Κατερίνα Γώγου – Τρία κλικ αριστερά 1978 (Αποσπάσματα)


“Το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς

να πάρω μια ανάσα

όμως κι εδώ πρέπει να πληρώσω

την ανοχή του μαγαζάτορα

πρώην αστυνομικός πουλάει «Λαϊκούς Αγώνες».

Δεν ξέρω τί ν’ αγοράσω για να μη γίνω συνεργός.

Καταλαβαίνεις;

Τα 4 σημεία του ορίζοντα

ντυμένα τράπεζες πιλότοι νοσοκόμοι μαρξιστές

μας κυνηγάνε. Πρέπει να πάρω τηλέφωνο.

Ποιό είναι το νούμερο…

Πού να σταθώ για μια ανάσα μόνο.

Από παντού μας την έχουν στημένη.”

Συνέχεια

Όλα είναι κλίμα…Καθημερινό θρίλερ και όποιος αντέξει…


#και γιατί κάποια ευρωπαϊκά πρώην «έγκριτα» ΜΜΕ αναγκάζονται να διαψεύσουν την ανεξαρτησία τους

Το θρίλερ που έχουν καθαρά δημιουργήσει κάποια από τα εξαρτώμενα ή διαπλεκόμενα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, ξεπερνά σε επεισόδια και τα πιο μακροημερεύσαντα σχετικά σήριαλ. Τελικά η πληροφόρηση είναι απόλυτα ελεγχόμενη και στην δημοκρατική Ευρώπη, τα πρακτορεία ειδήσεων είναι εξαρτημένα από τις προτιμήσεις των ιδιοκτητών τους και οι εφημερίδες από τις πολιτικές σκοπιμότητες των πολιτικών ελιτ των χωρών τους… Και μεις νομίζαμε ότι κάποιος άνεμος ανεξαρτησίας φυσούσε που και που στην ευρωπαϊκή δημοσιογραφία και η Ελλάδα ήταν το μαύρο πρόβατο – όχι, διαπλεκόμενα είναι σχεδόν παντού τα ΜΜΕ.

Συνέχεια

Η δικτατορία της ελίτ…


capitalism-is-crisis

Η εθνική κυριαρχία των ανεξάρτητων κρατών λειώνει συνεχώς, με την πάροδο του χρόνου, επειδή το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο επιβάλλει απολυταρχικά τους όρους του – οπότε η δημοκρατία που θεωρούμε πως βιώνουμε είναι μία συλλογική αυταπάτη

«Το γεγονός πως και η τέταρτη εξουσία, τα ΜΜΕ δηλαδή, υπηρετεί πλέον πιστά τις αγορές, όπως οι περισσότερες άλλες, δυσκολεύει σε μεγάλο βαθμό την συνειδητοποίηση των πολιτών – χωρίς την οποία είναι αδύνατη η αφύπνιση και η εύλογη «επανάσταση». Ίσως όμως υπάρχουν ακόμη ελπίδες – ειδικά από χώρες όπως η Ελλάδα, η Γαλλία και η Ιταλία, οι οποίες διαθέτουν τον «ιό της ελευθερίας».

Μία επόμενη ελπίδα είναι η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, μετά από μαζικές αθετήσεις πληρωμών τόσο του δημοσίου, όσο και του ιδιωτικού τομέα – μία επώδυνη βέβαια διαδικασία, η οποία όμως δεν παύει να είναι εξυγιαντική. Υπάρχουν φυσικά αρκετές άλλες, οι οποίες ευρίσκονται ήδη σε εξέλιξη – αφού καμία δικτατορία δεν μπόρεσε ποτέ να επικρατήσει για πάντα» (πηγή).

Συνέχεια

Η χώρα που ξέχασε την υγιεινή κι ασφάλεια: Κινέζοι εργάτες στην πιο επικίνδυνη δουλειά του κόσμου…


china7_31

Οι εργαζόμενοι μεταφέρουν βαριά σανίδες και καροτσάκια γεμάτα μπετόν κατασκευάζοντας ένα μονοπάτι σε πολύ μεγάλο ύψος

Οι άνδρες, εργάζονται ουσιαστικά ένα βήμα μόλις μακριά από το θάνατο, μιας και δεν έχουν σχοινιά ή ιμάντες ασφαλείας . Τα προστατευτικά κράνη που τους έχουν διαθέσει, μάλλον δεν θα μπορούσαν να κάνουν και πολλά σε μια πιθανή πτώση τους

Οι ιθύνοντες στην κομητεία Πινγκγιάνγκ της επαρχίας Χουνάν, ελπίζουν πάντως ότι η διαδρομή θα προσελκύσει χιλιάδες τουρίστες, όταν ολοκληρωθεί καθώς το μήκος του μονοπατιού θα ξεπερνάει τα δύο μίλια και θα είναι το μεγαλύτερο της Κίνας.

Συνέχεια

Ο λυκάνθρωπος…


Γράφει ο  mitsos175

Ποιός είπε πως οι λυκάνθρωποι δεν υπάρχουν; Υπάρχουν και κυκλοφορούν χωρίς περιλαίμιο. Φανερό τουλάχιστο. Γιατί αλυσίδα έχουν. Τους κρατεί το αφεντικό. Κι όταν τα συμφέροντα του αφέντη κινδυνεύουν ξαμολάει τους λυκανθρώπους.

Αυτό το είδος δεν έχει κάτι καλό από το λύκο ή από τον άνθρωπο. Θα ήταν πράγματι ευχή να είχε πάρει τα καλά του πραγματικού λύκου και να τα συνδυάσει με την ανθρωπιά. Ακριβώς όμως η έλλειψη ανθρωπιάς, συμπόνιας, αλληλεγγύης, μεταλλάσουν τον άνθρωπο σε τέρας.

Συνέχεια

Ο φόβος της αλλαγής και η ευκαιρία…


 
Του John Antono από εδώ:http://johnantono.blogspot.gr/2015/03/our-common-house.html

Μέσα στην εαρινή και ως τέτοια και παράδοξη, νηνεμία που επικρατεί στον τόπο, σχετικά με τα κορυφαία ζητήματα του χρέους, του ελλείμματος, της φτώχειας, της κατεστραμμένης  μεσαίας τάξης και της ανύπαρκτης πλέον, οικονομίας των ασθενέστερων στρωμάτων, οι διαδικασίες της διαπραγμάτευσης προχωρούν. Προχωρούν δίχως τον επικοινωνιακό βομβαρδισμό των προηγούμενων εβδομάδων. Η προπαγάνδα των δήθεν ρεαλιστών, έχει περιοριστεί σε «σουσουδισμούς» περιθωριακών στοιχείων (βλ. απόπειρα καταγγελίας κατά της Ζ. Κωνσταντοπούλου).

Η προπαγάνδα της καταστροφής έχει ανατεθεί αποκλειστικά πλέον, στα διεθνή «έγκυρα» ΜΜΕ τα οποία αναπαράγουν το αγαπημένο -σε όποιο μέσο σέβεται τον εαυτό του,  επαναλαμβανόμενο χρησμό της καταστροφής. Grexit, Graccident και άλλα ευφυολογήματα, φιγουράρουν  στην πρώτη βιτρίνα των μηχανισμών εξημέρωσης της παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Συνέχεια