Το κινεζικό γιουάν εκτοπίζει το δολάριο στην Αφρική -Ενας γίγαντας γεννήθηκε


Η Γκάνα, η Νιγηρία, ο Μαυρίκιος και η Ζιμπάμπουε είναι μόνο μερικές από τις χώρες που χρησιμοποιούν γιουάν, το κινεζικό νόμισμα, στις συναλλαγές τους.

Την τελευταία εβδομάδα ήταν η σειρά της Πρετόρια, που είναι ο υπ’αριθμόν ένας εταίρος της Κίνας στην Αφρική, να δώσει το πράσινο φως για τη χρήση του κόκκινου χαρτονομίσματος.
Στην Πρετόρια βρέθηκε για το σκοπό αυτό ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας και οι δύο χώρες λανσάρησαν την πλατφόρμα συναλλαγών μεταξύ των δύο νομισμάτων τους. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που θα διευκολύνει τις συναλλαγές μεταξύ του γιουάν και του ραντ. Δεν υπάρχει πια καμιά ανάγκη να περάσει κάποιος από το δολάριο ΗΠΑ ή από το δολάριο Χονγκ-Κονγκ.

Συνέχεια

Η ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ


του ΝΙΚΟΥ ΙΓΓΛΕΣΗ

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, το περασμένο Σαββατοκύριακο, υπογράμμισε την επιτυχία της κυβέρνησής του, κατά τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, να συμφωνηθεί χαμηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα για το 2015 καθώς και για τα επόμενα χρόνια.

Η αλήθεια είναι ότι ένα χαμηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα δίνει προσωρινά στην κυβέρνηση δύο δυνατότητες: Πρώτον, να μειώσει κάποιο ή κάποιους φορολογικούς συντελεστές, να εισπράξει, δηλαδή, λιγότερα έσοδα. Δεύτερον, να χρηματοδοτήσει κάποια από τις προεκλογικές εξαγγελίες της, όπως π.χ. η 13η σύνταξη, να αυξήσει, δηλαδή, τις δαπάνες, χωρίς να επιβάλει πρόσθετη φορολογία. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις όμως, είτε μειωθούν τα έσοδα είτε αυξηθούν οι δαπάνες, το αποτέλεσμα θα είναι να αυξηθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα του Προϋπολογισμού, το οποίο θα πρέπει να καλυφθεί με νέο δανεισμό.

Συνέχεια

Η αδιαπραγμάτευτη ταξική μεροληψία: Ποια ηγεμονία; Με ποιους συμμάχους; Με ποιο κόμμα;


08cultf01111111

του Στέφανου Δημητρίου

1.Να κοιτάμε τον στόχο

Το αίτημα για ηγεμονία, που θα αποβλέπει στον σοσιαλισμό, είναι και ιστορικώς εφικτό και ιστορικώς αναγκαίο. Το ζητούμενο είναι το πώς θα οργανωθεί ο ηγεμονικός λόγος της Αριστεράς και του κατεξοχήν εκπροσώπου της, του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό σημαίνει, καταρχάς, δύο πράγματα: Πρώτον, θα πρέπει να είναι εναργώς διακριτή η κοινωνική και ταξική ταυτότητα του κόμματος. Δεύτερον, θα πρέπει το κόμμα να μπορεί, χωρίς να ξεθωριάζει η ταυτότητά του, να υπερβαίνει την ταξική θέση του, ώστε να κάνει ευρύτερες συμμαχίες. Αυτό, με τη σειρά του, συνεπάγεται ότι θα πρέπει να επικαλείται, αλλά και να πείθει, ότι μπορεί να υπηρετήσει και να προαγάγει, τα γενικά συμφέροντα της κοινωνίας. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να πείθουμε ότι, χωρίς να εγκαταλείπουμε την κοινωνική και ταξική μας ταυτότητα, μπορούμε να βγαίνουμε έξω από αυτή και, συνεπώς, ότι δεν είμαστε φορείς και εκφραστές μόνο μίας τάξης. Αυτό δεν αλλοιώνει τον ταξικό χαρακτήρα μας, αλλά συνιστά αναγνώριση και παραδοχή του γεγονότος ότι έχει υπάρξει ανασύνθεση των δυνάμεων που εκπροσωπούμε. Τα κόμματα είναι πολιτικοί αντιπρόσωποι. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιπρόσωπος των τμημάτων της κοινωνίας που επλήγησαν αγρίως από την κρίση, που βρέθηκαν στο όριο της πολιτικής αντιπροσώπευσης, επειδή τους εξοβέλισε το πολιτικό σύστημα, που βρίσκονται χωρίς εργασία, χωρίς πόρους. Από την άλλη, αντιπροσωπεύουμε και τμήματα της φθίνουσας μεσαίας τάξης, που επιζητούν μικρή, ορατή αλλαγή στη ζωή τους και ελπιδοφόρα προοπτική. Η συμμαχία με αυτές τις δυνάμεις της κοινωνίας είναι μέρος της προγραμματικής μας πολιτικής.

