Ρομπέρτο Σαβιάνο: «Ο Ράσντι κινδυνεύει για αυτά που έγραψε. Εγώ κινδυνεύω επειδή με διαβάζουν»


Φωτό: Αργύρης Δημητράκης
Ο ναπολιτάνος Ρομπέρτο Σαβιάνο είναι μόλις είκοσι εννιά χρονών αλλά έχει ζήσει πολλά: παγκόσμια φήμη, απειλές κατά της ζωής του, σωματοφύλακες. Στο βιβλίο του, «Γομόρρα», περιπλανάται με μια Βέσπα στους δρόμους της Νάπολη.
Περιγράφει τον ανελέητο πόλεμο ανάμεσα στις συμμορίες της Καμόρα, τη διακίνηση της κοκαΐνης, τα βρώμικα σκουπίδια, τα αστραφτερά μαϊμού φορέματα της υψηλής μόδας. Με μια αφήγηση στο πρώτο πρόσωπο, λιτό και βιαστικό στυλ γραφής που σε αφήνει χωρίς ανάσα, φέρνει στο φως την τεράστια, παγκόσμια εξουσία της Καμόρα.
Τόνοι κοκαΐνης, φόνοι, το λιμάνι της Νάπολη, τα κρανία των νεκρών Κινέζων, οι σκλάβοι εργάτες στις επιχειρήσεις της Καμόρα, το καλάσνικοφ – αγαπημένο όπλο των νονών, οι γυναίκες της Καμόρα, οι οικοδομικές επιχειρήσεις, οι επενδύσεις της Καμόρα, παντού στον κόσμο. Ο Σαβιάνο περιγράφει το σημερινό Σύστημα: έτσι αποκαλούν τη Καμόρα οι ίδιοι οι νονοί.
Μόνο στην Ιταλία το «Γομόρρα» έχει πουλήσει ένα μισή εκατομμύρια αντίτυπα. Έχει μεταφραστεί σε σαράντα επτά γλώσσες, θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία της δεκαετίας, έγινε ταινία και πήγε στις Κάννες. Παράξενη μοίρα όμως αυτή του Σαβιάνο. Απέκτησε φήμη και έχασε την ελευθερία του. Οι νονοί δεν συγχώρησαν το θάρρος του. Δεν συγχωρούν, προπαντός, την επιτυχία του βιβλίου. Γιατί έσπασε την σιωπή γύρω από την εγκληματική δραστηριότητα της Μαφίας της Νάπολη, της Καμόρα. Εδώ και δυο χρόνια ο Σαβιάνο ζει υπό αστυνομική προστασία.
Δεν είναι καθόλου εύκολο να τον συναντήσεις. Μετά από πολλά e-mail και sms το ραντεβού μας κανονίστηκε στον στρατώνα των καραμπινιέρι στη καρδιά της Νάπολη, στη «Piazza Carita» («Πλατεία Ευσπλαχνία»). Στην είσοδο, εμένα και τον φωτογράφο, μας παρέλαβαν δυο αστυνομικοί με πολιτικά και μας έβαλαν να περιμένουμε στο Γραφείο Τύπου. Ενώ περιμέναμε, ένας από τους αστυνομικούς, μου εξηγούσε πως αυτό το κτήριο ήταν κάποτε μοναστήρι και κάποια στιγμή το χρησιμοποίησαν οι Βουρβόνοι ως δικαστήριο για να δικάσουν τους πολεμιστές του Γκαριμπάλντι, που αγωνίζονταν για την ένωση της Ιταλίας. Χτύπησε το κινητό μου. Συνέχεια

Οι γκρι αποχρώσεις του ’50…


Fidelio

Μέσα στον παροξυσμό της πολιτικής κατάστασης στη χώρα μας, ανάμεσα στα προβλήματα που δημιούργησαν τα τελευταία πέντε χρόνια της κρίσης και καθώς οι σχέσεις και τα συναισθήματα βρίσκονται σε συνεχή ύφεση, ο μέσος πολίτης έχει να αντιμετωπίσει το χειραγωγούμενο ταμπού της σεξουαλικής απελευθέρωσης, που παραμένει ένα από τα βασικά συμπλέγματα της κοινωνίας, σε σχέση με την αισθητική και την κουλτούρα.

