Παράταση εκβιασμών


Παράταση εκβιασμών

Κραυγαλέα καλλιέργεια πανικού και νέα τελεσίγραφα από τους δανειστές
Με ρήτρα «αυτόματης λιτότητας» επιχειρεί να καλύψει τη «μικρή απόσταση» η κυβέρνηση

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

Αυτό που είναι πιθανότερο να προκύψει τη Δευτέρα το βράδυ, κατά την έκτακτη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης, δεν είναι ο «έντιμος συμβιβασμός» που επιδιώκει η κυβέρνηση, αλλά μια παράταση του εκβιαστικού πλαισίου εντός του οποίου οι δανειστές επιδιώκουν να αποσπάσουν μεγαλύτερες υποχωρήσεις από την κυβέρνηση.

Το αποκορύφωμα της εκβιαστικής τακτικής των δανειστών δεν ήταν τόσο το επίσημα διατυπωμένο διά του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ τελεσίγραφο «συμφωνία ή χρεοκοπία», όσο η αριστοτεχνική σκηνοθεσία του μίνι bankrun που σημειώθηκε αυτή την εβδομάδα. Μέχρι και το μεσημέρι της Παρασκευής, στα ATM των τραπεζών της Αθήνας σχηματίζονταν αξιοσημείωτες ουρές, οι τραπεζοϋπάλληλοι ανατροφοδοτούσαν συνεχώς τα μηχανήματα, επιχειρήσεις ενημέρωναν το προσωπικό τους ότι καταβάλλουν μεν τη μισθοδοσία, αλλά είναι πιθανό οι εργαζόμενοι να μην μπορέσουν να την εισπράξουν, διευθυντικά στελέχη τραπεζών ενημέρωναν «εκλεκτούς» πελάτες για τις δυνατότητες «νόμιμης» μεταφοράς τους σε λογαριασμούς στο εξωτερικό. Η ΕΚΤ, που μόλις την Τετάρτη είχε αυξήσει κατά 1,1 δισ. την έκτακτη ρευστότητα μέσω ELA, χθες Παρασκευή άνοιξε κι άλλο τη στρόφιγγα, χωρίς να ανακοινώσει ποσό. Πιθανότατα η γραμμή της ρευστότητας θα μείνει ανοικτή τουλάχιστον μέχρι το τέλος της επόμενης εβδομάδας, οπότε κλείνει ο τρέχων κύκλος εξελίξεων, με τη δεύτερη προγραμματισμένη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε.

Συνέχεια

Κόκκινη γραμμή στα μακαρόνια το κέτσαπ


Κόκκινη γραμμή στα μακαρόνια το κέτσαπ

♦ Δραματικές ώρες μέχρι αυτή τη στιγμή στις Βρυξέλλες, όπου στην 1.458η κρίσιμη συνάντηση των Γιούνκερ, Λαγκάρντ, Ντράγκι και όλων των άλλων εσμών με τον ήρωα δικό μας πρωθυπουργό συζητούσαν, τι άλλο, το μέγα θέμα της ημέρας, που δεν είναι άλλο από τον ΦΠΑ για τα μακαρόνια.

♦ Το κρίσιμο ζήτημα που μπορεί να φέρει έως και στη ρήξη τους δανειστές με την Ελλάδα το άνοιξε ο Νίκος Φίλης στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ με την ιστορική φράση «Πόσα μακαρόνια μπορεί να φάει ένας άνθρωπος;».

♦ Ο Γιούνκερ στις κρίσιμες στιγμές ήταν με την πλευρά Φίλη και άρα υπέρ του ΦΠΑ 23% στα μακαρόνια.

♦ Ο Ντράγκι ήταν κι αυτός της ίδιας άποψης για ΦΠΑ 23% στα μακαρόνια, στην εστίαση και την αστείαση γενικότερα, έτσι της πλάκας που έγιναν τα πράγματα.