Συνέχεια

Θερινά σινεμά: από τη νοσταλγία στην πραγματικότητα…


ther1

Κάθε Μάιο, μαζί με την αδημονία για τη θάλασσα, έρχεται και η ανυπομονησία για το σινεμαδάκι κάτω απ’ τα αστέρια. Αλλά κάτι ξαφνικές βροχές μες στο κατακαλόκαιρο, κάτι εκλογές, κάτι πρωταθλήματα, μου άφησαν τη περσινή χρονιά μια αίσθηση αυτού του ωραίου που δεν είναι πια αυτονόητο κι αυτό το κάνει ακόμα πιο γοητευτικό.

Θερινά σινεμά: από τη νοσταλγία στην πραγματικότητα
Το θερινό σινεμά στο περιστύλιο του Ζαππείου | Από το αρχείο του Νίκου Θεοδοσίου

Συνέχεια

ασύμπτωτοι δέκτες…


ο καθένας χωριστά αλλά και όλοι μας ασύμπτωτοι δέκτες για σύντομες επιδοκιμασίες και φτωχά τα ελέη μας αφού με μέσα ύποπτα και στίχους, ομορφαίνουμε το φάλτσο μας, δείχνοντας το λίγο μας πολύ…
έχω μια παλιά κουνιστή πολυθρόνα, νοτισμένη από όξινο ιδρώτα, ακουμπώ στην πλάτη της τη δική μου και αφουγκράζομαι τις αφηγήσεις μου, μετρώ πλασματικά μεγέθη πισωγυρίζοντας νοητές σελίδες, τα δάχτυλά μου προσαρμόζονται στις επιφάνειές της, όπως πάντα εύκολα προσαρμόζομαι σε κάθε είδους δεδομένα παλιά ή νέα , εξάλλου είναι γνωστό πως η επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως, και επίσης είναι και εκπληκτικό πώς αποδέχομαι απόηχους γεγονότων, πώς διυλίζομαι από μουσικές αιτίες, και πώς παρόλα αυτά μια χαρά τα φέρνω βόλτα καθώς μοιράζω εξυπηρετήσεις ή δέχομαι κατακραυγές για χίλιες και μία διοργανώσεις, διατυπώσεις, καθώς μοιράζομαι χρόνους και συνεργάζομαι ή δε συνεργάζομαι, μιλώ ή δε μιλώ, με θησαυριστές γνώσεων παντός είδους, και τελικά δεν αγωνίζομαι στο ίδιο ρινγκ αλλά εντούτοις προπονούμαι και αγωνίζομαι με πάθος και εγωισμό στην πλάγια παρατήρηση, στις προσπεράσεις, προφασίζομαι παραιτήσεις και προβάλλω τόση ψεύτικη ευγένεια όση χρειάζεται για να γίνω βαρετή κι ανυπόφορη και προφασίζομαι πως έχω μια δουλειά, ενώ δεν κάνω τίποτα παρά ένα ασταμάτητο μπρος πίσω με την πολυθρόνα μου αναζητώντας την προσαρμοστικότητά μου, μονολογώντας: το παραδέχομαι !
 …
έχω κι ένα τραπεζάκι με ελαφριά ύγρανση σκευών όπου αποθέτω τις ελαφρές σκέψεις μου, αλλά μη σας πέσουν βαριές φοβάμαι και γι αυτό δε θα τις γράψω τώρα…
__________________________

