Μέρες που είναι, πρέπει να ξέρεις τι είναι αυτή η φωτογραφία…


Μέρες που είναι, πρέπει να ξέρεις τι είναι αυτή η φωτογραφία…

Πρόκειται για ντοκουμέντο από τα Αρχεία του Βατικανού.

Στις 24 Απριλίου του 1915, δηλαδή πριν ακριβώς 100 χρόνια, λίγες ημέρες μετά το Πάσχα, ο τουρκικός στρατός σταύρωσε γυμνές τις γυναίκες των Αρμενίων.

Ως Γενοκτονία των Αρμενίων αναφέρονται τα γεγονότα εξόντωσης Αρμενίων πολιτών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α” Παγκοσμίου Πολέμου.

Ως έναρξη της Αρμενικής Γενοκτονίας συμβολικά θεωρείται η 24η Απριλίου του 1915, όταν η ηγεσία της Αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκε και εκατοντάδες Αρμένιοι της Πόλης απαγχονίστηκαν.

Τουρκικές πηγές αναφέρουν ότι ο αριθμός των νεκρών Αρμενίων ήταν από 600.000 ως 800.000, ενώ Δυτικές και Αρμενικές πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των σφαγιασθέντων στο 1.500.000.

Θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες.

Η Τουρκία αρνείται την ύπαρξη «γενοκτονίας» και ισχυρίζεται ότι πραγματοποιήθηκε ένας βίαιος εκτοπισμός του Αρμενικού πληθυσμού.

Η Γενοκτονία των Αρμενίων πραγματοποιήθηκε παράλληλα και με τον ίδιο τρόπο με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλ. των Ελλήνων και των Ασσυρίων.

Μέρες που είναι, πρέπει να ξέρεις τι είναι αυτή η φωτογραφία…

ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΤΑ ΠΗΓΕ ΣΤΗ ΜΟΣΧΑ


Δελαστικ-3τoυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Ως και ο Πούτιν αγανάκτησε με τις έξαλλες δηλώσεις πληθώρας Γερμανών πολιτικών εναντίον της επίσκεψης Τσίπρα στη Μόσχα. Το ίδιο και με τα υβριστικά άρθρα όχι μόνο του γερμανικού αλλά και του αγγλικού Τύπου, υποβοηθούμενου από πιο συγκρατημένες αναλύσεις αμερικανικών και γαλλικών εφημερίδων. Αφήστε δε που πήρε αέρα ως και ο πρόεδρος της …Εσθονίας – αυτής της μηδαμινής σημασίας χώρας που ήταν ψυχή τε και σώματι με τους ναζί του Χίτλερ!

«Ηλίθιες» χαρακτήρισε τις ελληνικές απαιτήσεις για πολεμικές αποζημιώσεις ο σοσιαλδημοκράτης αντικαγκελάριος της γερμανικής κυβέρνησης Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Δυσκολεύονται τρομερά οι Γερμανοί να καταλάβουν ότι οι Έλληνες αριστεροί απαιτούν αποζημιώσεις γιατί αυτοί κυρίως αντιστάθηκαν στη ναζιστική Κατοχή! Είχε καλομάθει το Βερολίνο με τους πολιτικούς απογόνους των μαυραγοριτών.

«Χρήσιμους ηλίθιους» χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Εσθονίας Τόμας Χέντρικ Ίλβες τους ηγέτες της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ουγγαρίας και της Κύπρου επειδή δεν ενθουσιάζονται με τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας που προωθούν οι Γερμανοί. Προφανώς ο Εσθονός δεν ικανοποιείται με τα 50 εκατομμύρια Σοβιετικούς που εξόντωσαν οι ναζί. Ήθελε κι άλλους.