♦ Ο πρόεδρος της ΕΚΤ ήθελε το 23% για να ανοίξει τις κάνουλες της ρευστότητας της μακαρονάδας στη χώρα μας.

Συνέχεια

Ο λησμονημένος…


Αυτά τα λόγια θα τα ξεριζώσει μετά σαράντα
χρόνια η λησμονημένη. Και σ’ αυτό το δρόμο
να πω πως γίνονται θαύματα; Οχι. Τα θαύματα
γίνονται μόνο στις στοιχειωμένες εκκλησίες
Να πω για τον άνθρωπο που έγινε δέντρο και για
το στόμα του που φύτρωσαν λουλούδια; Ντρέπομαι
κι όμως πρέπει να μιλήσω κι ας μη με πιστέψουν
(Μίλτος Σαχτούρης, «Η λησμονημένη V»)

Είναι εκείνος εκεί, περπατώντας με τα χέρια στις τσέπες -ακόμη και όταν δεν φορά παντελόνι. Με τα κορδόνια λιτά και τα τσιγάρα βρεγμένα να πηγαινοέρχεται, χωρίς ορισμένη τροχιά, με θολή την κατεύθυνση που πάντοτε παίρνει αναβολή για τα αύριο.

Ο άνθρωπος αυτός, που πια έχει ξεχάσει ηλικία και ιδιότητα. Ισως να είναι ένας άνεργος 25άρης, ένας κακοπληρωμένος 30άρης, ανασφάλιστος και με χαμηλές αποδοχές, ίσως ένας μόλις απολυμένος 40άρης, που προσπαθεί να ξεκινήσει από το πουθενά. Ισως άνθρωπος μεγάλης ηλικίας που πρέπει να επιλέξει αν θα αγοράσει τροφή ή φάρμακα, ένας νέος εγκλωβισμένος στον εφιάλτη των πανελληνίων που πρέπει να επιλέξει έναν οριστικό ορίζοντα σε μια άγουρη ηλικία για αποφάσεις, ένας μετανάστης φερμένος από το τόσο συγκεκριμένο του Εδώ στο τόσο ακαθόριστο Πουθενά μας. Ετσι περπατά χωρίς ηλικία, συνομήλικος με όλους τους γύρω του, αδιαφορώντας για το μέτρημα, μασουλώντας την ίδια βλαστήμια, με μαξιλάρι τον ίδιο εφιάλτη.

Συνέχεια

 RED ZEPPELIN: «Ευρώπη, Ευρώπη δεν είσαι τίποτ΄άλλο, είσαι μονάχα η συνέχεια του Βαραββά»…


menoume_evropi-me-xorigous

Γράφει ο Μάκης Γεωργιάδης


Αίφνης προέκυψε το φαινόμενο «Μένουμε Ευρώπη». Αν αντιπαρέλθουμε  σε πρώτο επίπεδο το θλιβερό πολιτικό νόημα τέτοιων διαδηλώσεων, είναι σημαντικό να σταθούμε στον αποκρουστικό πολιτισμικό χαρακτήρα που σφραγίζει τέτοια ρεύματα και πολιτικές συμπεριφορές, οι οποίες δυστυχώς έχουν ριζώσει σα βδέλλες στο κοινωνικό σώμα τα τελευταία 35 χρόνια.

Θα είχε πραγματικά μια  ευτράπελη πλευρά  το θέμα εάν δεν επηρέαζε, όχι τόσο στο επίπεδο της φυσικής παρουσίας  ανθρώπων στις συγκεντρώσεις όσο σαν συνολικότερη αντίληψη,  ένα σοβαρό  και ευάριθμο κομμάτι της κοινωνίας.