Βρέθηκε όμως μια κινηματογραφική παραγωγή που καταφέρνει να καθηλώσει περισσότερους από 250.000 κατοίκους αυτής της χώρας, στις πρώτες πέντε ημέρες προβολής της στις Ελληνικές αίθουσες. Μια art παρουσίαση ενός σεξουαλικού παραμυθιού, μιας σοβαρής έντεχνης τσόντας, προσεγμένης τεχνικά και με πρωταγωνιστές δύο, αναμφίβολα, ερωτεύσιμα όντα.

Συνέχεια

RED ZEPPELIN: Στις λεωφόρους με τα πορτραίτα των σύχρονων Ντόριαν…


dorianΓράφει ο Μάκης Γεωργιάδης

Οι λεωφόροι μοιάζουν με δρόμους  οι οποίοι οδηγούν στο άπειρο.  Διασταυρώνονται αόρατα  με  δρόμους  ταχείας κυκλοφορίας οπτικών ινών και  λεωφόρους πληροφοριών. Παρ΄ όλα αυτά, η παράδοξη  εποχή θυμίζει ακόμη τον Καίσαρα.  Ορδές μελλοθανάτων  στριμώχνονται  από τα χαράματα στις  στάσεις λεωφορείων και μέσων μαζικής μεταφοράς αποχαιρετώντας  τη ζωή  και χαρίζοντάς τη σε νέες αυτοκρατορίες  που έχουν ως  επιτυχία να επιδείξουν τη μηδενική ανοχή σε κάθε τι που  θα κάνει τον κόσμο πιο ανθρώπινο.

Όλη η διαδρομή μια πορεία προς το χαμό. Όλες οι διαδρομές πορεία στο χαμό. Στριμωγμένοι στις χειρολαβές  με βλέμματα στο κενό  ίσως κάποιοι να σκέφτονται πως τουλάχιστον ο Καίσαρας οδηγούσε το στρατό του στη μάχη.

Συνέχεια

Η Ελλάδα, η Γερμανία,το πατροναρισμα των ΗΠΑ και η Συμφωνία 2+4.


Δεν υπάρχει πιθανότητα να δεχθεί η Γερμανία να δώσει ούτε τσακιστή δεκάρα για το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις στη χώρα μας δια της διπλωματικής οδού και των διαπραγματεύσεων

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα ανέρχεται το συνολικό ποσό που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις από τον Β’ ΠΠ στο αστρονομικό ύψος των 1.200 δισ  ευρώ.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους εμπεριστατωμένους υπολογισμούς του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης με Πρόεδρο αυτό τον μεγάλο Έλληνα ευπατρίδη και πραγματικό παλικάρι, τον Μανώλη Γλέζο που απαρτίζεται χρόνια τώρα και από έγκριτους οικονομολόγους και νομικούς, ανέρχεται το ποσό που δικαιούται η χώρα μας από τη Γερμανία για το κατοχικό αναγκαστικό δάνειο σε 54 δισ  ευρώ με τωρινή αξία και για τις πολεμικές αποζημιώσεις 108 δισ  ευρώ επίσης τωρινής αξίας, σύμφωνα με την απόφαση της «19 μελούς Διασυμμαχικής Επιτροπής» των Παρισίων του 1946.

