Τα κακά πνεύματα…


mav

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

____________________________________________

Και την πατρίδα μου λησμονώ μπροστά σ’ ένα γυμνό γυναικείο σώμα, έγραφε στο ποίημά του Σώμα, ο Ηλίας Πετρόπουλος. Ποίημα για το οποίο δικάστηκε και καταδικάστηκε. Ο Πετρόπουλος δεν έχανε ευκαιρία ακόμα και στο πιο απειροελάχιστο κείμενό του, να κάνει τον προβοκάτορα. Είτε μιλούσε για τη φασουλάδα, είτε μιλούσε για την καπότα, ο στόχος του ήταν η εξουσία και τα κωλόπαιδα που θέλουν να γαντζωθούν απ’ τα τροφαντά της αρχίδια. Διότι η εξουσία είναι ένα θηλυκό με αρχίδια. Ένα τερατάκι θεόπνευστο που κρατά τις τύχες μας στα χέρια της. Οι ζόρικοι συγγραφείς με όλη τη φιλόστοργη ειρωνεία τους, υπήρξαν εχθροί του κατεστημένου και η εξουσία τους περιποιήθηκε καταλλήλως. Τους εξόρισε ή τους ανάγκασε να εξοριστούν αφήνοντας πίσω στη θέση τους άλλους δουλικούς συναδέλφους που τα καταφέρνουν μια χαρά. Ο Θανάσης Βαλτινός δήλωσε προσφάτως πως δεν ανέχεται στη γειτονιά του μαύρες πουτάνες και η Κική Δημουλά παλαιότερα υποστήριξε πως δεν βρίσκει παγκάκι ελεύθερο στη γειτονιά της διότι είναι κατειλημμένα από Πακιστανούς. Οι άνθρωποι της ακαδημίας ξέρουν. Βεβαίως υποστηρίζω πως για το κωλοχανείο που λέγεται Αθήνα ευθύνονται αποκλειστικώς οι νεοέλληνες, που ως βάρβαροι καταδρομείς κούρνιασαν στους περιστερώνες του Καραμαλή. Και νομίζουν πως οι τοίχοι, οι δρόμοι, οι πλατείες ανήκουν αποκλειστικά σ’ αυτούς. Υποστηρίζω επίσης πως οι μετανάστες ομόρφυναν την γκρίζα σκατούπολη Αθήνα, που οι ίδιοι οι κάτοικοί της καταδίκασαν σε μαρασμό. Κανείς δε θυμάται βεβαίως το ρατσισμό που υπέστην οι χωριάτες που κατέβαιναν στο μεγάλο μαντρί. Και τώρα ως γηγενείς πλέον, πετροβολούν μαύρες πουτάνες και αποδημητικά πουλιά που κάνουν μια στάση για να πιούν νερό στα βρωμερά σιντριβάνια του υπερτροφικού άστεως. Ένας φίλος που είχε περάσει στο Πολυτεχνείο, στην εξέταση του μαθήματος της Πολεοδομίας είχε γράψει, Σκατά στους τάφους σας, εργολάβοι της δεκαετίας του εξήντα, του εβδομήντα και όλων των δεκαετιών. Κοράκια. Φυσικά ποτέ δεν πήρε πτυχίο μηχανικού. Κι ένας πρώην μαθητής μου, στην ερώτηση για τα κακά πνεύματα που του έβαλε ο θεολόγος στις εξετάσεις, απάντησε πως, αν κακά πνεύματα είναι οι σκέψεις για το μουνάκι της Μαρίας, ε, τότε ας είναι ευλογημένα τα κακά πνεύματα. Φυσικά ποτέ δεν πήρε απολυτήριο λυκείου.

Από τις ΗΠΑ με αγάπη: Το μπέρδεμα του να είσαι μεσαία τάξη…


Τι είναι μεσαία τάξη; Να καταφέρνουμε να ζούμε αντέχοντας τα χρέη; Να έχουμε ένα πιάτο φαΐ; Να έχουμε ένα συμπαθητικό μεταχειρισμένο αυτοκίνητο; Να έχουμε μήπως τα μέσα παραγωγής όπως προτείνει ιστοσελίδα που μεταφέρει το σχετικό άρθρο στα ελληνικά; Ή μήπως είναι απλώς ένα συναίσθημα – το συναίσθημα του να ανήκεις στη μεσαία τάξη; Μεγάλο μπέρδεμα.

