«Ξεροκέφαλη η εμμονή στη λιτότητα»…


Ο Χάμπερμας κατακεραύνωσε τη γερμανική κυβέρνηση για τη σκληρή στάση της απέναντι στη μικρή Ελλάδα


Είναι για πολλούς ο κορυφαίος εν ζωή διανοητής στην Ευρώπη, αν όχι σε ολόκληρο τον πλανήτη – και το βέβαιο είναι πως όταν ανοίγει το στόμα του για να μιλήσει ο Γιούργκεν Χάμπερμας, στα 86 του χρόνια, όλοι (και πρώτοι οι ίδιοι οι Γερμανοί) στέκονται προσοχή για να τον ακούσουν.

Χτες, λοιπόν, ο μεγάλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος εξαπέλυσε μέσα από αποκλειστικές δηλώσεις του στη βρετανική «Guardian» ολομέτωπη επίθεση ενάντια στη γερμανική κυβέρνηση στο σύνολό της, δηλαδή τόσο στους Χριστιανοδημοκράτες όσο και τους Σοσιαλδημοκράτες, κατακεραυνώνοντάς τους για τη σκληρή τους στάση απέναντι στη μικρή Ελλάδα.

«Φοβούμαι ότι η γερμανική κυβέρνηση, περιλαμβανομένης της σοσιαλδημοκρατικής της πτέρυγας, έπαιξε μέσα σε μια νύχτα στα χαρτιά και έχασε όλο το πολιτικό κεφάλαιο που μία καλύτερη Γερμανία είχε συσσωρεύσει εδώ και μισό αιώνα»ανέφερε ο Χάμπερμας, επισημαίνοντας ότι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν επιδείξει «μεγαλύτερη πολιτική ευαισθησία και μια νοοτροπία που ξεπερνούσε τους εθνικισμούς».

Ο κορυφαίος φιλόσοφος υπογράμμισε ακόμη ότι, απειλώντας την Ελλάδα με έξοδο από τη ζώνη του ενιαίου νομίσματος κατά την πορεία των διαπραγματεύσεων, η Γερμανία «αποκάλυψε ανερυθρίαστα τον εαυτό της ως τον βασικό επιτηρητή της πειθαρχίας στην Ευρώπη, και για πρώτη φορά έθεσε ανοιχτά θέμα γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη».

«Ξεροκέφαλη η εμμονή στη λιτότητα»

Σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή |


Το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ελλάδας και των εταίρων της στην ευρωζώνη, όπως είπε ο γεννημένος στο Ντίσελντορφ σοφός, «δεν έχει λογική από οικονομική σκοπιά, διότι το τοξικό μείγμα των αναγκαίων δομικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος και την οικονομία από τη μια, και των περαιτέρω νεοφιλελεύθερων προσαρμογών από την άλλη, θα αποθαρρύνει εντελώς τον ήδη εξαντλημένο ελληνικό πληθυσμό και θα σκοτώσει κάθε κίνητρο για ανάπτυξη. (…)

Εξαναγκάζοντας την ελληνική κυβέρνηση να συμφωνήσει σε ένα οικονομικά αμφιλεγόμενο, και κατά κύριο λόγο συμβολικό ταμείο αποκρατικοποιήσεων δεν μπορεί να θεωρηθεί τίποτε άλλο από μια τιμωρητική πράξη απέναντι σε μία αριστερή κυβέρνηση», δηλώνει ο Χάμπερμας, ο μαθητής του Αντόρνο και διάδοχος του στη νεομαρξιστική Σχολή της Φρανκφούρτης, αλλά και ένας από τους θεωρητικούς εμπνευστές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Αναφερόμενος στη συνεχιζόμενη θεωρητική διαμάχη του με έναν άλλο σπουδαίο αριστερό Γερμανό κοινωνιολόγο, τον Βόλφγκανγκ Στρέεκ, ο Χάμπερμας είπε ότι «εγώ και ο Στρέεκ μοιραζόμαστε την άποψη ότι ο τεχνοκρατικός εξανδραποδισμός της δημοκρατίας είναι αποτέλεσμα ενός νεοφιλελεύθερου σχεδίου πολιτικών απορρύθμισης των αγορών. Η ισορροπία ανάμεσα στις αγορές και την πολιτική έχει χαθεί, σε βάρος του κράτους πρόνοιας. Εκεί που διαφωνούμε είναι όσον αφορά τις επιπτώσεις αυτής της συμφοράς.

Δεν βλέπω πώς μια επιστροφή στα έθνη-κράτη, που θα είναι υποχρεωμένα να λειτουργούν σαν μεγάλες επιχειρήσεις σε μια παγκόσμια αγορά, θα μπορούσε να ισοσκελίσει την τάση προς την απο-δημοκρατικοποίηση και την αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων – και αυτό το βλέπουμε σήμερα και στη Μεγάλη Βρετανία. Τέτοιες τάσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με μια πολιτική στροφή, που θα επιβληθεί από δημοκρατικά εκλεγμένες πλειοψηφίες σε έναν πιο στενά ενωμένο «ευρωπαϊκό πυρήνα».

Η νομισματική ένωση πρέπει να αποκτήσει τη δύναμη να ενεργεί σε υπερεθνικό επίπεδο. Μπροστά στη χαοτική πολιτική διαδικασία που πυροδότησε η κρίση στην Ελλάδα, δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να αγνοούμε τα όρια της σημερινής μεθόδου αναζήτησης διακυβερνητικών συμβιβασμών», είπε.