EZLN: Πώς υπέφεραν οι γυναίκες ιθαγενείς πριν την εξέγερση των Ζαπατίστας το 1994…


Λόγια της Comandanta Miriam

6 Μάη 2015

Καλησπέρα σύντροφοι και συντρόφισσες.

Έχω την ευκαιρία να σας μιλήσω λίγο για το πώς ήταν η κατάσταση για τις γυναίκες, πριν από το 1994.

Οι γυναίκες υπέφεραν  μια πολύ θλιβερή κατάσταση με την άφιξη των κατακτητών. Έκλεψαν τη γη μας και πήραν τη γλώσσα μας και τον πολιτισμό μας. Με αυτόν τον τρόπο η κυριαρχία του caciquismo [του τοπικού δεσποτισμού] και των γαιοκτημόνων εδραιώθηκε, παράλληλα με μια τριπλή εκμετάλλευση, την ταπείνωση, τις διακρίσεις, την περιθωριοποίηση, την κακοποίηση, και την ανισότητα.

Τα γαμημένα τα αφεντικά μας φέρονταν σαν να ήμασταν ιδιοκτησία τους,  μας έστελναν να κάνουμε όλη τη δουλειά για τα haciendas (χασιέντας – μεγάλες κτηματικές περιουσίες), χωρίς να ενδιαφέρονται αν είχαμε παιδιά, συζύγους, ή αν ήμασταν άρρωστες. Ποτέ δεν ρώτησαν αν είμαστε άρρωστες,  αν δεν είχαμε πάει στη δουλειά, έστελναν τον δούλο ή τον σκλάβο τους να αφήνουν το καλαμπόκι μπροστά στην κουζίνα,  ώστε να φτιάξουμε ομελέτες για αυτούς.

Συνέχεια

Και η φωτιά μάς καταβροχθίζει ή αλλιώς… τρεις νεκροί εργάτες (δεν) μας ξεβολεύουν…


11070272_753196714778301_7910605268742498431_n

«Όλοι μαζί, κυβέρνηση, διοίκηση των ΕΛΠΕ και εργαζόμενοι, χρειάζεται να προασπίσουμε την αξιοπιστία στην λειτουργία των ΕΛΠΕ, να διασφαλίσουμε πλήρως την υγεία και την ζωή των εργαζομένων. Την ασφάλεια στην εργασία.» Παναγιώτης Λαφαζάνης, Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας

«Δυστυχώς ένα ακόμα μέλος της οικογένειάς μας, ο συνάδελφος Αντώνης Αβράμπος, έφυγε σήμερα από κοντά μας,  μετά από 15 ημέρες άνισης μάχης για τη ζωή.  Η Διοίκηση και οι Εργαζόμενοι του Ομίλου, με βαθιά οδύνη εκφράζουν τα συλλυπητήριά τους στην οικογένεια  του Αντώνη και δηλώνουν την αμέριστη συμπαράσταση και στήριξή τους.» ανακοίνωση της Διοίκησης των ΕΛΠΕ, η οποία (διοίκηση) άλλαξε πρόσφατα μετά από συμφωνία του Υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας και του Ομίλου Λάτση, ο οποίος κατέχει μεγάλο μερίδιο της εταιρείας. Όσο για το ποιοι ανέλαβαν, αν το όνομα Στάθης Τσοτσορός δεν σας λέει κάτι, γκουγκλάρετε το βιογραφικό του… 

Συνέχεια