Αποδίδοντας στην ελληνική γλώσσα σχετική έρευνα του CNN* η συντάκτρια – επιμελήτρια του άρθρου που θέλουμε να σχολιάσουμε συμπεραίνει από τις απαντήσεις των ερωτηθέντων ότι «μεσαία τάξη» για εκείνους σημαίνει ένας καλός γάμος, μια δουλειά, ένα μεταχειρισμένο ΙΧ. Είναι να απορεί κανείς διαβάζοντας τις τρεις αυτές φράσεις. Αυτό έχει στο μυαλό του ένας άνθρωπος όταν σκέφτεται τη μεσαία τάξη;

Στην αρχή του άρθρου παρατίθεται ο σχετικός ορισμός ώστε να μη μείνει κανένα περιθώριο να υποθέσει κανείς ότι έχει γίνει κάποια παρανόηση: «Η μεσαία ή αστική τάξη είναι αυτή που στον καπιταλισμό κατέχει τα μέσα παραγωγής και βρίσκεται ανάμεσα στην ανώτερη κοινωνική και την εργατική». Αυτή η φράση, όπως φαίνεται, φτιάχτηκε βάζοντας στο μίξερ τον ορισμό που συναντά κανείς στη Wikipedia με λίγο Μαρξ πειράζοντας τους προσδιορισμούς των κοινωνικών κατηγοριών.

Συνέχεια

Μιχάλης Σάλλας – 4. Οι «αποτυχίες» Ιονικής και Εργασίας …


Αν ο Μιχάλης Σάλλας σημάδεψε την τραπεζική αγορά με τις εξαγορές που πέτυχε, την σημάδεψε ίσως περισσότερο με εκείνες όπου απέτυχε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι όσα έγιναν με την Ιονική Τράπεζα, το 1999.

1975: Ο Στρατής Ανδρεάδης (αριστερά), λίγο πριν ο Καραμανλής τού πάρει (μεταξύ άλλων) την Ιονική.
Φωτογραφία από την δεξίωση για τον γάμο τής Χριστίνας Ωνάση (μέσον) με τον γυιο τού Στρατή, Αλέξανδρο (δεξιά).


Η Ιονική ανήκε στον όμιλο της Εμπορικής Τράπεζας, την οποία είχε πάρει το 1975 η κυβέρνηση Καραμανλή από τον Στρατή Ανδρεάδη για να την εξυγιάνει. Είκοσι τόσα χρόνια αργότερα, με την τράπεζα καθαρή από χρέη, η κυβέρνηση Σημίτη αποφάσισε να πουλήσει. Τότε εμφανίστηκαν τρεις υποψήφιοι αγοραστές: η Πειραιώς του Σάλλα, η Alpha του Κωστόπουλου και η Eurobank του Λάτση. Το αρχικό τίμημα προσδιορίστηκε στα 200 δισεκατομμύρια δρχ. για το 51% των μετοχών.

Παρένθεση. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του ξεπουλήματος, πρέπει να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της Ιονικής, «τα συνολικά προ φόρων και προβλέψεων κέρδη του ομίλου της Ιονικής Τράπεζας ανήλθαν το 1998 σε 24,6 δισ. δραχμές, έναντι 12,4 δισ. δραχμών το 1997 (αύξηση 98,4%)», ενώ μόνο τα καθαρά κέρδη της Ιονικής αυξήθηκαν κατά 133,8% (από 7,4 δισ. το 1997 σε 17,3 δισ. δραχμές το 1998! Με απλά λόγια, το κράτος έβγαλε για πούλημα αντί 200 δισ. δραχμών μια επιχείρηση η οποία την προηγούμενη χρονιά είχε καθαρά κέρδη 17,3 δισ. παρ’ ότι όλοι ήξεραν πως θα έβγαινε στο σφυρί πολύ σύντομα! Σημειωτέον ότι εκείνη την εποχή η χρηματιστηριακή αξία της Ιονικής ανερχόταν στα 700 δισεκατομμύρια. Κλείνει η παρένθεση.
Συνέχεια

Οι έξι εταιρίες που πλουτίζουν από τους κρατούμενους…


του Ashley Nicole Black


Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 2,4 εκατομμύρια άνθρωποι στις αμερικανικές φυλακές. Ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί κατά 500% τα τελευταία 30 χρόνια. Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν μόνο το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού, εντούτοις έχουν  το 25% του συνόλου των κρατουμένων σε όλο το κόσμο. Το 2012, 1 στους 108 ενήλικες βρισκόταν στη φυλακή και 1 στα 28 παιδιά στις ΗΠΑ είχε έναν γονέα πίσω από τα κάγκελα.

