Η υποταγή στον εκβιασμό δεν είναι λύση


ΛαπαβίτσαςΚώστας Λαπαβίτσας

O Σύριζα κέρδισε τις εκλογές έχοντας ως στρατηγική του να πετύχει ριζοσπαστική αλλαγή στην Ελλάδα και την Ευρώπη μέσα στα πλαίσια του ευρώ. Στη λογική αυτή, η κυβέρνηση έκανε πεντάμηνες διαπραγματεύσεις με τους «εταίρους» με στόχο έναν «έντιμο συμβιβασμό».

Η στρατηγική αυτή δυστυχώς αποδείχθηκε τελείως αποτυχημένη γιατί ριζοσπαστική αλλαγή εντός του ευρώ είναι αδύνατη. Η ΟΝΕ διέπεται από δομική προσκόλληση στη λιτότητα. Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε έναν εντελώς προβλέψιμο εκβιασμό, ο οποίος οδήγησε σε μία απολύτως ετεροβαρή συμφωνία για την Ελλάδα, βάση για το τρίτο μνημόνιο.

Πέντε στοιχεία είναι χαρακτηριστικά:

1.-Η συμφωνία επιβάλλει μεγάλη αύξηση της φορολογίας, που υπολογίζεται σε 3,8 δις ετησίως, δηλαδή περίπου 2% του ΑΕΠ. Από το ποσό αυτό προβλέπεται ότι 3,2 δις θα προκύψουν «παραμετρικά», δηλαδή από φόρους εγνωσμένης απόδοσης και μόλις 600 εκ από την υποτιθέμενη σύλληψη της φοροδιαφυγής. Τα 2,3 από τα «παραμετρικά» δις θα έρθουν από την αύξηση του ΦΠΑ και τα 400 εκ από την αύξηση της φορολογίας επιχειρήσεων. Τα υπόλοιπα 500 εκ από ένα πλέγμα άλλων φόρων, μερικοί εκ των οποίων έχουν κάποιο αναδιανεμητικό περιεχόμενο, όπως ο φόρος πολυτελούς διαβίωσης που αναμένεται να αποδώσει 50 εκ. Ο κύριος όγκος των εσόδων όμως θα προκύψει από τον ΦΠΑ που είναι έμμεσος και εγγενώς άδικος φόρος. Το χτύπημα στην κατανάλωση και τις επενδύσεις θα είναι μεγάλο, οδηγώντας την οικονομία σε ύφεση το 2015-6.

2.-Η συμφωνία επιτείνει την κοινωνική ανισότητα γιατί
Ι) η αύξηση των φόρων θα προκύψει κατά κύριο λόγο από τον ΦΠΑ,
ΙΙ) θα πληγούν οι συνταξιούχοι με απάλειψη των ΄πρόωρων’ συνταξιοδοτήσεων και επέκταση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, με μειώσεις στις κατώτερες συντάξεις γήρατος, με κατάργηση του ΕΚΑΣ, με μείωση των επικουρικών και αύξηση των δαπανών για την περίθαλψη. Επίσης, θα ενεργοποιηθεί η ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στα ταμεία από τον Οκτώβριο του 2015.
ΙΙΙ) θα υπάρξει αύξηση της ανεργίας λόγω της ύφεσης.

3.-Η συμφωνία διογκώνει περαιτέρω το δημόσιο χρέος της χώρας γιατί με το νέο μνημόνιο η Ελλάδα θα δανειστεί περίπου 85 δις την τριετία 2015-8, κατά κύριο λόγο από τον ESM. Σχεδόν 50 από αυτά θα χρησιμοποιηθούν για να αποπληρωθεί το υπάρχον χρέος στην ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Θα αλλάξει έτσι και η συνολική δομή του ελληνικού χρέους, με κάποια επιμήκυνση της μέσης διάρκειας και μείωση των μέσων επιτοκίων. Αλλά δεν πρόκειται να υπάρξει διαγραφή της ονομαστικής αξίας του χρέους.

