Και τώρα, τί θα γίνουμε χωρίς διαπραγματεύσεις;..


Ήταν μιά κάποια λύση!
Διότι τώρα που θα μείνουμε με την συμφωνία στο χέρι,
..προβλέπεται να ξαναρχίσει η ανθρωποφαγία.

Όπως είχαμε προβλέψει, οι χειρότεροι φόβοι μας θα πραγματοποιηθούν εν τέλει: θα υπάρξει μία συμφωνία.
Οι ευρωπαίοι »Εταίροι» φαίνεται ν’ ανακουφίζονται.
Το κακό είναι
πως ανακουφίζονται απάνω μας!

     Η κεντρική γραμμή υπεράσπισης της νέας συμφωνίας φαίνεται να είναι πως: »ναι, εξακολουθούμε να πληρώνουμε όσοι πληρώναμε ως τώρα χωρίς άλλες μεγάλες επιβαρύνσεις, αρχίζουν να πληρώνουν όμως και αυτοί που δεν πλήρωναν ως τώρα».
Και θα εννοούν τον μεγάλο πλούτο και τις μεγάλες επιχειρήσεις.

από τη λαιμητόμο των πανελλαδικών και τον πιθηκισμό των φροντιστηρίων σε μια σύγχρονη μαθηματική παιδεία


Ανοιχτή επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας Αριστείδη Μπαλτά
και τους συναδέλφους Μαθηματικούς

Θεόδωρος Πάσχος, διδάκτορας Διδακτικής Μαθηματικών ΕΚΠΑ
Ρομπέρτος Πελτιάν, Μαθηματικός, 12ο Λύκειο Αθηνών
Χρήστος Χατζηχρήστος, Μαθηματικός, 12ο Λύκειο Αθηνών
Νίκος Χιωτέλης, Μαθηματικός, Πειραματικό Λύκειο Πλάκας

Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο είναι τα θέματα των Μαθηματικών στις φετινές Πανελλαδικές Εξετάσεις (με τα συνακόλουθα αποτελέσματα). Κατά τη γνώμη μας, είναι τα πιο «πετυχημένα» θέματα που θα μπορούσαν να μπουν, γιατί αποτυπώνουν με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τα αδιέξοδα και την παταγώδη αποτυχία ενός «τελειωμένου» εκπαιδευτικού συστήματος.

Διορθώνοντας τα γραπτά, διαπιστώσαμε και φέτος ότι:

  • Τουλάχιστον τα 2/3 των παιδιών της Τεχνολογικής Κατεύθυνσης τελειώνουν το σχολείο αδυνατώντας να ανταποκριθούν σε πράγματα που θεωρούμε «απλά» και «στοιχειώδη» για έναν απόφοιτο Λυκείου. Μάλιστα, τα 2/3 πάλι αυτών των παιδιών δείχνουν αποξενωμένα από τη μαθηματική εκπαίδευση οποιασδήποτε σχολικής βαθμίδας.

Ο τραγέλαφος των θεμάτων συσκοτίζει τις αιτίες αυτής της κατάστασης. Η δυσκολία και η ακαταλληλότητά τους επηρεάζει μεν το ποσοστό των άριστων γραπτών, ελάχιστα όμως αλλάζει αυτή την εικόνα πλήρους αποξένωσης που κάθε χρονιά διατηρείται αξιοσημείωτα σταθερή.

Θα ήταν επίσης λάθος να αποδώσουμε αυτή την εικόνα στην «καθαυτό δυσκολία των Μαθηματικών ως μαθήματος». Η πλειονότητα των παιδιών που αποτυγχάνουν στα Μαθηματικά, επιλέγουν την Τεχνολογική Κατεύθυνση αντί της Θεωρητικής γιατί θεωρούν πιο πιθανό να γράψουν κάτι στα Μαθηματικά παρά στα «μαθήματα Γλώσσας». Εδώ ακριβώς αποτυπώνεται με ιλαροτραγικό τρόπο η κατάρρευση του συστήματος:

