ιδανικός «ισορροπιστής»


Άπειρος καθώς ήμουν με το bloging πειραματίστηκα αρκετά μέχρι να συναρμολογήσω την διάταξη. Την όψη του. Όταν άνοιξα τον λογαριασμό επίτηδες άφησα κενή την εικόνα στο προφίλ. Είπα να ψάξω αργότερα για κάποια εικόνα που να μου αρέσει. Κάτι που να γεμίζει το μάτι. Το δικό μου μάτι. Στο κάτω-κάτω το σήμα που επιλέγεις είναι εντελώς προσωπικό. Κάτι που είδες κάπου κάποτε και κόλλησες. Είναι ας πούμε, μια φαντασίωση. Ένα όνειρο που ζητάει την πραγμάτωσή του. Κάτι που έμεινε σαν μια εντύπωση παντοτινή. Που έπαιξε στο μάτι και, σε κάποιες αναλαμπές εμφανίζεται στη σκέψη σαν απρόσκλητος επισκέπτης. Σαν σπουργίτης στο παράθυρο που μόλις αντιλαμβάνεται την παρουσία σου φρρρτ εξαφανίζεται.

Συνέχεια

Advertisements

O Γλέζος απ’ τ’ Απεράθου και τα τραγούδια της λύτρωσης…


Ήθος ανθρώπωι δαίμων – Ο χαρακτήρας του ανθρώπου είναι το πεπρωμένο του

Ηράκλειτος

~~~~~~~~~~~~~~~~

Δεν πιστεύω στο πεπρωμένο, στη μοίρα ούτε σε τίποτα το προδιαγεγραμμένο. Νομίζω ότι ριχνόμαστε στον κόσμο τυχαία και κολυμπάμε σ’ έναν ωκεανό από κοινωνικές συνθήκες, σατανικές συμπτώσεις, ατυχήματα, αποφάσεις και πεποιθήσεις.

Μια απόφαση που παίρνουμε εν θερμώ ή χωρίς σκέψη μπορεί να καθορίσει ολόκληρη τη ζωή μας, αφού μετά προσαρμόζουμε τις πεποιθήσεις μας στη συμπεριφορά μας.

Ο άνθρωπος δεν είναι λογικό ον, είναι ον που εκλογικεύει.

Ή μήπως κρίνω εξ ιδίων τ’ αλλότρια; Κι αυτό μια εκλογίκευση δεν είναι;

Ίσως να υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έχουν χαρακτήρα στέρεο. Ένας τέτοιος είναι ο Γλέζος, ο Απεραθίτης.

Συνέχεια

Μάριος Χάκκας: οι εξαιρετικές στιγμές της ελληνικής λογοτεχνίας…


Μάριος Χάκκας / έργο του Τάκη Σιδέρη

Μάριος Χάκκας / έργο του Τάκη Σιδέρη

__________________________________________________

από τον Γιώργο ΔομιανόΚάθε άνθρωπος πνευματικός ή τέλος πάντων κάθε άνθρωπος που αυτά που έχει στο κεφάλι του δε τα κρατά για το σπίτι του, το καφενείο που συχνάζει, τους τρεις φίλους που αγαπά αλλά τα φωτίζει λίγο παραπάνω και μας τα χαρίζει, κάθε τέτοιος άνθρωπος λοιπόν, όταν φεύγει από τη ζωή, μας αφήνει πίσω του ένα κουστούμι, συνήθως γκρι, με πολλές τσέπες, φόδρες και όλα τ’ άλλα αναγκαία της ραπτικής τέχνης. Στις τσέπες μέσα είναι βαλμένο το έργο του. Λίγο στις τσέπες του παντελονιού, λίγο στου σακακιού, λίγο στις εσωτερικές. Το κουστούμι που μας άφησε ο Μάριος Χάκκας δεν ήταν καθόλου φθαρμένο. Μονάχα 41 ετών κουστούμι. Ένα σχεδόν καινούριο κουστούμι. Και αν ψάξεις στις τσέπες μπορεί να μην βρεις καθόλου έργο. Μα καθώς τα χέρια