Συνέχεια

Τσίπρας vs Βαρουφάκης


 Τσίπρας vs Βαρουφάκης

♦ Σύνολο 974 σελίδες είναι το νομοσχέδιο που κατατέθηκε τη Δευτέρα το βράδυ για να ψηφιστεί απόψε. Κάθε βουλευτής δηλαδή σε μια-δυο μέρες και χωρίς να κοιμηθεί λεπτό διάβασε αναλογικά τα εξής βιβλία:

1. Πόλεμος και Ειρήνη

2. Εγκλημα και Τιμωρία

3. Οι τρεις αδελφές

4. Οι 50 αποχρώσεις του γκρι

5. Η βροχή χτυπούσε απαλά στον τσίγκο, της Χρύσας Δημουλίδου.

♦ Αυτό το Μνημόνιο, για να μην το καταλάβουμε, θα το ψηφίσουν σε 100 δόσεις.

♦ Ο ΣΥΡΙΖΑ ελπίζει ότι απόψε θα ‘χει πάλι 123 ψήφους, περισσότερες δηλαδή ακόμη και από τα 120 Ενωμένα Εργοστάσια. Κυβέρνηση επίσης με 120 ψήφους έχουν μόνο στα νησιά Φερόε.

♦ Κάποτε με 151 ψήφους μια κυβέρνηση θεωρούνταν ανίσχυρη. Με 123 τώρα θεωρείται πανίσχυρη. Με 89 ψήφους αναλογικά θεωρείται γρανίτης.

Συνέχεια

Οι «Άγγελοι του Ναγκίρεβ»


Oι γυναίκες του χωριού που δηλητηρίασαν 300 άνδρες για να μείνουν με τους εραστές τους. Η διαβολική «γιατρός» και η τυχαία ανακάλυψη από ένα φοιτητή

Στο χωριό Ναγκίρεβ της Ουγγαρίας, μερικά χιλιόμετρα νότια της Βουδαπέστης, ζούσαν κάποιες γυναίκες που ο κόσμος αποκαλούσε «Αγγέλους». Η ονομασία ήταν πέρα για πέρα ειρωνική, καθώς οι συγκεκριμένες γυναίκες δεν είχαν καμία σχέση με τον παράδεισο. Το αντίθετο. Ήταν ξακουστές σε όλη την Ουγγαρία για τους φόνους που είχαν διαπράξει.

Η ιστορία ξεκίνησε το 1911, όταν η μαία Τζούλια Φαζέκας εγκαταστάθηκε στο χωριό. Έγινε γρήγορα γνωστή στις γυναίκες του χωριού, καθώς ήταν η μοναδική που μπορούσε να τις βοηθήσει να «ξεφορτωθούν» ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες. Σταδιακά, η Φαζέκας έγινε η ανεπίσημη γιατρός του χωριού, αφού κανείς άλλος δεν είχε γνώσεις ιατρικής.

Στην πράξη ήταν αυτό που στην Ελλάδα ονομάζουμε κομπογιαννίτης. Το 1914, όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, οι άντρες έφυγαν για το μέτωπο και γυναίκες του χωριού έμειναν μόνες τους. Μετά από λίγο καιρό, στο χωριό έφτασαν και αιχμάλωτοι πολέμου, οι οποίοι ήταν αναγκασμένοι να εργάζονται στα χωράφια, αφού όλα τα αντρικά χέρια ήταν στο μέτωπο. Κάποιες γυναίκες ήρθαν πολύ κοντά με τους νεαρούς στρατιώτες.

Συνέχεια

Αφτερ δε νταρκ μαϊ λοοβ ; …


After the dark
και γιατί ο υλισμός ή θα είναι ριζοσπαστικός ή δεν θα υπάρξει.

Το After the dark είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας(συζητήσιμο) που γυρίστηκε και παρουσιάστηκε το 2013. Η θεματολογία του έχει ως εξής. Ένας καθηγητής φιλοσοφίας, ο αξιαγάπητος κύριος Zimit, την τελευταία μέρα πριν την αποφοίτηση ζητά απ’ τους μαθητές του να παίξουν ένα παιχνίδι ρόλων βασισμένο σε φιλοσοφικά πειράματα. Το παιχνίδι έχει ως εξής: 21 άτομα (όσα και οι μαθητές) παίρνουν στην τύχη μια κάρτα που προσδιορίζει διάφορες ιδιότητες τους από το πότε θα πάθουν καρκίνο μέχρι το ποιό είναι το υποθετικό επάγγελμα τους. Στη συνέχεια καλούνται όλοι, μαζί και ο καθηγητής να διαλέξουν τα 10 άτομα τα οποία θα κερδίσουν μια θέση σε ένα αντιπυρηνικό καταφύγιο καθώς το σενάριο λέει ότι σε λιγότερο από μια ώρα ο κόσμος θα καταστραφεί από μια σειρά πυρηνικών εκρήξεων.