Συνέχεια

ΤΡΙΑΜΙΣΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΖΟΥΝ ΑΛΛΑ 7 ΕΚ. ΕΛΛΗΝΕΣ


ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Δραματική παραμένει η οικονομική και κοινωνική κατάσταση της Ελλάδας, όπως δείχνουν τα στοιχεία για το πρώτο τρίμηνο του 2015 που εξέδωσε η ΕΛΣΤΑΤ. Κατά τη στατιστική αρχή, οι επισήμως καταγεγραμμένοι εργαζόμενοι ανέρχονται πλέον σε 3.504.446 άτομα. Οι άνεργοι -εννοείται, οι εγγεγραμμένοι, γιατί υπάρχουν αρκετοί που δεν προσέρχονται καν στις αρμόδιες αρχές για να καταγραφούν- ήταν στο πρώτο τρίμηνο του έτους 1.272.541 άτομα. Το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε έτσι στο 26,6%, ελαφρά μειωμένο κατά 1,2 εκατοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το πρώτο τρίμηνο του 2014, οπότε ανερχόταν στο 27,8%. Η εκτίναξη της ανεργίας και η θεαματική μείωση των μισθών, συνοδευόμενες από την αύξηση της εισφοροδιαφυγής της «μαύρης» εργασίας, οδήγησαν σε κατάρρευση τα έσοδα του ΙΚΑ.

Συνέχεια

Tom Waits: Ένας άνθρωπος του τσίρκου στη μουσική…


O Tom Waits είναι ένας άνθρωπος του τσίρκου στη μουσική. Μπορεί να εμφανισθεί με ένα καπέλο που καλύπτει τα βλέφαρά του και με ένα τσιγάρο που ταλαντεύεται από το ζωηρό του πρόσωπο, να τραγουδά μιλώντας ή και μουρμουρίζοντας με την ιδιαίτερη χροιά του που υποστηρίζεται από κάθε τύπο ήχου, από cool jazz, σπαραξικάρδιες μπαλάντες μέχρι τον ήχο από τον νεροχύτη.

Γεννήθηκε σε ένα ταξί, στις 7 Δεκεμβρίου 1949.  Μεγάλωσε στην Καλιφόρνια, όπου τα ακούσματά του ήταν ο Bing Crosby, τα τραγούδια του Stephen Foster και ο George Gershwin. Επίσης, μεγάλο θαυμασμό ανέπτυξε για τους συγγραφείς της Beat γενιάς, Jack Kerouac και Charles Bukowski.

Ο έφηβος Tom Waits, ζούσε σε ένα αυτοκίνητο και δούλευε ως πορτιέρης σε νάιτκλαμπ του Λος Άντζελες, όταν αποφάσισε ότι πρέπει να αρχίσει να παίζει μουσική και να γράφει τραγούδια βασισμένα σε κλεμμένα αποσπάσματα συνομιλιών.