Συνέχεια

Μελέτη περί του Αγίου Γολγοθά και του Παναγίου Τάφου


Μελέτη περί του Αγίου Γολγοθά και του Παναγίου Τάφου

Η ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΟΛΓΟΘΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΤΑΦΟΥ*

Αρχιεπισκόπου Ιορδάνου Τ.Π. Θεμελή – Αγία Σιών, τεύχη Γ’ – Δ’ Ιεροσόλυμα 1928

Τα δημόσια Οικοδομήματα του Πασχαλίου Χρονικού εξηγήθηκαν εικαστικά (καλλιτεχνικά) από τον πατέρα Germer Durand.[1] Αυτός έκανε την υπόθεση ότι το τετράνυμφο θα είναι η πηγή του Σιλωάμ, η οποία έχει μνημονευθεί από τον προσκυνητή των Βορδιγάλλων ως «quadriporticus», δηλαδή ως τέσσερις περίστυλοι. Ασφαλώς, υπάρχει η βεβαίωση ότι ο Αυτοκράτορας στην περιοχή του Ιουδαϊκού ναού ανήγειρε ναό του Καπιτωλίου Διός και έστησε μέσα σε αυτόν ένα άγαλμά του.[2] Ο προσκυνητής των Βορδιγάλλων (333) λέει ότι είδε δύο αγάλματα του Αδριανού(;). Αυτή η άποψη αποδείχθηκε αργότερα λανθασμένη, αλλά πρόλαβε να παγιδεύσει και τον ίδιο τον Γερμανό καθηγητή της Βόννης Krafft, ο οποίος από την επιγραφή που υπήρχε συμπέρανε ότι η πύλη σε εκείνο το σημείο ήταν έργο του Αδριανού. Και ο A. Thierry κατά τον ίδιο τρόπο υποστήριξε ότι τα δύο αγάλματα είναι του Αδριανού.[3]

Πολλοί θεωρούν ότι άδικα τα δύο αγάλματα αποδόθηκαν στον Αδριανό. Το ένα από αυτά τα δύο παριστάνει τον Αντωνίνο τον Ευσεβή, διότι από έξω από τον περίβολο του Haram-ech-Cherif προς τα δεξιά και απέναντι από την πύλη της κάτω πλευράς του El-Aksa φαίνεται στο τείχος επιγραφή, η οποία αποτελεί μέρος της βάσης του αγάλματος:

TITO AEL. HADRIANO
ANTONINO AVG. PIO
P. P. PONTIF. AVGVR.
D. D.

Αυτή η επιγραφή σημαίνει: «προς τιμή του Αυτοκράτορα Καίσαρα Τίτου Αιλίου Αδριανού Αντωνίνου Αυγούστου του Ευσεβούς, Πατέρα της Πατρίδος, Ποντίφικα, Προφήτη με απόφαση των βουλευτών».[4]

Συνέχεια

«Annie Lennox»… Nostalgia| Universal


DiscLab : νέες μουσικές κυκλοφορίες που διαταράσσουν την κοινή ησυχία.

Annie lennox

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος
_______________

DiscLab: Εδώ που κοινοποιούνται οι πιο θορυβώδεις έρευνες που διεξάγονται στα σκοτεινά μας εργαστήριά, με στόχο νέες μουσικές κυκλοφορίες που διαταράσσουν την κοινή ησυχία. Την σκυτάλη παίρνει ο Αντώνης Φράγκος με το Nostalgia της Annie Lennox:


AnnieLennox

Annie Lennox

Nostalgia

Universal | CD/LP/DL

Αντώνης Ν, Φράγκος

 

 

 

Τρίτο άλμπουμ με covers για την Annie Lennox και παρόλη την ισχυρή δόση νοσταλγίας που αναδύει, o τίτλος, καταφέρνει εν τούτοις, να αποσπάσει το ενδιαφέρον.