Απ’ τις πρώτες ακόμα σκηνές της ταινίας βλέπουμε την πολύ μα πάρα πολύ περιορισμένη οπτική των μαθητών του μικροαστικού λυκείου αλλά και του καθηγητή τους. Τα στρατόπεδα χωρίζονται υποθετικά με βάση τον υλισμό και τον ιδεαλισμό. Η μία πλευρά (2 μαθήτριες) θέλουν να αποχωρίσουν από το μάθημα χωρίς να συμμετέχουν επειδή θεωρούν ανήθικο να επιλέξουν ποιοί θα ζήσουν και ποιοί θα πεθάνουν με βάση τις ιδιότητες τους. Κατηγορούν τον Κύριο Zimit για ευγονική. Τους απαντάει αρκετά ξεκάθαρα ότι «Στην ευγονική σκοπός είναι η βελτίωση του είδους, στο πείραμα μας η επιβίωση του» και βλέποντας ότι δεν πείθει το θέτει πιο ξεκάθαρα ακόμα «Ή συμμετέχετε δεσποινίς Petra στο πείραμα ή κόβουμε βαθμούς από το αγόρι σας». ΗPetra συμμετέχει τελικά.

Συνέχεια

Οι κορδέλες του Παντελεημόνου…


stamatis corfu
Από αρχαιοτάτων χρόνων το όνειρο της Ανθρωπότητας ήταν οι ίσιοι δρόμοι.

 

Όλα τα έθνη και τα δόγματα επιδίωκαν πάντα να φέρουν τους πιστούς τους και τους υπηκόους τους στον ίσιο δρόμο.

 

Απ ηθικής πλευράς δεν έχουμε εντυπωσιακά αποτελέσματα.

 

Από πλευράς, όμως , έργων οδοποιίας οι αλλαγές είναι μεγάλες .

 

Υπάρχει μια διαρκής τάση να ισιώσουν οι δρόμοι.

 

Καταργούνται περιττές στροφές, τρυπάμε βουνά , γεφυρώνουμε χάσματα.

Φαίνεται ότι χρειαζόμαστε τους ίσιους δρόμους για να τρέχουμε γρηγορότερα από την μελαγχολία.

Συνέχεια

Carlo Vive! Όταν το τέλος του «τέλους της ιστορίας» γράφτηκε με αίμα…


Η δολοφονία Guiliani και σκέψεις για το «αντιπαγκοσμιοποιητικό» κίνημα 14 χρόνια μετά.

carlog

Γράφει ο Κώστας Φουρίκος


 Στις 20 Ιουλίου του 2001 ο Carlo Guiliani στεκόταν ακίνητος, αιμόφυρτος, νεκρός στη πλατεία «Gaetano Alimonda» της Γένοβα. Ολόκληρος ο κόσμος πάγωνε στη θέα του νεαρού που σηματοδότησε την πιο εμβληματική κινητοποίηση του λεγόμενου αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος: Τις διαδηλώσεις της Γένοβα.

Η σφαίρα του αστυνομικού Mario Placanica και το τζιπ στο οποίο ο Placanica και άλλοι αστυνομικοί επέβαιναν και το οποίο πέρασε πάνω από το σώμα του 23χρονου τότε Carlo, ήταν η αιτία που ο νεαρός Ιταλός έχασε τη ζωή του.

