Η «άυλη εργασία»: Νέγκρι, Λατσαράτο και Χαρντ


Συγγραφέας: Σέρτζιο Λέσα (Sergio Lessa)

Τεύχος: Τεύχος 71, Σελίδα: 27

Είμαστε πεισμένοι ότι η θέση για την «άϋλη εργασία», η πρωτότυπη διατύπωση της οποίας οφείλεται στους Χαρντ, Νέγκρι και Λατσαράτο, δεν αντέχει σε μια πιο προσεκτική ανάλυση. Αυτό είναι το θέμα του άρθρου μας.

Κατ` αρχήν, ως σημείο εκκίνησης για την έκθεσή μας σε σχέση με την «άϋλη εργασία» είναι πρόσφορο να θυμηθούμε με συντομία τη διάκριση ανάμεσα στις έννοιες της διανοητικής ή πνευματικής εργασίας (geistigen Arbeit) που χρησιμοποιούνται συχνά από το Μαρξ και που έχουν μία αποφασιστική σημασία στην κριτική του στο κεφάλαιο.
Από τα Χειρόγραφα του 44, περνώντας από τη Γερμανική Ιδεολογία, τα Grundrisse και το Κεφάλαιο, δηλαδή στο σύνολο της μαρξιανής σκέψης, είναι αναρίθμητα τα αποσπάσματα στα οποία ξαναβρίσκουμε εκείνο το οποίο έχει υποδειγματικά συντεθεί στη δεύτερη παράγραφο του 14ου κεφαλαίου του Κεφαλαίου για τη σχετική και απόλυτη υπεραξία.

Στο βαθμό που η παραγωγική διαδικασία είναι απλή προσωπική διαδικασία, ο ίδιος εργαζόμενος συνενώνει στον εαυτό του όλες τις λειτουργίες που αργότερα διαχωρίζονται. Στην ατομική ιδιοποίηση των αντικειμένων που δίνονται από τη φύση για τους σκοπούς της ζωής του, ο εργαζόμενος ελέγχει τον ίδιο του τον εαυτό … Ο μεμονωμένος άνθρωπος (einzelne Mensch) δεν μπορεί να δράσει πάνω στη φύση χωρίς να ενεργοποιήσει τους μύς του κάτω από τον έλεγχο του εγκεφάλου του. Όπως στο φυσικό οργανισμό, μυαλό και μπράτσα συνδέονται, έτσι η παραγωγική διαδικασία συνενώνει διανοητική εργασία (Kopfarbeit) και χειρωνακτική εργασία (Handarbeit).

Η εργασία κατά την οποία το άτομο και η φύση τίθενται σε άμεση σχέση είναι μία «αφαίρεση», «ανεξάρτητη από τις ιστορικές της μορφές». Κάθε σχέση ανάμεσα σε ένα άτομο και τη φύση είναι πάντα και άμεσα η αλληλεπίδραση ανάμεσα σε μια δοσμένη κοινωνία και στη φύση, αφού οπωσδήποτε δεν υπάρχει άτομο χωρίς κοινωνία. Γι` αυτό το λόγο, όταν αναλύεται η εργασία ως ιδιαίτερη εκδήλωση μιας ιστορικής στιγμής, αυτή η «αφαίρεση» «δεν είναι επαρκής». Για να ξεπεράσει αυτή την ανεπάρκεια, ο Μαρξ στο 19ο κεφάλαιο επιστρέφει στην κατηγορία της εργασίας, αφού την έχει σκιαγραφήσει στο 5ο κεφάλαιο («ο χειρότερος αρχιτέκτονας και η καλύτερη μέλισσα», η εργασία ως «αιώνια αναγκαιότητα»). Για τη μελέτη της «αφηρημένης εργασίας» -μία ιστορικά ιδιαίτερη μορφή της εργασίας στον καπιταλισμό- είναι αναγκαίο να συνδεθεί προς την αφηρημένη ανάλυση η εξέταση των ιστορικών μεταβολών που αρθρώνουν την εργασία ως καθολική ιστορική κατηγορία στην ιστορικά ιδιαίτερη μορφή της «αφηρημένης εργασίας».

Συνέχεια

Μία madame αναντάμ παπαντάμ!..


Κι όμως η θρυλική (πλέον) εκείνη πρώτη προσφώνηση του σημερινού πρωθυπουργού πριν γίνει πρωθυπουργός, προς την κυρία καγκελάριο:»Madame Merkel» (!),
..υπήρξε σημειολογικά απόλυτα επιτυχής!