Είναι η εντελώς προσωπική της επιλογή των κομματιών, η ενορχήστρωση- με έγχορδα, πνευστά, ντραμς, ριδμ σέξιον και ηλεκτρικής κιθάρας- με την Σκοτσέζα αοιδό στο ακουστικό και ηλεκτρικό πιάνο, φλάουτο και κρουστά. Βέβαια, πέρα από την παραγωγή είναι η εξαιρετικά ζωντανή απόδοση των κομματιών, διαλεγμένων από την παράδοση του λεγόμενου Great American Songbook.

Φυσικά, δεν γίνονται συγκρίσεις με Billie Holiday και Ella Fitzgerald, ακούστε, όμως ερμηνείες της σε τραγούδια όπως τα “Georgia On My Mind”, “I Put A Spell On You”, Summertime- “Strange Fruit” και “God Bless The Child” και θα καταλάβετε.


Ακούστε μουσική από αυτή την κυκλοφορία εδώ :


*  Περισσότερο info για την Annie Lennox ΕΔΩ.


Από: http://www.toperiodiko.gr

«Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός» – η Έρημη Χώρα του T.S. Eliot, ο Σολωμός, ο Επιτάφιος. «Όποιος πεθάνει σήμερα, χίλιες φορές πεθαίνει»


«Είπανε εναντίον του πως αφήνει τον αναγνώστη μέσα στη στεγνή, στέρφα και άνυδρηΈρημη Χώρα, μόνο, χωρίς ελπίδα σωτηρίας. Αυτό θα ήταν αλήθεια αν ο Έλιοτ δεν είχε δημιουργήσει ποίηση. Και η ποίηση όσο απελπισμένη κι αν είναι, μας σώζει πάντα, με κάποιον τρόπο, από την ταραχή των παθών», γράφει ο Γιώργος Σεφέρης για τον Τ.Σ. Έλιοτ.Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας
Μες απ’ την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας
Θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας
Με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές.
Ο χειμώνας μας ζέσταινε, σκεπάζοντας
Τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας
Λίγη ζωή μ’ απόξερους βολβούς.

Το καλοκαίρι μας ξάφνισε καθώς ήρθε πάνω απ’ το Σταρνμπέργκερζε
Με μια μπόρα· σταματήσαμε στις κολόνες,
Και προχωρήσαμε στη λιακάδα, ως το Χόφγκαρτεν,
Κι ήπιαμε καφέ, και κουβεντιάσαμε καμιάν ώρα.
Bin gar keine Russin, stamm’ aus Litauen, echt deutsch.

Και σαν ήμασταν παιδιά, μέναμε στου αρχιδούκα,
Του ξαδέρφου μου, με πήρε με το έλκηθρο,
Και τρόμαξα. Κι έλεγε, Μαρία,
Μαρία, κρατήσου δυνατά. Και πήραμε την κατηφόρα.
Εκεί νιώθεις ελευθερία, στα βουνά.
Διαβάζω, σχεδόν όλη νύχτα, και πηγαίνω το χειμώνα στο νότο.
Ποιες ρίζες απλώνονται γρυπές, ποιοι κλώνοι δυναμώνουν
Μέσα στα πέτρινα τούτα σαρίδια; Γιέ του Ανθρώπου,
Να πεις, ή να μαντέψεις, δεν μπορείς, γιατί γνωρίζεις μόνο
Μια στοίβα σπασμένες εικόνες, όπου χτυπάει ο ήλιος,
Και δε σου δίνει σκέπη το πεθαμένο δέντρο, κι ο γρύλος ανακούφιση,
Κι η στεγνή πέτρα ήχο νερού
. . . . . . . .
Κείνο το λείψανο που φύτεψες στον κήπο σου τον άλλο χρόνο,
Άρχισε να βλασταίνει; Πες μου, θ’ ανθίσει εφέτο;
Ή μήπως η ξαφνική παγωνιά πείραξε τη βραγιά του;
. . . . . . . .
 Τ.Σ. Έλιοτ – η αρχή της «Έρημης χώρας» («Η Ταφή του Νεκρού» – ο Επιτάφιος)
απόδοση στα Ελληνικά Γ. Σεφέρης, πρώτη έκδοση, «Ίκαρος», Ιούλιος 1936