σου θα τριγυρνάν μέσα στο γκρι ύφασμα θα νοιώσεις μέσα από την μπορντό φόδρα κάτι να προεξέχει. Με μεγάλη προσοχή θα την ξηλώσεις από την ραφή και θα βγάλεις από μέσα διπλωμένες σελίδες με ελεύθερες πολιορκημένες λέξεις. Λέξεις που πολλές δεν έχεις ξανακούσει μα νομίζεις πως τις ξέρεις. Λέξεις που φλέγονται, που πλακώνουν, που είναι πιο μαύρες από το σκοτάδι της συσκότισης, που είναι πιο φωτεινές από καλοκαιρινό κυριακομεσημεριάτικο ήλιο. Και αυτές οι λέξεις και ο τρόπος που ο Μάριος Χάκκας τις έβαζε στη σειρά αποτελούν το έργο ενός από τους μεγαλύτερους Έλληνες λογοτέχνες. Του ανθρώπου που στα διηγήματα του, άφησε πίσω στη γαλαρία, τους χαρακτήρες και την πλοκή και κόβοντας μικρά κομμάτια της  καρδιάς του μας δίδαξε πως το συναίσθημα από μόνο του μπορεί να στηρίξει ιστορίες θαυμαστές και υπερωκεάνιες, που επιβιβαζόμαστε πάνω τους και θαλασσοπνιγόμαστε χαμογελαστοί, αμήχανοι, δεξιοβασανισμένοι και πικρά ερωτευμένοι.

Συνέχεια

Η αριστοκρατία θρηνεί την ισοπέδωση…


aristocrates-photo1-rb

του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου


Παρά τα εμβριθή περί «ελληνικου εξαιρετισμού» και «ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς στη Μεταπολίτευση», η παράδοξη ιδέα ότι αν θέλουμε να στηρίξουμε τους αδύναμους πρέπει να ξεκινήσουμε βοηθώντας τους ήδη ισχυρούς, κυριάρχησε και στα καθ” ημάς – και εν πολλοίς διατηρεί ακόμα την αίγλη της. Με βάση αυτήν, στη μεν οικονομία η βελτίωση της θέσης των φτωχών περνά «αναπόφευκτα» από την παροχή κινήτρων στους πλούσιους, στη δε εκπαίδευση, η άνοδος του γενικού επιπέδου προϋποθέτει να ενισχύσουμε τους ήδη προικισμένους: πρώτα τους «άξιους» –στα χρόνια που η εκπαίδευση θεωρούνταν ατμομηχανή της ανάπτυξης, και μαζί το μόνο αντιστάθμισμα στις ανισότητες της καπιταλιστικής οικονομίας· κι ύστερα τους «άριστους» – σήμερα που η καπιταλιστική οικονομία εξαρτά την μακροημέρευσή της από την εκκαθάριση των αδύναμων.

Συνέχεια

Το τέλος του φουκαρά…


Ποιος να ξέρει, πού θα μας πάει αυτό το πλατύ ποτάμι που πήγασε από τις κάλπες στις 25 του Γενάρη. Πού θα φτάσουν οι εταίροι -αυτός κι αν είναι ευφημισμός!- τις πιέσεις, τους εκβιασμούς, και τα τελεσίγραφά τους. Πού θα καθίσει η μπίλια των δύσκολων διαπραγματεύσεων, για τις οποίες τόσοι καλοί άνθρωποι στην Ελλάδα αδημονούν να αποτύχουν ώστε να επανέλθει η τάξη και η ασφάλεια… Και να προσαράξουμε πάλι στη γνωστή μιζέρια, με τα μικρά εγκλήματα, τις μικρές δολοφονίες, τις μικρές δόσεις και τα μεγάλα κόλπα.