Συνέχεια

Τόση «αισθητική» δεν αντέχεται…


Γράφει η

Mary Kouerini

______________________________
Η άνω πόλη,τόπος παραθεριστικός ,κατ αρχάς,και κατόπιν τόπος μόνιμης κατοικίας κάποιων ολίγων οικογενειών που έδωσαν χρώμα και ταυτότητα προαστίου,μικρού και όμορφου.
Μετά το πέρασμα των χρόνων ,εργολάβοι κατέλαβαν την περιοχή (μια και το προάστιο,διέθετε φυσική καλλονή-Εκάλη των Δ.προαστίων,το ονόμασαν..)και έχτισαν θεόρατες πολυκατοικίες για να στεγάσουν την ανερχόμενη εργατική τάξη σε μικροαστική..
Πάντα σε αγαστή συνεργασία με τις εκάστοτε Δημοτικές Αρχές.
Μέχρι και το βουνό έσκαψαν και στην συνέχεια ,οικοδόμησαν..
Αποτέλεσμα,η βάναυση αλλοίωση,όχι μόνο του τοπίου αλλά και των κατοίκων,οι οποίοι δεν εμφανίζονται πλέον στην άγνωστη γιαυτούς,πλέον πλατεία..κρύβονται
Είναι ένας τρόπος να αποφύγεις αυτό το βάναυσο όχλο που τα σαββατόβραδα εγκαταλείπει το αντιαισθητικό υπερπολυτελές του διαμέρισμα (υπερχρεωμένο στην τράπεζα) και εισβάλλει στην πλατεία..
Το Καγιέν έχει εγκαταλειφθεί, από καιρό ,στο γκαραζ,μια και δεν υπάρχει βενζίνη,ούτε η βόλτα εκτός συνόρων..
Κατακλύζουν λοιπόν τα τραπεζάκια φωνασκούντες και χυδαιολογούντες..»Που είσαι ρε μεγάλε;» «Άσε ρε μαλάκα» απαντά ο έταιρος βρακοφόρος με την βαμμένη ξανθιά σύζυγο,που παρά τα κιλά της θεωρεί χρέος της ,να φορά κολάν και κολλητό μπλουζάκι άνιμαλ (αφού είναι στην μόδα) σέρνοντας δίπλα της το βλαστάρι της,που απεγνωσμένα κραυγάζει,μπας κι ασχοληθεί κάποιος μαζί του.
Ο δρόμος που διασχίζει την πλατεία,ένα νυφοπάζαρο
νεανίδων που οι στιλιστικές τους επιλογές παίζουν μεταξύ LADY GAGA(στα εξτριμ της) και η θειά μου η Αμερσούλα ,σε μίξη..
Επιπλέον προχωρούν περίπου στον αέρα μπας και σβαρνιαστούν στο πλακόστρωτο από τα 12ποντα και τις πλατφόρμες-κοθόρνους..
Τέτοιο θέαμα δεν τόχω ξαναδεί στην μικρή μας,άνω πόλη.
(α…ίσως μια ακόμη φορά..καλοκαίρι ήταν πάλι,όταν η προηγούμενη δημοτική αρχή,είχε την φαεινή ιδέα να καλέσει μοντέλλες να παίξουν βόλλευ,λέει για φιλανθρωπικό σκοπό,λέει..εκεί να δεις οφθαλμόλουτρα για φιλανθρωπικό σκοπό ,πάντα..
περνούσα και έφυγα τρέχοντας..)
Νομίζω ότι θα κάνω κι ότι οι περισσότεροι παλιοί συμπολίτες μου.
Όταν βρίσκομαι στην πόλη μου,θα κρύβομαι..
Τόση «αισθητική» δεν αντέχεται…
_______________________________

Η κρυφή επανάσταση της Ροζάβα…


Συνομιλία με την Cinar Saleh, διπλωματική αντιπρόσωπο της αυτόνομης Ροζάβα

IMG_4857

Συνέντευξη : Γιώργος Βελεγράκης


Aν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε τη δομή της οικογένειας στη βάση της, τότε δεν θα έχουμε πετύχει τίποτα. Θα έχουμε στα χέρια μας μια κενή επανάσταση

Με την παραπάνω φράση ξεκίνησε τη συζήτηση, μαζί μου η Cinar Saleh, η υπεύθυνη για τις διπλωματικές σχέσεις της Ροζάβα και μέλος του κινήματος για μια δημοκρατική κοινωνία (TEV-DEM). Βρεθήκαμε στην Ίσταμπουλ και από την πρώτη στιγμή με εντυπωσίασε αυτή η γυναίκα, που μιλούσε με την ίδια αποφασιστικότητα τόσο για την μάχη ενάντια στους ισλαμιστές του ISIS και τον καπιταλισμό όσο και ενάντια στο σεξισμό, την πατριαρχική δομή της οικογένειας και κυριότερα για το φεμινισμό ως το συστατικό στοιχείο της κοινωνικής επανάστασης. Οι λέξεις έβγαιναν με πάθος και ταχύτητα από το στόμα της: «η Ρόζαβα το κέντρο των αγανακτισμένων του κόσμου σήμερα», «δημοκρατία», «ισότητα των φύλων», «φεμινισμός», «αγώνας των γυναικών», «αντι-καπιταλισμός», «αντι-φονταμενταλισμός», «αλληλεγγύη», «ελευθερία».

