ΓΙΑΤΙ ΧΑΙΡOTAN Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ;


Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Παρακολουθώντας τη συνέντευξη τύπου του Έλληνα ΥΠΟΙΚ μετά τη σύνοδο του  Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου μου έδωσε την αίσθηση ενός ανθρώπου που έβγαινε από μια περιφανή νίκη.  Λαλίστατος και χαριέστατος απαντούσε στις ερωτήσεις χωρίς κανένα δισταγμό. Δεν είχα λόγους να πιστέψω πως τα πράγματα δεν ήσαν έτσι. Το αντίθετο μάλιστα. Ολόψυχα ευχόμουν να είναι έτσι. Διαβάζοντας κατόπιν την κοινή ανακοίνωση διαπίστωσα πως τα δεδομένα, όπως προέκυπταν από το έγγραφο, ήσαν μάλλον διαφορετικά. Στα παρακάτω θα προσπαθήσω να εξηγήσω, ερμηνεύοντας λέξη λέξη το κείμενο, γιατί έχω διαφορετική ανάγνωσή του από το Βαρουφάκη.

Εδώ θα ήθελα να επισημάνω πως δεν είμαι μαξιμαλιστής. Το μόνο που επιθυμώ είναι η εφαρμογή στην πράξη του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ με το οποίο και συμφώνησε ο ελληνικός λαός στις εκλογές. Ο λόγος γι αυτή την τοποθέτησή μου ερμηνεύεται από την ανάλυσή μου της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας. Εκτιμώ πως το λαϊκό κίνημα είναι εξαιρετικά αδύναμο, τα πολιτικά υποκείμενα αδύνατα τόσο στην κατανόηση και βαθειά ανάλυση της κοινωνικοοικονομικής πραγματικότητας του σύγχρονου καπιταλισμού όσο  και στο πεδίο της θεωρητικής επεξεργασίας της αντικατάστασής του.
Αντιλαμβάνομαι επίσης, αρκετά καλά υποθέτω, πως το αίτημα για διαγραφή του χρέους ή μεγάλου μέρους του ήταν κάτι δύσκολο σε μια πρώτη φάση. Ούτως ή άλλως το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι απολύτως αδύνατο να εξυπηρετηθεί και θα είναι ένα σήριαλ με πολλά επεισόδια που θα ακολουθεί την πολιτική ζωή μας για αρκετά χρόνια μέχρι την οριστική λύση του που δεν μπορεί να είναι άλλη από τη διαγραφή του μεγαλυτέρου μέρους του. Εκείνο που έκρινα ως αναγκαίο σε αυτή την πρώτη φάση ήταν η αποτύπωση της αδυναμίας εξυπηρέτησής του μέσω ουσιωδών όρων ελάφρυνσής του. Επίσης αντιλαμβάνομαι πως κατά τις διαπραγματεύσεις  η χρήση των λέξεων και των διατυπώσεων μπορεί, και ίσως και να πρέπει, να είναι τέτοια που να ικανοποιεί όσο το δυνατό περισσότερες πλευρές. Δεν είναι υποχρεωτικό να φαίνεται ο νικητής και ο ηττημένος.

Πέντε ερωτήματα απαιτούν απάντηση


ΛαπαβίτσαςΚώστας Λαπαβίτσας
Η συμφωνία του Γιούρογκρουπ δεν έχει ολοκληρωθεί, εν μέρει γιατί δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιες ‘μεταρρυθμίσεις’ θα προτείνει η ελληνική κυβέρνηση σήμερα (Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου) και ποιες από αυτές θα γίνουν δεκτές. Όσοι όμως έχουμε εκλεγεί στη βάση του προγράμματος του Σύριζα και θεωρούμε τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης ως δέσμευση που έχουμε αναλάβει προς τον ελληνικό λαό, έχουμε βαθιές ανησυχίες. Είναι υποχρέωσή μας να τις καταγράψουμε.
Το γενικό περίγραμμα της συμφωνίας έχει ως εξής:
1.Η Ελλάδα ζητάει επέκταση της τρέχουσας συμφωνίας δανειακής στήριξης, η οποία στηρίζεται σε μια σειρά από δεσμεύσεις.
2.Ο στόχος της επέκτασης είναι να επιτρέψει την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της τρέχουσας συμφωνίας και να δώσει χρόνο για μια πιθανή νέα συμφωνία.
3.Η Ελλάδα θα υποβάλλει αμέσως κατάλογο ‘μεταρρυθμίσεων’, οι οποίες θα αξιολογηθούν από τους ‘θεσμούς’  και θα συμφωνηθούν τελικά τον Απρίλιο. Εάν η αξιολόγηση είναι θετική, θα αποδεσμευτούν τα χρήματα που δεν δόθηκαν ακόμη από την τρέχουσα συμφωνία συν τις επιστροφές από τα κέρδη της ΕΚΤ.

