Για τα «μικροαστικά» Λουκιανός Κηλαηδόνης – Γιάννης Νεγρεπόντης (1973)


Όταν μιλάμε για το πολιτικό- κοινωνικό τραγούδι και την ιστορία του στην χώρα μας, τα πρώτα ονόματα ή είδη που έρχονται στο μυαλό είναι παλαιότερα το απαγορευμένο ρεμπέτικο και τα αντάρτικα- εργατικά τραγούδια, μετά ο Θεοδωράκης και ο Μαρκόπουλος, και ακόμα πιο μετά ο Σαββόπουλος, ο Άσιμος, ο Σιδηρόπουλος, για να φτάσουμε στους panx romana, στους βανδαλούπ και στους social waste.

Ένας δίσκος όμως που είναι βαθιά πολιτικός και αξίζει την προσοχή μας είναι τα «Μικροαστικά» του Λουκιανού Κηλαηδόνη και του ποιητή Γιάννη Νεγρεπόντη.

Γραμμένο μέσα στη Χούντα και με μεγάλη επιτυχία εκείνη την εποχή,τα μικροαστικά  (που αργότερα παίχτηκαν και στο θέατρο )δεν μιλούν- ίσως και λόγο λογοκρισίας- για εργατικούς αγώνες και τη βία της αστυνομίας, μιλάει όμως για τον μικροαστισμό, την δηλητηριώδη αυτή νοοτροπία που έχει κάνει και εξίσου μεγάλη ζημιά στα κοινωνικά ριζοσπαστικά κινήματα όσο και η κρατική καταστολή.

Ο «ησυχος άνθρωπος», ο «νοικοκυραίος», αυτός που έμαθε να ζει με τη Χούντα γιατί – που να μπλέκεις τώρα; δεν βλέπεις τους άλλους που τους τρέχουν στα ξερονήσια και στην ΕΣΑ;- αυτός που μετά έγινε πασόκ και έμαθε να αποσιωπά την διαπλοκή, να λειτουργεί με το ρουσφέτι γιατί «αυτό κάνουν όλοι», που τον Δεκέμβρη του 2008 τρόμαξε περισσότερο με τα καμμένα μαγαζιά και λιγότερο με την δολοφονία ενός 15χρονου από την ΕΛ.ΑΣ. , ήταν «η κακιά στιγμή» που λέμε…που αργότερα όταν μπήκαμε στο μνημόνιο είπε «θα περάσει κι αυτό» στωικά και πούλησε το ένα αμάξι, μείωσε τα ταξιδάκια στο χωριό και την ταβέρνα και κάπως «τα κουτσοφέρνει», που φοβήθηκε τους μετανάστες, τις πλατείες, φοβήθηκε τις διαμαρτυρίες, φοβήθηκε τον ΣΥΡΙΖΑ, που χαίρεται με τον Γ. Πανούση και την επέμβαση στην κατειλημένη Πρυτανεία και δεν κατάλαβε γιατί όλος ο ντόρος για το νομοσχέδιο για τις φυλακές…

Αυτός ο άνθρωπος της «διπλανής πόρτας» λοιπόν, με μια καθαρά κριτική ματιά, με ειρωνεία χιούμορ και σκωπτική διάθεση ξεδιπλώνεται σε αυτά τα 14 τραγούδια.

tOAgCd8

Γραμμένο μέσα στη Χούντα και με μεγάλη επιτυχία εκείνη την εποχή,τα μικροαστικά  (που αργότερα παίχτηκαν και στο θέατρο )δεν μιλούν- ίσως και λόγο λογοκρισίας- για εργατικούς αγώνες και τη βία της αστυνομίας, μιλάει όμως για τον μικροαστισμό, την δηλητηριώδη αυτή νοοτροπία που έχει κάνει και εξίσου μεγάλη ζημιά στα κοινωνικά ριζοσπαστικά κινήματα όσο και η κρατική καταστολή.

