Περεστρόϊκα: Μια πρόωρη επανάσταση;


Περεστρόϊκα: Μια πρόωρη επανάσταση;

20 Απριλίου 2015 Αντρέι Γκρατσιόφ,* ειδικά για τη RBTH
Στη Ρωσία η στάση απέναντι στην Περεστρόικα παραμένει αντιφατική. Το «παράδοξο του Γκορμπατσόφ» έγκειται στο ότι οι αντίπαλοί του, όπως και πολλοί υποστηρικτές του, θεωρούν ότι η Περεστρόικα, κατέληξε σε αποτυχία, ενώ τον κατηγορούν ότι δεν υλοποίησε τις δεσμεύσεις του.

Περισσότερο απ’ όλα κατηγορούν τον πρωτεργάτη της Περεστρόικα, Γκορμπατσόφ, για ασυνέπεια, δισταγμούς και τακτικούς ελιγμούς. Η επιφυλακτικότητά του, η επιδίωξη να αφήσει ελεύθερη την κοινωνία δίνοντάς της τη δυνατότητα να ωριμάσει για τις αλλαγές -«σπρώχνοντάς» την μάλλον- παρά να την οδηγήσει, είναι τα στοιχεία που εξέλαβαν πολλοί ως ασυνέπεια και αναποφασιστικότητα.

Ωστόσο, αν επιχειρήσουμε να σημειώσουμε έστω επιγραμματικά τις βασικές αλλαγές που συνέβησαν αυτά τα χρόνια στην ΕΣΣΔ και σε ολόκληρο τον κόσμο, μέσα από τους ελιγμούς του «αναποφάσιστου» Γκορμπατσόφ, θα δούμε μια σειρά από σημαντικά πράγματα τα οποία συνέβησαν. Θα απαριθμήσω αυτά, τα οποία κατά τη γνώμη μου αποτελούν την «συμπαγή» κληρονομιά της Περεστρόικα. Η Ρωσία «δάγκωσε από το μήλο» των ελεύθερων εκλογών και της διαφάνειας (Γκλάσνοστ), εντάσσοντας την ελευθερία του λόγου και πληροφόρησης στον κατάλογο των κοινωνικών προτεραιοτήτων.

Παραιτούμενη από τις αξιώσεις για έναν εναλλακτικό πολιτισμό και την υποταγή ολόκληρου του κόσμου στο δικό της ιδεολογικό δόγμα, η Μόσχα ανέλαβε την πρωτοβουλία του τερματισμού του Ψυχρού πολέμου, ο οποίος κάποιες στιγμές παραλίγο να είχε ολοκληρωθεί με έναν Γ΄ Παγκόσμιο. Το αποτέλεσμα αυτών των ετών ήταν η ουσιαστική επανένωση της παγκόσμιας ιστορίας, η οποία είχε διχοτομηθεί σε δυο κατευθύνσεις στις αρχές του 20ου αιώνα μετά τη ρωσική επανάσταση. 

Συνέχεια

Ο Οθωμανικός λαβύρινθος και η Εθναρχούσα Εκκλησία


Γιάννης Ναστούλης

Είναι αδύνατη η προσέγγιση της πορείας του Γένους των Ελλήνων-Ρωμιών τόσο τους τελευταίους αιώνες της αυτοκρατορίας όσο και στη διάρκεια της οσμανοκρατίας χωρίς να λάβουμε υπόψη

  1. την πολιτική ρευστότητα της περιόδου που ακολουθεί το θάνατο του Βασιλείου του Β ́, τις συγκρούσεις των «δυνατών» και της παλατιανής αριστοκρατίας, τον ρόλο του Μιχαήλ Ψελλού και τις στρατηγικές επιλογές της Ελληνορωμαϊκης ελίτ,
  2. την αντικατάσταση του Θεματικού στρατού από μισθοφόρους κυρίως Βάραγγους και Κομάνους,