Συνέχεια

Διαβάτη, δεν υπάρχει δρόμος… το δρόμο τον φτιάχνεις περπατώντας…(ΑΝΤΟΝΙΟ ΜΑΤΣΑΔΟ)


camino1

Διαβάτη, είναι τα ίχνη σου ο δρόμος και τίποτα παραπάνω, διαβάτη, δεν υπάρχει δρόμος, το δρόμο τον φτιάχνεις περπατώντας. Περπατώντας τον φτιάχνεις το δρόμο και μόλις γυρίσεις το βλέμμα πίσω βλέπεις το μονοπάτι που ποτέ δε θα ξαναπατήσεις. Διαβάτη, δεν υπάρχει δρόμος, μόνο ίχνη στη θάλασσα

22 Φεβρουαρίου του 1939 πεθαίνει εξόριστος ο Ισπανός ποιητής Αντόνιο Ματσάδο (γεν. 26 Ιουλίου 1875 στη Σεβίλη), ο οποίος μας έδωσε τον στίχο αυτό με τον «διαβάτη», ανάμεσα σε άλλα πολύ ιδιαίτερα ποιήματα. Ποιητής της περίφημης «γενιάς του ‘98», συνέδεσε το έργο του με την άνθιση του μοντερνισμού στην Ισπανία κι έφυγε κυνηγημένος στα χρόνια του Ισπανικού Εμφυλίου προς τη Γαλλία, όπου και πέθανε λίγο καιρό αφότου πήγε.

Antonio-Machado-retrato

Συνέχεια

Να μη φοβάσαι…


Αυτό είναι για σένα…

Για σένα που στριφογυρίζεις τις νύχτες στην κλίνη σου και εύχεσαι το αύριο μια ευχάριστη είδηση να φέρει. Για σένα που διστάζεις να ξυπνήσεις και να νιώσεις την πραγματικότητα, προτιμώντας ξεκάθαρα πια να κοιμηθείς πλάι στο άπιαστο όνειρο. Μη φοβάσαι.

Για σένα που σε κακολόγησαν γιατί δεν ήξεραν ούτε ρώτησαν. Και άφησαν μια φήμη φρούδα να πλανάται, να γίνεται ίσκιος βαρύς κι εσύ ακόμα προτιμούσες το μάτι να σου ‘βγαζαν. Μη φοβάσαι.

Για σένα που επέλεξες να σωπάσεις όταν ήθελες να ουρλιάξεις «φτάνει», που γέμισαν το νου σου με πράματα που δεν ήθελες να μάθεις, με γνώσεις που ποτέ σου δε θέλησες να φτάσεις. Μη φοβάσαι.

Συνέχεια

Ο πατέρας του σουρεαλιστικού κινηματογράφου Λουίς Μπουνιουέλ…


Ο Λουίς Μπουνιουέλ, γεννήθηκε  στις 22 Φεβρουαρίου του 1900, στην Ισπανία. Πατέρας του σουρεαλιστικού κινηματογράφου κι ένας εκ των κορυφαίων σκηνοθετών όλων των εποχών, ο Μπουνιουέλ δε δίστασε μέσα από τα έργα του – που αποτελούν μοναδικές στιγμές στην Ιστορία της 7ης Τενης – να ασκήσει δριμεία κριτική στην καθεστηκυία τάξη και στους αντιπροσώπους της. Στο στόχαστρό του καλλιτέχνη βρέθηκαν συχνά πυκνά, το Κράτος, η Εκκλησία αλλά και οι Αστοί (Μπουρζουαζία) της εποχής… Του Γιώργου Ρούσσου.
«Ευτυχώς, κάπου ανάμεσα στο τυχαίο και το μυστηριώδες βρίσκεται η φαντασία, το μόνο πράγμα που προστατεύει την ελευθερία μας, παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι προσπαθούν συνέχεια να την περιορίσουν ή να την αφανίσουν ολοσχερώς…» Luis Bunuel

Συνέχεια

Τα αποτελέσματα του Eurogroup (διάβασμα εντοσθίων)


Από τη στιγμή που τα είπαν άλλοι για εμένα δεν έχει νόημα να επαναλαμβανόμαστε, οπότε αναμεταδίδω πηγές από έγκυρα πρακτορεία. Στην ουσία τώρα πάμε στα δύσκολα όπως τα είχα περιγράψει προεκλογικά και μάλιστα με έξτρα δυσκολία (σε σχέση με το σκρίπτ) τους “θεσμούς” aka troika.

εγώ πάω να διαχειριστώ τώρα την υπερκόπωση μου και θα επιστρέψω με μερικά ταληράκια περί δραχμών. Έτσι για καλό και για κακό και για να ξέρουμε τι ευχόμαστε.

Ο λόγος λοιπόν στα πρακτορεία και τους ανταποκριτές μας κάτω από το τραπέζι του eurogroup.

Συνέχεια

Τετράμηνη εκεχειρία…


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ «ΜΙΑ ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ»

Η συνάντηση στις Βρυξέλλες θα μπορούσε εύκολα να παρομοιαστεί με διεθνή διάσκεψη για την αντιμετώπιση μιας πολεμικής σύγκρουσης. Μετά τις «εχθροπραξίες» 20 ημερών, τις εκατέρωθεν σκληρές δηλώσεις και τα τελεσίγραφα, τα δύο μέρη έκατσαν στο ίδιο τραπέζι και αποφάσισαν τετράμηνη κατάπαυση του πυρός.

Όσο περνούσε η ώρα και διέρρεαν οι πρώτες πληροφορίες, γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρο ότι οδεύουμε προς μια ενδιάμεση συμφωνία – εκεχειρία, η οποία θα είχε ως βασικό στόχο, τα δύο στρατόπεδα να κερδίσουν χρόνο, να ανασυνταχθούν και να επιστρέψουν στην μεγάλη μάχη στα τέλη Ιουνίου.

Συνέχεια