Αντιπαρέρχομαι επίσης το γεγονός ότι πρωτοστάτες και εμφανείς εκπρόσωποι  αυτών των ρευμάτων είναι αιωνόβιοι αμετανόητοι δήμιοι του ελληνικού λαού, αρχαιόπληκτοι αδαείς κομμουνιστοφάγοι διαπρέποντες στις τηλεπωλήσεις πνευματικών περιττωμάτων ή οι πρωτοστάτες της κουλτούρας  του ΚΛΙΚ και του ΝΙΤΡΟ, τυπάκια δήθεν της ψευτομαγκιάς  και του «πουλ – μούρ», του γιαπισμού με τα τζιπ και του νεοπλουτισμού.

Δεν έχει κανείς την απαίτηση  από  πνευματικά ρετάλια να έχουν υπόψη τους τι έλεγε ο Χατζιδάκις στις εκπομπές του στο Τρίτο Πρόγραμμα για το χαρακτήρα της ΕΕ  και την επικείμενη υποδούλωση ενός  ολόκληρου λαού συνεπεία (και)  της εθελοδουλίας  της πολιτικής και πνευματικής του ηγεσίας.

Στο απέραντο σκότος αυτών των νοών δεν έχουν προφανώς καμία θέση  οι τελευταίοι στίχοι από το ποίημα του Νίκου Καρούζου «Πέρα απ΄ την κατανάλωση», οι οποίοι  συνθέτουν τον τίτλο αυτού του κειμένου. Στο διά ταύτα λοιπόν «Ευρώπη, Ευρώπη δεν είσαι τίποτ΄ άλλο, είσαι μονάχα η συνέχεια του Βαραββά».

karouzos

Συνέχεια

Ο Λαός και οι Διαδηλώσεις του…


Ποιοι είναι αυτοί που κατεβαίνουν στο Σύνταγμα τούτες τις μέρες
EUROGROUP ΠΟΡΕΙΑ  (41)
Γράφει o Δημήτρης Κεχρής
_________________________________________

Τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα λαμβάνουν χώρα τριών τύπων λαϊκές κινητοποιήσεις με ποικιλόμορφα και αντιφατικά στοιχεία. Κάθε τύπος εξ αυτών χρησιμοποιείται από διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις ως βέλος στη φαρέτρα τους το οποίο υποτίθεται ότι αποδεικνύει με αδιάσειστο τρόπο «τί θέλει ο Λαός», θέλοντας ταυτόχρονα να καταδείξουν και ποιός εμποδίζει τη θέλησή του. Επειδή το μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου εδώ και καιρό βρίσκεται σπίτι του, αξίζει να προσπαθήσουμε να δούμε τί συμβαίνει με τον κόσμο που κατεβαίνει στο δρόμο μέσα από τη σύνθεση των διαδηλωτών, τα συνθήματα και τις θέσεις που εκφράζονται, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτές προσλαμβάνονται και αναπαράγονται από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

λαος (7)

Η πρώτη κατηγορία είναι οι φιλοκυβερνητικές διαδηλώσεις. Και είναι της μόδας. Οι συμμετέχοντες στηρίζουν, στην πλειοψηφία τους, τη διαπραγματευτική γραμμή της κυβέρνησης για έναν «έντιμο συμβιβασμό εντός του ευρώ» και αντιμετωπίζουν σχεδόν με εχθρότητα τους «αδίστακτους» εταίρους που θέλουν να «ταπεινώσουν την εθνική μας αξιοπρέπεια». Σε αυτές, πέρα από νεολαία και ανέργους που συμμετέχουν με μαχητική και ενίοτε ανατρεπτική διάθεση, συμμετέχουν επίσης, τμήματα που αποτέλεσαν τη βασική δεξαμενή των ψηφοφόρων των κομμάτων της συγκυβέρνησης. Και αναφερόμαστε σε συντεχνίες συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων-πελατών, υπερπατριώτες, υψηλόβαθμα (διαχρονικά ευνοημένα) στελέχη του δημοσίου και κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές. Αναρωτιέται κανείς αν αυτές οι τάσεις επιθυμούν μια πραγματική αλλαγή ή απλώς μια επιστροφή στην προ του 2009 κατάστασή (τους). Ωστόσο, πλάι σε αυτές τις τάσεις, τροφοδοτούνται και άλλες που, λόγω των εξελίξεων που λαμβάνουν χώρα στη διαπραγμάτευση, αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι η παραμονή στην Ε.Ε. συνεπάγεται νέου τύπου μνημόνια και νιώθουν ότι μάλλον δεν έχουν και πολλά να χάσουν από μια ενδεχόμενη ρήξη. Αυτές οι διαδηλώσεις προσεγγίζονται και αναπαράγονται με μια σχετική «ουδετερότητα» από τα καθεστωτικά εκείνα ΜΜΕ που δεν έχουν ξεκαθαρίσει οριστικά τις ποικίλες σχέσεις τους με τη νέα κυβέρνηση και επιφυλάσσονται. Αντιμετωπίζονται δε, με θετικό τρόπο από τη νέα ΕΡΤ και εκθειάζονται ή προπαγανδίζονται από τα μέσα που ανήκουν στο κόμμα που έχει την κυβερνητική πλειοψηφία.

