«The riot club»- «Η λέσχη της κομψής αλητείας» της Lone Scherfig…


Έχουμε συνηθήσει οι περισσότερες πολιτικές-καταγγελτικές ταινίες να έχουν για ήρωες είτε άτομα από τα πιο φτωχά κοινωνικά στρώματα που προσπαθούν να επιβιώσουν σε σκληρές κοινωνίες όπως αυτές που ζούμε, είτε διεφθαρμένους πολιτικούς, μαφιόζους και μεγαλοδικηγόρους που ζουν μες στη διαφθορά και την απληστία, και στο τέλος συνήθως, με κάποιο τιμωρούνται.

Η ταινία » η λέσχη της κομψής αλητείας» όπως άτυχα κατά τη γνώμη μου μεταφράστηκε στα Ελληνικά, ασκεί κριτική σε ένα κομμάτι της κοινωνίας που δεν έχουμε ξαναδεί να αποτυπώνεται με τέτοιον τρόπο στον κινηματογράφο.

Συνέχεια

Advertisements

Je suis «Αυγή»


Αν ο κος Σόϊμπλε ήταν ΝΑΖΙ θα έστελνε τα SS του να σκοτώσουν τους γελοιογράφους της «Αυγής«. Μάλιστα, δεν θα φορούσαν κουκούλες, γιατί τις κουκούλες τις φοράνε άλλοι. Οι ΝΑΖΙ, δεν είχαν και δεν έχουν πρόβλημα με το πρόσωπό τους. Δεν το κρύβουν. Γιατί αυτό είναι το κατατεθέν σήμα τους. Και όχι η στολή τους.

 –
Όμως, ο κος Σόϊμπλε δεν είναι ΝΑΖΙ. Είναι Γερμανός πολιτικός. Και οι Γερμανοί πολιτικοί σήμερα δεν φοράνε τη στολή τους. Δεν τους χρειάζεται, γιατί είναι αναγνωρίσιμοι διαφορετικά. Κι ας φοράνε προσωπείο. Το πρόσωπο δεν κρύβεται.

Συνέχεια

Ρέκβιεμ για την Αμυγδαλέζα …


ρεκβιεμ

του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου


Περίπατος στην περιφέρεια της συνενοχής.

Στο νεκροταφείο της ερμηνείας οι βρικολακιασμένες έννοιες έψαχναν νόημα για να ξεδιψάσουν

Ο ήλιος ψεύδεται, επιχρυσώνοντας το επίγειο σκοτάδι με την απατηλή του λάμψη

Ο συνεσταλμένος δισταγμός είναι μια εκδήλωση περιφρόνησης που βυσσοδομεί εναντίον της ίδιας της ζωής

Ο ψεύτης ήλιος σε τυφλώνει κάνοντας το σκοτάδι αόρατο, μέχρι να έρθει η αποσιωπημένη νύχτα και να σου υπενθυμίσει πως η ορατότης μηδέν είναι η μόνη σου αλήθεια.

Η ένοχη συνείδηση είναι η απαρχή της εξιλέωσης, ο δρόμος προς το καλό ξεκινάει από την στάση των τύψεων

Η στεναχώρια παράγει μόνο προβλήματα, η λύπη είναι αυτάρεσκη, οι τύψεις είναι το μοναδικό ιερό τέρας που σε αγάπησε

Συνέχεια

η λεπτή γραμμή…


IMG_1585-001

από το βυτίο


του χρεωμένου ανθρώπου

Καμιά φορά είναι οριακή η θέση του ανθρώπου που χρωστάει. Η διαρκής απειλή ενός χρέους μπορεί να σε οδηγήσει σ’ ένα μόνιμο άγχος, μπορεί να σε αφήσει ημίτρελο να τρέμεις τον ήχο του τηλεφώνου και να μην ανοίγεις τους φακέλους που φτάνουν στην εξώπορτα. Αλλά μπορεί να σε οδηγήσει και σε μια αλλόκοτη ευφορία. Από ένα σημείο και μετά, η συνεχιζόμενη απειλή μοιάζει να μη σε απασχολεί πραγματικά. Την ξεπερνάς. Είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει, είναι για σένα το ίδιο. Ας γίνει ό,τι θέλει λες και προχωράς στην ηλιόλουστη πόλη.

της πλάτης που θα βάλουμε.

Είναι οριακό να λες πληρώστε τις υπόλοιπες δόσεις, τον τάδε φόρο, να ζητάς να βάλει δηλαδή ο κόσμος πλάτη, αφού μοιάζει να ξεχνάς ότι ο ίδιος κόσμος δεν πλήρωνε πριν επειδή πολύ απλά δεν είχε. Και συνεχίζει να μην έχει. Τα περί εθνικής προσπάθειας είναι προβληματικά εξορισμού. Ποιά εθνική προσπάθεια; Ποιοι αποτελούν αυτό το εθνική και τι προσπαθούν να σώσουν; Εξάλλου, ο κόσμος, αυτός που έχει και δεν έχει, πρέπει πρώτα να δει τι συμβαίνει, να καταλάβει προς τα πού πάει το πράγμα και μετά να αποφασίσει να συμβάλλει σε μια προσπάθεια.

Συνέχεια

Ο Μπάμπης ο «φλου», ο «Κλου» και οι άλλοι …


image002(2)

Ο «προφήτης» που περιμένει να δει τα επόμενα κι οι «προηγούμενοι»

Πάει, χάλασε ο κόσμος. Μα να «ξενερώνει» έτσι το ποίμνιό του κοτζάμ Μπάμπης Παπαδημητρίου; Ο αναλυτής του Σκάι που έδωσε την πρώτη μετεκλογική του μάχη με τόσο δυναμισμό, προβλέποντας τάχιστη έλευση του τραπεζικού, οικονομικού Αρμαγεδδώνα, να επιζητά τώρα -κι αυτός- «γέφυρα» με επόμενους σταθμούς, προτού επιδοθεί σε νέες προφητείες; Διάβολε, κάτι δεν πάει καλά…

Συνέχεια

ΜΜΕ η Αόρατη Κυβέρνηση…


«Η ουσία των μέσων ενημέρωσης δεν είναι η ενημέρωση αλλά η εξουσία»

Ο διάσημος δημοσιογράφος John Pilger συμμετείχε σε μια σειρά Ερωτήσεις/Απαντήσεις με τον Des Freedman (18 Νοεμβρίου 2014), μέλος του Media Reform Coalition  (Συνασπισμός για τη  Μεταρρύθμιση των Μέσων Ενημερώσεως, Μίντια), με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του νέου βιβλίου του Des Freedman

«The Contradictions of Media Power» [οι αντιφάσεις της εξουσίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης]

Τα καλύτερα αποσπάσματα από την παρέμβαση του John Pilger, δίνοντας μια επισκόπηση της εμπειρίας του και της κατανόησης του για την εξουσία των μέσων μαζικής ενημέρωσης, έχουμε όλοι κάτι να μάθουμε. Και ήταν πραγματικά λαμπρός.

Σήμερα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι, όπως τα είχε περιγράψει ο πατέρας της προπαγάνδας Edward Bernays, «μια αόρατη κυβέρνηση». Αποτελούν μέρος της κυβέρνησης. Υπερασπίζονται τα συμφέροντα της κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός είναι ένας επαγγελματίας υπεύθυνος για τις δημόσιες σχέσεις, και όχι από τους καλύτερους. Αυτός είναι, και τίποτα παραπάνω. Δεν πρέπει να τον λάβουμε σοβαρά υπόψη, είναι ο μοναδικός ρόλος του.

Συνέχεια