Αλλά, ό,τι κι αν γίνει στη δύσκολη αναμέτρηση, ένα είναι σίγουρο: Τίποτε δεν θα είναι το ίδιο σ’ αυτή τη χώρα, μετά από όσα βλέπουμε, ζούμε και πράττουμε σήμερα.

Τα πρόσωπα πρώτα-πρώτα. Το φαντάζεστε, αυτό που φαντάζονται οι ανόητοι της «αριστερής παρένθεσης», ότι θα γυρίσουμε από τον Τσίπρα πίσω στον Σαμαρά; Από τον Βαρουφάκη πίσω στον Βενιζέλο; Από τον Δραγασάκη πίσω στον Χαρδούβελη; Απ’ αυτά τα καινούργια πρόσωπα, που δοκιμάζουν και δοκιμάζονται σε καινούργιες θέσεις ευθύνης, στις κομμένες κεφαλές εκείνων που ονομάζουμε παλιό πολιτικό προσωπικό;

Συνέχεια

Πού οφείλονταν τα κατορθώματα των Αθηναίων στους Περσικούς πολέμους…


Πού οφείλονταν τα κατορθώματα των Αθηναίων στους Περσικούς πολέμους: η αιδώς απέναντι στο νόμο περιόριζε την απόλυτη ελευθερία.

ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Και λοιπόν το θέμα των Περσών, ότι δηλαδή σήμερα δεν κυβερνούνται σωστά, ένεκα της υπερβολικής δουλείας και της απολυταρχίας, ας θεωρηθεί τελειωμένο.

ΜΕΓΙΛΛΟΣ: Μάλιστα.

Συνέχεια

Δεν υπάρχει Plan B – Ας συμβεί ο Αρμαγεδδών


[…] When I ask Varoufakis if he has a plan B, for all negotiators surely have a credible alternative, he looks at me wide-eyed. “We constantly hear, ‘if you don’t sign on the dotted line there is going to be Armageddon’. My answer is ‘let it happen!’ There is no fall-back plan. That is my plan B.” […]

http://www.theguardian.com/world/2015/feb/13/greece-finance-minister-yanis-varoufakis-interview-syriza-eurozone

Ο κ.Βαρουφάκης ανακρίνεται από την ανταποκρίτρια της εφημερίδας στην Αθήνα, Helena Smith που τον ρωτάει αν φοβάται που οι εξελίξεις στην Ελλάδα επηρεάζουν τροπόν τινά την παγκόσμια οικονομία για να λάβει την απάντηση: «Λίγο… Εάν δεν φοβόμουν, θα ήμουν τρομερά επικίνδυνος».

«Δεν προμοτάρω με κανέναν τρόπο την εικόνα μου. Με κατηγορούν πως oδηγώ μηχανή, αλλά αυτό το κάνω από τότε που ήμουν 15 χρονών. Είμαι αυτός που είμαι» δηλώνει ο κ.Βαρουφάκης όταν η δημοσιογράφος τον ρωτάει για την αντισυμβατική εμφάνισή του στις επίσημες συναντήσεις.

«Κάποτε μου είχαν πει ότι ως μαρξιστής, θα πρέπει να κάνω δυο πράγματα: να είμαι πάντα αισιόδοξος και να έχω άποψη για τα πάντα. Θεωρώ πως αυτή η συμβουλή μου ακούγεται καλή» αναφέρει ο κ. Βαρουφάκης. «Δεν νομίζω ότι μπορείς να καταλάβεις τον καπιταλισμό, χωρίς ή μέχρι να καταλάβεις τις αντιθέσεις του και εάν δεν αναρωτηθείς αν αυτή είναι η φυσική κατάσταση. Εγώ δεν νομίζω ότι είναι, γι’ αυτό και είμαι αριστερός», επισημαίνει ο ίδιος, ο οποίος φέρεται να λέει ότι «καταλαβαίνει τον κόσμο καλύτερα» έχοντας διαβάσει τον Μαρξ.

Συνέχεια