Το τέλος του καπιταλισμού αναβάλλεται


Μία διαφορετική ματιά στην ιστορία και τις αντιφάσεις του οικονομικού συστήματος, απαλλαγμένη από ιδεολογικές δεσμεύσεις, επιχειρεί η δημοσιογράφος Ουλρίκε Χέρμαν στο βιβλίο της «Η νίκη του κεφαλαίου».

Η χρήση και μόνο του όρου «καπιταλισμός» θεωρείται πολλές φορές ιδεολογικά φορτισμένη. Η Ουλρίκε Χέρμαν δεν τον χρησιμοποιεί έτσι. Είναι αρθρογράφος στην αριστερών καταβολών εφημερίδα Tageszeitung του Βερολίνου, αλλά διαθέτει και σπουδές οικονομικών, φιλοσοφίας και τραπεζικής. Μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία, υποστηρίζει ότι για την ίδια η έξοδος από το καπιταλιστικό σύστημα θα ήταν επιθυμητή, αλλά δεν είναι εφικτή, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που η μαρξιστική θεωρία είχε προβλέψει το τέλος του συστήματος.

«Ο Μαρξ πίστευε ότι ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει όταν έρθει αντιμετώπος με τις δημοσιονομικές και οικονομικές κρίσεις του. Αυτό είναι λάθος» λέει η Ουλρίκε Χέρμαν. «Μετά από τόσα χρόνια καπιταλισμού γνωρίζουμε ότι το καπιταλιστικό σύστημα επιβιώνει από κάθε κρίση. Το τέλος του καπιταλισμού θα έρθει τελικά με διαφορετικό τρόπο: θα έρθει όταν εξαντληθούν οι φυσικοί πόροι και φθαρεί το περιβάλλον».

Συνέχεια

Στη μνήμη της SUZANNE DE BRUNHOFF


Alexander Rodchenko, Red and Yellow

SUZANNE DE BRUNHOFF (1929-2015)

Στις 12 Μαρτίου 2015 έφυγε από τη ζωή η σημαντική Μαρξίστρια οικονομολόγος Suzanne De Brunhoff ύστερα από μακρά ασθένεια, που τα τελευταία χρόνια την είχε υποχρεώσει να παραμείνει στο περιθώριο των επιστημονικών συζητήσεων αλλά και της οικονομικής έρευνας παρά το γεγονός ότι μέχρι το θάνατό της παρέμεινε ερευνήτρια του CNRS.

Η De Brunhoff σε όλη της τη ζωή συνδύαζε τον ακτιβισμό του ερευνητή με τον πολιτικό ακτιβισμό. Υπήρξε μέλος του PCF, υποστήριξε ενεργά τον αγώνα για την ανεξαρτησία της Αλγερίας μέσα από το δίκτυο Curiel, και μαζι με τον σύζυγό της Mathieu de Brunhoff υπήρξαν ενεργά μέλη του MRAP και του δικτύου “Επιμόρφωση Χωρίς Σύνορα” στο 13ο διαμέρισμα του Παρισιού. Υπήρξε επίσης μέλος του ATTAC και του επιστημονικού του συμβουλίου, για αρκετά χρόνια πριν από την ασθένειά της.

Η διεθνής της φήμη ως σημαντικής Μαρξίστριας οικονομολόγου δημιουργήθηκε μέσα από τη μεγάλη αίσθηση που έκανε εξ’ αρχής η πρώτη της δουλειά, το βιβλίο “Ο Μαρξ για το Χρήμα” που εκδόθηκε στο Παρίσι το 1967 για πρώτη φορά και ανατυπώθηκε το 1973. Το μικρό αυτό βιβλιαράκι (μόλις 140 σελίδων), ακόμα και σήμερα, παραμένει βασικό ανάγνωσμα προκειμένου κάποιος να κατανοήσει την πρωτοτυπία της προσσέγγισης του Μαρξ για το χρήμα σε αντιπαραβολή με αυτή των κλασσικών οικονομολόγων όπως ο Α.Σμιθ, ο Ρικάρντο και ο Σαι.

Συνέχεια

Κεν Λόουτς: Να αλλάξουμε την Ευρώπη των επιχειρηματικών ομίλων


Κεν Λόουτς: Να αλλάξουμε την Ευρώπη των επιχειρηματικών ομίλων

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στη Μαρίνα Πρεντούλη

Με αφορμή τις βουλευτικές εκλογές στη Βρετανία, τον ερχόμενο Μάη, o σκηνοθέτης Κεν Λόουτς μιλά στον Δρόμο της Αριστεράς για τις τάσεις που διαμορφώνονται στη χώρα του, αλλά και τις δυνατότητες της Αριστερής Ενότητας. Επίσης, αναφέρεται στο χαρακτήρα της Ε.Ε. και τις αδυναμίες της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Μιλώντας για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, σημειώνει τη σημασία ενός κινήματος αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό.

Στις 7 Μαΐου θα διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές στη Μεγάλη Βρετανία. Τα γκάλοπ δείχνουν ντέρμπι μεταξύ Εργατικών και Συντηρητικών. Πώς βλέπετε την κατάσταση και τι σηματοδοτούν αυτές οι εκλογές;

Πιστεύω ότι το Εργατικό Κόμμα και οι Συντηρητικοί είναι δύο δεξιά κόμματα, με το δεύτερο να είναι πιο ακραίο. Το Εργατικό Κόμμα ειρωνικά ονομάζεται «Εργατικό», όμως δεν εκπροσωπεί την Εργασία, αλλά το Κεφάλαιο. Προσπαθεί να περιορίσει τις επιπτώσεις της οικονομίας της αγοράς, ενώ οι Συντηρητικοί είναι πιο ακραίοι, πιο αδίστακτοι στην προώθηση των επιχειρηματικών συμφερόντων. Επομένως, διαφέρουν στο βαθμό ακρότητας, όχι στις αρχές.