Γιατί έχουμε τόσους πολλούς ανθρώπους στη φυλακή;

Τα χρήματα είναι ο κύριος λόγος που έχουμε τόσο πολλούς φυλακισμένους. Αρκετές εταιρείες αποκομίζουν τεράστια κέρδη από τις φυλακές. Η στέγαση ενός κρατούμενου κοστίζει κατά μέσο όρο 23.876 δολάρια ετησίως. Για να εξοικονομηθούν τα χρήματα, που προέρχονται από τη φορολόγηση των πολιτών,  καλούνται εταιρίες να διαχειριστούν τις φυλακές. Οι εταιρείες αποκομίζουν χρήματα από το διαχείριση των φυλακών και μειώνουν συνεχώς το κόστος διαχείρισης με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι και των οικογένειες τους να λαμβάνουν χρήματα αποκλειστικά για τις  βασικές τους ανάγκες. Έτσι, οι ιδιωτικές φυλακές αποτελούν μια βιομηχανία 70 δισεκατομμύρια δολαρίων.

Το αδιανόητο της αυτής της ιστορίας είναι ότι, το 65% των συμφωνητικών των ιδιωτικών φυλακών απαιτούν εγγύηση πληρότητας. Αυτό σημαίνει ότι  οι πολιτείες πρέπει να έχουν ένα ορισμένο αριθμό κρατουμένων – μεταξύ 80 και 90% της πληρότητας κάθε φυλακής – ή να πληρώσουν τις εταιρείες για τα κενά κρεβάτια. Πρόκειται για μια συζήτηση με άσχημα κίνητρα καθώς μια πολιτεία ξοδεύει χρήματα αναίτια  αν δε διαθέτει τον απαιτούμενο αριθμό κρατουμένων.

Συνέχεια

«Πάμε Ικτίνου»…


Μία μάχη κι ένας πόλεμος για το δημόσιο χαρακτήρα της πόλης

iktinou2
Γράφει η Ειρήνη Γεωργάκη Κόλλια
_________________________________________

Έχουν περάσει ήδη κάποιες μέρες από εκείνο το συνηθισμένο ανοιξιάτικο βράδυ Τετάρτης, όταν τα ΜΑΤ έκαναν την τρομερή και φοβερή εμφανισή τους στην οδό Ικτίνου, στη Θεσσαλονίκη. Για κάποιον που δεν γνωρίζει τα καθέκαστα, δε μοιάζει καθόλου λογικό να επεμβαίνουν τα ΜΑΤ  σε έναν πεζόδρομο με πλήρη εξάρτηση και μέγιστη πυγμή, έτσι ώστε να κάνουν εξακρίβωση στοιχείων και να προσαγάγουν όσους δεν είχαν μαζί τους ταυτότητα  (παιδιά 15 – 25 χρονών). Γιατί κακά τα ψέματα, είναι πολλοί αυτοί που δε βγαίνουν για μπύρα με ταυτότητα…


Η προϊστορία


Πως φτάσαμε όμως μέχρι εδώ; Έτσι ώστε ένας από τους πιο γνωστούς πεζοδρόμους της Θεσσαλονίκης να γίνεται εν δυνάμει θέρετρο συγκρούσεων νεαρών και αστυνομίας; Κατ’ αρχήν ας πούμε το εξής απλό: ανέκαθεν υπήρχε (και όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη) το φαινόμενο των σημείων όπου συχνάζουν/ αράζουν/ «την πέφτουν» νεαροί (και όχι μόνο) ειδικά τους καλοκαιρινούς – ανοιξιάτικους μήνες. Αυτή άλλωστε είναι μία βασική ιδιότητα των δημόσιων χώρων, όπως τα πάρκα, στις πόλεις μας. Να πληρούν τις προϋποθέσεις (παγκάκια, φωτισμός, πράσινο κ.α.) ώστε να μπορεί κανείς να τους χρησιμοποιήσει για να ξεκουραστεί, να διασκεδάσει, να τρέξει, να επικοινωνήσει.

Προφανώς βέβαια το φαινόμενο της επιλογής του πάρκου ή του του πεζόδρομου έναντι του μαγαζιού οξύνθηκε τα τελευταία δυο τρία χρόνια όπου η κρίση χτύπησε εντονότερα τη χώρα, την πόλη  της Θεσσαλονίκης και τη νέα γενιά. Η ανεργία στους νέους στη Θεσσαλονίκη καταμετριέται πάνω από  66%, χωρίς να υπολογίζεται η εκ περιτροπής εργασία, η ημιαπασχόληση, τα 5μηνα κοκ. [1] Οι νέοι και οι νέες της πόλης πέρα από εργασία αναζητούν τρόπους επιβίωσης μέσα σε αυτό το αρκετά δύσκολο και μουντό αστικό τοπίο. Είναι φυσιολογικό: Κυνηγούν οτιδήποτε δωρεάν γίνεται, από φεστιβάλ μέχρι θεατρική παράσταση, εκπτώσεις σε σινεμά ή σε χώρους εστίασης και για τη διασκέδασή τους και μια «χαλαρή μπύρα» δεν μπορούν να διαθέσουν εύκολα πάνω από 5 ευρώ.