Και καταλήγει: «Η Ευρώπη είναι ακινητοποιημένη σε μια πολιτική παγίδα. Χωρίς κοινή δημοσιονομική και οικονομική πολιτική, οι εθνικές οικονομίες των ψευδο-κυρίαρχων εθνικών κρατών-μελών θα συνεχίσουν να αποκλίνουν με όρους παραγωγικότητας. Καμιά πολιτική κοινότητα δεν μπορεί να αντέξει μακροπρόθεσμα τέτοιες εντάσεις. Την ίδια στιγμή, εστιάζοντας στην αποφυγή ανοιχτών συγκρούσεων, οι θεσμοί της Ε.Ε. εμποδίζουν τις απαραίτητες πολιτικές πρωτοβουλίες για τη διεύρυνση της νομισματικής ένωσης σε μια πολιτική ένωση. Μόνον οι ηγέτες των κυβερνήσεων που συμμετέχουν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι σε θέση να ενεργήσουν, αλλά είναι ανίκανοι να ενεργήσουν προς το συμφέρον μιας ενιαίας ευρωπαϊκής κοινότητας, διότι ασχολούνται πρώτα και κύρια με τα συμφέροντα των δικών τους ψηφοφόρων».

Πρόκειται για τη δεύτερη κατά σειρά παρέμβαση του Χάμπερμας υπέρ της Ελλάδας μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα: σε άρθρο του στη «Suddeutsche Zeitung» στις 22 Ιουνίου είχε ασκήσει ξανά οξύτατη κριτική στην ηγεσία της Ευρώπης και της Γερμανίας, για τους χειρισμούς τους απέναντι στην Ελλάδα, κάνοντας λόγο τότε για «ανικανότητα» των ηγετών της Ε.Ε. Είχε γράψει τότε πως «το εκλογικό αποτέλεσμα [του Ιανουαρίου στην Ελλάδα] είναι ψήφος κατά της ταπεινωτικής δυστυχίας» και ανέφερε ότι «με αυτή τη δημοκρατική νομιμοποίηση, η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να επιφέρει μια αλλαγή πολιτικής στην ευρωζώνη, αλλά βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ξεροκέφαλη επιμονή σε μια πολιτική λιτότητας που έχει βάρβαρες συνέπειες στην Ελλάδα και έχει αποδεδειγμένα αποτύχει».

Συνυπεύθυνη για την κρίση η Μέρκελ

Χαρακτήριζε μάλιστα την Ανγκέλα Μέρκελ συνυπεύθυνη για την κρίση, επειδή έβαλε τα συμφέροντα των ιδιωτών επενδυτών πάνω από την ανάγκη για κούρεμα του ελληνικού χρέους και εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας, και χαρακτήριζε σκάνδαλο τη δυστοκία με την οποία αντιμετωπίζει τον ηγετικό της ρόλο η γερμανική κυβέρνηση, σημειώνοντας ότι «είναι οι πολίτες και όχι οι τράπεζες αυτοί που πρέπει να έχουν τον τελευταίο λόγο για το ευρωπαϊκό πεπρωμένο». Επειδή για τη γερμανική κυβέρνηση τα συμφέροντα των επενδυτών ήδη από τον Μάιο του 2012 ήταν σημαντικότερα από το κούρεμα του ελληνικού χρέους για την εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας, βρισκόμαστε ξανά σε κρίση.

«Τώρα έρχεται στην επιφάνεια η ύπαρξη ενός άλλου θεσμικού ελλείμματος. Το βέβαιον είναι ότι επί της ουσίας πρόκειται για μια ξεροκέφαλη επιμονή σε μια πολιτική λιτότητας, η οποία δεν γίνεται κυρίως αντικείμενο κριτικής μόνο στη διεθνή επιστήμη, αλλά είχε βάρβαρες συνέπειες στην Ελλάδα και αποδεδειγμένα έχει αποτύχει. Πρέπει να καταστεί σαφές το απρεπές, μάλλον σκανδαλώδες της άρνησης (για πολιτικές διαπραγματεύσεις):

Ο συμβιβασμός δεν αποτυγχάνει σε μερικά δις περισσότερα ή λιγότερα, ούτε καν σε αυτόν ή τον άλλο όρο, αλλά μόνο στην ελληνική απαίτηση, την απαίτηση της οικονομίας και του λαού, τον οποίο εκμεταλλεύθηκαν οι διεφθαρμένες ελίτ, για κούρεμα ή κάποια αντίστοιχη ρύθμιση, για παράδειγμα ένα μνημόνιο διαγραφής σε συνδυασμό με ανάπτυξη, ώστε να καταστεί δυνατή μια νέα αρχή. Αντ’ αυτής οι δανειστές επιμένουν στην αναγνώριση του βουνού του χρέους, το οποίο δεν μπορεί να αντέξει η ελληνική οικονομία. Επιμένουν, δηλαδή, παρά τις αμφιβολίες στην τυπική αναγνώριση ενός πραγματικά ασήκωτου βάρους του χρέους», έγραφε προφητικά ο μεγάλος Γερμανός διανοητής.


Από:

http://www.efsyn.gr/arthro/xerokefali-i-emmoni-sti-litotita

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s