Πέρα από τα δύο πρώτα κόμματα, ενισχυμένη παρουσία θα έχουν και το Κόμμα Ανεξαρτησίας (UKIP) αλλά και το Εθνικό Σκωτσέζικο Κόμμα (SNP). Το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα μπορεί να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση…

Ελπίζω τρίτο κόμμα να αναδειχτεί το SNP, γιατί βρίσκεται αριστερότερα των Εργατικών. Αναμφισβήτητα, δεν πρόκειται για κόμμα της σοσιαλιστικής Αριστεράς, την οποία υποστηρίζω. Ωστόσο, είναι πιο αριστερό σοσιαλδημοκρατικό από τους Εργατικούς και θα παρασύρει προς τα αριστερά τους Εργατικούς, όπως άλλωστε και οι Πράσινοι· και αυτό είναι καλό. Επίσης καλό θα ήταν να κέρδιζαν οι Εργατικοί τις εκλογές, γιατί η Αριστερά ενισχύεται όταν οι Εργατικοί κυβερνούν. Αντίθετα, αποδυναμώνεται όταν οι Συντηρητικοί κυβερνούν, αφού τότε δίνεται προτεραιότητα στην εκδίωξη των Συντηρητικών από την κυβέρνηση και έτσι ενισχύονται οι Εργατικοί. Ωστόσο, υπάρχουν διάφορα ζητήματα σχετικά με την εκλογική διαδικασία καθώς δεν έχουμε αναλογικό εκλογικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πρακτικές συνέπειες αναλόγως του ποιον θα ψηφίσεις.

Συνέχεια

Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΕΧΕΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ… 92% ΤΟΥ ΑΕΠ ΤΗΣ!


Γιώργος Δελαστίκ

Χρόνια Πολλά Γιώργο !

‘Oχι, δεν μειώνεται ακόμη το δημόσιο χρέος των 19 χωρών που συναπαρτίζουν την Ευρωζώνη. Δεν μειώνεται ούτε σε απόλυτο μέγεθος ούτε ως ποσοστό του ΑΕΠ. Λόγω της πολιτικής της λιτότητας όμως που έχουν επιβάλει οι Γερμανοί σε όλα τα κράτη του ευρώ, έχει επιβραδυνθεί ο ρυθμός αύξησής του και σε απόλυτο μέγεθος και ως ποσοστό του ΑΕΠ. Φυσικά, καμία σοβαρή χώρα δεν θυμάται καν το ανώτατο επιτρεπτό ποσοστό δημόσιου χρέους που είχε καθορίσει η συνθήκη του Μάαστριχτ ως προς το ΑΕΠ της κάθε χώρας – εκείνο το ξεχασμένο 60% του ΑΕΠ. Φανταστείτε, το δημόσιο χρέος των 19 κρατών της Ευρωζώνης ως προς το ΑΕΠ τους ανήλθε στο… 91,9%! Ηταν μόλις μία εκατοστιαία μονάδα περισσότερο από το 90,9% του ΑΕΠ, ανακοίνωσε η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat), του 2013. Ακόμη και η Γερμανία του Σόιμπλε απέχει… 15 (!) εκατοστιαίες μονάδες από το 60% του Μάαστριχτ, αφού το δημόσιο χρέος της είναι το 75% του ΑΕΠ της.

Συνέχεια

L.S. Lowry – ο ζωγράφος της εργατικής τάξης της Αγγλίας…


Συνέχεια

Ελεγεία για ένα δέντρο και μια νεογέννητη Κινέζα…


You don’t need a weatherman to know which way the wind blowsBob Dylan

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Υπήρχε, κάποτε, ένα δέντρο μπροστά απ’ το μπαλκόνι μου. Δεν ξέρω τι είδος ήταν, τι ράτσα, αλλά ήταν ελληνικό.

Δε θέλω να με νομίσετε για εθνικιστή. Απλά μου άρεσε πιο πολύ απ’ τους φοίνικες που κάποιοι φυτεύουν στις πολυκατοικίες για να ελκύουν ενοικιαστές κι αγοραστές.

Όπως μου αρέσουν πιο πολύ τα πλατάνια, οι λεύκες και οι ακακίες.

Όπως μου αρέσουν και οι πλατύφυλλες μουριές, αφού κάτω από τη σκιά μιας τέτοιας περνούσα τα ζεστά καλοκαίρια στο χωριό.

 

Συνέχεια

Ο Σνόουντεν και άλλοι υπερήρωες – Γιατί ο κόσμος χρειάζεται βαθιά λαρύγγια…


της Αγγελικής Μπούμπουκα

 

Τον Ιανουάριο του 2009, οι New York Times δημοσίευσαν ένα ρεπορτάζ που αποκάλυπτε κάποιο μυστικό ισραηλινό σχέδιο επίθεσης στο Ιράν καθώς και σχετικές απόρρητες διαπραγματεύσεις του πρώην προέδρου Μπους με το Ισραήλ. Το δημοσίευμα βασιζόταν σε διαρροές διαβαθμισμένων πληροφοριών, από κρατικούς αξιωματούχους προς την εφημερίδα. Δυο χρήστες της τεχνολογικής ιστοσελίδας Arstechnica.com – ο ένας τους, μάλιστα, πολύ θυμωμένος με τη διαρροή- σχολίαζαν την αποκάλυψη, ως εξής:

Συνέχεια