Ο «ησυχος άνθρωπος», ο «νοικοκυραίος», αυτός που έμαθε να ζει με τη Χούντα γιατί – που να μπλέκεις τώρα; δεν βλέπεις τους άλλους που τους τρέχουν στα ξερονήσια και στην ΕΣΑ;- αυτός που μετά έγινε πασόκ και έμαθε να αποσιωπά την διαπλοκή, να λειτουργεί με το ρουσφέτι γιατί «αυτό κάνουν όλοι», που τον Δεκέμβρη του 2008 τρόμαξε περισσότερο με τα καμμένα μαγαζιά και λιγότερο με την δολοφονία ενός 15χρονου από την ΕΛ.ΑΣ. , ήταν «η κακιά στιγμή» που λέμε…που αργότερα όταν μπήκαμε στο μνημόνιο είπε «θα περάσει κι αυτό» στωικά και πούλησε το ένα αμάξι, μείωσε τα ταξιδάκια στο χωριό και την ταβέρνα και κάπως «τα κουτσοφέρνει», που φοβήθηκε τους μετανάστες, τις πλατείες, φοβήθηκε τις διαμαρτυρίες, φοβήθηκε τον ΣΥΡΙΖΑ, που χαίρεται με τον Γ. Πανούση και την επέμβαση στην κατειλημένη Πρυτανεία και δεν κατάλαβε γιατί όλος ο ντόρος για το νομοσχέδιο για τις φυλακές…

Αυτός ο άνθρωπος της «διπλανής πόρτας» λοιπόν, με μια καθαρά κριτική ματιά, με ειρωνεία χιούμορ και σκωπτική διάθεση ξεδιπλώνεται σε αυτά τα 14 τραγούδια.

Όπως λέει και το τραγούδι λοιπόν

«Καλά τα ΄χω μ’ όλους, εμπόρους κι εφόρους ,δεν θα πεινάσει η οικογένεια ,που λέει ο λόγος,  καλά όλα κι άγια,  ησυχία τάξη κι ασφάλεια.»

Αν σας αρέσει, ψάξτε και τα «μαθήματα πολιτικής οικονομίας» που ήταν ο αμέσως επόμενος δίσκος του.

Λουκιανός Κηλαηδόνης: Μικροαστικά


01. Κολλήγα γιός Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 3:12

Κολλήγα γιος του πάππου μου ο παππούς | κολλήγα γιος του πάππου μου ο πατέρας | κι ο παππούς μου κολλήγας κι αυτός | Και μονάχα εγώ του πατέρα μου γιος | έναν κλήρο είχα λίγα στρέμματα βιος | Η δουλειά στα χωράφια σκληρή | ντελικάτος εγώ μα ξύπνιος | τα χωράφια χτυπάω στο σφυρί | και στην πόλη ότι βγει είμαι αστός | Τα λεφτά απ” τα χωράφια μι αρχή | ένας γάμος ως προίκα καλός | μια χαρά πήγε το μαγαζί | είμαι πια ένας αστός σεβαστός | Κολλήγα γιος του πάππου μου ο παππούς | κολλήγα γιος του πάππου μου ο πατέρας | κι ο παππούς μου κολλήγας κι αυτός | Και μονάχα εγώ του πατέρα μου γιος | είμαι πια ένας αστός | είμαι πια καθεστώς


  1.  Μακριά απ” την πόλη Τραγούδι: Λ. Κηλαηδόνης & Μ. Χρυσομάλλης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 1:40

Μακριά απ’ την πόλη | σε μια συνοικία | έχω δικά μου τρία δωμάτια | χολ και κουζίνα | καλά όλα κι άγια | ησυχία τάξη κι ασφάλεια. | Δική μου δουλίτσα | με μια βιοτεχνία | μήνα το μήνα δίχως κεσάτια | τα φέρνω στα ίσια | καλά όλα κι άγια | ησυχία τάξη κι ασφάλεια. | Καλά τα ΄χω μ’ όλους | εμπόρους κι εφόρους | δεν θα πεινάσει η οικογένεια | που λέει ο λόγος | καλά όλα κι άγια | ησυχία τάξη κι ασφάλεια.