Είναι γνωστό σε όλους πως στα παλιά εκείνα, κλασσικά μπ@@@δέλα, κουμάντο έκανε, και την τάξη επέβαλλε η Μαντάμ!
Η  »μαντάμ», ή στα λαϊκά ελληνικά: »τσατσά» ήταν συνήθως η ίδια π@@@άνα εν αποστρατεία, που άνοιξε δικό της μαγαζί και έγινε αφεντικό.
Μπορεί να »δούλευε» και η ίδια για το κέφι της μερικές φορές,

Η Ευρωπαϊκή Τεχνοδομή μιλά γερμανικά.


Το ινστιτούτο Bruegel προχώρησε σε μια αριθμητική ανάλυση των θέσεων ευθύνης που καταλαμβάνουν οι τεχνοκράτες στην ΕΕ , ανάλογα με την χώρα προέλευσή τους. Πρόκειται, όπως είναι κατανοητό, για τις πιο σημαντικές θέσεις στην καρδιά της ευρωπαϊκής τεχνοδομής των οποίων οι επιδράσεις παίζουν τεράστιο ρόλο στις αποφάσεις που λαμβάνονται.

Συγκεκριμένα αφορούν στις θέσεις διευθυντών και αναπληρωτών διευθυντών των γραφείων των επιτρόπων, γενικών διευθυντών και αναπληρωτών γενικών διευθυντών στην ευρωπαϊκή επιτροπή, διευθυντών των επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γενικών διευθυντών του Ευρωπαίκού Κοινοβουλίου, διευθυντών των κοινοβουλευτικών ομάδων του Κοινοβουλίου και προέδρων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Όλοι αυτοί αποτελούν την μόνιμη τεχνοδομή του ευρωπαϊκού συστήματος εγκατεστημένοι στις Βρυξέλες και στο Στρασβούργο.

Συνέχεια

Σκουπιδια…


Τον γνώρισα πέρυσι το καλοκαίρι, ενώ καθόμουν στο πάρκο και απολάμβανα τον ήλιο. Καθόταν λίγο πιο πέρα από μένα. Γεια σου, είπα, θες τσιγάρο, ποιο είναι το όνομα σου, μιλήσαμε για τα πράγματα που μας ενδιέφεραν. Έχουμε πολλά κοινά του είπα. Χαμογέλασε και είπε, ναι βεβαια, έλα να μας γνωρίσεις.
Γίναμε φίλοι, μετά τον έχασε εντελώς και ποτέ δεν τον είδα ξανά.
Ο Αχμεντ ήταν ανοιχτός και με κάλεσε στο σπίτι του, παρόλο που δεν με ήξερε.
Θα σε πάρω σε μέρη που δεν έχεις ξαναδεί.
Ένας τόπος με παράθυρα που καλύπτονται με σακούλες σκουπιδιών. Ένα μέρος όπου κανείς δεν μπορεί να δει μέσα, και ένα μέρος δεν θα βάζατε ούτε τα οστά σας.
Πίσω από τις σακούλες σκουπιδιών είναι οι άνθρωποι που κάποιοι αποκαλούν σκουπίδια.
Χαμήλωσα το βλέμμα, και αυτά που είχα κρατήσει για τον εαυτό μου πάρα πολύ καιρό άρχισαν να βγαίνουν με θυμό..

Zachi Petroball

Ουκρανία: Από το κακό στο χειρότερο – αντικομμουνισμός και εθνικιστική διαστροφή…


Ουκρανία: Από το κακό στο χειρότερο – αντικομμουνισμός και εθνικιστική διαστροφή

Το άρθρο που ακολουθεί συντάχθηκε αρχικά στα ρώσικα από πολίτη της Ουκρανίας που, για λόγους ευνόητους, δεν θέλει να δημοσιευτεί το όνομά του

 

Εννοείται ότι η Ουκρανία δεν κινδυνεύει από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας που ποτέ δεν ξεπέρασε το 13%, με τη μεγαλύτερη απήχησή του στους συνταξιούχους, ούτε η Ρωσία μετατρέπεται ξανά σε κομμουνιστική. Αντιθέτως, κορυφαία στελέχη του ΚΚ Ουκρανίας και του ΚΚΣΕ πρωτοστάτησαν στην ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας, το 1991, και οι ίδιοι επέβαλαν το καπιταλιστικό σύστημα στη χώρα με πρώτο πρόεδρο του νέου κράτους τον Λεωνίδα Κραβτσούκ, που ήταν μέχρι τότε μέλος του Πολιτικού Γραφείου, υπεύθυνος για την κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση και προπαγάνδα και πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ της Ουκρανικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Αλλά και ο δεύτερος πρόεδρος της χώρας, ο Λεωνίδας Κούτσμα, ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚ, διευθυντής σε ένα τεράστιο κρατικό βιομηχανικό συγκρότημα και πρωθυπουργός επί Κραβτσούκ.