«Η δύναμή μας είναι η δύναμη άντρες και γυναίκες να μοιραζόμαστε δικαιώματα, ευθύνες και εξουσία με απόλυτη δημοκρατία» είπε σε κάποια στιγμή. Τα μέσα της Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων στην Ευρώπη είναι γεμάτες με φωτογραφίες της γυναίκα που κρατάει το όπλο, της αντάρτισσας στο Κομπάνι που μάχεται ενάντια στο στρατό του ISIS. Την ίδια στιγμή αυτή η αντάρτισσα δίνει και μια παράλληλη μάχη, ένας αγώνας ενάντια στη πατριαρχία σε όλα τα επίπεδα. Στη Ροζάβα συντελείται μια ακόμα επανάσταση, μια «κρυφή» επανάσταση για τα δυτικά μέσα αλλά καθόλου κρυφή για την τοπική κοινωνία. Μια φεμινιστική επανάσταση που είναι κοπιώδης και χρονοβόρα αλλά, ήδη κερδίζει.

Συνέχεια

Οταν ο Σοβιετικός λαός αντιστεκόταν στον ναζισμό…


 

Γράφει ο mitsos175


Σαν χθες, στις 22 Ιούνη 1941 οι ορδές των ανθρωποφάγων ναζί επιτίθενται απρόκλητα κι αιφνιδιαστικά στη Σοβιετική Ένωση. Χωρισμένες σε τρεις ομάδες στρατιών, η ντροπή της ανθρωπότητας θα κάνει τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα σε βάρος κυρίως του άμαχου πληθυσμού.

Οι φασίστες με 3.700.000 στρατιώτες, 2.600 τανκς, 7.000 πυροβόλα και 2.700 αεροπλάνα στην αρχή της επιχείρησης «Μπαρμπαρόσα», θα σκοτώσουν 20.000.000 γυναίκες, παιδιά κι ηλικιωμένους, δείχνοντας πως ο στόχος δεν ήταν η κατάκτηση, αλλά η εξαφάνιση, το ολοκαύτωμα. Άλλα 10.250.000 ήταν οι απώλειες των ηρώων του κόκκινου στρατού. Σε πολλούς από τους θανάτους στους αμάχους και τους αιχμαλώτους είχαν προηγηθεί σαδιστικά βασανιστήρια, πειράματα ή βιασμοί. Τελικά οι ναζί εγκληματίες θα υποχωρήσουν πρώτα μπροστά στη Μόσχα, όπου έφτασαν σε απόσταση αναπνοής και μετά θα τσακιστούν στο ηρωικό Στάλινγκραντ, χάρη στην αυτοθυσία και τον ηρωισμό των Σοβιετικών, όπως επίσης και στο έξοχο σχέδιο περικύκλωσης που συνέλαβε η Σοβιετική ηγεσία.

Η Σοβιετική Ένωση αντιμετώπισε μόνη της μέχρι τη συμμαχική απόβαση στη Νορμανδία το σύνολο σχεδόν των δυνάμεων της Γερμανίας, συνολικά 240 μεραρχίες! Για σύγκριση στο μέτωπο της Β. Αφρικής υπήρχαν μόλις 12 μεραρχίες του Άξονα. Οι Σοβιετικοί εξόντωσαν την πλειοψηφία των καθαρμάτων συμβάλλοντας έτσι όσο κανείς στη νίκη της ανθρωπότητας κατά των θηρίων. Εξόντωσαν 4.000.000 από τα 5.000.000 Γερμανών στρατιωτών που σκοτώθηκαν συνολικά, 1.000.000 άλλους συμμάχους των γερμανών, κι αρκετούς από τους 1.300.000 Ιάπωνες στρατιώτες που πέθαναν κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Συνέχεια