  3. την πολιτική προνομίων των Κομνηνών στις ανερχόμενες ναυτικές ιταλικές δυνάμεις (Χρυσόβουλο),

  4. τον θεσμό της «πρόνοιας»,

  5. τον ενδοδυναστικό εμφύλιο μεταξύ Παλαιολόγων και Καντακουζηνών, τη συμπλοκή του με το κίνημα του Ζηλωτισμού και τον «πολιτικό» ρόλο του Ησυχασμού και την προϊούσα εμπλοκή των Οθωμανών στις πολιτειακές διεργασίες της αυτοκρατορίας και βεβαίως, 6.το «σχίσμα» και τη δημιουργία δύο τάσεων στο ζήτημα της χριστιανικής σύγκλισης με τη Φραγκολατινική Εκκλησία.

Από την άλλη, η διείσδυση των «Λατίνων» (Φράγκων/Νορμανδών) στην Ανατολή συνοδεύτηκε με πρωτοφανείς αναστατώσεις στις περιοχές της Μικράς Ασίας και είχε σαν συνέπεια την αποδυνάμωση των Σελτζούκων του Ρουμ, του κράτους των Ντανισμεντίδων και των λεγόμενων τουρκομανικών Εμιράτων (Καρασί, Καραμάν Τζερμιάν, Αϊντίν, Μεντεσέ κ.λπ.), πράγμα που διευκόλυνε τη Μογγολική παλίρροια, η οποία κατά την άμπωτη άφησε ένα τεράστιο κενό εξουσίας και μια άθικτη δύναμη έτοιμη να το καταλάβει, τους Οθωμανούς. Μετά μάλιστα τη Φραγκοκρατία, ο κατακερματισμός της αυτοκρατορίας σε λατινικά και ελληνικά κράτη επέφερε τόσο μόνιμες αλλοιώσεις στον χάρτη της Μικράς Ασίας και της Βαλκανικής, ώστε αφενός μεν το «Βυζάντιο» δε συνήλθε ποτέ, αφετέρου το κράτος του Οσμάν αναδύθηκε από τη συγκυρία ως η μόνη συγκροτημένη και αξιόπιστη δύναμη.
Μάλιστα οι πρωτοφανείς ασχήμιες και βαρβαρότητες των «Φράγκων» λειτούργησαν ως καταλύτης στην ισλαμοχριστιανική/Τουρκογραικική σύντηξη που εκφράστηκε στο οσμανικό μόρφωμα, στην προοπτική της λαφυραγωγίας, αρχικά. Πίσω όμως από το άλλοθι του ιερού πολέμου (gaza συνώνυμο του Τζιχάντ) και τη ρητορική των ηγεμόνων του, οι υποτιθέμενοι γαζήδες (ιππότες της πίστης) είναι μάλλον ένας ληστρικός συνασπισμός από μουσουλμάνους και χριστιανούς (sic) πολεμιστές που δρουν από κοινού με στόχο το πλιάτσικο1. Στον βαθμό που ο γρήγορος ρυθμός των κατακτήσεων απαιτούσε οικειοθελή και χωρίς διακρίσεις προσχώρηση μεγάλου αριθμού χριστιανών για κάλυψη των ελλείψεων ανθρώπινου δυναμικού, μπορούμε με βεβαιότητα να ισχυριστούμε ότι ιδρυτικά το οσμανικό κράτος είναι μια σύγκραση
α. τουρκομανικών δομών εξουσίας, φορείς των οποίων είναι μια εξαιρετικά ολιγάνθρωπη πατριά (400 σκηνές εγκαταστάθηκαν στη Σογούτη υπό τον Ερτογρούλ)[2],

Συνέχεια

Μία υπενθύμιση από το «1984»


«Όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει και το μέλλον. Και όποιος ελέγχει το παρόν ελέγχει το παρελθόν«
Είναι δύσκολο να συναντήσεις κάποιον που δεν έχει διαβάσει το «1984» του Τζωρτζ Όργουελ. Το έργο αυτό, που δημοσιεύτηκε το 1949 κι έγινε ταινία το 1956, περιγράφει ένα σκοτεινό μέλλον, όπου η σκέψη γίνεται το μεγαλύτερο έγκλημα και τιμωρείται με θάνατο. Για να καταπολεμήσει το έγκλημα της σκέψης, το Κόμμα αλλάζει την ιστορία, παραμορφώνει τη γλώσσα αλλάζοντας ή εξαφανίζοντας τις έννοιες που βλάπτουν την εξουσία του, ελέγχει τα ανθρώπινα αισθήματα.
Οι τεχνικές που περιγράφει ο Όργουελ είχαν ήδη εφαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό τόσο στη ναζιστική Γερμανία όσο και στην Σοβιετική Ένωση του Στάλιν. Η προπαγάνδα αυτών των καθεστώτων θύμιζε έντονα στον αναγνώστη τον κόσμο που περιγράφει το «1984» και οι αλλαγές που επήλθαν μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, τον έκαναν να τον ξεχάσει.
Αν και η φανταστική «Ωκεναία» με την Αστυνομία της Σκέψης και το Υπουργείο Αλήθειας που λέει πάντα ψέματα, δεν έγιναν πραγματικότητα, δεν βλάπτει να τις θυμόμαστε πότε -πότε και να έχουμε τον νου μας.

Ο Αλντεμπαράν στη σκήτη του θεού…


sebastiao-salgado

«Ρε μπαγάσα, περνάς καλά κει πάνω;
Μιαν ανάσα, γυρεύω για να γιάνω.»

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μια νυχιά, έτσι είναι το φεγγάρι απόψε. Απ” την άκρη του κρέμεται ένα αστέρι, ένα από κεινα που μείναν μόνα τους να κλαίν” τον χαμένο αγώνα του τροβαδούρου.

Και δίπλα απ” τη νυχιά είδα τον Θεό ν” απλώνεται.

~~{}~~

Πριν πολλά χρόνια, τότε που ο ήλιος έβγαινε απ” την ανατολή και το γρασίδι φύτρωνε στο χώμα, είχα βρεθεί στο Άγιο Όρος.

Θυμόμουν τον Καζαντζάκη και τον Σικελιανό που τριγυρνούσαν στον Άθω προς αναζήτηση θεού. Τον βρήκαν κι οι δυο, καθένας με τον τρόπο του.

Πήγα να ψάξω κι εγώ. Ίσως θα έπρεπε να κάνω πιο σημαντικά πράγματα, νέο παιδί, παλικάρι, που έπιανα τις πέτρες και τις έστιβα. Να σπουδάζω, να δουλεύω, να ψάχνω τρόπους για να βγάλω λεφτά. Δεν το είχα τότε, δεν το έχω τώρα, κι έτσι άφραγκος κι αλλοπαρμένος γυρεύω τον θεό, μακριά απ” τον Άθω.

Συνέχεια

ΑΝΑΒΙΩΝΕΙ Η ΦΡΙΚΗ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ ΚΑΙ ΤΟΥ GUANTANAMO


ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ  ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΣ  Ε.Ε. ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΕΔΑΦΟΣ

 του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ

Εβδομήντα ακριβώς χρόνια μετά το τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. χτίζουν και λειτουργούν στρατόπεδα συγκέντρωσης σε ευρωπαϊκά εδάφη.

Ήδη σε Πολωνία, Λιθουανία, Ρουμανία ,πΓΔΜ, Κοσσυφοπέδιο και Βουλγαρία έχουν λειτουργήσει και κατασκευαστεί φυλακές του ΝΑΤΟ και της CIA , στα πλαίσια του πολέμου «κατά της τρομοκρατίας».

