«όσοι ενίκησαν τα πάθη των και εφάνησαν γενναιόφρονες»


Σύντομη περιγραφή των γεγονότων: Ο Ιμπραήμ συλλαμβάνει αιχμαλώτους κάποιους Έλληνες και μέσω ενός από αυτούς,τον Κωνσταντή Γιαννακόπουλο που γράφει γράμμα στον αδελφό του Νικολήν, ζητάει να ελευθερωθούν Τούρκοι αιχμάλωτοι και αντίστοιχα Ελληνες από τον γιό του Κολοκοτρώνη, τον Γενναίο Κολοκοτρώνη. Ο Γενναίος όμως δεν ελευθέρωσε τους Τούρκους διότι φοβόταν ότι θα τον εξαπατήσει ο Ιμπραήμ.Ο Ιμπραήμ όμως, τηρεί τη συμφωνία τους, απελευθερώνει τους Έλληνες και λέει σε αυτούς: « εγώ σας αφήνω ελεύθερους και δεν κόβω τα κεφάλια σας χάριν της παλληκαριάς του Γενναίου εις τον οποίον να ειπήτε τα χαιρετίσματά μου και αυτός ας κάμη ότι θέλει» Ο δε Κολοκοτρώνης όταν μαθαίνει το περιστατικό, ετοιμάζει και αυτός Τούρκους αιχμάλωτους (τους ντύνει και τους βάζει παπούτσια) και με δύο καπεταναίους του τον Αναστάσιον Σαμαρίνην και τον Γιαννάκη Βαγκιώτη, τους δίνει εντολή να τους πάνε στη Μεθώνη και να δώσουν μία επιστολή στον Ιμπραήμ, που ζητά να απελευθερωθούν δύο φίλοι του,ο Χρήστος Χατσής και ο Μιχάλης Σισίνης. Η επιστολή: Υψηλότατε ! Την αρετήν του ανθρώπου και οι ίδιοι του οι εχθροί την θαυμάζουν.Ο κατά το Λεοντάρι προχθεσινός ηρωισμός σου εις την απελευθέρωσιν των περί την Τριπολιτσάν αιχμαλωτισθέντων Ελλήνων με εκίνησε εις έπαινον και εις θαυμασμόν.Τούτο το ωραίο παράδειγμαν εβιάσθην να το μιμηθώ και ιδού παραιτώ και εγώ ελευθέρους τους ευρεθέντας υπό την εξουσίαν μου αιχμαλώτους Τούρκους και θέλω απελευθερώσει ακολούθως και όλους τους ευρισκομένους εις τας χείρας μερικών ένδον της επαρχίας Καρυταίνης.Και επειδή η τύχη του πολέμου είναι κοινή ας απαλλάξωμεν τους δυστυχείς αιχμαλώτους εκ των δεσμών της δουλείας και ας ανοιχθη ανά μέσον μας νέον στάδιον δόξης ποιός δηλαδή να εξεπεράση τον άλλον εις την προς τους αιχμαλώτους φιλανθρωπίαν. Η ιστορία των εθνών ετράνωσε τα ονόματα περισσότερον των όσοι ενίκησαν τα πάθη των και εφάνησαν γενναιόφρονες από τους όσοι εσκέπασαν την γή με τα πτώματα των εχθρών των.Δείξον εις τον κόσμον όλον και η υψηλότης σου όστις με προσοχήν έχει προσηλωμένα τα όμματά του εις τας πράξεις μας, ότι δεν έχεις καμίαν ομοιότητα με τους εξολοθρευτάς της γής αλλ’ επιθυμείς την αληθινήν του πολέμου δόξαν.Η στιγμή αύτη καθ’ ην σου γράφω με έφερε εις τη ενθύμησιν μου τους δύο υπό την εξουσία σου αιχμαλώτους φίλους μου,τον Χατσή Χρήστον και Μιχάλην Σισίνην.Είναι δυνατά φίλοι μου και τους αγαπώ διότι είναι φίλοι της τέχνης την οποίαν αμφότεροι αγαπώμεν.Ως φιλοπόλεμος λοιπόν όπου είσαι σε παρακαλώ θερμώς να ελευθερώσης άνδρας φιλοπόλεμους και να εισακουσθώ και εγώ εις αυτήν την περίστασιν.Θέλω δε υποχρεωθή μεγάλως αν αξιωθώ να λάβω την απάντησιν της παρούσης μου με αυτούς τους ιδίους. Έχω την τιμήν να είμαι της υψηλότητάς σας δούλος ταπεινός. Καρύταινα,18 Φεβρουαρίου 1828 Θ.ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ *Φωτάκος, απομνημονεύματα για την επανάσταση του 1821,τόμος Β,σελ 324-325, εκδόσεις Βεργίνα


*Ο Φωτάκος (Φώτης Χρυσανθόπουλος) ήταν Υπασπιστής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s