Αν η τελευταία πενταετία με τα κινήματά της  κόντρα στον καπιταλισμό και την κρίση του (αγανακτισμένοι, occupy, απεργιακές κινητοποιήσεις, black lives matter κ.α.) αποτελεί την απόδειξη ότι το «φάντασμα» της ριζοσπαστικής αμφισβήτησης έχει κάνει και επίσημα την εμφάνισή του πάνω από τον ουρανό της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου, αν η πενταετία που προηγήθηκε (2005 – 2010) με τις δικές της -νεολαιίστικες κυρίως- κινητοποιήσεις (CPE Γαλλία, φοιτητικό κίνημα και Δεκέμβρης ’08 Ελλάδα, φοιτητικό σε Αγγλία, Γερμανία, Χιλή κλπ.) αποτέλεσε μια «θερμή εισαγωγή», τότε το «κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση» δικαιολογημένα μπορεί να χαρακτηριστεί η αυλαία μιας εποχής που παρήλθε ανεπιστρεπτί και το προοίμιο μιας καινούριας, αυτής που ζούμε τώρα.

Και αυτό γιατί το Σιάτλ, η Νίκαια, το Γκέτεμποργκ και φυσικά η Γένοβα, οι πιο πετυχημένοι σταθμοί αυτού του κινήματος, υπήρξαν η πιο χειροπιαστή απόδειξη ότι η αριστερά, το εργατικό κίνημα, οι κομμουνιστές, οι αναρχικοί, ο αντικαπιταλισμός, ο διεθνισμός, συνολικά δηλαδή ο χώρος της αμφισβήτησης ξαναβρήκε έναν καινούριο – έστω και δειλό- βηματισμό. Δήλωσε παρών και εισέβαλε στο προσκήνιο αποκαλύπτοντας ότι η δήλωση του διαβόητου πλέον Francis Fukuyama πως «η ιστορία είχε τελειώσει», δεν ίσχυε. Πως θα μπορούσε άραγε;

508949.jpg.indyscaled

Συνέχεια

Μία επισκόπηση της Ελληνικής κρίσης από τη Γερμανία…


berlin1

Άρθρο του Herbert Griessig


 

ΒΕΡΟΛΙΝΟ – Η κρίση του χρέους στην Ελλάδα είναι απλώς το μέσο για να εκμεταλλευτούν οι πόροι του Ελληνικού έθνους.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται: Τα ίδια μέτρα που ξεκίνησαν την κρίση χρησιμοποιούνται και σήμερα: τεχνάσματα, εκβιασμοί και παραποιήσεις προς όφελος ενός μικρού κύκλου κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών τάξεων εδώ στη Γερμανία και στην Ευρώπη.

Ήταν σαφές, για παράδειγμα, από την πρώτη στιγμή ότι η Ελλάδα δεν ήταν σε θέση να εκπληρώσει τα κριτήρια για ένταξη στην Ευρωζώνη. Παρ ‘όλα αυτά Ευρωπαϊκοί κυρίαρχοι κύκλοι επιθυμούσαν να έχουν πρόσβαση στην αγορά της και για να το καταφέρουν, απόκρυψαν τον πραγματικό προϋπολογισμό του Ελληνικού κράτους, ωραιοποιώντας τον

Επιπλέον, δεν μπορεί να αγνοηθεί η επιρροή της Wall Street. Σε όλη τη διάρκεια των πρόσφατων διαπραγματευτικών συζητήσεων σπανίως αναφερόταν ότι δεν ήταν άλλη από την Goldman Sachs που παρείχε οικονομικά ανεύθυνο δάνειο προς την Ελληνική κυβέρνηση, προκειμένου να μπορέσουν να εκπληρώσουν εξαρχής τα οικονομικά κριτήρια για την ένταξη στην Ευρωζώνη.

Φυσικά υπήρχαν και τα μέλη της Ελληνικής κυβέρνησης που υπέγραψαν τη συμφωνία για προσωπικό τους όφελος. Οι πρώτες συμβάσεις μετά τα δάνεια, ήταν συμφωνίες για νέα οπλικά συστήματα στην Ελλάδα. Κάθε περαιτέρω σχόλιο είναι περιττό.

Ήταν προφανές από την πρώτη στιγμή ότι οι φτωχοί θα έπρεπε να επωμιστούν το βάρος μιας τέτοιας πολιτικής.

Συνέχεια