  1.  Κάποιος παλιός συνάδελφος Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 1:58

Κάποιος παλιός συνάδελφος | τον βρήκε κάπου κάποτε | καθίσαν κάτι ήπιανε | και για πολύ μιλήσανε | Άνεργος όπως ήτανε | εύκολα αυτός εδέχτηκε | δεν το πολυκουβέντιασε | καθώς παιχνίδι έμοιαζε. | Πολλά δεν του ζητάγανε | ενώ πολλά του δίνανε | καλά δεν το κατάλαβε | πώς όλα τ’ άλλα γίνανε. | Σιγά, σιγά πώς γύρισε | παλιούς φίλους πώς μίσησε | πώς έγινε κι απάτησε | όσους πολύ αγάπησε


  1.  Εργένης Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 1:56

Το θέατρο πανάκριβο, το σινεμά επίσης | κι η μοναξιά αφόρητη στο σπίτι να καθίσεις. | Διάλεξις εδίδετο περί του Μαλακάση | κι είπε κι αυτός ο έρημος να πάει να ξεσκάσει. | Βεβαίως κάπως έπληξε, πολλές χρονολογίες | μα ευτυχώς υπήρξανε και οι απαγγελίες. | Η ώρα του επέρασε χωρίς καμία δεκάρα | άσε που είχε όφελος κι εφτά, οκτώ τσιγάρα.


  1. Πρωινή γυμναστική Εκφώνηση: Νίκος Σκυλοδήμος

Παραγγέλματα γυμναστικής

Χρόνος: 2:56


  1.  Ο Γιώργος Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 2:02

Δεκατεσσάρων έφυγε | απ” το χωριό του ο Γιώργος | δυο γραμματάκια έμαθε | στη πολιτεία ο Γιώργος | Κλητήρας διορίστηκε | σε υπουργείο ο Γιώργος | γυαλιστερά κουμπιά φορεί | γυαλοκοπάει ο Γιώργος | Είναι σκληρός σαν κέρβερος | στο υπουργείο ο Γιώργος | γραφειοκράτης τέλειος | και του κοσμάκη ο τρόμος


  1.  Ο γάμος Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 3:00

Σε δυο πανέρια οι μπουμπουνιέρες | κι οι ανθοδέσμες στη σειρά | η νύφη μόνο δεκαεννιά | και του γαμπρού οι μέρες μετρημένες. | Ο γάμος έμοιαζε κηδεία | όταν σταθήκαν στη σειρά | κουμπάρος, σόι και λοιπά | στη σκάλα για να βγουν φωτογραφία. | Κρίμα το κοριτσάκι, κρίμα | τι κάνει το άτιμο το χρήμα.


  1.  Οικονομία κάνε Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 2:03

Οικονομία κάνε και σφίξε τα λουριά | τώρα που είσαι νέος να “χεις στα γηρατειά. | Οικονομία κάνε, τι θες τα περιττά, | τώρα που είσαι νέος σώρευε τον παρά. | Φασούλι το φασούλι | γεμίζει το σακούλι, | φασούλι το φασούλι | γεμίζει το σακούλι σου. | Ομολογίες πάρε, παράς φέρνει παρά | να “χεις σαν θα γεράσεις όλα σου τα καλά. | Τι θες τώρα να ζήσεις, ζωή “ναι και περνά | όμως σαν θα γεράσεις θα “χεις παρά με ουρά. | Φασούλι το φασούλι | γεμίζει το σακούλι, | φασούλι το φασούλι | γεμίζει το σακούλι σου.