Η φυλακή στο Βουκουρέστι  βρίσκεται σε ένα κτίριο που στεγάζει το Ρουμανική Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών- ORNISS, στην οδό Mures 4.  Η Κωδική ονομασία της CIA για τη μυστική φυλακή στο Βουκουρέστι ήταν «Φωτεινό Φως».(“Bright light”).

Την τοποθεσία αποκάλυψαν δημοσιογράφοι της Süddeutsche Zeitung . Συνέχεια

«Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας»: Ο Σ. Ξηρός, η πρεσβεία κι ένας φίλος απ’ τα παλιά…


Μια «γεύση παρελθόντος» που κάθε άλλο παρά στο χθες ανήκει.

Uncle-Sam-Tax

Γράφει η Ελένη Μαυρούλη
_________________________

Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας*. Μία φράση και ένας «φίλος από τα παλιά», «φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις», όχι απαραίτητα καλές, έκανε και πάλι πιο αισθητή την παρουσία του, «τραβώντας αυτιά». Μια «γεύση παρελθόντος», που είναι προφανές, όπως εξελίσσεται η ιστορία, ότι κάθε άλλο παρά στο χθες ανήκει.

Τα πρώτα δημόσια δείγματα ήρθαν την Παρασκευή 17 Απριλίου όταν ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Ντέιβιντ Πιρς ανήρτησε στα κοινωνικά δίκτυα  σχόλιο, με “αποδέκτες” τον Πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών!,  για τους Αμερικανούς αξιωματούχους που έπεσαν νεκροί από την «17Νοέμβρη».  Ήδη, όμως, η «δυσφορία» της Ουάσινγκτον είχε εκφραστεί δια μέσου διαρροών που επικαλούνταν τα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ.

Ακολούθησε την Δευτέρα, 20 Απριλίου, λίγες ώρες πριν από την 48η επέτειο από το αμερικανοκίνητο πραξικόπημα των συνταγματαρχών του 1967, συνέντευξη Τύπου του κ. Πιρς. Μια συνέντευξη «φορτωμένη» σημειολογικά: δίπλα στην αναμνηστική πλάκα για τα πέντε μέλη της αμερικανικής αποστολής που δολοφονήθηκαν  από την 17 Νοέμβρη. Και με την σαφέστατη προειδοποίηση ότι τυχόν απελευθέρωση του Σ. Ξηρού θα θεωρηθεί από τις ΗΠΑ «βαθειά μη φιλική ενέργεια». Γιατί η θέση «βίαιων τρομοκρατών και κακοποιών» είναι «όχι στην ασφάλεια του σπιτιού τους, με τους φίλους, την οικογένεια και τους συνεργάτες τους αλλά στη φυλακή».

Συνέχεια

1922: Όταν οι ντόπιοι έβγαζαν την σκατοψυχιά τους σε φουκαράδες που έφταναν στα νησιά του Αιγαίου…


Ό,τι και να πουν οι σημερινοι ρατσιστές, οι παππούδες τους το είχαν πει καλύτερα (και εναντίον Ελλήνων)

141924-11

Γενικά είναι μάλλον η χειρότερη περίοδος έβερ να είσαι πρόσφυγας στη Μεσόγειο: 1000 πνίγονται στη Λαμπεντούζα, 90 ναυαγούν στη Ρόδο όπου 3 τουλάχιστον πνίγονται και αμέτρητα άλλα τραγικά περιστατικά τέτοιου είδους.

saerge_der_verunglueckten_in_lampedusa_reuters

 

Το γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι, από τη Συρία και τη Λιβύη κατά βάση, προτιμούν να θαλασσοπνιγούν από το να μείνουν σπίτι τους και να ζήσουν τη ζωή τους σαν όλους τους υπόλοιπους εξηγείται συνοπτικά εδώ.

Φυσικά, κάποιοι άλλοι δεν δίνουνε δεκάρα για όλα αυτά και ξεκίνησαν ήδη να βγάζουν τόνους ρατσισμού και σκατοψυχιάς από μέσα τους

Συνέχεια