Ο Προμηθέας και τα δεσμά ενός λαού…


Έξω, μάλλον κάποιοι διαβάζουν περισσότερη ελληνική ιστορία και μυθολογία από τους δικούς μας παραμορφωτές της κοινής γνώμης.

Γνωρίζουν λοιπόν τον μύθο του Προμηθέα που έκλεψε τη φωτιά από τους θεούς για να τη δώσει στους ανθρώπους, και για το λόγο αυτό αλυσοδέθηκε από το Κράτος και την Βία στον βράχο του Καυκάσου υφιστάμενος την αιώνια τιμωρία. Γνωρίζουν και τον Θερσίτη από την Ιλιάδα, που έτρωγε βουρδουλιές από τον Οδυσσέα επειδή ασχημονούσε έναντι του στρατάρχη Αγαμέμνονα και καλούσε τον στρατό σε ανταρσία. Ξέρουν καλά και την ιστορία της Αντιγόνης που τοποθετούσε την απόδοση νεκρικών τιμών στον σκοτωμένο αδερφό της πάνω από τους άδικους νόμους της κρατικής εξουσίας.

Τέτοιες ιστορίες αντιεξουσιαστικού ήθους υπάρχουν πολλές στην αρχαία ελληνική γραμματεία και συνυπάρχουν με αφηγήσεις ιστοριών για αυταρχικούς ηγέτες, πολεμοχαρείς τυράννους και εξουσιομανείς αριστοκράτες.

Ο Τσίπρας βεβαίως δεν είναι ούτε Προμηθέας (όπως τον παρουσιάζει το εξώφυλλο της αμερικανικής έκδοσης του περιοδικού The Week), ούτε κάτι παρόμοιο από τους αρχαίους μύθους. Η μεταμοντέρνα παγκοσμιοποιημένη εποχή μας είναι λίγο πιο σύνθετη από τις εποχές των θεών και των ηρώων.

Η «Εξέγερση της Ελλάδας» είναι το κεντρικό θέμα του περιοδικού The Week, το οποίο κυκλοφορεί με μια εικονογράφηση στο εξώφυλλό του να παρουσιάζει τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ως Προμηθέα Δεσμώτη, ο οποίος, τυλιγμένος με την ελληνική σημαία, απελευθερώνεται από τον βράχο του ευρώ.«Θέτει η απόρριψη της λιτότητας από τους Έλληνες ψηφοφόρους σε κίνδυνο την Ευρωπαϊκή Ένωση;» είναι το ερώτημα που θέτει το περιοδικό.

Όταν όμως τέτοια εξώφυλλα που κυκλοφορούν στο εξωτερικό (ευελπιστώντας κατά βάθος στην επιβίωση αυτού του παλιού ήθους στον λαό που σήμερα κατοικεί στην ίδια γη με εκείνο τον αρχαίο λαό), η σύγκριση μοιραία γίνεται με τους σύγχρονους απογόνους του Κράτους και της Βίας. Τα βούκινα των σημερινών ισχυρών, τους τηλετρομοκράτες των καναλιών που καλούν έναν λαό, μια κοινωνία και μια χώρα σε υποταγή, σε εθελόδουλη αποδοχή μιας παντοτινής τιμωρίας απλά και μόνο γιατί έτσι επιτάσσει με τελεσίγραφα πολεμικά ή οικονομικής ασφυξίας ο εκάστοτε Κεραυνοφόρος.

Στην πραγματικότητα, οι Κέρβεροι της ενημέρωσης γνωρίζουν μόνο τον τευτονικό μύθο των Νιμπελούνγκεν και ταυτίζονται πλήρως με τον θεό Όντιν όταν τιμώρησε την κόρη του Μπρουνχίλντε για την ανυπακοή της.

Εξώφυλλα σαν αυτό του Week τους προκαλούν απέχθεια. Γιατί αυτό που στα αλήθεια απεχθάνονται δεν είναι μια κυβέρνηση με το όποιο αριστερό πρόσημο, αλλά μια κοινωνία ελεύθερων ανθρώπων που αποφασίζει να σπάσει τα δεσμά της.


Από:

http://jungle-report.blogspot.gr/2015/06/tsipras-promitheas.html

One comment on “Ο Προμηθέας και τα δεσμά ενός λαού…

  1. Ο/Η Τάκης λέει:

    Φιλικές χώρες (με την οικονομική και ουσιαστική έννοια), θεωρούνται αυτές με τις οποίες διατηρούμε «φιλικά» και ισορροπημένα εμπορικά ισοζύγια, έτσι μετρούν σήμερα διεθνώς τα πράγματα και υπ’ αυτό το πρίσμα, φιλικές ευρωπαικές χώρες, κανονικά, δεν πρέπει να ανιχνεύονται στο σόναρ του «βατραχανθρώπου» του ντιπ για ντηπ… νελ μπλου ντεπιντο ντεμπλου.
    «Φιλικοί» νυν συμπολίτες, εν σχέσει με τους μέλλοντες και τους προηγηθέντες, επίσης δεν υπάρχουν, αφού η όποια κουτσουρεμένη (έστω) αμοιβή-εξωπαροχή των πρώτων θα αντισταθμισθή από την έλλειψη εθνικού παραγωγικού κεφαλαίου στους δευτερους.
    Παλάντζα ιστορική πασών γενεών, με σαφέστατη αδικία εις βάρος των προηγουμένων και των επομένων.
    ………………………………………………………………
    Ο ευπειθέστατος υπηρέτης των ανθρώπων (μικρομαγαζάτορας, μικροδωματιούχος, γκαρσόν, παστρικιά κλπ, ως σύνολον) και ο αντίστοιχος (επίσης ευπειθέστατος) υπηρέτης των μηχανών, υλικών και «αύλων» συστημάτων, ως σύνολον και αυτός.
    Κάπου, αυτοί οι δύο θα συναντώνται πάντα στο παζάρι, ο ένας θα είναι από επάνω και ο άλλος από κάτω… έχει σχέση η υψομετρική διαφορά με το τι θεωρείται αναγκαιότερο του άλλου.
    Ο… πανωχωρίτης, που έχει και τα πηγαία «νερά» που δεν… σπάνε τα ρημάδια επιτέλους, κάνει την θητεία του στα άψυχα, κυρίως (που δεν «προσβάλλουν» άμεσα, αλλά φυσικά και έμμεσα, «αντέχεται») και όταν συναντά τον κατωχωρίτη θα του την πέφτει, αξίωμα, πάντα κάποιος την πέφτει στον άλλο oh baby baby its a wild world.
    Ολόκληρη φιλοσοφία τρόπων και στάσεων ζωής, καθώς και επιπτώσεων στην ψυχολογία των ανθρώπων για το πως θα… βαδίζουν.
    Υπηρέτες ανθρώπων από την μια και υπηρέτες της όποιας προωθουμένης «επίκαιρης», υλικής τε και μη, πραγματικότητας από την άλλη.
    Πάντα στο βαθος της κουίντας ένας μαέστρο, να κινεί νήματα νευροσπάστων, μοιράζοντας ρόλους… αξιοποιών τα ειδικά προσόντα ατόμων, ΛΑΩΝ, και άλλων τινών…

    Μια μικρή ιστοριούλα, απλώς, έτσι, για έναν νοητικό στοβιλισμό, προς «ναινέδες» και μη…

    Ο… Κάτης που εγένετο Γιουσούφης, τα πάνω κάτω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s