Το εκκρεμές. Η παρέμβαση των ΗΠΑ, η Πέμπτη Φάλαγγα και η υπογραφή…


sur26

Ψίθυροι, φήμες, παρέμβαση των ΗΠΑ, αντίδραση του Σόιμπλε, όλα παίζονται ως την τελευταία στιγμή για την περιλάλητη συμφωνία με δυο σταθερές: θα είναι επώδυνη αλλά δεν θα αγγίζει συντάξεις και μισθούς, όχι τώρα, αργότερα βλέπουμε. Αν αυτός ο συμβιβασμός είναι έντιμος θα το κρίνουμε εμείς οι ίδιοι. Η κυβέρνηση και ο κόσμος. Επί της ουσίας, το κλειδί είναι αν η συμφωνία ανοίγει δρόμο, έστω σοκάκι, για βελτίωση από τη στιγμή της υπογραφής της. Αν ο κόσμος νιώσει ότι σταμάτησε η κατηφόρα και υπάρχει ελπίδα, η κυβέρνηση θα πάρει ανάσα. Το μάθημα, πάντως, το πήραμε όλοι: η Ευρώπη, η Ε.Ε., δεν είναι παράδεισος ούτε ίδρυμα αλληλεγγύης. Είναι τόπος σκληρών ανταγωνισμών εθνικών και οικονομικών συμφερόντων και τελεί υπό την επικυριαρχία των ΗΠΑ. Όσο για το ΔNT να μην ξεχνάμε ότι η πρόεδρός του, η Κρ. Λαγκάρντ, έχει δικαστική εκκρεμότητα που την απειλεί με φυλάκιση. Μετά την (άγνωστη) απειθαρχία του Στρος Καν και τη δημόσια ταπείνωσή του, φρόντισαν να βάλουν στη θέση του άνθρωπο που τον ελέγχουν εκ των προτέρων.

Συνέχεια

Για τη διάλεξη του καθηγητή αστροφυσικής κ. Μ. Δανέζη στη Λάρισα…


Supernova

Supernova


Κείμενο: Γιώργος Παπανικολάου

Στις 16 /5/2015 παρακολούθησα τη διάλεξη του καθηγητή αστροφυσικής κ Μ. Δανέζη, μαζί με πολλούς συμπολίτες μου. Ήταν μια άκρως ενδιαφέρουσα ξενάγηση, από τον πολυμαθέστατο και πολυγραφότατο καθηγητή, στις τελευταίες προόδους στην επιστήμη του και ευρύτερα.

Κάποια σημεία όμως, μου δημιούργησαν αρνητική εντύπωση και οφείλω να τα επισημάνω, κυρίως γιατί οι διαλέξεις του κ Δανέζη επηρεάζουν μεγάλες μάζες ανθρώπων.

Αρνητική εντύπωση μου έκανε η αναφορά του κ Δανέζη στο διαλεκτικό υλισμό, σαν μια θεωρία που έχει μείνει δεκαετίες πίσω ως προς τις επιστημονικές ανακαλύψεις, αναφέροντας τη ρήση του θεμελιωτή αυτής της θεωρίας Ένγκελς ότι «ο διαλεκτικός υλισμός με κάθε ανακάλυψη που αφήνει εποχή, ακόμη και στις φυσικές επιστήμες, είναι υποχρεωμένος ν αλλάζει μορφή», πράγμα που είναι αλήθεια, αλλά η απλή αναφορά του όμως,  αποπροσανατολίζει ως προς την ουσία του ζητήματος. Συγκεκριμένα:

Περιέγραψε ο κ Δανέζης τη σημερινή αντίληψη το κόσμου και της ύλης που μας προσφέρει η φυσική επιστήμη, σαν «μια θάλασσα κοχλάζουσας συνεχούς ενέργειας, την οποία δεν μπορούμε να κομματιάσουμε ή να διαιρέσουμε. Ζει και υπάρχει μόνο σαν ολότητα».

Συγκρίνετε αυτή την περιγραφή, με κείνη που έκανε ο Ένγκελς ήδη απ το 1886, στο έργο του «Λουδοβίκος Φόϋερμπαχ»: «Η μεγάλη βασική ιδέα, πως δεν πρέπει ν αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο σαν ένα σύμπλεγμα από έτοιμα πράγματα, μα σαν ένα σύμπλεγμα από διαδικασίες, όπου τα φαινομενικά σταθερά πράγματα, όχι λιγότερο απ τις ιδεατές απεικονίσεις τους στο κεφάλι μας, τις έννοιες, περνούν μια αδιάκοπη αλλαγή γέννησης και εξαφάνισης, όπου παρ όλη τη φαινομενική συμπτωματικότητα και παρ όλες τις στιγμιαίες πισωδρομήσεις, επιβάλλεται στο χάος μια προσεκτική εξέλιξη, αυτή η μεγάλη βασική σκέψη, έχει ιδιαίτερα από τον καιρό του Χέγκελ, τόσο πολύ περάσει στην κοινή συνείδηση, που μόλις είναι δυνατό να την αμφισβητήσει κανείς στη γενικότητά της αυτή». Και (σαν υποψιασμένος) προσθέτει αμέσως: «Μα είναι διαφορετικό πράγμα να την παραδέχεσαι στα λόγια, απ το να την εφαρμόζεις στην πραγματικότητα, στην κάθε ξεχωριστή περίπτωση και σε κάθε περιοχή έρευνας».

Συνέχεια