Συνέχεια

Συνέντευξη D. Harvey: Πρέπει να υπερασπιστούμε τη Ροζάβα!


«Είναι σύγχρονο σύμβολο μιας διαφορετικής ζωής»

harvey

Μετάφραση: Χρήστος Κοσινάς

Σε παγκόσμια στήριξη του εγχειρήματος της Ροζάβα ως ένα διαφορετικό μοντέλο κοινωνικής συγκρότησης απέναντι στο αδιέξοδο του καπιταλισμού καλεί ο D.Harvey. Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε τη συνέντευξη του David Harvey για τη Ροζάβα, το Κομπάνι, το PKK και τον Οτσαλάν. Η συνέντευξη δόθηκε στον Ali Guler για το ANF News στις 14 Απριλίου 2015.  

O Danid Harvey σε ομιλία του σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Αμβούργο της Γερμανίας στις αρχές Απριλίου (“Challenging Capitalist Modernity”), υποστήριξε πως οι προσπάθειες που γίνονται από τον κουρδικό λαό στην Ροζαβα αποτελούν εναλλακτική διέξοδο ρήξης με την καπιταλιστική κρίση που έχει ξεσπάσει ανά τον κόσμο και για αυτόν τον λόγο πρέπει να υποστηριχθούν. Ο ίδιος εξέφρασε την επιθυμία να επισκεφθεί τις περιοχές της Ροζαβα, πεπεισμένος πως οι επιθέσεις που διεξάγονται από το Ισλαμικό Κράτος(ISIS) στην περιοχή είναι απόρροια της δίψας του ιμπεριαλισμού για εκμετάλλευση του πετρελαίου και γενικότερα του ορυκτού πλούτου της περιοχής. Τέλος σχολιάζοντας τις ίδιες τις αντιλήψεις του Οτσαλάν, πάνω στο σύγχρονο  καπιταλισμό, στο μοντέλο των δημοκρατικών συνομοσπονδιών και την αντίληψη για την θέση της γυναίκας, σημείωσε πως βρίσκει αρκετά θετική την συμβολή του σε αυτές, αλλά και την προσπάθεια που γίνεται ώστε να γίνουν πραγματικότητα.

Συνέχεια

ΤΟ…..ΤΑΜΑ….!!!


Δυο κυριες..Η μια γυρω στα 75.χρονω..Η αλλη γυρω στα πενηντα..Περιμενουν στη Ζωφρια..[συνοικια του δημου Φυλης] στη σταση,για το λεωφορειο για Αθηνα…
Η μεγαλυτερη Κυρια,μιλαει πρωτη…

-Κοπελα μου..Εδω ειναι η σταση για Αθηνα;;
-Ναι,Κυρια..Εδω ειναι..
-Μηπως εχεις κι ενα εισητηριο;
-Εχω…[Της δινει ενα εισητηριο,και η αλλη της δινει το αντιτιμο]

-Αχ κοπελλα μου..Τι επαθα σημερα..!!
Ειχα κανει ΤΑΜΑ..Για το γιο μου..Που γιορταζει σημερα..Να κανω την Αρτοκλασια…
Και πηγα στον Φουρνο..Και πηρα τους Αρτους…Και με πηγε μετα ο Ταξιτζης στον Αγιο Λουκα…
[Εκκλησια κοντα στην εκκλησια των..Μαρτυρων του Ιεχωβα,κοντα στα σχολεια στα Λιοσα]
……Και,δεν ειχε εκει ΠΑΠΑ…Και μετα..Ηρθα εδω με ταξι…Και ο ΠΑΠΑΣ δεν ειχε χρονο να..Διαβασει τους Αρτους..Και μου ειπε..Να ερθω τ απογεμα….!!!
Και παω τωρα στην..Πετρουπολη..Και παλι θα ερθω τ απογεμα..Και δεν ξερω,που πρεπει να κατεβω..Και να παρω το αλλο λεωφορειο..Της Πετρουπολης….
Αχ τι επαθα…!!!

Συνέχεια