λαος (2)

Συνέχεια

Νεκροί αλλά εντός ευρωζώνης…


Χαρές μεγάλες. Συμφωνία στον ορίζοντα και Μένουμε Ευρώπη. Βέβαια οι νικητές στο παιχνίδι αυτό της επιβίωσης, είναι αυτοί που είτε μείνουμε Ευρώπη είτε την αποχαιρετίσουμε, ελάχιστα τους ενδιαφέρει.

Και  ηττημένοι είναι πάλι εκείνοι που είτε Μένουμε Ευρώπη είτε την χαιρετήσουμε,  η ζωή τους θα εξακολουθήσει να μετρά τους ρόγχους τους, αφού ανάσες έχει πάψει να παίρνει εδώ και πολύ καιρό.
Ηττημένοι ως το μεδούλι, ως την ύστατη ελπίδα. Και οι μπράβοι του νικητή να απαιτούν και την τελευταία σταγόνα αίμα, αφού δεν επιτρέπουν την ελάχιστη αιμορραγία από τους «εν τω  πλούτω»  αδελφούς τους.  Έχει δίκιο ο μπράβος του ΔΝΤ να απαιτεί το ποσό που θα εισφέρουν σε φορολογία οι μεγάλες επιχειρήσεις να το εισφέρει ο υπάλληλος και ο συνταξιούχος αντί αυτών.

Ο νικητής τα παίρνει όλα και ο χαμένος τα δίνει όλα. Μήπως δεν το ζούμε το έργο εδώ και 5 (και πλέον) χρόνια;

Συνέχεια

Σενάρια εκτροπής…


Σε συνάρτηση με την προηγούμενη ανάρτησή μας διαβάστε τις απόψεις του  Τάσου Παππά που δημοσιεύονται στην εφημερίδα των Συντακτών. Ο δημοσιογράφος εκτιμάει ότι από την αρχή των διαπραγματεύσεων φάνηκε ότι οι δανειστές είχαν έναν κεντρικό στόχο: να υποχρεώσουν τον Τσίπρα να περάσει από τη Βουλή μια επονείδιστη συμφωνία με τη βοήθεια των άλλων κομμάτων. ώστε κι αυτός να ξεφτιλιστεί και η κυβέρνηση του να αποσταθεροποιηθεί.

Σύμφωνα πάντα με το σκεπτικό του Τάσου Παππά αν το παραπάνω σενάριο δεν υλοποιηθεί και οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές θα υπάρξει «η  συγκρότησης εκλογικού μετώπου των λεγόμενων φιλοευρωπαικών δυνάμεων για να αποτραπεί μια νέα νίκη των εξτρεμιστών που θα περιπλέξει ακόμη περισσότερο τα πράγματα». Το δημοσίευμα που παραθέτουμε παρακάτω, εκτιμάει ότι πιθανόν  επικεφαλής αυτού του «μετώπου»  να τεθεί ο Κ. Καραμανλή.

Συνέχεια