Δέκα σπουδαίες ταινίες δρόμου και περιπλάνησης…


«Στον δρόμο, στον δρόμο, να σπάσουμε τον τρόμο» λέει το σύνθημα, και με έναν τρόπο οι ταινίες αυτές το κάνουν πράξη. Ταξίδια αναψυχής, περιπλανήσεις στο πουθενά, κυνηγημένοι στην παρανομία, ψάχνοντας ταυτότητα, ελπίδα, ή κάποιον αγαπημένο… τα ταξίδια μας αλλάζουν, μας πάνε κάπου, ακόμα και αν είναι στο πουθενά.

Συνέχεια

Οι λεροί, ασήμαντοι δρόμοι με τα λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους…


Ακολούθησε έναν τυχαίο δρόμο. Πιάσε τον από την αρχή και περπάτησέ τον μέχρι το τέλος του. Εναν οποιοδήποτε δρόμο. Τον δρόμο που μένεις, τον δρόμο που μεγάλωσες, έναν δρόμο που περπατάς πρώτη φορά. Ζήσε στο βήμα σου την απόκρημνη γεωγραφία της πόλης, την ταπεινότητα της δυσμορφίας των δρόμων, το απροσδόκητο της διαδρομής τους. Νιώσε στο βήμα σου το μέγεθος του αριθμού των βημάτων που έχουνε προηγηθεί. Τι βιώματα κουβαλούν αυτοί οι τοίχοι που εγκλωβίζουν τους δρόμους στο έξω; Και ο δρόμος, σκηνικό ποιων περιστατικών, σοδειά ποιων διαλόγων, διάδρομος ποιας οικειότητας; Εστω και στους πιο ασήμαντους δρόμους διακλαδώνεται εκείνο το τυχαίο περιστατικό που ονομάζουμε ζωή. Και ύστερα κοιτάς το όνομα του δρόμου μπας και συλλέξεις λίγες πληροφορίες για την ιστορία που κουβαλά. Στη σαρωτική γειτνίαση του ασήμαντου με το ιστορικά πομπώδες, της γεωγραφίας με την ιστορία, της αρχαιότητας με το τώρα μας, εκεί διασταυρώνονται οι δρόμοι μας και εκεί συναντιόμαστε όλοι.

Συνέχεια

Αιματοβαμμένα σύνορα: Η Ευρωπαική Ένωση και η μαφία της ”ανάπτυξης”


11178234_1560277634239324_505813795507150945_n

Δεν προλαβαίνουμε να μάθουμε για μετανάστες/πρόσφυγες που πνίγηκαν στην μεσόγειο και εμφανίζεται το επόμενο περιστατικό. Χιλιάδες νεκροί μετανάστες, περισσότεροι από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου. Οι άνθρωποι όμως αυτοί δεν έρχονται από το πουθενά, δεν έρχονται γιατί η χώρα τους απέτυχε εκεί που πέτυχε η δική μας. Οι λόγοι και οι συνθήκες της φυγής τους, καθώς και του θανάτου τους είναι άμεσα συνδεδεμένες με την δική μας ”επιτυχία”.

Συνέχεια

Από το αυτί και στον δάσκαλο…


Ελλάδα_Αγγλία

Λένε πως μια φωτογραφία ισούται με χίλιες λέξεις.

Αλλά μια γελοιογραφία με ακόμα περισσότερες.

Ειδικά όταν μάλιστα όταν αυτή έρχεται από τα βάθη του χρόνου για να μας θυμίσει πως δεν αλλάξαμε.

Ποτέ το πάθημα δεν έγινε μάθημα.

Τούτη δω η χώρα πάντα από το αυτί και στον δάσκαλο.

Ποτέ δεν ενηλικιωθήκαμε.

Ποτέ δεν είδαμε τις άπειρες δυνατότητες του Ελληνισμού.

Πάντα στις παρυφές της Ευρώπης, πάντα περιμένοντας την κηδεμονία και την νουθεσία των Ισχυρών.

Πάντα ο φτωχός συγγενής, που ζει στην σκιά των πλουσίων και που θα πρέπει να είναι υπόχρεος, ευτυχισμένος με την γενναιοδωρία τους.