Συνέχεια

Με αφορμή το Ιρλανδικό δημοψήφισμα για την «ισότητα των γάμων» …


Την Παρασκευή, 22 Μαΐου, διεξήχθη  στην Ιρλανδία δημοψήφισμα σχετικά με την 34η τροποποίηση του Ιρλανδικού Συντάγματος που αφορά την επίσημη αναγνώριση του γάμου ατόμων ιδίου φύλου. Η τροποποίηση εισήχθη με νομοσχέδιο στην Ιρλανδική βουλή (Oireachtas) τον Ιανουάριο του 2015, από τον συνασπισμό του κεντροδεξιού Fine Gael και του Εργατικού Κόμματος. Όλες οι εκλογικές περιφέρειες κλήθηκαν να απαντήσουν με μυστική ψηφοφορία. Η τροποποίηση τελικά θα εγκριθεί, με μια ευρεία πλειοψηφία (62.1%) να δηλώνει υπέρ, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά στην ιστορία που νομιμοποιείται ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών σε εθνικό επίπεδο μέσω της λαϊκής ψήφου. Ποιό είναι όμως το βαθύτατο νόημα αυτού γεγονότος και τί πραγματικά σηματοδοτεί η επικράτηση του ΝΑΙ; Πάνω σε τούτο το ερώτημα θα δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις, ενώ ταυτόχρονα θα συζητηθεί (για μια ακόμα φορά) η έννοια του δημοψηφίσματος, η σημαντικότητά του ως δημοκρατικό εργαλείο, καθώς και το ζήτημα της λαϊκής βούλησης αναφορικά με τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των μειονοτήτων.

Συνέχεια

sotosblog

«Ο άνθρωπος που δεν είναι ικανός να αντλεί διαρκώς από μέσα του νέους πόθους, μαζί κι έναν καινούργιο εαυτό, να γυρίζει ως επιβεβαίωση την πλάτη στο παρωχημένο και σαπισμένο, αυτός δεν είναι άνθρωπος: είναι ένας μπουρζουάς, ένας φαρμακοτρίφτης, ένας ουτιδανός.» Αμεντέο Μοντιλιάνι (http://www.modigliani-foundation.org)

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

ECONOMIC THEORIES

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Ερανιστής

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Τα κουρέλια τραγουδάμε ... ακόμα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Λαϊκή Εξουσία

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΜΕΤΩΠΟ ΟΧΙ

Μέτωπο ενάντια στη διαφθορά, για την ουσιαστική αλλαγή του πολιτικού και πολιτιστικού σκηνικού

toufekiastoskotadi

Δημοκρατία για την Ελλάδα

Delving into History ® _ periklis deligiannis

Ιστορικές Αναδιφήσεις® _ Περικλής Δεληγιάννης

Ανθολόγιον Sapere aude!

Sapere aude! - Τόλμα να γνωρίζεις

Poetry of gems

Passion for Art

JUNGLE-Report

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Yanis Varoufakis

THOUGHTS FOR THE POST-2008 WORLD

Χειμωνιάτικη Λιακάδα

Σκέψεις, απόψεις, προβληματισμοί και συναισθήματα. Στοχασμοί που ρίχτηκαν στο διαδίκτυο σαν μπουκάλια στο πέλαγος …

VoxEU.org: Recent Articles

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Home

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

In Defence of Marxism

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

LaRouche's Latest

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Monthly Review

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

αἰέν ἀριστεύειν

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις

sibilla - σίβυλλα

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

eparistera

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ΚΙΜΠΙ

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Kart Electronics iOS Portal

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Old Boy

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

CYNICAL

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

ὑπόγεια τάξις

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Cogito ergo sum

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

Techie Chan

(λευτεριά στα playmobil)

Αντικλείδι

Επιλεγμένα άρθρα για πολιτική, οικονομία, κοινωνία, οικογένεια, πολιτισμό, ψυχολογία. Ποιοτικές φωτογραφίες και βίντεο .

Αρέσει σε %d bloggers: