηλατήσει το πετρέλαιο στα Υψίπεδα του Γκολάν…


b2ap3_thumbnail_150720-majdal-shams.jpg

του Paul Fallon


Σύμφωνα με τον Geoff Rochwarger, διευθύνοντα σύμβουλο της Afek, η ενεργειακή ανεξαρτησία είναι ο νέος Σιωνισμός.

Η εταιρεία ερευνών πετρελαίου και φυσικού αερίου Afek έχει σχεδόν ολοκληρώσει  τη δεύτερη δοκιμαστική της γεώτρηση στα Υψίπεδα του Γκολάν, τμήμα της επικράτειας της Συρίας που κατακτήθηκε από το Ισραήλ το 1967 και προσαρτήθηκε κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.

Η δοκιμαστική αυτή γεώτρηση αποτελεί τμήμα τριετούς προγράμματος για την ανεύρεση υδρογονανθράκων για την παροχή πετρελαίου ή φυσικού αερίου στο Ισραήλ.

Το Ισραήλ έχει ένδεια καυσίμων και οι εγχώριες ενεργειακές του ανάγκες θα μπορούσαν να καλυφθούν στο ενδιάμεσο αν η κυβέρνηση προχωρούσε σε συμφωνίες για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου Ταμάρ και Λεβιάθαν στη Μεσόγειο.

Επιπροσθέτως, το Ισραήλ εκμεταλλεύεται τώρα το χάος που επικρατεί στη Συρία προκειμένου να ερευνήσει για πολύτιμους φυσικούς πόρους στα Υψίπεδα του Γκολάν.

Το Ισραήλ βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις εισαγωγές για την κάλυψη της κατανάλωσης ενέργειας και λόγω των συχνών μεταπτώσεων στις σχέσεις του με τις γειτονικές του χώρες η ανάγκη του για ενεργειακούς πόρους συνεχίζει να καθορίζει τη φύση της κατοχής στη Δυτική Όχθη, στη Λωρίδα της Γάζας αλλά και στα Υψίπεδα του Γκολάν.

Με τη συριακή κυβέρνηση αποδιοργανωμένη, οι ισραηλινές αρχές έδωσαν το πράσινο φως στην Afek, θυγατρική της εταιρείας πετρελαίου και φυσικού αερίου Genie (Genie Oil and Gas), να διεξάγει γεωτρήσεις σε 10 σημεία στα κατεχόμενα Υψίπεδα του Γκολάν προς αναζήτηση ορυκτών καυσίμων.

Συνέχεια

Η αναίρεση των τριών ιδρυτικών αρχών της ενωμένης Ευρώπης…


It’s the politics stupid!

«Συμφωνία» (από τον «Independent», 16.7.2015)

Δεν υπάρχει βαθύτερο ρήγμα απ’ αυτό ανάμεσα σ’ αυτούς που αναγκάζονται να γονατίσουν και σ’ εκείνους που φωνάζουν «Γονάτισε!» 

του  Φίνταν Ο’ Τουλ


Ποια η διαφορά ανάμεσα στη Μαφία και στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ηγεσία; Η Μαφία σου κάνει μια προσφορά που δεν μπορείς ν’ αρνηθείς. Οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σου προσφέρουν μια συμφωνία που δεν μπορείς ούτε ν’ αρνηθείς ούτε να δεχτείς χωρίς να καταστραφείς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως την γνωρίζαμε, τελείωσε αυτό το Σαββατοκύριακο. Εκείνο το αρχικό ευρωπαϊκό σχέδιο προέβλεπε τη σταδιακή σύγκλιση ίσων μεταξύ τους κρατών-μελών σε μια ολοένα στενότερη ένωση. Αυτό τελείωσε πια.

 

Αυτό το σχέδιο βασιζόταν σε τρεις προϋποθέσεις. Η μία ήταν ότι η διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενσωμάτωσης ήταν συναινετική: κάθε κράτος μέλος θα εκχωρούσε στην Ένωση όλο και μεγαλύτερο μέρος της κυριαρχίας του, εφόσον ελεύθερα επέλεγε να το κάνει. Η δεύτερη ήταν ότι αυτά τα προοδευτικά βήματα ήταν, με όρους όπως εκείνοι που χρησιμοποιήθηκαν για τη νομισματική ένωση στην Συνθήκη του Μάαστριχτ, «μη αντιστρεπτά» και «αμετάκλητα» : εφόσον είχαν συμβεί, δεν θα υπήρχε επιστροφή.

Συνέχεια

«Για το επαναστατικό υποκείμενο στην εποχή μας» …


Μια συμβολή του Κώστα Τζιαντζή στην επαναστατική σκέψη

Artwork_by_El_Lissitzky_1919

Γράφει ο Δημήτρης Κεχρής


Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε ένα ιστορικό κείμενο του Κώστα Τζιαντζή το οποίο ο ίδιος, αποστρεφόμενος τη μικροαστική μανία για την ιδιοκτησία των ιδεών και το copyright, καθώς και από έλλειψη ατομικής πολιτικής φιλοδοξίας, δεν προόριζε για έκδοση. Τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, και με πρωτοβουλία συντρόφων και φίλων του, ξαναέρχεται στο φως ένα κομμάτι της παρακαταθήκης που άφησε, παραμένοντας επίκαιρη, σήμερα περισσότερο παρά ποτέ!

cover-TZIANTZIS_400Εν έτει 1994, λίγα μόλις χρόνια μετά το ιστορικών διαστάσεων σοκ που υπέστη το κομμουνιστικό κίνημα διεθνώς, αλλά και στην Ελλάδα, γράφεται ένα κείμενο το οποίο αποτελεί τομή στην πολύχρονη περιπέτεια της μαρξιστικής σκέψης. Στα «πέτρινα χρόνια» της δεκαετίας του 1990, μετά την πτώση των καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού», μετά τη συμμετοχή του ΚΚΕ σε αστικές κυβερνήσεις, με το εργατικό κίνημα να έχει υποχωρήσει φτάνοντας σε όρια ανυπαρξίας και την αστική τάξη της χώρας μας να προελαύνει (έχοντας προσδεθεί για τα καλά στο άρμα της Ε.Ε), ένα μικρό τμήμα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς επιχειρεί να επαναθεμελιώσει το κομμουνιστικό πρόταγμα θεωρητικά, πολιτικά, οργανωτικά. Στα πλαίσια λοιπόν, του διαλόγου που είχε αναπτυχθεί εντός του Νέου Αριστερού Ρεύματος (ΝΑΡ), ο Κώστας Τζιαντζής καταθέτει τις σκέψεις του«Για το επαναστατικό υποκείμενο στην εποχή μας».

Στο κείμενο αυτό ο Κ. Τζιαντζής θέτει θεμελιώδη ερωτήματα και επιχειρεί να σκιαγραφήσει απαντήσεις «με τη μαχόμενη υλιστική έννοια της αλλαγής της πραγματικότητας».

Συνέχεια