  1.  Ξερίζωμα Τραγούδι: Λάκης Χαλκιάς

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 3:58

Τα σκονισμένα στέφανα | βγάζει απ” το εικονοστάσι | τρία χρυσά γαρίφαλα | σ” ένα ασημένιο τάσι. | Της φαίνεται σαν όνειρο | μετά από τόσα χρόνια | ο γάμος της που έγινε | εκεί στα πέρα αλώνια. | Τώρα σε μία κάμαρα | σε πολυκατοικία | πλήξη και καυσαέρια | σ” αυτή την ηλικία. | Τρία χρυσά γαρίφαλα | σ” ένα ασημένιο τάσι | σα να “ταν χτες ο γάμος της | κι αυτή έχει γεράσει.


  1.  Ντροπή τέτοιο παιδί Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 1:41

Μπλεξίματα δεν θέλαμε | στην οικογένειά μας | και πέρα δεν κοιτάζαμε | απ” τα συμφέροντά μας. | Κι αν άκουγε τα λόγια μας | τα λόγια τα δικά μας | μυαλό θα είχε ο γιόκας μας | για τα συμφέροντά μας. | Ντροπή, ντροπή, | ντροπή τέτοιο παιδί. | Γιατί είμαστε νομοταγείς | κοιτάμε τη δουλειά μας | μπλεξίματα δεν θέλαμε | στην οικογένειά μας, | τα πράγματα όπως να “ρχονταν | για τα συμφέροντά μας | εμείς ποτέ δεν χάναμε | στην οικογένειά μας. | Ντροπή, ντροπή, | ντροπή τέτοιο παιδί. | Έτσι που “ρθαν τα πράγματα | κακά κι ανάποδά μας | έναν αντάρτη βγάλαμε | στην οικογένειά μας. | Ντροπή, ντροπή, | ντροπή τέτοιο παιδί.


  1.  Σε πάρτυ του ’50 Οργανικό

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Χρόνος: 1:47


  1.  Στη μικρή αίθουσα εκθέσεων Παρνασσού Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 1:18

Τι χρώμα και τι σχέδιον | ήταν σαν να μιλούσαν | μια ανθοδέσμη προπαντός | λες και μοσχοβολούσαν. | Παιδί μου φαίνεται η σπουδή | το τάλαντον, το πάθος | και πριν μου πεις ό,τι μου πεις | ζωγράφισε ένα άνθος. | Νομίζω διάνα έκανα | ο πίνακας που βρήκα | πάει πολύ με τον μπουφέ | που είναι και αντίκα.


  1.  Ρέκβιεμ Τραγούδι: Νίκος Ρουσέας

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 3:23

Τι τράβηξε ν” ανέβει | μονάχα αυτός το ξέρει | αυτός κι ένας Θεός. | Η σύζυγος στο πλάι | για πράγματα μιλάει | κοινά και βαρετά. | Κι οι γιοι του δύο ξένοι | μα πότε γίναν έτσι, | του φέρονται εχθρικά. | Τι τράβηξε ν” ανέβει | και τώρα είναι ένας ξένος | στο σπίτι του νεκρό


  1.  Η Μάρω Τραγούδι: Λουκιανός Κηλαηδόνης

Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης | Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης

Χρόνος: 1:45

Ποια λες μου τηλεφώνησε | για τα γενέθλιά μου; | Η Μάρω απ” το δημοτικό | η συμμαθήτριά μου. | Μια ώρα στο τηλέφωνο | μου “λεγε άρες, μάρες | μ” αρρώστησε, μα το Θεό, | με τόσες κουταμάρες. | Μα τώρα στα σαράντα μας | μπορείς πια να γυρίσεις, | καμωματάκια παιδικά | να “ρθεις να μου θυμίσεις; | Δουλειά δεν είχε ο διάολος | δουλειά βρήκε να κάνει | τη Μάρω να τηλεφωνεί | ο διάολος την βάνει.


Aπό: http://www.hitandrun.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s