Συνέχεια

Για τον Έρνστ Μπλοχ, τον αθεϊσμό και τον χριστιανισμό…


Ο Ιησούς ως υπερασπιστής της ουτοπίας και ο Έρνστ Μπλοχ

tissot-the-merchants-chased-from-the-temple-746x471

Στο πνεύμα των ημερών και στον αστερισμό της πάντα ενδιαφέρουσας ριζοσπαστικής σκέψης αναδημοσιεύουμε από το Μετά την Κρίση, μεταφρασμένο ένα αν μη τι άλλο ενδιαφέρον και τροφή για περαιτέρω σκέψη κείμενο του Γιούργκεν Μόλτμαν για το έργο ενός σημαντικού μαρξιστή διανοητή για μια διαφορετική σκέψη πάνω στο ζήτημα της θρησκείας, του Ernst Bloch

Ο Ernst Bloch, από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του 20ου αιώνα, έγινε γνωστός από τα βιβλία «Geist der Utopie» («Το Πνεύμα της Ουτοπίας») και «Prinzip Hoffnung» («Η Αρχή της Ελπίδας»). Από τα μεταγενέστερα έργα του είναι το «Atheismus im Christentum» («Αθεϊσμός στο Χριστιανισμό»). Στο γραπτό του για τον Έρνστ Μπλοχ (γραμμένο το 1968με τον ηλεκτρισμό από την ατμοσφαιρα του «Annus mirabilis»), ο θεολόγος  Jürgen Moltmann γράφει για τον αλλοτριωμένο άνθρωπο στον κόσμο της ανισότητας και της εξουσίας, για το μέλλον της ουτοπίας με τον Ιησού ως υπερασπιστή της και για τα ζητήματα που θέτουν οι Γραφές και οι ιδέες του Χριστιανισμού. Το συμπέρασμά του: «Και η Αγία Γραφή είναι της αριστεράς». 

Συνέχεια

Ερμηνεία της εικόνας της Ανάστασης Του Κυρίου


Η εκκλησία του Σωτήρα Χριστού της χώρας (Καχριέ Τζαμί) στη Κωνσταντινούπολη χρονολογείται από τον Ε΄ αιώνα και ανοικοδομήθηκε τον ΙΒ΄ αιώνα. Στο παρεκκλήσι δίπλα η κόγχη είναι αφιερωμένη στην Ανάσταση, που καθαρίσθηκε υπό τη διεύθυνση του Βυζαντινού Ινστιτούτου Αμερικής από το μουσουλμανικό ασβέστη.

Στο κέντρο της εικόνας σκιρτά ο Χριστός – κεραυνός, λάμποντας από το άκτιστο φως, Κύριος της Ζωής, γεμάτος με δυναμισμό του Αγίου Πνεύματος και ακτινοβολώντας θείες ενέργειες.

Το πρόσωπό Του εξουσιάζει και κυριαρχεί βασιλικά ως ελευθερωτής μετά τη πασχαλινή λειτουργία που έγινε στον Άδη. Η δύναμη της χειρονομίας του, αυτή η βία, που κυριεύει τους ουρανούς και διέρχεται τους αιθέρες ενισχύεται από το ιμάτιό του που κυματίζει. Περιστοιχίζεται από μια φωτεινή δόξα που αποτελείται από ουράνιες σφαίρες στολισμένες με φωτεινά άστρα και που διασχίζονται από την ακτινοβολία του. Είναι ντυμένος με φως, χαρακτηριστικό του δοξασμένου σώματος και σύμβολο της θείας Δόξας, της θεότητάς Του. Γι’ αυτό τα ενδύματά του είναι από μια υπερφυσική λευκότητα και αναφέρονται στα χρώματα του Θαβώρ (στη Μεταμόρφωση).
Συνέχεια