Και δεν έχει σημασία αν ο Ισχυρός της στιγμής βρίσκεται στην Δύση ή στην Άγρια Δύση, στην Ανατολή ή στην Άπω Ανατολή.

Εμείς θα τρέξουμε να του υποβάλουμε τα σέβη μας.

Εμείς θα τρέξουμε να υποστηρίξουμε τα συμφέροντά του, ακόμα και τις κρυφές του επιθυμίες.

Αυτό το έθνος ποτέ δεν θα ενηλικιωθεί.

 http://wp.me/p1h3Tw-HA

© HeadWaiter.


Από: https://toufekiastoskotadi.wordpress.com/

Ο λύκος προτείνει στα πρόβατα, να αναλάβει τη φύλαξη τους…


Γράφει ο  mitsos175.

Tην 21η Απριλίου 1967, τα καθάρματα της δεξιάς, το παλάτι κι οι πλούσιοι κηφήνες, που ζουν σε βάρος των εργαζομένων, βρήκαν κάτι παλιούς συνεργάτες των SS, παλιοτόμαρα, κι έβαλαν τη χώρα στο γύψο για επτά χρόνια.
Με σπόνσορα το «θείο Σαμ» φυσικά. Αυτός ο μπάρμπας της Αμερικής. Όλο προβλήματα. Στριμμένος και συνέχεια διψασμένος για αίμα. Είναι αστείο, σήμερα, η μόλις πριν λίγα χρόνια μοναδική υπερδύναμη, να έχει τέτοια ανασφάλεια. Φοβάται ένα κράτος άνω των 320 εκατομμυρίων, που δαπανά κάθε χρόνο σε εξοπλισμούς, πάνω μισό τρισεκατομμύρια ευρώ! (577 δις $), τον Σάββα Ξηρό! Η αλήθεια είναι, πως τι να κάνουν τα σχεδόν 14.000 αεροσκάφη τους, αν φάει φασολάδα ο Ξηρός; Θα δημιουργηθεί τυφώνας στο Κάνσας από τα αέρια.

Όσο γελοία μας φαίνονται αυτά που λένε, αν μάλιστα αναλογιστούμε τι ην  κάνει οι Αμερικάνοι στον κόσμο, κρύβουν άλλα από κάτω. Οι ΗΠΑ έχουν κάνει την τρομοκρατία επάγγελμα. Αν κάτσω να αριθμήσω πόσες επεμβάσεις σε άλλες χώρες έχουν κάνει, πόσες δικτατορίες στήριξαν, πόσα εγκλήματα έκαναν οι μισθοφόροι τους διαχρονικά, δεν θα τελειώσουμε ποτέ.
Οι μόνοι που χρησιμοποίησαν πυρηνικά όπλα, μας κάνουν μαθήματα ειρήνης κι ασφάλειας! Οι τρομοκράτες του πλανήτη μας μιλάνε για ασφάλεια! Ο λύκος προτείνει στα πρόβατα, να αναλάβει τη φύλαξη τους.

Συνέχεια

Η αλληγορία στον Parsifal για την τεχνική και την ηθική…


jd1-parsifale

Ο Rudolf Steiner το 1906 χαρακτήρισε την όπερα «Parsifal» του Richard Wagner ως έργο «οργανικά συνδεδεμένο με το αποκρυφιστικό κίνημα της Θεοσοφίας της εποχής». Πραγματικά ο Parsifal μοιάζει περισσότερο με καθαγιαστική λειτουργία παρά με όπερα. Η εμπειρία όμως που παρέχει στους μύστες της είναι αρκετά διαφορετική από το κλασσικό χριστιανικό μήνυμα της πίστης και της μετάνοιας, και αν το χριστιανικό περίβλημα του έργου διατηρείται στα βασικά του σημεία – το όνομα Χριστός δεν αναφέρεται όμως ούτε μία φορά – στο έργο Parsifal οι δυνάμεις της λύτρωσης δεν παρέχονται τελικά ούτε εξαιτίας της πίστης ούτε εξαιτίας της μετάνοιας και της χάρης του Θεού.

Συνέχεια