Συνέχεια

Το νέο Easternlin-Paradox*…


123813-1111manipulation-ideas-14

Είναι καιρός να ξεφύγουμε από τις συλλογικές ψευδαισθήσεις, που τόσο καλά μας βύθισε σε αυτές, το όνειρο της εποχής πριν την κρίση του 2008. Η κρίση πάντα υπήρχε και μάλιστα σε κάθε επίπεδο, πέραν της αριθμητικής οικονομίας, μα ο τρόπος ζωής μας αδυνατούσε να την βγάλει στην φόρα. Χρειάστηκε ο οικονομισμός και η αυταρχικότητα της μέσης λύσης, πέρα των άκρων δηλαδή, του ύστατου νεοφιλελευθερισμού για να μας δείξει πως ο μαρασμός μας, δεν είναι μονό ισολογιστικά λάθη, μα κάτι παραπάνω. Ο άνθρωπος πεθαίνει, μαζί του οι αξίες , η γνώση, τα αισθήματά του, το περιβάλλον, η σκέψη, όλο αυτό που θα μπορούσαμε να ορίσουμε ως ζωή.

Συνέχεια

Η επανάσταση της ανάθεσης…


HǍmӕÊōԑٓǠЏˉԙ͠ӔǍ ЋTʼn`ӕ͔ĆԏӠÉ`ӕ̐QSԁӇ ӔǍ ʕ…эǓǮ

Πολύς λόγος γίνεται για το αν η συμφωνία των δανειστών με τον Γιάννη Βαρουφάκη συνιστά κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ και νέο μνημόνιο, το οποίο δεν διαφέρει και σε πολλά από το μνημόνιο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που μέσα σε τέσσερα χρόνια ισοπέδωσε την ελληνική οικονομία για τις επόμενες δεκαετίες.

Το νόμισμα αυτό δεν έχει δύο όψεις, αλλά μία και μοναδική. Εφόσον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πήρε εντολή να κρατήσει την Ελλάδα στην ΕΕ και την ευρωζώνη, τότε τα μνημόνια και ο διεθνής έλεγχος θα είναι εδώ. Για πάντα.

Οι Έλληνες πιάνουν πανευρωπαϊκή κορυφή σε όλες τις δημοσκοπήσεις με το ερώτημα τού αν προτιμούν το ευρώ. Κορυφή. Μάλιστα ξεπερνάμε πολλές από τις ευρωπαϊκές οικονομίες οι οποίες είναι πολύ ισχυρότερες από την ελληνική.

Συνέχεια

Ανεργία, μια δουλειά με μέλλον…


του Βασίλη Χαρισίου-Καλλιαντόπουλου
 Στην Ελλάδα της μεγάλης οικονομικής ύφεσης το ζήτημα της ανεργίας αναδεικνύεται στο μεγαλύτερο πρόβλημα για τις εργαζόμενες τάξεις αλλά και το μεγαλύτερο πρόβλημα για τις ασκούμενες κυβερνητικές πολιτικές. Το υψηλό ποσοστό ανεργίας συμβάλει στην ολοένα και μεγαλύτερη υποτίμηση της εργασίας τόσο σε σχέση με τις οικονομικές απολαβές που η εργαζόμενη τάξη λαμβάνει όσο και με τις συνθήκες εργασίας κάτω από τις οποίες εργάζεται. Η συνθήκη της υψηλής ανεργίας ευνοεί καθόλα το νεοφιλελεύθερο σχέδιο επέλασης την ίδια στιγμή που δυνάμει αποτελεί το νούμερο ένα βραχνά για την κυβέρνηση. Η “επίλυση” του προβλήματος για τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις βρίσκονταν στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας και στα προγράμματα voucher. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούσαν φαινομενικά να ρίξουν τα υψηλά ποσοστά ανεργίας. Πρέπει να τονίσουμε ότι αυτή η πολιτική στρατηγική για την μείωση της ανεργίας επιτύγχανε δύο πράγματα. Αφενός την φαινομενική και παροδική μείωση του ποσοστού της ανεργίας αφετέρου την επιβολή ενός πρότυπου χαμηλόμισθης εργασίας ως το «δημόσιο» παράδειγμα για την γενίκευσή του.

Τα υψηλά ποσοστά ανεργίας ήρθαν για να μείνουν;

Συνέχεια